Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016 15:18

Για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας και την επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες στην Δυτική και Ανατολική Ουκρανία

Κατηγορία Ουκρανία

Η απαγόρευση του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας από το καθεστώς του Κιέβου συνιστά αναμφίβολα μια άκρως επιθετική ενέργεια αυταρχισμού και περιορισμού πολιτικών ελευθεριών. Όμως η ενέργεια αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο κατάργησης δημοκρατικών/κοινωνικών δικαιωμάτων στην Ουκρανία, το οποίο έχει το ανάλογό του στις επιθέσεις εναντίον δημοκρατικών ελευθεριών και εναντίον της δράσης της αριστεράς στις περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας που βρίσκονται υπό των έλεγχο των αυτονομιστών και της Ρωσίας. Μεταφράζουμε και δημοσιεύουμε τρία κείμενα για τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών στη Δυτική Ουκρανία. Παρουσιάζουμε επίσης, μέσα από μια συνοπτική περιγραφή, τις αντίστοιχες αποφάσεις και ενέργειες που ελήφθησαν και πραγματοποιήθηκαν από την ηγεσία των αυτονομιστών στην Ανατολική Ουκρανία.

e la libertà

 

Volodymyr Ishchenko

Στο Κίεβο υπάρχει μια αηδιαστική κατάσταση αντικομμουνιστικής υστερίας

Μια αντικομμουνιστική υστερία επικρατεί στο Κίεβο. Μετά την απαγόρευση των Σοβιετικών συμβόλων νωρίτερα αυτό τον χρόνο, ένα δικαστήριο έχει πλέον θέσει εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας, απαγορεύοντας του να οργανώνει καθώς και να συμμετέχει στις εκλογές.

Η απαγόρευση έχει επικριθεί από ακτιβιστές υπέρ των πολιτικών ελευθεριών, οι οποίοι αναφέρουν ότι παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, την οποία η Ουκρανία έχει υπογράψει. Σύμφωνα με τη σύμβαση, ένα πολιτικό κόμμα δεν μπορεί να απαγορευθεί για τα σύμβολα του - αλλά θα πρέπει να υπάρχουν «αποδεδειγμένες δραστηριότητες» επικίνδυνες για την εθνική ασφάλεια.

Αλλά η ειρωνεία είναι ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας δεν είναι ούτε κομμουνιστικό ούτε επικίνδυνο. Τα μόνα πράγματα που το κόμμα έχει από κοινού με τους αποφασισμένους Μπολσεβίκους επαναστάτες του παρελθόντος, είναι η αφοσίωση στα σοβιετικά σύμβολα και οι αναφορές σε κούφιες «Μαρξιστικές-Λενινιστικές» φράσεις.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας ήταν η πιο δημοφιλής πολιτική ομάδα της χώρας κατά τη διάρκεια των μεταρρυθμίσεων της αγοράς στη δεκαετία του 1990, αλλά από τότε έχει εκφυλιστεί σε ένα συντηρητικό και φιλο-ρωσικό, όχι φιλεργατικό όμιλο, χάνοντας σταδιακά τους ψηφοφόρους του και τα ηλικιωμένα μελή του.

Οι κομματικοί αρχηγοί έγιναν ένα κομμάτι της αστικής ελίτ και ζητούσαν τη στήριξη των επιχειρήσεων για την υπόθεσή τους. Η πλουσιότερη γυναίκα στην προηγούμενη περίοδο του κοινοβουλίου της Ουκρανίας, η πολυεκατομμυριούχος Oksana Kaletnik, ήταν μέλος της Κομμουνιστικής ομάδας.

Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Βίκτορ Γιανούκοβιτς ύστερα απ’ τις φιλοευρωπαϊκές διαδηλώσεις του Μαϊντάν το 2014, ορισμένοι Κομμουνιστές ακτιβιστές και τοπικές οργανώσεις άρχισαν να υποστηρίζουν την αποσχιστική εξέγερση στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Ωστόσο, η ηγεσία του κόμματος δήλωσε επανειλημμένα την υποστήριξή της στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, διαγράφοντας τους διαφωνούντες από μέλη.

Η αντιφατική στάση του κόμματος απέναντι στον πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία είναι ένας από τους λόγους για τη σημερινή κρίση. Επέκρινε με υστερικό τρόπο το «εθνικοφασιστικό» καθεστώς που ανέλαβε στο Κίεβο, ενώ δεν είπε την παραμικρή κριτική κουβέντα για Ρωσία.

Ωστόσο οι δηλώσεις του δεν υποστηρίζονται από πράξεις. Οι ηγέτες του Κομουνιστικού κόμματος απογοήτευσαν πολλά πρώην μέλη, τα οποία περίμεναν πιο αποφασιστικές δράσεις εναντίον της μετα-Μαϊντάν κυβέρνησης του δισεκατομμυριούχου μεγιστάνα της σοκολάτας Πέτρο Poroshenko.

Σε συνδυασμό με την απώλεια ενός μεγάλου μέρους του φιλοκομμουνιστικού εκλογικού σώματος στις ελεγχόμενες από την Ρωσία και τους αποσχιστές περιοχές της Κριμαίας και του Ντονμπάς, το κόμμα δεν κατάφερε να μπει στο κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του 2014 για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Παρά το γεγονός ότι απαγορεύτηκε από τις τοπικές εκλογές πριν από δύο μήνες, οι υποψήφιοι του Κομμουνιστικού κόμματος συμμετείχαν κάτω από το έμβλημα του κόμματος Νέα Πολιτεία - αλλά τα πήγαν ακόμα χειρότερα, κερδίζοντας μόνο λίγο περισσότερο από το ένα τοις εκατό των ψήφων.

