Σάββατο, 08 Απρίλιος 2017 21:50

Ο γνώριμος μεσανατολικός πόλεμος του Τραμπ - ανακοίνωση της αμερικάνικης σοσιαλιστικής διεθνιστικής οργάνωσης Solidarity

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Ο γνώριμος μεσανατολικός πόλεμος του Τραμπ

Η δήλωση αυτή εκδόθηκε από την Εθνική Επιτροπή της αμερικάνικης σοσιαλιστικής διεθνιστικής οργάνωσης Solidarity στις 7 Απριλίου του 2017.

Χθες το βράδυ, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της χρήσης χημικών όπλων από το καθεστώς Άσαντ, ο Πρόεδρος Τραμπ διέταξε πυραυλική επίθεση σε μια συριακή αεροπορική βάση, την πρώτη ευθεία στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ κατά του καθεστώτος (αν και όχι η πρώτη επέμβαση των ΗΠΑ στον πόλεμο). Ως σοσιαλιστές και διεθνιστές, είμαστε αντίθετοι τόσο στην ιμπεριαλιστική επέμβαση όσο και στις αγριότητες της συριακής κυβέρνησης.

Όλες οι ξένες δυνάμεις που παρεμβαίνουν στην συριακή καταστροφή, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, το Ιράν, η Τουρκία, έχουν πει ένα μεγάλο μέρος της αλήθειας για τα εγκλήματα της άλλης πλευράς, ενώ συστηματικά ψεύδονται για τα δικά τους.

Η επίθεση του καθεστώτος Άσαντ με χημικά είναι ένα διεθνές έγκλημα πολέμου. Απορρίπτουμε το απίθανο ενδεχόμενο να αληθεύουν οι ρώσικοι ισχυρισμοί ότι τα χημικά προέρχονταν από μια αποθήκη της Αλ-Κάιντα. Το πλαίσιο είναι σαφές. Ο Άσαντ έχει χρησιμοποιήσει χημικά όπλα και στο παρελθόν, έχει βομβαρδίσει αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας και έχει διαπράξει αμέτρητες άλλες αγριότητες. Η Ρωσία είναι συνένοχη σε όλα αυτά, ειδικά μετά από την άμεση είσοδο της στον πόλεμο το 2015.

Ο Τράμπ μίλησε για την επίθεση με χημικά όπλα στη Συρία κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον βασιλιά Αμπντάλα ΙΙ της Ιορδανίας.

Οι πολίτες και τα παιδιά στο Χαν Σεϊκούν υπέστησαν φρικτό θάνατο. Το ίδιο συνέβη και στους περίπου 200 αμάχους στη Μοσούλη του Ιράκ, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν μία πυκνοκατοικημένη περιοχή. Το ίδιο θα συμβεί και σε πολλά από τα εκατομμύρια των παιδιών στην Υεμένη που αντιμετωπίζουν την πείνα και το θάνατο κάτω από τους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ βομβαρδισμούς από την Σαουδική Αραβία. Το ίδιο συνέβη και στους 25 αμάχους πολίτες της Υεμένης που έχασαν τη ζωή τους στην τυφλή επιδρομή των ΗΠΑ στις 9 Φεβρουαρίου, και στις δεκάδες των Σομαλών προσφύγων που βομβαρδίστηκαν από τον αέρα από Σαουδαραβικό στρατιωτικό ελικόπτερο στις 16 Μαρτίου. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις περιπτώσεις που γνωρίζουμε (και δεν γνωρίζουμε ακόμη τις «παράπλευρες απώλειες» στο χωριό δίπλα από την βομβαρδισμένη συριακή αεροπορική βάση).

Ο ιμπεριαλισμός δημιουργεί προβλήματα που δεν μπορεί να λύσει, και ταυτόχρονα απαλλάσσει τον εαυτό του από την ευθύνη για τις συνέπειες. Οι πολίτες και τα παιδιά της Συρίας, της Υεμένης, της Σομαλίας, που υφίστανται τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών πολέμων, και που στο όνομά τους οι δυνάμεις των ΗΠΑ τώρα επεκτείνουν αυτούς τους πολέμους, είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες που ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να κρατήσει έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω εκτελεστικών διαταγμάτων.

Αναμφίβολα, ένα σημαντικό ποσοστό των κινήτρων του Τραμπ σχετίζονται με την οικοδόμηση λαϊκής υποστήριξης και την απόσπαση της προσοχής από τις αποτυχίες της εσωτερικής πολιτικής του. Επισκιάζεται έτσι τουλάχιστον προς το παρόν ο εσωτερικός εμφύλιος πόλεμος των Ρεπουμπλικάνων πάνω στο θέμα της υγειονομικής περίθαλψης, η διαμάχη μεταξύ των κέντρων εξουσίας του Στηβ Μπάνον και του Τζάρετ Κούσνερ στη Δυτική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου, το «προσχέδιο του προϋπολογισμού» του Τραμπ που αφανίζει κάθε κυβερνητικό πρόγραμμα που βοηθά πραγματικά τους ανθρώπους, και εν αναμονή της «φορολογικής μεταρρύθμισης» για να γεμίσει τις τσέπες των πλουσίων και των πάμπλουτων σε βάρος όλων των άλλων.

