Δευτέρα, 17 Οκτώβριος 2016 09:37

Ομάρ Αζίζ: Η επίδραση των ιδεών ενός Σύρου αναρχικού στην εξέγερση της Συρίας

Κατηγορία Μέση Ανατολή

«Λευτεριά στον Ομάρ Αζίζ». Διαδήλωση για τον Παλαιστίνιο φυλακισμένο Σαμέρ Ισάουι στις 6 Φεβρουαρίου στην Ιερουσαλήμ

 

Ένα άρθρο σχετικά με την επίδραση των ιδεών του Σύρου αναρχικού Ομάρ Αζίζ στην ενθάρρυνση της αυτο-οργάνωσης των κοινοτήτων στην Συριακή εξέγερση, πριν το ξεκίνημα του εμφύλιου πόλεμου. Ο Ομάρ Αζίζ, βρήκε τραγικό θάνατο στη φυλακή το 2013, σε ηλικία 63 ετών. Η μετάφραση στα αγγλικά αλιεύτηκε από τον ιστότοπο libcom.org. Παρακαλώ για την ανοχή του αναγνώστη για την απόδοση στα ελληνικά των αραβικών ονομάτων και τοπωνύμιων. To αυθεντικό άρθρο έχει δημοσιεύτηκε στις 23 Αυγούστου του 2013 στον ιστότοπο TahrirICN. Σε αυτό το διάστημα έχει μεσολαβήσει είναι προφανές πως έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στις περιοχές της Συρίας στις οποίες γίνεται αναφορά μιας και το σκηνικό, κοινωνικό και πολιτικό στη περιοχή είναι ρευστό και η καταστροφή λόγω του πολέμου ολοκληρωτική. Το κείμενο αποτελεί εξαιρετική τροφή για σκέψη, ιδίως σε σχέση με τα στερεότυπα των «Δυτικών» πολιτικών υποκειμένων για τα κοινωνικά κινήματα της Μέσης Ανατολής. Επίσης αποτελεί εξαιρετικό αποδεικτικό υλικό για τους αγώνες και τις μάχες που έδωσαν οι Σύριοι-ες ενάντια στο καθεστώς Άσσαντ, ενάντια στην θεοκρατία του Ισλαμικού Κράτους όσο και ενάντια στην αντιεξέγερση.

Provo.gr

Λέιλα Αλ Σάμι

 

Η ζωή και το έργο του αναρχικού Ομάρ Αζίζ και η επίδραση του στην αυτο-οργάνωση στην Συριακή επανάσταση

Ο Ομάρ Αζίζ (οι οικείοι του τον αποκαλούσαν στοργικά Αμπού Κάμελ) γεννήθηκε στη Δαμασκό. Επέστρεψε στην Συρία από την εξορία στην Σαουδική Αραβία και τις Η.Π.Α., τις πρώτες μέρες της Συριακής επανάστασης. Διανοούμενος, οικονομολόγος, αναρχικός, πατέρας και σύζυγος, αφιέρωσε τον εαυτό του, στην ηλικία των 63 ετών, στον επαναστατικό αγώνα. Εργάστηκε μαζί με ντόπιους ακτιβιστές για την συλλογή ανθρωπιστικής βοήθειας και τη διανομή της στα προάστια της Δαμασκού που βρίσκονταν κάτω από την επίθεση του καθεστώτος. Μέσω της γραφής του και της δράσης του προώθησε την τοπική αυτο-κυβέρνηση, την οριζόντια οργάνωση, την συνεργασία, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια ως μέσα με τα οποία οι άνθρωποι θα χειραφετούνταν από την τυραννία του κράτους. Μαζί με συντρόφους, ο Αζίζ ίδρυσε την πρώτη τοπική επιτροπή στην περιοχή Μπαρζέ, της Δαμασκού. Το παράδειγμα εξαπλώθηκε σε όλη τη Συρία και μαζί του και μερικά από τα πιο υποσχόμενα και διαρκή παραδείγματα μη-ιεραρχικής αυτο-οργάνωσης, που αναδύθηκαν από τις χώρες της Αραβικής Άνοιξης.