Τώρα το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι απλά ένας εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος. Η ουκρανική κυβέρνηση έχει ανάγκη να συνεχίσει τον ιδεολογικό πόλεμο για να αποσπάσει την προσοχή από την άνοδο των τιμών και την λιτότητα. Με τον τρόπο αυτό, οικοδομεί μια πολιτική μισαλλοδοξίας σε μια χώρα που ήδη σπαράσσεται από τον πόλεμο.

Η απαγόρευση δεν θα κάνει το κόμμα ισχυρότερο. Δεν πρόκειται για μια οργάνωση που είναι σε θέσει να συσφίξει τις γραμμές της, να περάσει στην παρανομία και να αγωνιστεί. Θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και μπορεί να κερδίσει την υπόθεση - όπως έχει συμβεί σε παρόμοιες καταστάσεις αντικομμουνιστικής καταστολής και λογοκρισίας στην Ανατολική Ευρώπη.

Αλλά τα μέτρα καταστολής και οι εκλογικές ήττες έχουν επιδεινώσει τις ήδη βαθιές εσωτερικές διχόνοιες εντός του κόμματος. Πρόσφατα 19 τοπικοί ηγέτες από οργανώσεις της νότιας και της ανατολικής Ουκρανίας παραιτήθηκαν από την Κεντρική Επιτροπή για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην καταστολή των εσωτερικών διαφωνιών.

Έριξαν τις ευθύνες στον πολύ αντιδημοφιλή Πέτρο Συμονένκο, ο οποίος υπήρξε αρχηγός του κόμματος από την ίδρυσή του το 1993.

Η αριστερή πτέρυγα της ουκρανικής πολιτικής είναι κενή προς το παρόν, αλλά δεν θα είναι για πολύ. Νέα «αριστερά» πολιτικά σχέδια που χρηματοδοτούνται από ολιγάρχες είναι πιθανό να εμφανιστούν, προσπαθώντας να συγκεντρώσουν τις πρώην κομμουνιστικές ψήφους και μερικά από τα τοπικά μέλη.

Από την άλλη πλευρά, κάποιο «φιλο-ουκρανικό αριστερό» κόμμα θα προκύψει πιθανώς για να νομιμοποιήσει την κυβέρνηση στα μάτια της Δύσης. Θα στηρίξει κυρίως τις πολιτικές της κυβέρνησης εναντίον της Ρωσίας και των αυτονομιστών του Ντονμπάς, αλλά θα της κάνει κριτική από ήπιες σοσιαλδημοκρατικές ή αριστερο-φιλελεύθερες θέσεις.

Αλλά η πραγματική αριστερά δεν πρέπει να γίνει πιόνι στα εκλογικά παιχνίδια των ολιγαρχών ούτε να ενεργεί σαν το αφοσιωμένο πλυντήριο μιας νεοφιλελεύθερης εθνικιστικής κυβέρνησης.

Ένα νέο αριστερό κόμμα πρέπει να είναι βαθιά ριζωμένο στα ουκρανικά κοινωνικά κινήματα και τα συνδικάτα. Δεν θα πρέπει να είναι ούτε υπέρ του Κιέβου, ούτε υπέρ της Μόσχας, αλλά να φέρνει μαζί τους απλούς ανθρώπους στη Δύση και την Ανατολή σε έναν αγώνα για τα κοινά συμφέροντα της τάξη τους ενάντια στους κοινούς τους εχθρούς στο Κίεβο, στο Ντονέτσκ, στη Μόσχα, στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον.

Ο γνήσιος διεθνισμός και η επιστροφή στις ταξικές ρίζες είναι ο μόνος δρόμος για τη νέα αριστερά στην Ουκρανία. Κάθε άτομο που εκτιμά τη δημοκρατία πρέπει να αντιταχθεί στην απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Είναι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυξάνει την πολιτική υστερία. Αποσπά την προσοχή από τα επείγοντα προβλήματα στην οικονομία της Ουκρανίας.

Αλλά πρέπει να καταλάβουμε τα λάθη που έκαναν οι κομμουνιστές και να τα αποφύγουμε στην ανασυγκρότηση της ουκρανικής αριστερά.

Μετάφραση: e la libertà

Πηγή: Volodymyr Ishchenko, «Kiev has a nasty case of anti-communist hysteria», The Guardian, 18 Δεκεμβρίου 2015.

 

Denis Gorbach

Η απαγόρευση του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να είναι σαφές τι είδους κόμμα είναι - ή ήταν- το KPU. Απέχοντας από την εξιδανικευμένη εικόνα που υπάρχει μεταξύ μερικών Δυτικοευρωπαίων, είναι ένα συντηρητικό εθνικιστικό κόμμα που χρησιμοποιεί τα πολιτιστικά φετίχ (ανάμεσα στα οποία τις εικόνες και τον κοινωνικό συντηρητισμό του σταλινισμού) και τον οικονομικό λαϊκισμό ως εργαλεία του στην εκλογική πολιτική.

