Pierre Rousset

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί η ίδια ένα νέο παράγοντα διεθνούς αστάθειας. Πράγματι, δεν είχε προβλεφθεί ούτε και ήταν επιθυμητή από τους κυρίαρχους τομείς της αστικής τάξης των ΗΠΑ: ο εκλογικός έλεγχος τους διέφυγε. Το ότι αυτό μπόρεσε να γίνει στην κύρια ιμπεριαλιστική χώρα αποτελεί αντικείμενο μεγάλης ανησυχίας για τους κυβερνήτες στον υπόλοιπο κόσμο. Πώς να προβλέψεις όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι τόσο απρόβλεπτη;

Αννα Παγκράτοβα

Σ’ αυτή την ατμόσφαιρα όξυνσης της πάλης ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο, μέσ’ απ’ τους κόλπους των εργατικών μαζών, ξεπήδησε η ιδέα να συγκληθεί στις 30 του Μάη η πρώτη συνέλευση όλων των εργοστασιακών επιτροπών της Πετρούπολης. Αυτή η ιστορική συνέλευση είχε μια τέτοια σπουδαιότητα, τόσο στην εξέλιξη της πάλης για την θεσμοποίηση του εργοστασίου, όσο και για την ιστορία της ρώσικης επανάστασης γενικά, που αξίζει να την δούμε από πιο κοντά. Ήταν ένα αληθινό εργατικό κοινοβούλιο, που συγκλήθηκε στην ίδια εκείνη αίθουσα του ανακτόρου της Ταυρίδας οπού, τρεις μόλις μήνες πιο μπροστά έδρευε το αριστοκρατικό και αστικό κοινοβούλιο, δηλαδή η Κρατική Δούμα.

Pierre Rousset

Η νεοφιλελεύθερη τάξη παραμένει ωστόσο ανολοκλήρωτη, ασταθής, και οδηγεί σε μια διεθνή κατάσταση που είναι χρονίως χαοτική. Ορισμένοι παραδοσιακοί ιμπεριαλισμοί συνέχισαν να παρακμάζουν, ενώ νέες καπιταλιστικές δυνάμεις αναδεικνύονται και αναζωογονούν γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς. Σε πολλές χώρες και περιοχές, η καθολική βία των νεοφιλελεύθερων διαταγών οδήγησε σε αποσύνθεση των κοινωνικών ιστών, σε οξείες κρίσεις καθεστώτων, ακόμα και σε λαϊκές εξεγέρσεις, αλλά επίσης και σε επικίνδυνες αντεπαναστατικές εξελίξεις. Πολλοί λαοί πληρώνουν ήδη από τώρα βαρύ τίμημα για την παγκόσμια οικολογική κρίση -ιδιαίτερα, αν και όχι μόνο, για την κλιματική θέρμανση-, που όλο και επιδεινώνεται.

Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση

Αυτό το ακραίο ερώτημα που αφορά την πολεμική σύγκρουση ανάμεσα στους λαούς του Αιγαίου τίθεται από το χυδαίο μιλιταριστικό μέσο και από δημοσιογράφους που κάνουν καριέρα και βιοπορίζονται ταυτισμένοι με την ακροδεξιά και μάλιστα τους ΑΝΕΛ, τον κυβερνητικό εταίρο που έχει υπό τον έλεγχο του τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Μουσταφά Τσολάκ

Δεν είμαστε πια στη δεκαετία του ’80 ή του ’90. Μειονοτικοί και πλειονοτικοί, μαζί, ενωμένοι, θα αντισταθούμε άγρια σ’ αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι άνευ προηγούμενου. Και ο κ. Κοτζιάς, μαζί με τα άλλα εθνίκια και τους παρακρατικούς θα τρίβουν τα μάτια τους όταν θα δουν αυτήν την αντίσταση. [Αναδημοσίευση από Barikat]

Αντώνης Δραγανίγος

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήρθε σε μια περίοδο που κρίνονται τεράστιας σημασίας ζητήματα για τη ζωή του λαού, με επίκεντρο το σφαγείο της δεύτερης αξιολόγησης. Αλλά και που διαμορφώνονται εκ νέου οι λαϊκές διαθέσεις. Η αμηχανία και η απογοήτευση δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στα όλο και πιο επίμονα αγωνιστικά σκιρτήματα των πιο πληττόμενων στρωμάτων της κοινωνίας (ελαστικά εργαζόμενοι και εργολαβικοί, αγρότες, συνταξιούχοι κλπ), ενώ παράλληλα αναπτύσσεται ένα κύμα προβληματισμού, αναζήτησης για το «τι έφταιξε» και πάνω από όλα για το τι «μπορεί σήμερα να γίνει». (Αναδημοσίευση από το Πριν)

