Δευτέρα, 05 Φεβρουαρίου 2018 12:08

Τουρκία: Απαγόρευση της απεργίας εργατών μετάλλου - Ταξικός Πόλεμος σε Καιρό Πολέμου

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Metin Feyyaz

Τουρκία: Απαγόρευση της απεργίας εργατών μετάλλου - Ταξικός Πόλεμος σε Καιρό Πολέμου

«Τώρα, με βάση την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, παρεμβαίνουμε αμέσως σε οποιοδήποτε μέρος όπου υπάρχει απειλή απεργίας. Λέμε όχι, δεν θ’ αφήσουμε να υπάρξει καμιά απεργία εδώ».

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (κατά τη διάρκεια της συνάντησης που διοργάνωσε η YASED, Διεθνής Ένωση Επενδυτών στις 12 Ιουλίου 2017)

«Έτσι, κάποιοι θα προσπαθήσουν ξανά και ξανά για να ξεκινήσουν μια απεργία... Με συγχωρείτε, αλλά δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο...»

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην 24η Γενική Συνέλευση του MÜSİAD στις 7 Ιουνίου 2017)

«Εάν ανταποκριθείτε σ’ αυτό το κάλεσμα (κάλεσμα για να διαμαρτυρηθείτε για την επιχείρηση στο Αφρίν) και κάνετε το λάθος να κατεβείτε στους δρόμους (για να διαμαρτυρηθείτε), το τίμημα που θα πληρώσετε θα είναι πολύ σοβαρό. Αυτός είναι ένας εθνικός αγώνας. Ό,τι βγει μπροστά μας σε αυτόν τον εθνικό αγώνα, θα το συντρίψουμε και θα προχωρήσουμε, το ξέρετε αυτό. Δεν υπάρχουν παραχωρήσεις, δεν θα υπάρξει η παραμικρή ευελιξία.»

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στις 21 Ιανουαρίου αναγγέλλοντας την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας»)

Στις 21 Ιανουαρίου, ενώ ο Ερντογάν αναγγέλλει στρατιωτική επιχείρηση στο Αφρίν, στην πόλη της Μπούρσα, η οποία αποτελεί την καρδιά της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας (επίσης ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ολόκληρης της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας), συμπτωματικά, την ίδια στιγμή οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στη βιομηχανία μετάλλου ανακοινώνουν την απεργία τους που θα επηρεάσει το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας στην ίδια πόλη. Κατά την ανακοίνωσή του ο Ερντογάν απείλησε όλους όσοι θα διαμαρτυρηθούν για την επίθεση εναντίον του Αφρίν, λέγοντας ότι όποιος θα διαμαρτυρηθεί ενάντια σε αυτή την επιχείρηση θα πληρώσει σοβαρό τίμημα. Με τον ίδιο τρόπο και λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της απεργίας στη βιομηχανία μετάλλου, το υπουργικό συμβούλιο δημοσίευσε ένα διάταγμα απαγορεύοντας αυτές τις απεργίες στη βιομηχανία μετάλλου, λέγοντας ότι αυτές οι απεργίες είναι επιβλαβείς για την εθνική ασφάλεια. Επειδή, παρόλο που ο κύριος στόχος της στρατιωτικής επιχείρησης, που κυνικά ονομάζεται «Κλάδος Ελαίας», στρέφεται κυρίως ενάντια στον κουρδικό θύλακα του Αφρίν, ο «πραγματικός εχθρός του Ερντογάν είναι πάντα στο εσωτερικό». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλει να φιμώσει ταυτόχρονα κάθε μορφή αντίθεσης στον πόλεμο και κάθε μορφή διαδήλωσης εργαζομένων για τις συνθήκες εργασίας τους.

Η απόφαση για απεργία στη βιομηχανία μετάλλου είναι αποτέλεσμα συνεχιζόμενων συλλογικών διαπραγματεύσεων με την ένωση μετάλλου των εργοδοτών. Τα βασικά ζητήματα της διαφοράς ήταν η αύξηση των μισθών και η διάρκεια της σύμβασης, ενώ τα συνδικάτα ζητούν συμφωνία διάρκειας δύο ετών, οι εργοδότες μετάλλου πιέζουν για τριετή συμφωνία. Μετά τις άγριες απεργίες του Μαΐου του 2015 κατά της κύριας εργοδοτικής ένωσης στον τομέα του μετάλλου για τις κακές συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς, οι οποίες ήταν πολύ αγωνιστικές αλλά κατέληξαν σε μαζικές απολύσεις, σε αυτή τη διαπραγματευτική περίοδο, ακόμη και τα εργοδοτικά συνδικάτα ήταν πιο επιφυλακτικά1. Οι εργάτες ανάγκασαν όλα τα σωματεία να πάρουν απόφαση για απεργία μετά την αποτυχία των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγικός τομέας της χώρας. Σύμφωνα με έρευνα του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Ιστανμπούλ το 2016, οι τέσσερις μεγαλύτεροι εξαγωγείς της Τουρκίας από όλους τους τομείς ήταν όλες οι πολυεθνικές εταιρείες αυτοκινήτων. Η Ford είναι η πρώτη με 3,958 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, η δεύτερη είναι η κοινοπραξία της FIAT με 3,247 δισεκατομμύρια δολάρια, η τρίτη είναι η Renault με 2,834 δισεκατομμύρια δολάρια και η Toyota με 2,685 δισεκατομμύρια δολάρια (αυτοί οι αριθμοί αφορούν μόνο τα ποσά των εξαγωγών αυτών των εργοστασίων). Όμως, παρά τον τεράστιο πλούτο, οι εργαζόμενοι που εργάζονται σε πολυεθνικές εταιρείες όπως η Renault, η Mercedes, η Ford, η FIAT κλπ., κερδίζουν μόλις 390 ευρώ το μήνα για 45 ώρες εβδομαδιαίως. Έτσι οι διεκδικήσεις των εργαζομένων για καλύτερες συνθήκες εργασίας, υπερέβησαν το πολιτικό περιβάλλον στη χώρα όπου κάθε είδους διεκδίκησης χαρακτηρίζεται προδοσία.