Το πολιτικό κεφάλαιο που αποκτά κατά τον τρόπο αυτό συνήθως μετατρέπεται σε πολύ πραγματικά υλικά οφέλη: το KPU ήταν σε θέση να πουλήσει την ψήφο του στο κοινοβούλιο, και επί Γιανουκόβιτς είχε ακόμα και κάποιες κυβερνητικές θέσεις που απέδωσαν τεράστια παράνομα έσοδα στους κατόχους τους. Για παράδειγμα, ο Ίγκορ Καλέτνικ, γιος ενός πρώην περιφερειακού κυβερνήτη και φιλοκυβερνητικού βουλευτή, ήταν μέλος του KPU. Την περίοδο 2010-2012 διετέλεσε διευθυντής της Τελωνειακής Υπηρεσίας και αργότερα έγινε ο πρώτος αναπληρωτής εκπρόσωπος του κοινοβουλίου.

Οι αντίπαλοι του KPU συχνά αναφέρουν τη σταλινική ιδεολογία του, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί καν να ονομάζεται σταλινικό - σε αντίθεση με τα πραγματικά αφοσιωμένα σταλινικά κόμματα όπως το ελληνικό ΚΚΕ, το KPU ήταν ένα κανονικό αστικό δεξιό λαϊκιστικό κόμμα, ένα τοπικό ανάλογο του UKIP ή του γαλλικού Εθνικού Μετώπου. Δεν ήταν μόνο ένα εθνικιστικό κόμμα που συμμάχησε με την Ορθόδοξη Εκκλησία και αντλούσε σε μεγάλο βαθμό από μια συντηρητική ατζέντα, αλλά είχε επίσης υποστηρίξει τη σφαγή των απεργών εργατών του Καζακστάν στην Zhanaozen στις 16 Δεκεμβρίου 2011: η κομματική εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο καταδίκαζε «την εξέγερση των χορτάτων», οι οποίοι υπονόμευαν την πολύτιμη πολιτική σταθερότητα στο Καζακστάν. Το 2014, επίσης, δεν δίστασε να υποστηρίξει τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα της Ουκρανίας που ποινικοποιούσαν την «υποκίνηση κοινωνικών ερίδων» - μαζί με μια σειρά άλλων νόμων που περιόριζαν την ελευθερία του συνέρχεσθε και της έκφρασης και εισήγαγαν τη λογοκρισία στο διαδίκτυο.

Οι γνήσιες αριστερές οργανώσεις της Ουκρανίας, παρ’ όλες τις διαφορές τους σε άλλα θέματα, είναι πάντα ενωμένες στην στάση τους απέναντι στο KPU, η ίδια η ύπαρξη του οποίου χρησίμευσε στο να δυσφημίζονται συνεχώς οι σοσιαλιστικές ιδέες. Μερικές απ’ αυτές τις οργανώσεις ελπίζουν πραγματικά ότι η απαγόρευση του KPU θα ανοίξει τώρα το δρόμο για πραγματικά σοσιαλιστικές πολιτικές δυνάμεις. Αλλά υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν, πριν οι ελπίδες αυτές γίνουν ρεαλιστικές.

Σήμερα, στην ουκρανική κοινωνία επικρατεί η αντικομμουνιστική διάθεση, και η κατάσταση έχει γίνει πολύ χειρότερη εξαιτίας της σύγκρουσης με τη Ρωσία. Πολύ συχνά το «κομμουνιστής» νοείται ως «φιλορώσος» - όπως ακριβώς και στην Κροατία μετά τον πόλεμο, το να είναι κανείς σοσιαλιστής θεωρούνταν ότι ήταν υπέρ των Σέρβων. Έτσι, δεν υπάρχει εύκολο μέλλον για την ουκρανική αριστερά: πρέπει να καταπολεμήσουμε τα εθνικιστικά στερεότυπα που το KPU βοήθησε να δημιουργηθούν.

Μετάφραση: e la libertà

Ο Denis Gorbach είναι αναρχικός από το Κίεβο, ο οποίος στο παρελθόν συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης Αυτόνομων Εργατών.

Πηγή: «The banning of the Communist Party of Ukraine. A Symposium of Ukrainian socialists and trade unionists», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 29 Δεκεμβρίου 2015.

 

 

Ενάντια στις συστημικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών και την επίθεση στις πολιτικές ελευθερίες στην Ουκρανία!

 

Σε ολόκληρη τη διάρκεια της περιόδου 2014-2015 η συμπεριφορά και οι αποφάσεις των διαφόρων οργάνων της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας της Ουκρανίας έχουν κατάφωρα παραβιάσει τα πολιτικά δικαιώματα των Ουκρανών τα οποία διασφαλίζονται από το Σύνταγμα, από την ΕΣΔΑ και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

 

1. Η ελευθερία του λόγου και της ελευθερίας της έκφρασης κατοχυρώνεται από το άρθρο 34 του Συντάγματος της Ουκρανίας (ΣυντΟυκ) και το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)· η λογοκρισία απαγορεύεται βάσει του άρθρου 15 του ΣυντΟυκ.

Πρόσφατα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης απαγόρευσε την εφημερίδα του αριστερού κόμματος Σοσιαλιστική Ουκρανία.

Το τηλεοπτικό κανάλι 112 και η εφημερίδα Vesti που προσφέρουν μια εναλλακτική οπτική απέναντι στις απόψεις του επίσημου λόγου δέχτηκαν διοικητικές πιέσεις από τον Εθνικό Συμβούλιο Τηλεόρασης και Ραδιοφωνίας της Ουκρανίας. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία ότι ο στόχος αυτών των πιέσεων είναι να επηρεάσουν τη συντακτική πολιτική αυτών των μέσων ενημέρωσης, δηλαδή η λογοκρισία.

