Δευτέρα, 30 Νοέμβριος 2015 15:08

Για τη συριακή Δημοκρατική και Επαναστατική Αντιπολίτευση. Συνέντευξη στο Radio Zamaneh

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Joseph Daher

 

Ποια είναι η ανάλυσή σας για τις αεροπορικές επιδρομές της ρωσικής κυβέρνησης στη Συρία από τις 30 Σεπτεμβρίου;

Ζόζεφ Ντάχερ: Οι στόχοι αυτών των επιδρομών είναι σαφής: να διασώσουν και να σταθεροποιήσουν την πολιτική και στρατιωτική εξουσία του καθεστώς του Άσαντ. Με άλλα λόγια να συντρίψουν όλες τις μορφές της αντιπολίτευσης στο καθεστώς Άσαντ, είτε δημοκρατικής είτε αντιδραστικής, στο όνομα του λεγόμενου «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Οι περισσότεροι στόχοι είναι άμαχοι και ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) που εξακολουθούν να υπάρχουν. Περίπου 100.000 πολίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους λόγω των ρωσικών βομβαρδισμών. Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί κατέστρεψαν δεκάδες νοσοκομεία ενώ γιατροί και ασθενείς έχασαν τη ζωή τους σε αυτές τις επιδρομές. Σε περιοχές όπως στα προάστια του Χαλεπίου, οι βομβιστικές επιθέσεις σε ορισμένες περιπτώσεις βοήθησαν την ISIS αποδυναμώνοντας τις ομάδες του FSA. Επιπλέον, οι ρωσικές επιθέσεις πραγματοποιούνται με την άμεση συνεργασία των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Τα αυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν την ίδια προπαγάνδα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας για την καταστολή των λαϊκών κινημάτων ή/και ομάδων της αντιπολίτευσης: το καθεστώς του Άσαντ εναντίον του λαϊκού κινήματος από την πρώτη ημέρα της λαϊκής εξέγερσης· ο Σίσι, στην Αίγυπτο κατέστειλε ιδιαίτερα την μουσουλμανική αδελφότητα, αλλά και την προοδευτική αριστερά και τα δημοκρατικά κινήματα, όπως τους επαναστάτες σοσιαλιστές, το Κίνημα της 6ης Απριλίου κλπ· ο Ερντογάν στρέφεται εναντίον του ΡΚΚ και διαφόρων αριστερών κινημάτων

2 Aleppo Narciso Contreras AP

Ποια στοιχεία και ποιες οργανώσεις αντιπροσωπεύουν την δημοκρατική ή επαναστατική συριακή αντιπολίτευση;

Ζόζεφ Ντάχερ: Η πτέρυγα των αριστερών οργανώσεων, των κινημάτων και των ατόμων που συμμετείχαν στην επανάσταση έχουν κατασταλεί σε μεγάλο βαθμό πρώτα από το καθεστώς Άσαντ και αργότερα από τις φονταμενταλιστικές δυνάμεις. Ένας αριθμός δημοκρατικών και προοδευτικών ακτιβιστών που ήταν ενεργοί στην αρχή της επανάστασης ζουν σήμερα σε εξορία, λόγω της τρομερής καταστολής. Για παράδειγμα, διάφορες συριακές προοδευτικές οργανώσεις και άτομα συγκεντρώθηκαν στην Τουρκία τον Ιούλιο του 2015 και εξέδωσαν τη δήλωση «Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης: να σπάσουμε τον αποκλεισμό της συριακής επανάστασης! Μαζί με τον λαό της Συρίας: Κάτω ο Μπασάρ, ο Ντά’ες και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις».1 Στους υπογράφοντες περιλαμβάνονται ακτιβιστές όπως ο Συροπαλεστίνιος Σαλαμέχ Κάιλεχ, ο Γιασίν αλ-Χατζ Σάλεχ, Σύρος συγγραφέας ο οποίος πέρασε πάνω από δέκα χρόνια στη φυλακή επειδή ήταν μέλος μιας αριστερής οργάνωσης, ο Γιασέρ Μούνιφ, Σύρος ακτιβιστής, συνιδρυτής της Παγκόσμιας Καμπάνιας Αλληλεγγύης στην Επανάσταση της Συρίας, ο Μανσούρ Ατάσι, από το Αριστερό Δημοκρατικό Κόμμα (Συρίας), και ομάδες όπως το Ρεύμα Επαναστατικής Αριστεράς στη Συρία,2 στην οποία ανήκει ο παλιός πολιτικός ακτιβιστής Γαγιάθ Νάισε.

