Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 18:57

Ουκρανία: «Χρειαζόμαστε νέους τρόπους οργάνωσης»

Κατηγορία Ουκρανία

Δημοσιεύουμε την συνέντευξη του Ουκρανού δικηγόρου αγωνιστή Pavel Lisyansky ο οποίος δραστηριοποιείται στην οργάνωση και υποστήριξη εργατικών συλλογικοτήτων βάσης στην Ανατολική Ουκρανία. Θεωρούμε ότι έχει μεγάλη σημασία για το εργατικό κίνημα και την αριστερά να ενημερώνεται για τις συνθήκες που επικρατούν στο εργατικό κίνημα στην Ουκρανία και τις προσπάθειες αυτοοργάνωσης που εξελίσσονται κάτω από τις σχεδόν απαγορευτικές συνθήκες του πολέμου. Γι’ αυτό και έχει αξία η συγκεκριμένη συνέντευξη παρά τις αντιφάσεις τις συγχύσεις τις αυταπάτες και τα πολιτικά λάθη των αγωνιστών.

Ουκρανία: «Χρειαζόμαστε νέους τρόπους οργάνωσης»

Εν μέσω στρατιωτικών συγκρούσεων και κατάρρευσης της βιομηχανίας στην ανατολική Ουκρανία, οι ακτιβιστές αναζητούν το δρόμο τους προς νέα μοντέλα οργάνωσης των εργαζομένων.

Τα εργοστάσια, τα χαλυβουργεία και τα ορυχεία, είτε βρίσκονται σε ελεγχόμενη από το κράτος είτε σε ελεγχόμενη από τους αποσχιστές περιοχή, έχουν κλείσει, έχουν μειώσει την δραστηριότητα τους, είτε έχουν απολύσει τους εργαζόμενους προκειμένου να μειώσουν τις αποδοχές. Η στρατιωτική βία έχει επιταχύνει τη μετάβαση από τη σταθερή απασχόληση στην επισφάλεια. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που έχουν σχέση με το χώρο εργασίας αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα.

Η Ανατολική Ομάδα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΑΟΑΔ) - συλλογική δικηγορική ομάδα που υποστηρίζει άτομα, εργατικές συλλογικότητες και κοινοτικές ομάδες - συνεργάζεται με άλλους ακτιβιστές για την ίδρυση εργατικών οργανώσεων σε τοπική/εδαφική βάση που θα αγκαλιάζουν τους απασχολούμενους, τους άνεργους και τους επισφαλώς απασχολούμενους.

Ορισμένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια απλώς έπαψαν να πληρώνουν μισθούς και σε χιλιάδες εργαζόμενους οφείλονται μισθοί έξι μηνών ή περισσότερο, ανέφερε σε συνέντευξη ο Pavel Lisyansky της ΑΟΑΔ. «Υπό αυτές τις συνθήκες, οι άνθρωποι αρχίζουν να ψάχνουν για άλλη δουλειά. Στη συνέχεια, η διοίκηση δεν τους καταβάλλει το αντίτιμο που τους οφείλεται. Γιατί να τους πληρώσει, αν φεύγουν;»

«Κανείς δεν ενδιαφέρεται να υπερασπιστεί τα δικαιώματα αυτών των εργαζομένων», πρόσθεσε. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, που παραδοσιακά βασίζονται στη βιομηχανία και στο χώρο εργασίας και βρίσκονται κοντά στη διοίκηση, αδιαφορούν για τα προβλήματα αυτών των εργαζομένων. «Και δεν έχει νόημα για τον εργαζόμενο να προσλάβει ανεξάρτητο δικηγόρο. Το κόστος μπορεί να είναι τόσο μεγάλο όσο το ποσό που του οφείλουν.»

Ο Λισιάνσκι θεωρεί ότι αυτό θα μπορούσε να είναι η αρχή του τέλους για τα παλιά μετασοβιετικά συνδικάτα της Ουκρανίας - όχι μόνο για τα παλιά «επίσημα» συνδικάτα που προέρχονταν από οιονεί κρατικές σοβιετικές δομές αλλά και για τα μετα-σοβιετικά «ανεξάρτητα» συνδικάτα που δημιουργήθηκαν για να τα ανταγωνιστούν.