Το Υπουργείο Πολιτισμού μαζί με την Κρατική Υπηρεσία Κινηματογράφου της Ουκρανίας κατάρτισαν καταλόγους απαγόρευσης ταινιών, τηλεοπτικών προγραμμάτων, ακόμη και ηθοποιών. Σε τακτική βάση προστίθενται στους καταλόγους περισσότερα στοιχεία.

Η Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας κυνηγάει τους ανθρώπους που εκφράζουν τις απόψεις τους σχετικά με τα πιο επίκαιρα θέματα στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου κυνηγιού μαγισσών είναι η περίπτωση της πρόσφατης καταδίκης του Ruslan Kotsaba ο οποίος συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2015. Είχε απλώς δημοσιεύσει ένα αντιπολεμικό μηνύματα στο διαδίκτυο. Ο Ruslan αντιμετωπίζεται ως κρατούμενος συνείδησης από τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο αριστερός αντιιμπεριαλιστής δημοσιογράφος της Οδησσού Vitaliy Didenko είναι φυλακισμένος με μία σαφώς κατασκευασμένη υπόθεση, δηλαδή τους ισχυρισμούς της αστυνομίας ότι βρήκαν ναρκωτικά (τα οποία φύτεψαν), κατά την διάρκεια έρευνας.

Τον Μάιο του 2015 τέθηκε σε ισχύ νόμος που απαγορεύει την έκφραση των κομμουνιστικών απόψεων και τη χρήση των κομμουνιστικών συμβόλων, ποινικοποιεί τη δημόσια υπεράσπιση των επιτευγμάτων των Σοβιέτ ή την κριτική των Ουκρανών εθνικιστών.

2. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, το οποίο εγγυάται το άρθρο 38 του ΣυντΟυκ

Με τον προαναφερθέντα νόμο, ο Υπουργός Δικαιοσύνης απαγόρευσε πρακτικά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας και άλλα δύο κόμματα που έχουν τη λέξη «κομμουνιστικό» στην ονομασία τους από τη συμμετοχή τους στις επερχόμενες τοπικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2015.

Στην περιοχή του Χάρκοβο το Γραφείο του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει έξι φορές αρνηθεί να καταχωρήσει το τοπικό παράρτημα του κόμματος Μπλοκ της Αντιπολίτευσης. Ως αποτέλεσμα, ένα κόμμα της αντιπολίτευσης έχει στερηθεί τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις τοπικές εκλογές αυτού του χρόνου σε μια εκλογική περιφέρεια όπου απολαμβάνει αναμφισβήτητα την ισχυρότερη υποστήριξη.

Σύμφωνα με το νέο νόμο μόνο τα μέλη των πολιτικών κομμάτων μπορούν να συμμετάσχουν στις εκλογές, το εμπόδιο για την εκλογική είσοδο στην κατανομή εδρών αυξάνεται από 3 στο 5% της εκλογικής στήριξης, και η χρηματική συμμετοχή αυξάνεται. Για παράδειγμα στις εκλογές για το Δημοτικό Συμβούλιο του Κιέβου η συμμετοχή θα είναι τώρα 105.000 UAH (λιγότερο από 5.000 δολάρια, αλλά 16 φορές υψηλότερη από τον μέσο μισθό στο Κίεβο). Όλες αυτές οι «καινοτομίες» περιορίζουν το συνταγματικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι και αποσκοπούν στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων για να σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον έλεγχο της ολιγαρχίας.

3. Η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, την οποία εγγυούνται τα άρθρα 36, 37 του ΣυντΟυκ και 11 της ΕΣΔΑ.

Σε αντίθεση με το ΣυντΟυκ που ορίζει ότι η «απαγόρευση των δραστηριοτήτων των πολιτών μπορεί να επιβληθεί μόνο από δικαστήριο» και σε αντίθεση με όλα τα ευρωπαϊκά πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το κοινοβούλιο απαγόρευσαν τις δραστηριότητες όλων των οργανώσεων των πολιτών με κομμουνιστικές απόψεις.

4. Η ελευθερία του συνέρχεσθαι, Άρθρο 39 του ΣυντΟυκ και το άρθρο 11 της ΕΣΔΑ.

Οι διαδηλώσεις και οι συγκεντρώσεις με θέματα της αντιπολίτευσης, με θέματα κοινωνικής διαμαρτυρίας, και με θέματα δικαιωμάτων των μειονοτήτων (σεξουαλικών, εθνοτικών), αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις των ακροδεξιών στρατιωτικοποιημένων ομάδων που συχνά παραβλέπονται εντελώς από την αστυνομία ή ακόμα και συμβαίνουν με την βοήθειά της. Η περισσότερη βία εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών παρατηρείται στο Χάρκοβο, την Οδησσό, το Ντνιπροπετρόφσκ και το Κίεβο.

5. Το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου το οποίο το εγγυάται το άρθρο 29 του ΣυντΟυκ και το άρθρο 5 του ΕΣΔΑ.

Τον Αύγουστο του 2014 σε αντίθεση προς το ΣυντΟυκ ο πρόεδρος υπέγραψε νόμο που επιτρέπει στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου την κράτηση ανθρώπων μέχρι 30 ημέρες χωρίς δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με το ΣυντΟυκ η κράτηση χωρίς απόφαση του δικαστηρίου δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 72 ώρες. Στη συνέχεια, το κοινοβούλιο ενέκρινε μια σειρά νομοθετικών πράξεων που επιτρέπουν στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου να ακούν και να καταγράφουν ιδιωτικές τηλεφωνικές κλήσεις χωρίς δικαστική απόφαση και να κάνουν ουσιαστικά προαιρετική χρήση όπλων.