Στο αφιέρωμα της στον Ομάρ Αζίζ, η Μπουντούρ Χάσαν αναφέρει: «δεν φορούσε μια μάσκα V for Vendetta, ούτε σχημάτιζε μαύρα μπλοκ. Δεν είχε εμμονή να δίνει συνεντεύξεις στον τύπο … τον καιρό που οι περισσότεροι αντι-ιμπεριαλιστές θρηνούσαν για τη κατάρρευση του Συριακού κράτους και την “πειρατεία” μιας επανάστασης που ποτέ δεν στήριξαν εξ’ αρχής, ο Αζίζ και οι σύντροφοι του προσπαθούσαν, ακούραστοι, για την ελευθερία δίχως όρους απ΄ όλες τις μορφές δεσποτισμού και κρατικής ηγεμονίας.»1

Ο Αζίζ έπαιρνε θάρρος από το επαναστατικό κύμα που σάρωνε τη χώρα και πίστευε πως «οι συνεχιζόμενες διαδηλώσεις μπόρεσαν να σπάσουν την κυριαρχία της απόλυτης ισχύος».2 Έβλεπε όμως και την έλλειψη συνέργειας μεταξύ των επαναστατικών δραστηριοτήτων και της καθημερινής ζωής των ανθρώπων. Για τον Αζίζ δεν είχε νόημα το να συμμετέχεις σε διαδηλώσεις απαιτώντας την ανατροπή του καθεστώτος ενόσω ζούσες σε αυστηρές ιεραρχικές και εξουσιαστικές δομές που έχει επιβάλει το κράτος. Περιέγραφε αυτόν τον διαχωρισμό σαν η Συρία να υπόκειται σε δύο επικαλυπτόμενους χρόνους: «τον χρόνο της εξουσίας» που «ακόμα διαχειρίζεται τις καθημερινές δραστηριότητες», και «τον χρόνο της Επανάστασης» που ανήκει στους ακτιβιστές που εργάζονται για την ανατροπή του καθεστώτος.3 Ο Αζίζ πίστευε πως για να συνεχιστεί και να νικήσει η επανάσταση, η επαναστατική δραστηριότητα χρειάζεται να διαπερνά όλες τις πτυχές της ζωής των ανθρώπων. Ήταν υποστηρικτής ριζοσπαστικών αλλαγών της κοινωνικής οργάνωσης και σχέσεων, ώστε να αμφισβητηθούν οι θεσμοί ενός συστήματος που βασίζεται στην κυριαρχία και την καταστολή.

Ο Αζίζ έβλεπε θετικά παραδείγματα παντού γύρω του. Έπαιρνε θάρρος από τις πολλαπλές πρωτοβουλίες που ανάβλυζαν σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των εθελοντικών παροχών επείγουσας ιατρικής και νομικής βοήθειας, τη μετατροπή σπιτιών σε νοσοκομεία πεδίου και την δημιουργία πακέτων φαγητού για διανομή. Έβλεπε σε τέτοιες πράξεις «το πνεύμα της αντίστασης του Συριακού λαού στην βαρβαρότητα του συστήματος, στις συστηματικές δολοφονίες και την καταστροφή των κοινοτήτων»4. Το όραμα του Ομάρ ήταν η διάδοση αυτών των πρακτικών και πίστευε πως ο τρόπος για την επίτευξη του ήταν η δημιουργία τοπικών συμβουλίων. Στον όγδοο μήνα της Συριακής επανάστασης, όταν οι μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο καθεστώς ήταν ακόμα ειρηνικές, ο Ομάρ Αζίζ τύπωσε ένα κείμενο για συζήτηση, σχετικά με τα Τοπικά Συμβούλια στη Συρία, όπου περιέγραφε το όραμα του.

Σύμφωνα με την οπτική του Αζίζ, το Τοπικό Συμβούλιο ήταν το φόρουμ στο οποίο οι άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες και διαφορετικές κοινωνικές κατευθύνσεις, θα μπορούσαν να δουλέψουν από κοινού για την επίτευξη τριών κύριων στόχων: Την διαχείριση των ζωών τους ανεξάρτητα από τους θεσμούς και τα όργανα του κράτους. Την παροχή παροχή χώρου για την συλλογική συνεργασία των ατόμων. Την ενεργοποίηση της κοινωνικής επανάστασης σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

Στην εργασία του ο Αζίζ θεωρεί πως ο κεντρικός πυρήνας του έργου των Τοπικών συμβουλίων θα έπρεπε να είναι τα εξής:

1. Η προώθηση της ανθρώπινης και κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω της καλυτέρευσης των συνθηκών διαβίωσης με τη παροχή ασφαλούς στέγασης στους εκτοπισμένους, την παροχή βοήθειας, και ψυχολογικής και υλικής, στις οικογένειες των τραυματισμένων ή των αιχμάλωτων, την παροχή ιατρικής υποστήριξης και φαγητού, την εξασφάλιση της συνέχειας των εκπαιδευτικών υπηρεσιών και την υποστήριξη και τον συντονισμό των δραστηριοτήτων ενημέρωσης. Ο Αζίζ σημειώνει πως τέτοιες πράξεις θα πρέπει να είναι εθελοντικές και όχι υποκατάστατα για τα οικογενειακά ή συγγενικά δίκτυα υποστήριξης. Πίστευε πως θα έπαιρνε καιρό στους ανθρώπους να νιώσουν άνετα, εκτός της παροχής των κρατικών υπηρεσιών, όπως και να αλλάξουν την κοινωνική συμπεριφορά τους ώστε να είναι περισσότερο συνεργατική. Ο Αζίζ πίστευε πως ο ρόλος του συμβουλίου θα έπρεπε να κρατιέται στο ελάχιστο, επιτρέποντας την ανάπτυξη μοναδικών πρωτοβουλιών της κοινότητας.

2. Η προώθηση της συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων, της δημιουργίας πρωτοβουλιών και δράσεων της κοινότητας και της προώθησης της καινοτομίας και της εφευρετικότητας, που ο Αζίζ θεωρούσε πως είχαν καταπνιγεί από μισό αιώνα τυραννίας. Το τοπικό συμβούλιο θα ήταν το φόρουμ στο οποίο οι άνθρωποι θα συζητούσαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην ζωή και την καθημερινότητα τους. Το τοπικό συμβούλιο θα υποστήριζε την συνεργασία και θα επέτρεπε στους ανθρώπους να επινοούν τις κατάλληλες λύσεις για τα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων και ζητημάτων υποδομών, κοινωνικής αρμονίας και εμπορίου, όπως και ζητήματα που απαιτούσαν λύσεις έκτος της τοπικής κοινότητας. Ο Αζίζ είδε, επίσης, έναν σημαντικό ρόλο, για τα συμβούλια, για την άμυνα εκτάσεων σε αγροτικές και αστικές περιοχές που είχαν υπάρξει αντικείμενα απαλλοτρίωσης και κατοχής από το κράτος. Απέρριπτε την αστική απαλλοτρίωση γης, την περιθωριοποίηση και τον εκτοπισμό των αγροτικών κοινοτήτων, θεωρώντας πως ήταν μια μέθοδος που εφάρμοζε το κράτος ώστε να επιβάλει την πολιτική της κυριαρχίας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ο Αζίζ πίστευε πως ήταν αναγκαία η εξασφάλιση πρόσβασης στη γη, που να μπορεί να ικανοποιήσει της αναγκαιότητες μιας ζωής για όλους και έκανε κάλεσμα για μια εκ νέου ανακάλυψη των κοινών. Ήταν ρεαλιστής αλλά αισιόδοξος. Σημείωνε πως «είναι ξεκάθαρο πως τέτοιες πράξεις ισχύουν για ασφαλείς περιοχές ή περιοχές που έχουν ημι-απελευθερωθεί από την ισχύ (κράτους). Αλλά είναι δυνατό να γίνει εκτίμηση της κάθε περιοχής και να καθοριστεί τι μπορεί να επιτευχθεί.» Ο Αζίζ υποστήριζε πως οι οριζόντιες διασυνδέσεις που θα γίνονταν μεταξύ των συμβουλίων θα δημιουργούσαν διασυνδέσεις και αλληλεξάρτηση μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών.