Gayle Rubin

Η φιλολογία για τις γυναίκες - τόσο η φεμινιστική όσο και η αντιφεμινιστική - είναι μια διαρκής αναφορά στο ερώτημα της φύσης και της γέννησης της γυναικείας καταπίεσης και της κοινωνικής καθυπόταξης. Το ερώτημα δεν είναι ασήμαντο, μια και οι απαντήσεις που δόθηκαν σ’ αυτό προσδιορίζουν τα οράματά μας για το μέλλον και το κατά πόσον είναι ρεαλιστικό να ελπίζουμε σε μια κοινωνία όπου τα φύλα θα είναι ίσα. Ακόμα περισσότερο, η ανάλυση των αιτιών της γυναικείας καταπίεσης διαμορφώνει τη βάση για την εκτίμηση του τι ακριβώς θα έπρεπε να αλλάξει για να φτάσουμε σε μια κοινωνία χωρίς ιεράρχηση των κοινωνικά προσδιορισμένων φύλων.

Δήμητρα Σπανού

Στις 8 Μάρτη σε πολλά μέρη του κόσμου οι γυναίκες ετοιμάζονται να κατέβουν στους δρόμους. Στις ΗΠΑ, στην Πολωνία, σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, στην Τουρκία και αλλού, έχουν ήδη εξαγγελθεί απεργίες γυναικών. Αυτό που έχει ξεκινήσει δεν φαίνεται να σταματάει στην 8η Μάρτη, είναι μόνο η αρχή. Στην Ιταλία οι γυναίκες δηλώνουν χαρακτηριστικά: «Από παλίρροια σε ωκεανό. Είμαστε μια καταιγίδα. Και καμιά πλαγιά δεν μπορεί να μας σταματήσει». Αναδημοσίευση από το Φύλο συκής

Ingrid Strobl

Το πραξικόπημα των φασιστών αξιωματικών δεν είχε ανατρέψει μόνο την πολιτική κατάσταση, αλλά επίσης και την καθημερινή ζωή του πληθυσμού με την παραδοσιακή διάκριση των κοινωνικών ρόλων των δύο φύλων, που στην Ισπανία ήταν ιδιαίτερα αυστηρή. Κορίτσια δεκάξι χρονών άλλαξαν τα φορέματά τους με τις στρατιωτικές στολές των πολιτοφυλακών, κρέμασαν ένα τουφέκι στον ώμο κι έφυγαν για τον πόλεμο. Νοικοκυρές πήραν μέρος στην οργάνωση της κοινωνικής ζωής του πληθυσμού. Κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ημερών και εβδομάδων μετά το ξέσπασμα του πολέμου έγινε μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση. Όλοι οι μάρτυρες θα περιέγραφαν αργότερα με έκπληξη τον νέο τρόπο δράσης των γυναικών, γεγονός το οποίο για την Ισπανία, ήταν ακόμη πιο εκπληκτικό.

Gay L. Gullickson

Πολλές και διάφορες, σύνθετες ή στερεοτυπικές, γυναικείες φιγούρες μπορούν να βρεθούν διασκορπισμένες στις εφημερίδες, στις ιστοριογραφίες και στα απομνημονεύματα για την Παρισινή Κομμούνα. Κάθε φιγούρα αντανακλά αντιλήψεις της εποχής σχετικά με την πρέπουσα και την απρεπή, τη φυσική και την αφύσικη, την αποδεκτή και την απαράδεκτη γυναικεία συμπεριφορά, και καθεμιά μας φανερώνει τις αντιλήψεις του δημιουργού της για τις διαφορές μεταξύ γυναικών και ανδρών. Ωστόσο, αυτές οι φιγούρες δεν αντανακλούν μόνο πολιτισμικές συμβάσεις για τη γυναικεία φύση και πρέπουσα συμπεριφορά, αλλά νοηματοδοτούν τις πράξεις των γυναικών και ενσαρκώνουν κρίσεις για αυτές και για την Κομμούνα.

Σελίδα 1 από 101