*****

Η Οργανωτική επιτροπή του κόμματος Κοινωνικό Κίνημα δεν συμμερίζεται τις απόψεις των ολιγαρχών της αντιπολίτευσης και των «αριστερών» συνεργατών τους οι οποίοι έπεσαν θύματα της καταπίεσης και του περιορισμού δικαιωμάτων από την κυβέρνηση. Ιδιαίτερα, θεωρούμε ότι η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας έχει προ πολλού εγκαταλείψει όλα τα κομμουνιστικά ιδανικά και τις αρχές, χρησιμοποιώντας το κόμμα ως μέσο για προσωπικό πλουτισμό και για την εξυπηρέτηση των πλούσιων, φλερτάροντας με τον ρωσικό εθνικισμό και τις συντηρητικές αξίες. Οι αντιδραστικοί από το ΚΚΟυ και το Μπλοκ Αντιπολίτευσης του πρώην Κόμματος των Περιφερειών, δεν φέρουν καθόλου λιγότερες άμεσες ευθύνες από τη σημερινή κυβέρνηση, για τη σημερινή οικονομική κρίση, την εξαθλίωση των μαζών, και τις τρομακτικές συνέπειες του πολέμου. Παρ’ όλα αυτά, καταλαβαίνουμε ότι τα παραπάνω κόμματα, μη-κυβερνητικές οργανώσεις, μέσα μαζικής ενημέρωσης, συνδικαλιστικές οργανώσεις, καθώς και άλλες πρωτοβουλίες πολιτών, βρίσκονται υπό καταστολή όχι για αυτό, αλλά επειδή εκφράζουν αντιπολιτευτικές απόψεις.

Χρησιμοποιώντας τον πόλεμο ως δικαιολογία η κυβέρνηση πραγματοποιεί μια επίθεση στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών και των πολιτικών ελευθεριών στην Ουκρανία. Σήμερα, ακόμη και απολίτικες συνδικαλιστικές οργανώσεις και πρωτοβουλίες διαμαρτυρίας πολιτών χαρακτηρίζονται «πράκτορες της Μόσχας». Σύντομα η καταστολή μπορεί να αρχίσει να γίνεται αισθητή από όλους όσοι τολμούν να αμφισβητήσουν τα συμφέροντα της σημερινής κυβέρνησης, των πιστών της ολιγαρχών, του διεθνούς κεφαλαίου και των ξένων χωρών, των οποίων η επιβολή των απαιτήσεων στην Ουκρανία γίνεται πιο έντονη κάθε μέρα.

Καταδικάζουμε τις συστηματικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών και την πολιτική καταπίεση στην Ουκρανία. Η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών είναι σήμερα ένα από τα πιο επείγοντα καθήκοντα στη χώρα για όλους όσοι αγωνίζονται για τα συμφέροντα των εργαζομένων της Ουκρανίας. Δηλώνουμε την αποφασιστική αντίθεσή μας στη διαδικασία της συρρίκνωσης της δημοκρατίας καθώς αναγνωρίζουμε μια κρίσιμη διαφορά που υπάρχει μεταξύ μιας περιορισμένης έστω φιλελεύθερης δημοκρατίας και ενός αυταρχικού καθεστώτος για την αποτελεσματική πάλη των δυνάμεων που με συνέπεια εργάζονται για την προστασία των κοινωνικών συμφερόντων των Ουκρανών. Η φωνή μας, στο όνομα της προστασίας των βασικών πολιτικών ελευθεριών, αποτελεί τη φωνή για την υποστήριξη των εργαζομένων της Ουκρανίας και του δίκαιου αγώνα τους ενάντια στην κοινωνική καταπίεση!

Οργανωτική επιτροπή του Κοινωνικού Κινήματος

Μετάφραση: e la libertà

Πηγή: «Against systemic violations of citizens’ rights and assault on political freedom in Ukraine!», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 26 Αυγούστου 2015.

 

Τα δημοκρατικά δικαιώματα στο Ντονμπάς

Απαγόρευση λειτουργίας συνδικάτων 1

Τον Σεπτέμβριο του 2014 η ηγεσία της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ» αποφάσισε να θέσει, με την απειλή όπλων, υπό τον έλεγχό της την Ομοσπονδία Συνδικάτων της Περιφέρειας του Λουχάνσκ (FPLO). Συγκεκριμένα απαιτήθηκε από μέλη του Προεδρείου της FPLO, με την χρήση ένοπλου εκφοβισμού, να συγκληθεί συνεδρίαση που θα αποφασίσει την αποχώρηση της FPLO από την Ομοσπονδία των Συνδικάτων της Ουκρανίας (FPU) και την υπαγωγή της απευθείας στους ηγέτες της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ». Επίσης, με απειλές και εκφοβισμούς οι ηγέτες της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ», εμπόδισαν τα μέλη της Ομοσπονδία των Συνδικάτων της Ουκρανίας από την περιοχή του Λουχάνσκ, να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις των οργάνων της FPU.

Η FPU φυσικά είναι κάτω από την απειλή της άκρας δεξιάς και στο Κίεβο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 26 Ιουνίου του 2014 ομάδες ακροδεξιών επιτέθηκαν εναντίων της 8ης συνεδρίασης του Προεδρείου της FPU.