3. Την σχέση μεταξύ του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και τον συσχετισμό μεταξύ της προστασίας και της άμυνας της κοινότητας και την συνέχεια της επανάστασης. Ο Αζίζ πίστευε πως ήταν απαραίτητος ο συντονισμός μεταξύ της λαϊκής πολιτικής προστασίας και της λαϊκής ένοπλης αντίστασης. Διέβλεψε έναν ρόλο για τον FSA, δηλαδή την εξασφάλιση της ασφάλειας και της άμυνας της κοινότητας, ιδίως κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, την υποστήριξη της εξασφάλισης γραμμών επικοινωνίας μεταξύ περιφερειών και την παροχή προστασίας για την μετακίνηση ανθρώπων και λογιστικών προμηθειών. Ο ρόλος του συμβουλίου θα ήταν η παροχή τροφής και στέγασης για όλα τα μέλη του FSA, και ο συντονισμός μαζί του για την ασφάλεια της κοινότητας και την αμυντική στρατηγική της περιφέρειας.

4. Η σύνθεση των τοπικών συμβουλίων και η οργανωτική δομή. Ο Αζίζ αναγνώριζε έναν αριθμό προκλήσεων που είχε η δημιουργία πολλών τοπικών συμβουλίων. Το πρώτο ήταν το καθεστώς, που έκανε συνεχόμενες επιδρομές, σε αστικά κέντρα και πόλεις, ώστε να παραλύσει το κίνημα, να απομονώσει τους ανθρώπους σε θύλακες και να αποφύγει τη μεταξύ τους συνεργασία. Ο Αζίζ υποστήριζε πως η αντίδραση σε τέτοιες σφαγές από το κράτος, χρειάζονταν μηχανισμοί αντίστασης ώστε να παραμείνει κανείς ευέλικτος και καινοτόμος. Τα συμβούλια θα έπρεπε να αναβαθμίζονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω και να προσαρμόζονται ανάλογα με τις σχέσεις ισχύος στο πεδίο. Πίστευε πως η ευελιξία ήταν απαραίτητη για την πραγμάτωση της επιθυμίας της κοινότητας για ελευθερία. Αναγνώριζε, επίσης, τις προκλήσεις στην ενθάρρυνση των ανθρώπων να πραγματώσουν έναν τρόπο ζωής και κοινωνικές σχέσεις που τους ήταν νέες και άγνωστες. Επίσης, η παροχή υπηρεσιών βοήθειας χρειάζονταν να συνεχιστούν και ήταν απαραίτητο να βρεθεί ένας ανεξάρτητος τρόπος να παράγεται ενέργεια εν όψη των περικοπών, όπως και η υποστήριξη των οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων. Για αυτό το λόγο πίστευε πως τα μέλη των τοπικών συμβουλίων θα έπρεπε να περιλαμβάνουν κοινωνικούς λειτουργούς και ανθρώπους ειδικευμένους σε διάφορες κοινωνικές, οργανωτικές και τεχνικές δραστηριότητες, και που θα απολάμβαναν τον σεβασμό των υπολοίπων έχοντας τη διάθεση να δουλέψουν εθελοντικά. Για τον Αζίζ, η οργανωτική δομή του τοπικού συμβουλίου ήταν μια διαδικασία που ξεκινούσε με τα ελάχιστα απαιτούμενα και θα έπρεπε να εξελιχθεί σε εξάρτηση με το επίπεδο του μετασχηματισμού που θα πετύχαινε η επανάσταση, την ισορροπία δυνάμεων σε μια δεδομένη περιοχή και τις σχέσεις της με τις γειτονικές περιοχές. Ενθάρρυνε τα τοπικά συμβούλια να μοιράζονται τη γνώση τους, να μαθαίνουν από τις εμπειρίες των υπόλοιπων τοπικών συμβουλίων και να συντονίζονται περιφερειακά.

5. Ο ρόλος του Εθνικού Συμβουλίου είναι να νομιμοποιεί την πρωτοβουλία και να κερδίζει την αποδοχή των ακτιβιστών. Θα πρέπει να αναζητεί χρηματοδότηση για να φέρει σε πέρας την απαραίτητη εργασία και να καλύπτει τα έξοδα που μπορεί να είναι αδύνατο να καλυφθούν σε περιφερειακό επίπεδο. Το Εθνικό Συμβούλιο θα διευκολύνει το συντονισμό μεταξύ των περιφερειών, για την εξεύρεση κοινού τόπου και την προώθηση της αλληλεξάρτησης.5