Ο αριθμός των μελών μειώνεται: ο εργαζόμενος που αγνοήθηκε κατά τη στιγμή της ανάγκης του στον παλιό του χώρο εργασίας είναι απίθανο να γίνει μέλος στο νέο χώρο εργασίας.

Ως απάντηση, η ΑΟΑΔ εργάζεται για την ίδρυση τοπικών οργανώσεων, που αποκαλούνται προσωρινά «εργατικά συνδικάτα», που θα συσπειρώσουν όλους τους εργαζόμενους - από οποιοδήποτε χώρο εργασίας ή από κανέναν - σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Αυτό θα είναι «ένα είδος εναλλακτικής λύσης για τα συνδικάτα [...] για να αντιμετωπιστεί η ανάγκη για πρόσθετα εργαλεία για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων στην ουκρανική κοινωνία.»

«Η αρχή της αλληλεγγύης χάνεται», συνέχισε ο Λισιάνσκι. «Εάν υπάρχουν δύο εργασιακοί χώροι, ο ένας δίπλα στον άλλο, που δημιουργούν χρέη προς τους εργάτες τους, και οι δύο ομάδες εργατών θα έχουν περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας αν ενωθούν».

Σε μερικούς από τους μεγαλύτερους χώρους εργασίας χρωστάνε μισθούς στους εργάτες, όπως είναι το εργοστάσιο χημικών Severodonetsk Azot που χρωστάνε μισθούς έξι μηνών σε 5.000 εργάτες, η εταιρεία άνθρακα Lisichanskugol με 5.000 εργάτες σε τέσσερα ορυχεία, η εταιρεία άνθρακα Toretskugol με 2.500 σε τέσσερα ορυχεία και το σιδηροδρομικό δίκτυο του Ντόνετσκ.

Οι εργαζόμενοι διαμαρτυρήθηκαν με απεργίες - και, στο Lisichanskugol, με μια υπόγεια καθιστική διαμαρτυρία και πίεση προς το υπουργείο ενέργειας - και με τις υποθέσεις έχει ασχοληθεί η ΑΟΑΔ και ορισμένα στελέχη των συνδικάτων1.

Μέχρι να ξεσπάσει η στρατιωτική σύγκρουση το 2014, οι περιοχές του Ντόνετσκ και του Λούγκανσκ ήταν η καρδιά της βιομηχανίας της Ουκρανίας, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα δέκατο της συνολικής οικονομικής παραγωγής και ένα μεγαλύτερο ποσοστό στην παραγωγή σιδήρου, χάλυβα, μεταλλουργικών προϊόντων και χημικών προϊόντων.

«Τώρα ‘‘Λαϊκές Δημοκρατίες’’ που υποστηρίχτηκαν από τη Ρωσία έχουν σχηματιστεί και στις δύο περιοχές, και η γραμμή του μετώπου περνά κατευθείαν από αυτό που αποτελούσε ένα εξαιρετικά ενοποιημένο βιομηχανικό συγκρότημα. Οι αλυσίδες εφοδιασμού έχουν καταστραφεί, ακόμη και μεταξύ των εργοστασίων που ανήκουν στις ίδιες εταιρείες. Ένας αποκλεισμός, που υποκινήθηκε νωρίτερα φέτος από τους Ουκρανούς εθνικιστές πολιτικούς και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση του Κιέβου, έχει κάνει τα πράγματα χειρότερα, αφήνοντας τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής χωρίς αρκετό άνθρακα.»