Αλλά και η ουκρανική κυβέρνηση έχει βάλλει στο στόχαστρο την FPU, καθώς προσπαθεί να της αφαιρέσει την ιδιοκτησία από πολλά ιδρύματα παροχής κοινωνικής προστασίας και υγειονομικής φροντίδας, που η FPU διατηρεί από την εποχή της ΕΣΣΔ.

Τον Ιανουάριο του 2015 οι αρχές της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ» απαίτησαν από το Ανεξάρτητο Συνδικάτο Ανθρακωρύχων Ουκρανίας (GPU) του ορυχείου της Μπαράκοβα να υποβάλει εκ νέου αίτηση επίσημης αναγνώρισης. Λίγο καιρό πριν, η ίδια συνδικαλιστική οργάνωση είχε περάσει από διαδικασία ελέγχου από τις αρχές, στα πλαίσια ενός ελέγχου για «εξτρεμισμό» και είχε εγκριθεί. Τη δεύτερη φορά όμως, η αίτηση αναγνώρισης δεν έγινε δεκτή από τις αρχές, σύμφωνα με την απόφαση «για απαγόρευση αναγνώρισης λειτουργίας ανεξάρτητων συνδικαλιστικών οργανώσεων στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ», η οποία θέτει επί της ουσίας υπό απαγόρευση τα ανεξάρτητα συνδικάτα.

Στη «Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ» για την ίδρυση ενός σωματείου απαιτούνται τουλάχιστον 50 μέλη. Αλλά η αναγνώρισή του δεν γίνεται αυτόματα με την έγκριση του καταστατικού του.

Επιπλέον στην «Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ» υιοθετήθηκε ένας νέος εργατικός κώδικας που έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τον νέο εργατικό κώδικα που υιοθέτησε και η κυβέρνηση της Ουκρανίας. Αυτός ο νέος εργατικός κώδικας χειροτερεύει την θέση των εργαζόμενων σε σύγκριση με τον εργατικό κώδικα που ίσχυε από το 1971 (από την εποχή της ΕΣΣΔ) μέχρι σήμερα στην Ουκρανία, όπως αναφέρει η σοσιαλιστική ένωση «Αριστερή Αντιπολίτευση».

 

Απειλές εναντίον συνδικαλιστών από τις αρχές του Λουχάνσκ και δολοφονία συνδικαλιστή από αγνώστους στο Ντόνετσκ 2

Ο Μίκολα Κοζιουμπέρντα, ηγετικό στέλεχος της NPG (Ανεξάρτητης Ένωσης Ανθρακωρύχων) αναγκάστηκε, όπως καταγγέλλει να εγκαταλείψει το Λουχάνσκ και να καταφύγει στην περιφέρεια της Πολτάβα, ύστερα από απειλές εναντίον της ζωής του για την συνδικαλιστική του δράση. Ο ίδιος αναφέρει, ότι οι απειλές έγιναν από αξιωματούχους της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ». Συγκεκριμένα, ο υπουργός Καυσίμων, Ενέργειας και Βιομηχανίας Άνθρακα της «ΛΔ» του Λουχάνσκ, Ντμίτρο Λεονίντοβιτς Λιάμιν, του δήλωσε: «δεν χρειαζόμαστε αντάρτες σαν εσένα... θα έρθω και σου σπάσω το κεφάλι».

Ο Ιβάν Ρεζνιτσένκο απήχθη στις 21 Ιουνίου του 2014 από αγνώστους έξω από το σπίτι του, δολοφονήθηκε και το σώμα του βρέθηκε ύστερα από λίγες μέρες σε μια αλυκή στην περιφέρεια του Ντόνετσκ. Ο Ιβάν Ρεζνιτσένκο ήταν ηγετικό στέλεχος των Ανεξάρτητων Συνδικάτων Ανθρακωρύχων Ουκρανίας (GPU) στην κρατική επιχείρηση «Artemsil», μέλος του κόμματος Batkivshchyna (της Τιμοσένκο) και Εκπρόσωπος στο Συμβούλιο της πόλης Σολεντάρ (περιφέρεια Ντόνετσκ).

 

Καταστολή συγκεντρώσεων διαμαρτυριών και απαγόρευση συναθροίσεων 3

Στις 22 Σεπτεμβρίου του 2014 συνταξιούχοι και εργαζόμενοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Αντράτσιτ του Λουχάνσκ, για την μη καταβολή μισθών, συντάξεων και επιδομάτων πρόνοιας, κατηγορώντας τις αρχές της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ» για λεηλασία της ανθρωπιστικής βοήθειας. Απειλήθηκαν από τους στρατιωτικούς διοικητές των αυτονομιστών ότι εάν διαμαρτυρηθούν ξανά θα τους πυροβολήσουν.

Στις 4 Οκτωβρίου 2014 κάτοικοι του Σβερντλόφσκ (περιοχή του Λουχάνσκ) πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την μη καταβολή μισθών και για λεηλασία της ανθρωπιστικής βοήθειας από τις παραστρατιωτικές αυτονομιστικές οργανώσεις. Το ίδιο βράδυ, έγιναν επιθέσεις με χειροβομβίδες εναντίον των σπιτιών των διαδηλωτών.

Στις 5 Οκτωβρίου έγινε και πάλι διαδήλωση με αίτημα την καταβολή των μισθών τους και την αποκατάσταση των υποδομών της πόλης. Η συγκέντρωση δέχτηκε επίθεση με πυροβόλα όπλα. Τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν από τους πυροβολισμούς και πήγαν στο νοσοκομείο.