Το έργο του Ομάρ Αζίζ είχε μεγάλη επίδραση στην επαναστατική οργάνωση της Συρίας. Ενώ η καθεστωτική πολιτική αντιπολίτευση απέτυχε να πετύχει οτιδήποτε αξιοσημείωτο τα προηγούμενα δύο έτη, το κίνημα αντίστασης από τη βάση, εν μέσω βίαιας καταστολής, παρέμεινε δυναμικό και καινοτόμο και ενσωμάτωσε το αναρχικό πνεύμα. Ο πυρήνας της αντίστασης βάσης είναι η νεολαία, κυρίως από τις φτωχές και μεσαίες τάξεις, στον οποίο οι γυναίκες από ποικίλες θρησκευτικές και εθνοτικές ομάδες έχουν ενεργό συμμετοχή (δες ΕΔΩ και ΕΔΩ). Πολλοί από αυτούς τους ακτιβιστές παραμένουν ανένταχτοι σε σχέση με τις παραδοσιακές πολιτικές ιδεολογίες αλλά κινητοποιούνται από την ανησυχία τους για τις ελευθερίες, την αξιοπρέπεια και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ο πρωταρχικός τους στόχος έχει παραμείνει η ανατροπή του καθεστώτος, παρά η ανάπτυξη μεγάλων προτάσεων για το μέλλον της Συρίας.

Η κύρια μορφή επαναστατικής οργάνωσης έχει αναπτυχθεί μέσω του «τανσικίγιατ» (tansiqiyyat): Εκατοντάδες τοπικές επιτροπές έχουν δημιουργηθεί σε γειτονιές και πόλεις σε όλη τη χώρα. Εδώ, επαναστάτες ακτιβιστές εμπλέκονται σε διάφορες δραστηριότητες, από την καταγραφή και την δημοσίευση παραβιάσεων από το καθεστώς (και από αυξανόμενα στοιχεία της αντιπολίτευσης), στην οργάνωση διαμαρτυριών και εκστρατειών πολιτικής ανυπακοής (όπως απεργίες και αρνήσεις πληρωμών) και τη συλλογή και παροχή ανθρωπιστικών προμηθειών σε περιοχές που βομβαρδίζονται ή πολιορκούνται. Δεν υπάρχει ένα και μόνο μοντέλο αλλά πολύ συχνά λειτουργούν σε οριζόντια οργανωμένες ομάδες, χωρίς ηγέτες, φτιαγμένες από διάφορα κομμάτια της κοινωνίας. Είναι η βάση του επαναστατικού κινήματος, δημιουργώντας αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, μια αίσθηση κοινότητας και συλλογικής δράσης. Δείτε ΕΔΩ, σχετικά με τις προσπάθειες του Γιαμπρούντ (Yabroud, προάστιο της Δαμασκού) να οργανωθεί εν μέσω της απουσίας του κράτους. Μερικές τοπικές επιτροπές έχουν εκλέξει αντιπροσώπους όπως συνέβη στο Καφράμπελ Ιντλίμπ (Kanfarabel Idlib), όπου μια επιτροπή εκλεγμένων αντιπροσώπων δημιούργησε το δικό τους σύνταγμα (δες ΕΔΩ). Νέοι ακτιβιστές από το Καφράμπελ κρατούν ζωντανό το λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας και έχουν κερδίσει παγκόσμια φήμη για τα πολύχρωμα και σατιρικά πανό που χρησιμοποιούν στις εβδομαδιαίες διαδηλώσεις (δες ΕΔΩ). Επίσης, συμμετέχουν σε κοινωνικές δραστηριότητες όπως η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης για παιδιά και φόρουμ ενηλίκων για τη συζήτηση ζητημάτων όπως η πολιτική ανυπακοή και η ειρηνική αντίσταση.