Μαχητικότητα κατά τη διάρκεια του πολέμου: οι πρακτικές λεπτομέρειες

Η άμεση ώθηση για τη σύσταση της ΑΟΑΔ - στις 27 Ιουλίου 2014 στο Ντεμπάλτσεβο, από μια ομάδα εσωτερικά εκτοπισμένων δικηγόρων - ήταν «ο μεγάλος αριθμός παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον τομέα των στρατιωτικών επιχειρήσεων», δήλωσε ο Λισιάνσκι. Ο ίδιος είχε περάσει τα τελευταία δέκα χρόνια σε ανεξάρτητες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Η ΑΟΑΔ δημιούργησε τέσσερα γραφεία για παροχή συμβουλών και υποστήριξη για τις πολιτικές ελευθερίες, αλλά εκείνα στο Ντεμπάλτσεβο και στο Ούγκλοεγκορσκ καταστράφηκαν όταν οι υποστηριζόμενοι απ’ τη Ρωσία αποσχιστές πήραν τον έλεγχο αυτών των περιοχών. Από τον Ιανουάριο του 2015, η ομάδα εδρεύει στο Λισικάνσκ, στο τμήμα του Λουγκάνσκ που ελέγχεται από την ουκρανική κυβέρνηση. Υπάρχουν μικρότερα γραφεία στο Τόρετσκ και στο Σβερτλοντάρσκ.

Εκτός από τις εκστρατείες για την καταβολή των μισθών, ο Λισιάνσκι πιστεύει ότι η ΑΟΑΔ μπορεί να θεωρήσει ως μία από τις επιτυχίες της την απελευθέρωση από τη φυλακή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ του Αλεξάντρ Γιεφρέσιν, ο οποίος είχε βρεθεί σε μια γκρίζα ζώνη του νόμου.

Ο Γιεφρέσιν καταδικάστηκε το 2013 σε οκτώμισι χρόνια για τη συμμετοχή του στην κλοπή και την καύση ενός μίνι λεωφορείου - μια φάρσα μεθυσμένων. Άρχισε να εργάζεται στη φυλακή, με ένα σύστημα που επιτρέπει να μειώνονται οι ποινές κατά δύο τρίτα για εκείνους που το κάνουν. Αλλά με το ξέσπασμα του πολέμου βρέθηκε σε μια αυτονομιστική φυλακή όπου δεν εφαρμόστηκε το ουκρανικό δίκαιο και οι κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν στην πραγματικότητα για καταναγκαστική εργασία.

Η ΑΟΑΔ, αφού δημοσίευσε έκθεση σχετικά με το σκάνδαλο της καταναγκαστικής εργασίας τον Οκτώβριο του 2016, συνέβαλε στην εξασφάλιση της απελευθέρωσης του Γιεφρέσιν τον Μάρτιο αυτού του χρόνου2.

«Δεν περνάει μια μέρα που να μη ζητήσει ο κόσμος βοήθεια [από τους δικηγόρους της ΑΟΑΔ]», δήλωσε ο Λισιάνσκι. «Μόλις πρόσφατα αποκαταστήσαμε τις συνταξιοδοτικές πληρωμές για ένα κορίτσι που έχασε τον πατέρα της, έναν ανθρακωρύχο, αλλά [το συνταξιοδοτικό ταμείο] δεν ήθελε να της καταβάλει σύνταξη, αν και ο νόμος απαιτεί να το κάνει. Υπάρχουν πολλές, πολλές παρόμοιες περιπτώσεις.»

Από την ουκρανική πλευρά

Απαντώντας στην ερώτησή μου σχετικά με το πώς περνάνε τώρα οι απλοί άνθρωποι στις περιοχές της γραμμής του μετώπου, ο Λισιάνσκι είπε:

«Η στρατιωτική δραστηριότητα είναι πιο περιορισένη, αλλά δεν έχει τελειώσει με κανένα τρόπο. Ο κόσμος ζει σε κατάσταση μόνιμου άγχους. Μπορούν να ακουστούν πυροβολισμοί και εκρήξεις ανά πάσα στιγμή, όλες οι περιφέρειες στρατιωτικοποιούνται. Υπάρχουν στρατιώτες, όπλα, σημεία ελέγχου παντού. Έτσι, ο κόσμος είναι απελπισμένος, δεν σκέφτεται σχεδόν καθόλου τα καθημερινά προβλήματα, θέλει απλά να τελειώσει ο πόλεμος. [Τα εργοστάσια είναι ανοιχτά, αλλά οι άνθρωποι δεν πληρώνονται, οι μισθοί που τους χρωστάνε συνεχίζουν να γίνονται περισσότεροι, αλλά] οι άνθρωποι δεν δραστηριοποιούνται και δεν διαμαρτύρονται, επειδή οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου τους κατηγορούν αμέσως ότι προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση στην περιοχή.»