Αλλά στη συνέχεια ήρθε ο πόλεμος προς βοήθεια των συνδικάτων που είναι απρόθυμα να πάρουν απόφαση για απεργία. Αμέσως μετά την έναρξη της στρατιωτικής εκστρατείας αναδείχθηκε ξανά η ρητορική της «εθνικής ασφάλειας» και το σωματείο Türk Metal έκανε μια δήλωση, αναφέροντας ότι «είμαστε δίπλα στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις με όλη τα καρδιά μας και ως εκ τούτου το Διοικητικό Συμβούλιο του Τουρκικού Συνδικάτου Μετάλλου αποφάσισε να μην αναλάβει δράση στις πλατείες της πόλης ή στους δρόμους, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της χώρας μας λόγω της επιχείρησης που πραγματοποιούν πέρα από τα σύνορα οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις». Αποσύρθηκαν από την απεργία, αλλά το άλλο εργατικό συνδικάτο, η Birlesik Metal, εξέδωσε ανακοίνωση λέγοντας ότι θα προχωρήσει2. Τελικά η απεργία, η οποία προγραμματιζόταν να ξεκινήσει στις 2 Φεβρουαρίου, δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς μετά τις διαπραγματεύσεις οι εργαζόμενοι κέρδισαν σημαντική αύξηση μισθών: 24% για τους πρώτους έξι μήνες3.

Ο Ερντογάν μιλούσε και προετοιμαζόταν για αυτή τη στρατιωτική επίθεση πολύ καιρό και η Τουρκία προσπάθησε να έχει την υποστήριξη (ή τουλάχιστον τη συναίνεση) των ΗΠΑ και της Ρωσίας πριν ξεκινήσει αυτή τη στρατιωτική επιχείρηση. Τώρα μια εβδομάδα ύστερα από το ξεκίνημα, μπορούμε να βρούμε πολλά βίντεο και εικόνες καταστροφής που προκλήθηκαν από αεροπορικές επιθέσεις του τουρκικού στρατού ή από βασανιστήρια κρατουμένων από ισλαμιστικές πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από την Τουρκία. Μετά την έναρξη του πολέμου, η κυβέρνηση εφάρμοσε τις απειλές της και περίπου 400 άνθρωποι συνελήφθησαν λόγω των αναρτήσεών τους εναντίον του πολέμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ολόκληρο το εκτελεστικό συμβούλιο του τουρκικού ιατρικού επιμελητηρίου συνεληφθεί λόγω μιας αντιπολεμικής διακήρυξης με τίτλο «Ο πόλεμος είναι πρόβλημα δημόσιας υγείας.»

Ο πόλεμος είναι πολύ χρήσιμος για την κυβέρνηση του Ερντογάν για να επιλύσει την κυβερνητική κρίση. Η ρητορική που βασίζεται στην εθνική ασφάλεια κατάφερε να συσπειρώσει όλες τις πλευρές της τουρκικής κοινωνίας. Και το πρόσχημα της εθνικής κρίσης, επιτρέπει στην κυβέρνηση να προωθήσει την ήδη αυταρχική της ατζέντα, που περιλαμβάνει ακόμη και την απαγόρευση της απεργίας των εργατών μετάλλου.

Ο Μετίν Φέγιαζ είναι συνδικαλιστής αγωνιστής με σχέσεις με το yeniyol.org, την ιστοσελίδα του τουρκικού τμήματος της 4η Διεθνούς.

Μετάφραση: e la libertà

Metin Feyyaz, «Turkey: Banning the strike of metal workers – Class War in the Times of War», Europe Solidaire Sans Frontières, 1 Φεβρουαρίου 2018 καί International Viewpoint, 4 Φεβρουαρίου 2018 (με πρόσθετα στοιχεία).

Σημειώσεις

1 Δείτε παλαιότερο άρθρο του για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απεργία του 2015: Metin Feyyaz, «Trouble in paradise: A cautionary tale for big capital in Turkey», International Viewpoint, 29 Μαΐου 2015.

2 Βλ. ανακοίνωση της Birleşik Metal İş, «We don’t Recognize the Strike Ban! We are on strike on 2nd of February», Birleşik Metal İş, 26 Ιανουαρίου 2018. 

3 Βλ. ανακοίνωση της ομοσπονδίας IndustriALL στην οποία είναι μέλος η Birleşik Metal İş: IndustriALL, «Unity, resistance and determination bring great victory to Turkish metalworkers», IndustriALL, 30 Ιανουαρίου 2018. 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Φεβρουαρίου 2018 12:17
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.