Σε επίπεδο πόλης και γειτονιών, έχουν δημιουργηθεί επαναστατικά συμβούλια ή αλλιώς Ματζλίς Θάουαρ (majlis thawar). Πολύ συχνά είναι η κύρια πολιτειακή αρχή σε περιοχές όπου έχει καταρρεύσει το κράτος.6 Αυτά τα συμβούλια εξασφαλίζουν την παροχή των βασικών υπηρεσιών, συντονίζουν τις δραστηριότητες των τοπικών επιτροπών και συντονίζονται με την λαϊκή ένοπλη αντίσταση. Αναμφιβόλως, μιας και η κρατική παροχή υπηρεσιών έχει εξαφανιστεί από κάποιες περιοχές και η ανθρωπιστική κατάσταση έχει εκφυλιστεί, παίζουν ολοένα και αυξανόμενο, ζωτικό ρόλο. Δεν υπάρχει ένα και μόνο μοντέλο για τα Τοπικά Συμβούλια, αλλά κυρίως ακολουθούν μια κάποια μορφή του αντιπροσωπευτικού δημοκρατικού μοντέλου. Κάποια από αυτά έχουν εγκαθιδρύσει διαφορετικά διοικητικά τμήματα για να αναλάβουν λειτουργίες που πριν κατείχε το κράτος. Μερικά είναι πιο πετυχημένα και περιεκτικά από άλλα που παλεύουν για να αντικαταστήσουν την γραφειοκρατία του παλιού καθεστώτος ή έχουν μολυνθεί από τις εσωτερικές διαμάχες.7

Ενώ η κύρια βάση της δραστηριότητας εντοπίζεται σε τοπικό επίπεδο, υπάρχει ένας αριθμός διάφορων ομάδων «ομπρέλα», που αναδύθηκαν για το συντονισμό και τη δικτύωση σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Αυτές περιλαμβάνουν τον Συντονισμό Τοπικών Επιτροπών (LCC), τις Εθνικές Επιτροπές Δράσεις (NAC), την Ομοσπονδία των Συντονιστικών Επιτροπών της Συριακής Επανάστασης (FCC) και την Γενική Επιτροπή της Συριακής Επανάστασης (SRGC). Καμιά από αυτές δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο των τοπικών επιτροπών/συμβουλίων και έχουν διαφορετικές οργανωτικές δομές και διαφορετικά επίπεδα εμπλοκής ή μη-εμπλοκής με την επίσημη πολιτική αντιπολίτευση. Δες ΕΔΩ για έναν διαδραστικό χάρτη που δείχνει τις συντονιστικές επιτροπές και τα συμβούλια, όπως και την άνθιση πολλών άλλων κοινωνικών πρωτοβουλιών και εκστρατειών σε μια χώρα που μέχρι πρότινος μια τέτοια δραστηριότητα καταστέλλονταν με βαρβαρότητα.

Μια μεγάλη απειλή που αντιμετωπίζουν αυτές οι ποικίλες πρωτοβουλίες δεν είναι μόνο η δίωξη των ακτιβιστών από το καθεστώς, η έλλειψη πόρων, η σφαγή του κράτους που επιτίθεται σε περιοχές αμάχων και η ολοένα και χειρότερες ανθρωπιστικές συνθήκες και ασφάλεια. Μερικά από τα τοπικά συμβούλια έχουν καταληφθεί από αντιδραστικές και αντεπαναστατικές δυνάμεις. Για παράδειγμα, στην Αλ Ράκα, ομάδες που δεν ανήκουν στους αντάρτες, με κλίση προς τον σαλαφισμό/τακφιρισμό, έχουν πάρει πολύ από τη δύναμη του τοπικού συμβούλιου. Καθώς προσπάθησαν να επιβάλουν ένα Ισλαμικό όραμα το οποίο είναι ξένο για όλους-ες, ο πληθυσμός της Ράκκα διαδηλώνει συνεχώς ενάντια τους. Σε αυτό το βίντεο ΕΔΩ από τον Ιούνιο του 2013, άνθρωποι διαδηλώνουν ενάντια στις συλλήψεις μελών των οικογενειών τους από την Τζάμπχατ Αλ Νούσρα. Οι γυναίκες φωνάζουν «ντροπή σας! Προδώσατε εμάς στο όνομα του Ισλάμ».
Καθ’ όλη τη διάρκεια του Αυγούστου του 2013, ο λαός της Αλ Ράκκα διαδήλωνε σχεδόν σε καθημερινή βάση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος (ISIS) απαιτώντας την απελευθέρωση εκατοντάδων κρατουμένων, ανθρώπων που είχαν απαχθεί και αγνοούμενων. Ομοίως, στο Αλέπο, οι επαναστάτες ξεκίνησαν την εκστρατεία «όταν λέμε αρκετά εννοούμε αρκετά», καλώντας για το τέλος των παραβιάσεων από αντάρτες και για λογοδοσία. Αυτή η διαδήλωση, από τον Ιούνιο του 2013, έλαβε χώρα στο μπροστινό μέρος του δικαστήριου της Σαρία στο Αλέπο, μετά τη δολοφονία ενός παιδιού επειδή κατηγορούνταν πως είχε βρίσει τον προφήτη Μωάμεθ. Οι άνθρωποι ΕΔΩ ζητούν να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη οι δολοφόνοι λέγοντας «η επιτροπή της Σαρία έχει μετατραπεί στην Υπηρεσία Πληροφοριών της Αεροπορίας!» (ο πιο βάρβαρος κλάδος της ασφάλειας του καθεστώτος Άσσαντ). Στο Ιντλίμπ, οι ανθρωποι επίσης διαδηλώνουν ενάντια στην Επιτροπή της Σαρία που έχει εγκαθιδρυθεί, ΕΔΩ λένε «είμαστε ενάντια στο καθεστώς, ενάντια στις δολοφονίες από εξτρεμιστές και την καταστολή» και ζητούν την επιστροφή επαγγελματιών δικηγόρων (ανεξάρτητη δικαστικό σώμα) στα δικαστήρια (αντί για θρησκευόμενους ανθρώπους).