Ρώτησα τον Λισιάνσκι σχετικά με την αντίσταση των τοπικων ακτιβιστών στον αποκλεισμό των σιδηροδρόμων3, που ήταν έμπνευση των ακροδεξιών εθνικιστών νωρίτερα αυτό τον χρόνο. Υπήρχε ελάχιστη υποστήριξη για τις κοινότητες, απάντησε.

«Μόνο εμείς, και μια ομάδα συνδικαλιστικών οργανώσεων και τοπικών κοινοτικών οργανώσεων μιλήσαμε εναντίον των ένοπλων δεξιών εξτρεμιστών. Είπαμε κατηγορηματικά όχι [στον αποκλεισμό] και καλέσαμε τους ανθρώπους να καθίσουν και να διαπραγματευτούν [να επιτρέψουν τη συνέχιση των εμπορικών σχέσεων]. Εξαπολύθηκε εναντίον μας μια καταιγίδα κατηγοριών και απειλών. Κατηγορήθηκα ως μαριονέτα των ληστών που ήταν ενάντια στους ‘‘πατριώτες της Ουκρανίας’’ [οι οποίοι ξεκίνησαν τον αποκλεισμό]. Μερικοί από τους ομοϊδεάτες μου απλώς απειλήθηκαν. Αλλά το κράτος υποστήριξε ωστόσο τον αποκλεισμό και γονάτισε τη βιομηχανία στην ανατολική Ουκρανία. Στην περιοχή που δεν υπόκειται στον έλεγχο της ουκρανικής κυβέρνησης, πολλά από τα εργοστάσια απέλυσαν τους εργάτες και σταμάτησαν να πληρώνουν μισθούς Οι αποσχιστές εφάρμοσαν την ‘‘εθνικοποίηση’’ των εργοστασίων που ανήκουν στο ουκρανικό κράτος και αυτά βρίσκονται τώρα σε χαωτική κατάσταση

Η ΑΟΑΔ συμμετείχε σε μια εκτεταμένη διαμαρτυρία εναντίον των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων που ανέλαβε να πραγματοποιήσει η ουκρανική κυβέρνηση υπό την αιγίδα του ΔΝΤ4. Η μεταρρύθμιση5 θα ενισχύσει τη σχέση μεταξύ του επιπέδου των συνεισφορών και του τι παίρνουν οι πολίτες και θα αυξήσει αποτελεσματικά την προβλεπόμενη από το νόμο ηλικία συνταξιοδότησης, αυξάνοντας τη διάρκεια κατά την οποία ένα άτομο πρέπει να συνεισφέρει, από 15 σε 25 χρόνια. Ο Λισιάνσκι δήλωσε: «Ναι, μίλησα και θα συνεχίσω να μιλάω εναντίον αυτής της μεταρρύθμισης, η οποία νομίζω ότι παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού». Είπε ότι και τα δύο συνδικάτα, το «επίσημο» και το ανεξάρτητο διαμαρτυρήθηκαν, αλλά αυτό είχε «μικρή επίδραση» στην πολιτική διαδικασία.

Όπως και άλλοι ακτιβιστές των εργαζομένων, ο Λισιάνσκι ανησυχεί επίσης για τη μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου που συζητείται τώρα στο κοινοβούλιο. «Αυτό θα δώσει στους εργοδότες ένα ακόμα εργαλείο για να το χρησιμοποιήσουν εναντίον του εργατικού δυναμικού. Είναι ένας άλλος τρόπος για να στριμώξουν στη γωνία τους εργαζόμενους. Νομίζω ότι μπορεί να προκαλέσει ένα γενικό κίνημα διαμαρτυρίας σε ολόκληρη τη χώρα.»