Η κυβέρνηση της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουχάνσκ» απαγόρευσε τον Μάιο του 2015 τη διεξαγωγή «Διεθνούς Αντιφασιστικού Φόρουμ» στην περιοχή (διοργανωμένο εντούτοις από αριστερούς υποστηρικτές της). Το «Φόρουμ» τελικά έγινε στην πόλη Αλτσέφσκ, υπό την «προστασία» του παραστρατιωτικού ακροδεξιού εθνικιστή ηγέτη Μοζγκοβόι.

 

Λογοκρισία και απειλές εναντίον δημοσιογράφων 4

Σύμφωνα με τον νόμο στη «Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ» η άδεια λειτουργίας ενός μέσου μαζικής ενημέρωσης μπορεί να ανακληθεί εάν κάνει αναφορά σε «απαγορευμένη» οργάνωση. Επίσης μια εφημερίδα χρειάζεται κρατική άδεια για διανομή περισσοτέρων από 100 φύλλων. Ο ποινικός κώδικας τιμωρεί την «συκοφαντία» και την «προσβολή» των κυβερνητικών αξιωματούχων.

 

Καταστολή της αριστεράς

Απαγόρευση συμμετοχής του Κομουνιστικού Κόμματος στις εκλογές της 2ης Νοεμβρίου 2014 5

Στις εκλογές που έγιναν στο Ντονμπάς στις 2 Νοεμβρίου 2014 δεν επιτράπηκε στο Κομουνιστικό Κόμμα να συμμετάσχει με την αιτιολογία ότι υπήρχαν πολλά λάθη στα έγγραφα συμμετοχής που είχε υποβάλει.

Σύλληψη μελών της αριστερής οργάνωσης Μπορότμπα6

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Μπορότμπα, στις 21 Δεκεμβρίου 2014 τα μέλη της οργάνωσης, Βίκτορ Σαπίνοφ, Μαξίμ Φίρσοβ και Μαρία Μουράτοβα, «εξαφανίστηκαν» στο Ντονιέτσκ, όταν τους απήγαγαν άγνωστοι οι οποίοι συστήθηκαν ως μέλη του τάγματος (των αυτονομιστών) «Βοστόκ». Τα μέλη της Μορότμπα κρατήθηκαν «μαζί με συλληφθέντες Ουκρανούς στρατιώτες στο γραφείο του διοικητή του τάγματος στην οδό Elevatornaya στο Ντονιέτσκ». Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «το τάγμα ‘‘Βοστόκ’’ αποδέχθηκε ένα σχέδιο που προτάθηκε από την ουκρανική πλευρά για ανταλλαγή μιας ομάδας αναγνώρισης και σαμποτάζ του ουκρανικού στρατού με φυλακισμένα μέλη της λαϊκής πολιτοφυλακής». Τελικά, ύστερα από έκκληση προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των αυτονομιστών («στον πρωθυπουργό της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ, Αλεξάντερ Βλαντιμίροβιτς Ζαχαρτσένκο, τον Ντένις Πουσίλιν, το διοικητή του τάγματος ‘‘Βοστόκ’’ Αλεξάντερ Κοντακόβσκι, τον Μπόρις Λιτβίνοφ και τον Δρ. Αντρέι Πούργκιν»), οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.

 

Το «Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk»7

Στο κείμενο αυτό διακηρύσσεται ότι ο στόχος είναι η «δημιουργία ενός κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους, προσανατολισμένου προς την παλινόρθωση ενός ενιαίου χώρου κουλτούρας και πολιτισμού του Ρωσικού Κόσμου, πάνω στη βάση των κοινωνικών θρησκευτικών, πολιτισμικών και ηθικών παραδοσιακών αξιών του, στην προοπτική της προσχώρησης στην Μεγάλη Ρωσία, διάδημα των εδαφών του Ρωσικού Κόσμου.»

«Η εγκαθίδρυση της ανεξάρτητης πολιτείας του Ντονέτσκ, βασίζεται στις παραδοσιακές αξίες, του ρωσικού πολιτισμού και έχει σαν σκοπό να ενσωματωθεί στον ευρύτερο ρωσικό χώρο, ως κομμάτι του ρωσικού πολιτισμού

«Οι δημόσιες αρχές και υπηρεσίες στη Δημοκρατία του Ντονέτσκ κατά την διεξαγωγή των καθηκόντων τους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους και να σέβονται τις αρχές και τις παραδόσεις του ρωσικού κόσμου και πολιτισμού

Όλα τα παραπάνω δηλώνουν με σαφήνεια, ότι οι πληθυσμοί οι οποίοι δεν είναι φορείς «των παραδόσεων του ρωσικού πολιτισμού» θα ζουν σε ένα κράτος το οποίο θα τους αντιμετωπίζει σαν απειλή αλλοίωσης της υπόστασής του και θα υφίστανται διακρίσεις.

Επίσης κεντρική θέση σε αυτό το κράτος θα έχει η ρωσική εκκλησία της Μόσχας την οποία ακολουθεί η πλειοψηφία των Ρώσων των ανατολικών περιοχών και όχι οι ρωσόφωνοι Ουκρανοί. Το κράτος θα μπορεί να θέτει περιορισμούς ή ακόμα και να απαγορεύει την ελεύθερη θρησκευτική έκφραση των πολιτών που ακολουθούν άλλες θρησκείες.