Υπάρχουν επίσης ακτιβίστριες φεμινίστριες όπως η Σαμάρ Γιαζμπέκ, η οποία σήμερα ζει στο Παρίσι και ανήκει σε μια οργάνωση που ονομάζεται «Γυναίκες Τώρα για την Ανάπτυξη» ή η Νάχεντ Μπανταουίγια, η οποία έχει περάσει χρόνια στη φυλακή πριν από την επανάσταση και σήμερα ζει κι αυτή εξόριστη στο Παρίσι μετά τη συμμετοχή της στην εξέγερση.

5 Aleppo51274

Παρ' όλα αυτά, πολλά άτομα και μικρές ομάδες, αν και πολύ εξασθενημένες, υπάρχουν σε ορισμένους τομείς μεταξύ του τοπικού συντονισμού λαϊκών ομάδων. Θύλακες ελπίδας και αντίστασης εξακολουθούν να υπάρχουν στη Συρία και αποτελούνται από διάφορες δημοκρατικές και προοδευτικές ομάδες και κινήματα που αντιτίθενται σε όλες τις πλευρές της αντεπανάστασης, στο καθεστώς Άσαντ και στις ισλαμικές φονταμενταλιστικές ομάδες. Είναι αυτοί που εξακολουθούν να διατηρούν τα όνειρα της έναρξης της επανάστασης και τους στόχους της: τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και την εναντίωση στους θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Μπορούν να βρεθούν στο Χαλέπι, στην αγροτική περιοχή του Χαλεπίου, στο Ιντλίμπ και στην αγροτική περιοχή του Ιντλίμπ, στην αγροτική περιοχή της Δαμασκού, κλπ... Μπορείτε να βρείτε πολλά παραδείγματα λαϊκής αντίστασης στο blog μου Syria Freedom Forever.3

Οι επαναστάτες σε αυτούς τους τομείς οργανώνονται μέσα από τα λαϊκά συμβούλια στο επίπεδο των χωριών, των γειτονιών και των περιφερειών. Τα λαϊκά συμβούλια είναι πράγματι οι αληθινή αιχμή του δόρατος του κινήματος που κινητοποίησε τον λαό στις διαδηλώσεις και στην οργάνωση της καθημερινής ζωής σε περιοχές όπου το καθεστώς εξαφανίστηκε. Στις περιοχές που απελευθερώθηκαν από το καθεστώς αναπτύχθηκαν μορφές αυτο-οργάνωσης που βασίζονται στην οργάνωση των μαζών. Στη Συρία υπάρχει επίσης η νεολαία και άλλες μορφές συμμαχιών με διάφορους τύπους δραστηριοτήτων.

3 Aleppo

Το περασμένο καλοκαίρι, οργανώθηκαν διαδηλώσεις στις αγροτικές περιοχές γύρω από το Χαλέπι, τη Δαμασκό και αλλού, όπως στην πόλη του Ιντλίμπ. Στη μικρή πόλη Αλ-Ατάριμπ στην αγροτική περιοχή του Χαλεπιού, που έχει καταληφθεί από την Τζάμπχατ α-Νούσρα που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, υπήρξαν αρκετές διαδηλώσεις εναντίον των αυταρχικών πρακτικών της. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στην πόλη Σάκμπα, στην αγροτική περιοχή της Δαμασκού, για τους σκοπούς της συριακής επανάστασης στις 7 Αυγούστου 2015. Μια εβδομάδα αργότερα, μια ομάδα γυναικών εκεί διαμαρτυρήθηκε απαιτώντας την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται από την οργάνωση Στρατός του Ισλάμ. Διαμαρτύρονται τους τελευταίους μήνες. Δεκάδες πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία στο γραφείο του τοπικού συμβουλίου της Ντούμα κοντά στη Δαμασκό τον Ιούλιο μετά την απαγωγή ενός μέλους του Συμβουλίου.4 Στο τέλος του Ιουνίου, μια διαδήλωση οργανώθηκε στην πόλη Ιντλίμπ μετά την προσευχή της Παρασκευής και απαίτησε από τον Τζάις αλ-Φατάχ να εγκαταλείψει τη διοίκηση και τον έλεγχο της πόλης και του στρατιωτικού αρχηγείου.5