Ο Ομάρ Αζίζ δεν έζησε για να δει τις φαινομενικά πολλές και αξεπέραστες προκλήσεις που βασανίζουν του Σύριους-ες επαναστάτες, ή τις επιτυχίες και τις αποτυχίες των πειραμάτων στην τοπική αυτο-οργάνωση. Από τον Νοέμβριο του 2012, συνελήφθη από το σπίτι του από την Μουχαμπαράτ (Mukhabarat, η διαβόητη Μυστική Υπηρεσία). Λίγο πριν τη σύλληψη του είχε πει «Δεν είμαστε τίποτα λιγότερο απ’ ότι και οι εργάτες της Κομμούνας του Παρισιού: Αυτοί αντιστάθηκαν για εβδομήντα ημέρες και εμείς ακόμα συνεχίζουμε μετά από ενάμιση χρόνο.»8 Ο Αζίζ κρατήθηκε σε ένα κελί της υπηρεσίας πληροφοριών, διαστάσεων 4Χ4 μέτρων, το οποίο μοιράζονταν με άλλους 85 ανθρώπους. Αυτό συνείσφερε στην επιβάρυνση της ήδη αδύναμης υγείας του. Αργότερα μεταφέρθηκε στην φυλακής της Άδρα, οπου πέθανε από επιπλοκές στην καρδιά, τον Φεβρουάριο του 2013, μια μόλις ημέρα πριν τα εξηκοστά τέταρτα γενέθλια του.

Το όνομα του Ομάρ Αζίζ μπορεί να μην γίνει ποτέ ευρέως γνωστό, αλλά του αξίζει η αναγνώριση ως μιας σύγχρονης ηγετικής φιγούρας στην ανάπτυξη της αναρχικής σκέψης και πρακτικής. Τα πειράματα στην επαναστατική οργάνωση βάσης που ενέπνευσε, μας προμηθεύουν με διορατικότητα και μαθήματα για την αναρχική οργάνωση μελλοντικών επαναστάσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πηγή: Provo.gr, 18 Μαΐου 2016.

Leila Al Shami, «The life and work of anarchist Omar Aziz, and his impact on self-organization in the Syrian revolution», Tahrir-ICN, 23 Αυγούστου 2013. 

εκτυπώστε ή κατεβάστε σε PDF

Σημειώσεις

1 Boudour Hassan, “Omar Aziz: Rest in Power”, February 2013, http://budourhassan.wordpress.com/2013/02/20/omar-aziz/

2 Omar Aziz, “A discussion paper on Local Councils,” (στα Αραβικά) http://www.facebook.com/note.php?note_id=143690742461532

3 οπ. παρ. σημείωση (2)

4 οπ. παρ. σημείωση (2)

5 οπ. παρ. σημείωση (2)

6 Για μια αναφορά στα Τοπικά Συμβούλια δες στο Gayath Naisse “Self Organisation in the Syrian people’s revolution”: http://www.internationalviewpoint.org/spip.php?article3025

7 οπ. παρ. σημείωση (6)

8 Μέσω του λογαριασμού twitter @DarthNader  https://twitter.com/DarthNader/status/304015567231266816

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 17 Οκτώβριος 2016 10:28
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.