«Η ιστορική εμπειρία και κληρονομία της ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας είναι αναγνωρισμένες και σεβαστές, καθώς και οι διεθνείς θέσεις της.» «... η ομολογία της πίστης στην ορθοδοξη ανατολική εκκλησία είναι και η αναγνώριση του ρωσικού κόσμου.» «Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ επίσημη και επικρατούσα θρησκεία είναι η ορθόδοξη ανατολική, που εκπροσωπείται από το ρωσικό Πατριαρχείο στη Μόσχα.» «Η ορθόδοξη ανατολική εκκλησία θεωρείται πυλώνας του ρωσικού πολιτισμού και του ρωσικού κόσμου.» «Υπάρχει ελευθερία της πίστης, σε οποιαδήποτε θρησκεία, ακόμα και στην μη πίστη, όμως, τίποτα δεν απαγορεύει στη Δημοκρατία του Ντονέτσκ να ασκήσει κάθε νόμιμο δικαίωμα και να προστατέψει τον πληθυσμό από θρησκευτικές σκέτες

Κατοχυρώνεται συνταγματικά η απαγόρευση των αμβλώσεων καθώς: «Η αναγνώριση, παρατήρηση και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Δημοκρατία του Ντονέτσκ γίνεται από τη στιγμή της σύλληψης.» Και: «Οι βασικές ελευθερίες και δικαιώματα ανήκουν σε όλους από τη στιγμή της σύλληψης τους

Επίσης το κράτος δεσμεύεται συνταγματικά ότι θα καταδιώκει τους ομοφυλόφιλους, καθώς: «Η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ δεν αναγνωρίζει καμία ένωση μεταξύ ατόμων του ίδιου φίλου και δεν τις επιτρέπει, κάθε τέτοια σχέση θα διώκεται», ενώ μόνο μία σχέση μπορεί να γίνει αποδεκτή καθώς: «Το κράτος στηρίζει την παραδοσιακή οικογένεια ως την ένωση του άντρα και της γυναίκας

 

Σημειώσεις

1 «Part One: Federation of Trade Unions and the Crisis», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 10 Σεπτεμβρίου 2014. «Miners Union on the attack on Trade Union freedom in Luhansk», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 25 Φεβρουαρίου 2015. «Luhansk Republic (Eastern Ukraine) Bans Independent Unions», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 26 Φεβρουαρίου 2015. «Savery in the Donetsk and Luhansk “Peoples Republics”», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 25 Φεβρουαρίου 2015. «Regime attacks workers rights in Luhansk», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 3 Οκτωβρίου 2015.

2 «Luhansk Republic (Eastern Ukraine) Bans Independent Unions», marxist humanist initiative, 26 Φεβρουαρίου 2015. «Local leader of Miners’ Union murdered by Separatists in Donbas», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 16 Ιανουαρίου 2015. «NUM solidarity with besieged Ukrainian miners», People and Natur, 20 Ιανουαρίου 2015. «Unions banned by pro-Russian separatists in Luhansk», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 22 Φεβρουαρίου 2015. 

3 «NUM solidarity with besieged Ukrainian miners», People and Natur, 20 Ιανουαρίου 2015. «Separatists shoot worker protests in Donbas», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, «Social protest and repression in Donbass», Libcom, 19 Οκτωβρίου 2014. «Αλεξέι Μοζγκοβόι παρών», Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία, 23 Μαΐου 2015, 

4 «Savery in the Donetsk and Luhansk “Peoples Republics”», Ukraine solidarity campaign солідарність України кампанія, 25 Φεβρουαρίου 2015. 

5 «Donbass election day ushers in ‘the real ceasefire’», Russia Today, 3 Νοεμβρίου 2014. «Κερδήθηκε το στοίχημα των εκλογών στην Αν. Ουκρανία» [Ανακοίνωση της Μπορότμπα], Δρόμος της αριστεράς, 11 Νοεμβρίου 2014. «Communist Party of the Donetsk People's Republic», Wikipedia. «Donbass general elections, 2014», Wikipedia. Lily Hyde, «Eastern Ukraine's Fake State Is About to Elect a Fake Prime Minister», Foreign Policy, 29 Οκτωβρίου 2014. 

6 «Άμεση απελευθέρωση των τεσσάρων συλληφθέντων μελών της Ένωσης Μποροτμπά!», Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία, 28 Δεκεμβρίου 2014, «Ελεύθεροι οι τέσσερις συλληφθέντες της Ένωσης Μποροτμπά», Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία, 3 Ιανουαρίου 2015,

7 «Τα best of του συντάγματος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ», Our baba doesn't say fairy tales «“Οι τελευταίες ανακοινώσεις του Μπορότμπα”, “Ενάντια στην συντηρητική μεταστροφή της λαϊκής δημοκρατίας του Ντόνετσκ”, Δήλωση της ένωσης Μπορότμπα», Our baba doesn't say fairy tales. Κώστας Κούσιαντας, Παντελής Αυθίνος, «Η ουκρανική κρίση, τα διλήμματα και οι αντιφάσεις της αριστεράς και οι προοπτικές», Παντιέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2014· e la libertà, 4 Ιουνίου 2015 και στο Κάτω από εθνοποιητικές σημαίες... Σκέψεις πάνω στην ουκρανική κρίση, την αναδιάρθρωση, τις αντιφάσεις και τα όρια των αγώνων, Αθήνα – Θεσσαλονίκη 2014, σσ. 110-128.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016 17:02
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.