Στις 10 Νοεμβρίου 2015, οι δράσεις πολιτικής ανυπακοής οργανώθηκαν από ακτιβιστές που διαμαρτύρονταν εναντίον των απαγωγών επαναστατών από τη Τζάμπχατ α-Νούσρα στις γειτονιές του Χαλεπίου. Στις 18 Οκτωβρίου 2015 στη Ντούμα, διοργανώθηκε από τους επαναστάτες μια εκστρατεία αλληλεγγύης προς την Ιντιφάντα του Παλαιστινιακού Λαού. Στις 6 Οκτωβρίου 2015, στο Χαλέπι οργανώθηκε από τους επαναστάτες μια διαδήλωση εναντίον της Τζάμπχατ α-Νούσρα και απαίτησε να φύγει από το Χαλέπι. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, Κούρδοι, Άραβες, Ασσύριοι και Τουρκμένοι διαδήλωσαν εναντίον των εγκλημάτων της ISIS και του Άσαντ στη γειτονιά του Σεΐχ Μακσούντ στο Χαλέπι.

4 Aleppo.jpg 1024

Το περασμένο καλοκαίρι (2015), στην επαρχία της Σουουάιντα, στην οποία ως επί το πλείστον κατοικεί η κοινότητα των Δρούζων, διάφορες λαϊκές διαμαρτυρίες οργανώθηκαν εναντίον των πολιτικών του καθεστώτος και της έλλειψης υπηρεσιών. Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν μετά τη δολοφονία του σεΐχη Ουάχιντ Μπαλ’ούς, ο οποίος είναι ένας σεΐχης των Δρούζων που τους υπερασπιζόταν. Ο Μπαλ’ούς ήταν γνωστός για την αντίθεσή του προς το συριακό καθεστώς και προς τις ισλαμικές φονταμενταλιστικές δυνάμεις. Οι διαδηλωτές διαδήλωσαν μπροστά από αρκετά κτίρια του καθεστώτος και κατέστρεψαν το άγαλμα του πρώην δικτάτορα του συριακού καθεστώτος Χάφεζ αλ Άσαντ. Ο σεΐχης Ουάχιντ Μπαλ’ούς ήταν ένα πολύ δημοφιλές πρόσωπο μεταξύ του πληθυσμού των Δρούζων και ήταν επικεφαλής μιας ομάδας που ονομάζεται «Σεΐχηδες της αξιοπρέπειας», ο στόχος της οποίας ήταν η προστασία των Δρούζων στην περιφέρεια, καθώς επίσης και η καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους (IS) και της Τζάμπχατ α-Νούσρα. Ο σεΐχης Ουάχιντ Μπαλ’ούς αντιτάχθηκε επίσης στην στρατολόγηση στον συριακό στρατό των ανδρών που προέρχονται από τη Σουουάιντα και στέλνονται να πολεμήσουν έξω από την επαρχία.

6 Protesters against Bashar 011

Όσον αφορά τα τρία καντόνια της Ροζιάβα, συνέβησαν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που αφορούν σε πολλές πτυχές (τα δικαιώματα των γυναικών, η συμμετοχή των μειονοτήτων, λαϊκούς θεσμούς,... κλπ), ειδικά σε μια κατάσταση πολέμου. Αυτές οι εμπειρίες αυτονομίας είναι πάρα πολύ θετικές για το κουρδικό έθνος που καταπιέζεται για δεκαετίες, κυρίως, όπως υποστηρίζω, για την αυτοδιάθεση του κουρδικού λαού στη Συρία και αλλού.

Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν ορισμένες αντιφάσεις στη Ροζιάβα, οι οποίες δεν αντιπροσωπεύουν ένα παράδειγμα αυτο-οργάνωσης από τα κάτω των λαϊκών μαζών, αλλά είναι μάλλον διαδικασίες που ελέγχονται από πάνω. Κατ' αρχήν, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις αυταρχικές πρακτικές του συριακού παραρτήματος του ΡΚΚ (PYD), τόσο στην εσωτερική οργανωτική λειτουργία του, όσο και απέναντι σε άλλους πολίτες και πολιτικούς παράγοντες. Η αυταρχικότητα του PYD αποδείχθηκε στην καταστολή και τη φυλάκιση των ακτιβιστών του και την απαγόρευση οργανώσεων ή ιδρυμάτων κριτικά προς αυτό, όπως το ανεξάρτητο ραδιόφωνο Άρτα το Φλεβάρη του 2014.