Στις περιοχές που ελέγχονται από τους αποσχιστές

Ρώτησα τον Λισιάνσκι, ο οποίος διατηρεί επαφή με εργαζόμενους αγωνιστές στις περιοχές που ελέγχονται από τους αποσχιστές, σχετικά με αναφορές ότι οι συνθήκες διαβίωσης είναι πολύ κακές. Σχολίασε:

«Ναι, ζουν σε πολύ κακές συνθήκες. Δεν υπάρχει νόμος, κανένα δικαίωμα, οι άνθρωποι είναι ανυπεράσπιστοι. Ένα άτομο μπορεί να συλληφθεί για κάποια κατασκευασμένη κατηγορία, επειδή έχει διαφορετική πολιτική άποψη, επειδή επιμείνει στα δικαιώματά του, επειδή έχει έρθει σε κάποια σύγκρουση με κάποιον [στην εξουσία]. Στις φυλακές [στις περιοχές που ελέγχονται από τους αποσχιστές] υπάρχει πραγματική δουλεία. Εντελώς αυθαίρετη εξουσία... Με κάνει να αρρωσταίνω το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει στον τόπο από τον οποίο κατάγομαι. Δεν μπορώ να επιστρέψω εκεί. Βρίσκομαι στη μαύρη λίστα, και αν πάω στη λεγόμενη ‘‘Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ’’ [LPR] θα μπορούσαν απλώς να με πυροβολήσουν. Θέλω πολύ να επισκεφθώ τον τάφο του πατέρα μου, ο οποίος ήταν εργατικός ηγέτης - αλλά δεν το έχω κάνει, για τρία χρόνια. Ανησυχώ πολύ γι’ αυτό.
Δεν υπάρχουν συνδικαλιστικές οργανώσεις [στις περιοχές που ελέγχονται από τους αποσχιστές]. Υπάρχουν μόνο ορισμένες δομές σχεδιασμένες να κερδίσουν διεθνή επιρροή, για να νομιμοποιήσουν αυτές τις δημοκρατίες. Ακούσατε για οποιεσδήποτε συνδικαλιστικές διαμαρτυρίες στην LPR; Γνωρίζω τις πολύ μικρής κλίμακας διαμαρτυρίες που κατέστειλαν οι ένοπλες δυνάμεις της ‘‘Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ’’. [...] Το επίπεδο των αμοιβών μειώνεται, μέχρι το 60% του εργατικού δυναμικού έχει απολυθεί στα εργοστάσια. Κλείνουν όλα μαζί ή προσωρινά. Έχουν συσταθεί νέες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε αυτές τις επιχειρήσεις για τον έλεγχο των εργαζομένων. Μου είναι οδυνηρό να απαντώ σε αυτές τις ερωτήσεις.»

Κοιτάζοντας μπροστά

Η ΑΟΑΔ, όπως πολλές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών στην Ουκρανία, στηρίζεται στη χρηματοδότηση από τη Δυτική Ευρώπη. Ο Λισιάνσκι είπε:

«Ξεκινήσαμε διάφορα προγράμματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα που υποστηρίζονται από το γερμανικό προξενείο στην περιοχή του Ντόνετσκ και το ίδρυμα Rosa Luxemburg στο Βερολίνο. Η στήριξη από αυτούς τους διεθνείς χορηγούς είναι πολύ σημαντική για εμάς. Στην πρώτη περίπτωση, με το προξενείο, εκτελούμε ένα ολοκληρωμένο έργο για τα ανθρώπινα δικαιώματα που περιλαμβάνει την παρακολούθηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την παροχή νομικών συμβουλών και τη διεξαγωγή εκδηλώσεων που αναδεικνύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την οργάνωση για την προάσπιση των δικαιωμάτων. Στη δεύτερη περίπτωση [με το Ίδρυμα Rosa Luxemburg] το έργο αφορά στην νομική εκπαίδευση εργατών, συνδικαλιστών ακτιβιστών και ηγετών και νομικών υπαλλήλων σε συνδικάτα στην ανατολική Ουκρανία. [...] Ελπίζουμε ότι με την ανάπτυξη του επιπέδου νομικής γνώσης μεταξύ των απλών ανθρώπων κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσουμε να αντισταθούμε στις επιθέσεις εναντίον των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικοοικονομικών δικαιωμάτων.»