Οι Ρεπουμπλικάνοι, εκτός από τον Ραντ Πολ και μερικούς σκληροπυρηνικούς του «η Αμερική Πρώτα», σπεύδουν να ζητωκραυγάσουν υπέρ της «ηγεσίας» Τραμπ στον βομβαρδισμό της Συρίας. Το ίδιο και οι περισσότεροι Δημοκρατικοί (η Χίλαρι Κλίντον κάλεσε για μια αεροπορική επιδρομή, ακόμη και πριν από τον ίδιο τον Τραμπ), με την επιφύλαξη ότι θα έπρεπε να είχε ζητηθεί η έγκριση από το Κογκρέσο. Τα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των δήθεν φιλελεύθερων μαγαζιών, σπεύδουν να οικοδομήσουν την νομιμότητα της επέμβασης.

Αλλά τι θα επακολουθήσει; Οι πολιτικοί και οι «στοχαστές» της τραμπουκικής πολιτικής σπεύδουν να επαινέσουν την προεδρική ηγεσία Τραμπ, έχουν όμως διαφορετικά συγκρουόμενα συμφέροντα. Κάποιοι ελπίζουν ότι μια αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ, που θα είναι μια μεμονωμένη ενέργεια, θα υποχρεώσει την Ρωσία να φέρει επιτέλους τον Άσαντ σε σοβαρές πολιτικές διαπραγματεύσεις. Αυτό θα μπορούσε να είναι το λιγότερο κακό σενάριο, αλλά η Ρωσία θα μπορούσε το ίδιο εύκολα να διπλασιάσει την δέσμευσή της για τον Άσαντ, ακόμη και αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν στείλει στον πελάτη του στη Δαμασκό το μήνυμα ότι περισσότερες χημικές επιθέσεις θα ήταν εξαιρετικά ανόητες.

Άλλοι ειλικρινά θέλουν, όχι μόνο πιο εκτεταμένο βομβαρδισμό της Συρίας, αρχίζοντας με την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων που την υποστηρίζουν ο Τζον Μακέιν και η Χίλαρι Κλίντον, αλλά μια ευρύτερη κίνηση πολέμου με στόχο τελικά το Ιράν και την καταστροφή της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας με τη χώρα αυτή. Το τι σκέφτεται ο Ντόναλντ Τραμπ είναι μια άγνωστη μεταβλητή που εξάπτει την φαντασία σε κάποιες αυθεντίες και τρομοκρατεί κάποιες άλλες. Σε τελική ανάλυση, αν το πυραυλικό χτύπημα στις 6 Απριλίου ήταν μια μεμονωμένη δράση, δεν αλλάζει πραγματικά το χαρακτήρα της Συριακής καταστροφής ή τις δυσοίωνες προοπτικές για τον τερματισμό της. Αν είναι η αρχή μιας μεγαλύτερης στρατιωτικής εκστρατείας, έχει την δυναμική να κάνει τα πάντα ακόμα χειρότερα στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

Προκειμένου οι αντιπολεμικές δυνάμεις στις Ηνωμένες Πολιτείες να διαδραματίσουν έναν χρήσιμο ρόλο σε αυτή την εξελισσόμενη κρίση, θα πρέπει να αντιτίθενται άνευ όρων στην στρατιωτική δράση των ΗΠΑ, χωρίς καμία συμπάθεια ή υποστήριξη στο καθεστώς Άσαντ και τους Ρώσους και Ιρανούς προστάτες του. Και πρέπει να αντισταθούμε στην πίεση για να υποστηρίξουμε απαιτήσεις όπως αυτές που θέτουν οι Δημοκρατικοί για την ανάγκη έγκρισης του Κογκρέσου ή της διεθνούς συνεργασίας, οι οποίες αποσκοπούν στην αναζήτηση κάλυψης νομιμότητας για εξ ολοκλήρου παράνομες πράξεις.

Πρέπει επίσης να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στην εγχώρια ατζέντα της δεξιάς, μεταξύ άλλων, απαιτώντας οι Ηνωμένες Πολιτείες να είναι ανοικτές για τους πρόσφυγες που θέλουν να έρθουν εδώ και να παρέχουν μαζική ανθρωπιστική βοήθεια στους εσωτερικά εκτοπισμένους που αγωνίζονται να επιβιώσουν. Ο αναπαλαιωμένος πόλεμος του Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί να κρύψει τις βάναυσες συλλήψεις και απελάσεις των μεταναστών, την άνοδο της ισλαμοφοβίας, τα εγκλήματα μίσους, το Υπουργείο Δικαιοσύνης που επιτρέπει την αστυνομική βία, και την πλήρη μετωπική επίθεση κατά των πολιτικών δικαιωμάτων. Ο βομβαρδισμός των άλλων χωρών δεν μπορεί να επιτρέψει σε αυτήν την κυβέρνηση να συνεχίσει να λεηλατεί την δική της χώρα.

«Trump’s New and Used Middle East War», International Viewpoint, 8 Απριλίου 2017.

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 09 Απρίλιος 2017 11:38
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.