Αν και μεγάλος αριθμός της κουρδικής νεολαίας συμμετείχε στη συριακή εξέγερση από το 2011, το PKK επιδίωξε μια μέση οδό μεταξύ του καθεστώτος και της αντιπολίτευσης από τις αρχές της συριακής επαναστατικής διαδικασίας το 2011. Το PKK στην πραγματικότητα συνυπάρχει σήμερα στις πόλεις Καμισλί και Χάσακα με τις δυνάμεις του συριακού καθεστώτος και δεν προσπαθεί να τις ξεφορτωθεί. Μερικές σχέσεις εξακολουθούν να διατηρούνται με τις ένοπλες δυνάμεις του καθεστώτος, αλλά και με κάποιες ομάδες του Ελεύθερου Συριακού στρατού. Ο ηγέτης του PYD, ο Σαλέχ Μουσλίμ, χαιρέτισε επίσης τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία τον Οκτώβριο του 2015.

Φυσικά πρέπει να καταγγείλουμε τα διάφορα τμήματα της συριακής αντιπολίτευσης που εξακολουθούν να αρνούνται το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του κουρδικού λαού. Η Εθνική Συμμαχία για την Συριακή Επανάσταση και οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, που υποστηρίζονται από τα δυτικά κράτη, η Τουρκία, και οι μοναρχίες του Κόλπου, είχαν μια διφορούμενη στάση σχετικά με τις επιθέσεις των αντιδραστικών ισλαμικών δυνάμεων, μεταξύ των οποίων και της Τζάμπχατ α-Νούσρα, στις κουρδικές περιοχές κατά το παρελθόν. Οι θέσεις αυτές είναι ακόμη πιο κατακριτέες, λαμβάνοντας υπόψη τις δεκαετίες της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής καταπίεσης του κουρδικού λαού στη Συρία και τις πολιτικές του αποικισμού ή της αραβοποίησης που υλοποιήθηκαν από το καθεστώς Άσαντ στις βόρειες περιοχές της Συρίας. Οι βόρειες περιοχές της Συρίας ήταν οι φτωχότερες και αυτές στις οποίες παρέχονταν οι λιγότερες κοινωνικές υπηρεσίες. Για να μην αναφέρουμε και τη σιωπή ενός μεγάλου μέρους της αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια της κουρδικής Ιντιφάντα στη Συρία το 2004. Ορισμένοι μάλιστα την κατήγγειλαν ως «ιμπεριαλιστικό» έργο για εξυπηρέτηση ξένων, προκειμένου να αποδυναμωθεί τη Συρία.

Το ΡΚΚ και το PYD έχουν υιοθετήσει γενικά μια παθητική στάση απέναντι στο λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας στο παρελθόν, όταν οι κινήσεις διαμαρτυρίας δεν ξεκίνησαν από πρωτοβουλίες τους ή δεν ελέγχονταν από το κόμμα τους. Το PKK για παράδειγμα, κράτησε μια παθητική στάση κατά την κουρδική Ιντιφάντα στη Συρία το 2004, επιδιώκοντας περισσότερο να ηρεμήσει τους Κούρδους οι οποίοι ξεσηκώθηκαν ενάντια στην καταπίεση του καθεστώτος Άσαντ. Θα κρατήσει μια παθητική στάση κατά την έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας της Συρίας το 2011. Ομοίως, το 2013 κατά τη διάρκεια των λαϊκών κινητοποιήσεων στην Τουρκία στο ζήτημα του Gezi Park, το PKK απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε δήλωση σχετικά με τις λαϊκές διαμαρτυρίες, ενώ πολλοί ακτιβιστές των Κούρδων συμμετείχαν ως μεμονωμένοι διαδηλωτές στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Εκείνη την εποχή, το PKK εξακολουθούσε να υποστηρίζει την ειρηνευτική διαδικασία με την κυβέρνηση του κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης».

Από τότε εν όψει της συνεχιζόμενης καταστολής του ΡΚΚ και των Κούρδων ακτιβιστών στην Τουρκία και τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης του ΑΚΡ για το ‘Αϊν αλ-‘Αραμπ και τις τρομοκρατικών επιθέσεις εναντίον των Κούρδων γενικά και του κόμματος HDP ειδικότερα, το PKK έχει υιοθετήσει μια πιο εχθρική στάση προς το ΑΚΡ προκειμένου να αμυνθεί ενάντια στον πόλεμο που ξεκίνησε η κυβέρνηση του ΑΚΡ. Ας μην ξεχνάμε τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον βάσεων του ΡΚΚ και Κούρδων αμάχων από την τουρκική κυβέρνηση.

