Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016 10:34

Ο Νετανιάχου παίρνει την επιταγή του και ο Ομπάμα τα ανταλλάγματα

Κατηγορία Διεθνή

Michel Warschawski

Αυτή την εβδομάδα, ο σύμβουλος του Βενιαμίν Νετανιάχου σε θέματα ασφαλείας, Γιάκομπ Νάγκελ, πήγε στην Ουάσιγκτον για να υπογράψει μια στρατηγική συμφωνία δεκαετούς διάρκειας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, της μικρής αξίας των 3,8 δισεκταομμυρίων [sic] δολαρίων. Αφού περιέλουσε τον Μπαράκ Ομπάμα και την κυβέρνησή του με βρισιές, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν είχε κανένα πρόβλημα να πάρει τα χρήματα, και φαντάζομαι ότι είπε ακόμη και ευχαριστώ, με την άκρη των χειλιών του.

Ο Ομπάμα, που δεν του αρέσει ούτε Νετανιάχου ούτε οι πολιτικές του, θα κάνει σίγουρα μια ομιλία για την αιώνια φιλία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ και για έναν επιπλέον λόγο, καθώς ο ίδιος θέλει να βοηθήσει τη Χίλαρι Κλίντον στην προεκλογική της εκστρατεία· και όπως όλοι οι προεδρικοί υποψήφιοι, αυτή χρειάζεται την υποστήριξη των φίλων του Ισραήλ.

Ο Νετανιάχου παρουσιάζει επίσης τη συμφωνία αυτή ως μια μεγάλη προσωπική νίκη. Στην πραγματικότητα, «δεν έγινε και κάτι \ no big deal», όπως λένε οι Αμερικανοί: εδώ και αρκετές δεκαετίες ήδη το Ισραήλ λαμβάνει από το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια κάθε χρόνο, και έτσι δεν υπάρχει καμία ουσιαστική αλλαγή, παρά τους κομπασμούς του Πρωθυπουργού ο οποίος πρέπει να ενισχύσει τη λαϊκή υποστήριξη του, σε μια εποχή που τα δικαστήρια φαίνεται να έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν μέχρι τέλους τις έρευνεές τους για υποθέσεις διαφθοράς της οικογένειας Νετανιάχου.

Γιατί όμως, παρά την κατάφωρη αμοιβαία αντιπάθεια και τις σημαντικές πολιτικές διαφωνίες, η κυβέρνηση ανανεώνει την μαζική υποστήριξή της προς το κράτος του Ισραήλ; Μερικοί θα αναφέρουν την επιρροή του φιλοϊσραηλινού λόμπι (Εβραϊκού και ιδιαίτερα Ευαγγελικού) ως τον κύριο λόγο γι' αυτή την πρωτοφανή στρατιωτική βοήθεια. Στην πραγματικότητα, αν και η επίδραση αυτού του λόμπι είναι πραγματική για τα μέλη του Κογκρέσου, εξακολουθεί να σχετίζεται με το κυβερνητικό επίπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών, είτε των Δημοκρατικών είτε των Ρεπουμπλικάνων.

Αυτό που κατά πρώτο και κύριο λόγο κρύβεται πίσω από την πολυετή στρατηγική συμμαχία μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ είναι ο ρόλος του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και η θέση του στο αμυντικό σύστημα της αυτοκρατορίας. Σε αντάλλαγμα για τα 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια και τη διπλωματική ασπίδα που του παρέχει η Ουάσινγκτον, το Ισραήλ προστατεύει τα παγκόσμια συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή ... και μερικές φορές κι ακόμη πιο μακριά.

Τέλος συνοψίζοντας, ήταν μια καλή συμφωνία για τις Ηνωμένες Πολιτείες: το εβραϊκό κράτος αντικαθιστά τον Ένατο Στόλο στην περιοχή, ο οποίος θα είχε κοστίσει πολύ περισσότερα από 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Επιπλέον, αν είναι να σκοτωθούν κάποιοι, αυτοί θα είναι οι Ισραηλινοί στρατιώτες. Το Ισραήλ είναι ένα τεράστιο αεροπλανοφόρο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, με σχετικά μικρό κόστος.

Το πρόβλημα με το οποίο μερικές φορές έρχονται αντιμέτωπες οι αμερικανικές κυβερνήσεις, είναι ότι κάποιες φορές ο Ισραηλινός σύμμαχος παίρνει πρωτοβουλίες, που δεν είναι πάντα σε συμφωνία με τις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η ουρά προσπαθεί να κουνήσει το σκυλί... Αλλά όταν εμπλακούν τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, η ουρά θα πρέπει να υποταχτεί στο θέλημα του σκύλου, όπως ακριβώς επιβεβαιώθηκε από τη συμφωνία μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Ιράν, το οποίο εξακολουθεί να θεωρείται από τους Ισραηλινούς νεοσυντηρητικούς μια απειλή για τον ελεύθερο [sic] κόσμο, και η οποία μπορεί να εξουδετερωθεί μόνο με τη βία. Μαζί με την επιταγή, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έκαναν καλά να εξηγήσουν στον Μπέντζαμιν Νετανιάχου τις νέες γεωστρατηγικές πραγματικότητες και την ανάγκη για το Ισραήλ να αλλάξει τον σκληρό του δίσκο.

Μετάφραση: e la libertà

Michel Warschawski, «Netanyahu gets his cheque and Obama cashes in», International Viewpoint, 21 Σεπτεμβρίου 2016. 

Ο Michel Warschawski είναι Ισραηλινός συγγραφέας και αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς και του κινήματος ειρήνης. Για την πολιτική του δράση ενάντια στον σιωνισμό και στην κατοχή έχει φυλακιστεί από το ισραηλινό κράτος. Ήταν ηγετικό στέλεχος της μαρξιστικής Επαναστατικής Κομμουνιστικής Λίγκας (Matzpen, ισραηλινό τμήμα της Τέταρτης Διεθνούς) μέχρι τη διάλυσή της στη δεκαετία του 1990, και συνιδρυτής του Εναλλακτικού Κέντρου Πληροφόρησης. Κάποια απ' τα βιβλία του είναι το On the Border (South End Press) και το Towards an Open Tomb - the Crisis of Israeli Society (Monthly Review Press).

Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί το βιβλίο που έγραψε μαζί με τον G. Taut για τον σιωνισμό: M. Warschawski, G. Taut, Τί είναι ο σιωνισμός Μια μαρξιστική προσέγγιση, Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2003. 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016 10:44
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.