Η στρατηγική της ΑΟΑΔ είναι να συγκροτήσει ένα πεδίο νομικών συμβουλών και νομικής εκπροσώπησης, να συγκροτήσει οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Να συνεχίσει να παρακολουθεί τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους τομείς όπου συνεχίζονται οι στρατιωτικές συγκρούσεις·να υποστηρίξει τα δικαιώματα των εσωτερικά εκτοπισμένων·και να προωθήσει την επίλυση συγκρούσεων στις κοινότητες.

Είναι σαφές ότι η ΑΟΑΔ και άλλοι ακτιβιστές που αγωνίζονται για τις συνέπειες της στρατιωτικής σύγκρουσης χρειάζονται αλληλεγγύη και υποστήριξη - μακροπρόθεσμα - από άλλες οργανώσεις εργαζομένων στην Ευρώπη. Ο Λισιάνσκι έκανε κάποιες επαφές με τους γερμανούς συνδικαλιστές και μου ζήτησε, μέσω αυτής της συνέντευξης, να απευθύνω τους χαιρετισμούς του στις οργανώσεις των εργαζομένων αλλού.

Η Ουκρανία δεν είναι τόσο μακριά. Εάν η διεθνής αλληλεγγύη σημαίνει κάτι, σημαίνει οικοδόμηση σχέσεων με οργανώσεις όπως αυτή.

GL, 4 Αυγούστου 2017.

Μετάφραση: e la libertà

«Ukraine: ‘‘We need new ways of organising’’», People and Nature, 4 Αυγούστου 2017. https://peopleandnature.wordpress.com/2017/08/04/ukraine-we-need-new-ways-of-organising/ Αναδημοσίευση: Ukraine Solidarity Campaign, 7 Αυγούστου 2017. https://ukrainesolidaritycampaign.org/2017/08/07/ukraine-we-need-new-ways-of-organising/

Φωτογραφία: Συγκέντρωση ανθρακωρύχων έξω απ’ το προεδρικό μέγαρο στις 22 Απριλίου 2015

Σημειώσεις

1 Περισσότερα για αυτό: «Ukraine: miners strike back against wage arrears», People and Nature, 4 Αυγούστου 2017. https://peopleandnature.wordpress.com/2017/08/04/ukraine-miners-strike-back-against-wage-arrears/

2 Δείτε μια περιγραφή του BBC στα αγγλικά, που δημοσιεύτηκε πριν από την απελευθέρωση του Γιεφρέσιν: Patrick Evans, «‘‘Slave labour’’ in the prisons of eastern Ukraine», BBC News, 3 Οκτωβρίου 2016 http://www.bbc.com/news/magazine-37512356 και μια συνέντευξη στα ρωσικά: «12 часов работы в сутки за 5 сигарет в месяц, - освобожденный из тюрьмы ‘‘ЛНР’’», Громадське радіо, 31 Μαρτίου 2017. https://hromadskeradio.org/programs/kyiv-donbas/12-chasov-raboty-v-sutky-za-5-sygaret-v-mesyac-osvobozhdennyy-yz-tyurmy-lnr

3 «Ukraine: trade unionists and communities oppose Donbass rail blockade», People and Nature, 13 Μαρτίου 2017.https://peopleandnature.wordpress.com/2017/03/13/ukraine-trade-unionists-and-communities-oppose-donbass-rail-blockade/

4 «IMF and World Bank approve pension reform plan in Ukraine», UAWire, 5 Ιουνίου 2017. https://uawire.org/news/imf-and-world-bank-approve-pension-reform-plan-in-ukraine

5 Mark Raczkiewycz, «Ukrainian pensioners sing the blues», IntelliNews, 17 Μαρτίου 2017. http://www.intellinews.com/ukrainian-pensioners-sing-the-blues-120763/

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017 22:29
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.