7 دولت خودگردان رژاوا در سوریه

Πρέπει να από θέση αρχής να υποστηρίζουμε το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στον αγώνα της για αυτοδιάθεση στο Ιράκ, τη Συρία, την Τουρκία και το Ιράν. Το κίνημα αυτό, όπως και κάθε άλλο κίνημα απελευθέρωσης και χειραφέτησης θα πρέπει να υποστηρίζεται ανεπιφύλακτα. Όμως όταν εδραιώσουμε αυτή τη θεμελιώδη αρχή, θα πρέπει να έχουμε κριτική ματιά να ρίξουμε μια κριτική ματιά στο πώς καθοδηγούνται αυτά τα κινήματα.

Τέλος, θεωρώ απαραίτητο να επαναλάβω ότι η οποιαδήποτε δυνατότητα για αυτοδιάθεση του κουρδικού λαού και συγκεκριμένη και μακροπρόθεσμη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του κουρδικού λαού, όπως και για τις άλλες θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες στη Συρία, συνδέεται με το βάθεμα και τη νίκη της επαναστατικής διαδικασίας στη Συρία και την επίτευξη των στόχων της εναντίον του καθεστώτος Άσαντ και των ισλαμικών αντιδραστικών δυνάμεων. Οι αυτόνομες περιοχές της Ροζιάβα είναι πράγματι αποτέλεσμα της κινητοποίησης του μαζικού λαϊκού κινήματος από τα κάτω του λαού της Συρίας (Αράβων, Κούρδων και Ασσυρίων μαζί) ενάντια στο εγκληματικό καθεστώς του Άσαντ, που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011. Η άνοδος της λαϊκής εξέγερσης ανάγκασε το καθεστώς του Άσαντ να συνάψει μια συμφωνία με τις ένοπλες δυνάμεις του PYD, τον Ιούλιο του 2012, με την οποία αποσύρθηκαν από διάφορες περιοχές, των σημερινών καντονιών της Ροζιάβα, για να αναδιατάξει τις ένοπλες δυνάμεις του σε άλλες περιοχές ώστε να τους συντρίψει.

Η συνέπεια της ήττας της συριακής επανάστασης και του λαϊκού κινήματος, πιθανώς θα σηματοδοτήσει το τέλος της εμπειρίας της Ροζιάβα και την επιστροφή σε μια εποχή καταπίεσης των Κούρδων της Συρίας. Το καθεστώς του Άσαντ και οι ισλαμικές αντιδραστικές δυνάμεις δεν θα επιτρέψουν οποιαδήποτε πιθανή ανάπτυξη καμιάς πολιτικής εμπειρίας που είναι έξω από το αυταρχικό το πρόγραμμά τους.

 

14 Νοεμβρίου 2015

 

Μετάφραση: e la libertà

 

Πηγή: Joseph Daher, «Interview with Radio Zamaneh: On the Syrian Democratic and Revolutionary Opposition», Syria Freedom Forever - Σουρία αλ-Χουρία λιλ-Άμπαντ, 17 Νοεμβρίου 2015· στα φαρσί: Ζόζεφ Ντάχερ, «Νταρμπαρεγέ οποζισιόν ντεμοκρατίκ βα ενγκελαμπί σουρίγε», Radio Zamaneh, 26 Αμπάν 1394.

 

Σημειώσεις

1 «Istanbul Declaration: Break the siege on the Syrian revolution! With the people of Syria: down with Bashar, Daesh and the imperialist interventions!», İşçi Cephesi, 20 Ιουλίου 2015

2 Βλ. πολιτικό πρόγραμμα και δηλώσεις στην ιστοσελίδα του Ρεύματος Επαναστατικής Αριστεράς (Ταγιάρ αλ-Γιασάρ αλ-Θαουρί)revleftcurrentsyria

3 Syria Freedom Forever - Σουρία αλ-Χουρία λιλ-Άμπαντ. Βλ. για παράδειγμα: «Popular resistance in Syria, despite everything, for the celebrations of the fourth year of the revolution». Syria Freedom Forever - Σουρία αλ-Χουρία λιλ-Άμπαντ, 28 Μαρτίου 2015.

4 Βλ. Syria Freedom Forever - Σουρία αλ-Χουρία λιλ-Άμπαντ

5 «Demonstration in the city of Idlib demanding the handing over of the city’s administration to its people – Μουδάχαρα φι μαντίνα Ιμπλίντ τουτάλιμπου μπιτασλίμ ιντάρατ αλ-μαντίνα λι-σια’αμπίχα», Syria Freedom Forever - Σουρία αλ-Χουρία λιλ-Άμπαντ, 26 Ιουνίου 2015. 

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Δεκέμβριος 2015 13:17
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.