Παρασκευή, 10 Ιούνιος 2016 14:45

Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης: Οδοιπορικό στα μέρη απ’ όπου ξεκίνησε ο ΕΛΑΣ

Κατηγορία Ειδήσεις

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΕΛΑΣ

Άρης Βελουχιώτης και οι σύντροφοί του πολέμησαν για τελευταία φορά, αντιστρέφουμε τη φορά της αφήγησης και πηγαίνουμε εκεί όπου ξεκίνησε ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας του ΕΛΑΣ.

Θα περπατήσουμε στους τόπους της ανταρτομάνας Ρούμελης, εκεί όπου ο Θανάσης Κλάρας έγινε Άρης Βελουχιώτης, συγκροτώντας την ένοπλη ομάδα του και κηρύσσοντας –σε πείσμα όλων των πολιτικών και στρατιωτικών συσχετισμών– την επανάσταση εναντίον των φασιστών κατακτητών και των ελλήνων συνεργατών τους.

Θα «ακούσουμε» τις αναπνοές της Ελεύθερης Ελλάδας, στα βουνά και τα δάση των ανταρτών, στα χωριά της Φθιώτιδας και της Ευρυτανίας. Θα ψηλαφήσουμε τον μύθο και τις αλήθειες του αγώνα για «λεύτερη πατρίδα και πανανθρώπινη λευτεριά».

Στα μέρη, λοιπόν, όπου οι λίγοι πρωτοπόροι έπιασαν τον παλμό του λαού, όχι για να υποταχθούν στους δισταγμούς και στους φόβους του, αλλά για να ανυψώσουν «τα ανθρωπάκια σε ανθρώπους».

Εκεί όπου κόπηκε με το μαχαίρι η κλεψιά, η εκπόρνευση στους κατακτητές, η ιδιοτέλεια, ο εκφυλισμός και η χαύνωση της σκλαβιάς.

Εκεί όπου η λαϊκή οργάνωση έφτιαχνε τις ένοπλες δυνάμεις της, αλλά και αντίστροφα, εκεί όπου αρματωμένοι ορεσίβιοι έστηναν λαϊκή αυτοδιοίκηση και δικαιοσύνη. Εκεί όπου το κόμμα έφτιαχνε το μέτωπο αλλά και το μέτωπο έφτιαχνε το κόμμα, οικοδομώντας μαζί λαϊκό κράτος και οικονομία στην καρδιά της κατακτημένης χώρας.

Για εμάς, η «μεγάλη δεκαετία» του 1940 δεν αφορά μόνο τους επαγγελματίες ιστορικούς, δεν μπαίνει στο μουσείο της ταξικής πάλης. Αφενός μεν διότι η έκβαση της Αντίστασης και του εμφυλίου πολέμου συγκρότησε το πλαίσιο της καπιταλιστικής Ελλάδας που κατέληξε σήμερα στα Μνημόνια.

Αφετέρου δε διότι τα διδάγματα από εκείνη τη δεκαετία ενσωματώνονται στον σύγχρονο αγώνα ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι οι νικητές αντίπαλοί μας επιχειρούν σήμερα να ξαναγράψουν την ιστορία εκείνων των χρόνων, χρεώνοντας στους αντιφασίστες και τους κομμουνιστές «ολοκληρωτισμό» και «κόκκινη βία». Γνωρίζουν και γνωρίζουμε ότι δεν φοβούνται κάποια επιστροφή των φαντασμάτων της δεκαετίας του 1940, αλλά να μην στοιχειώσει τις ψυχές των σημερινών σκλάβων η πεποίθηση ότι αν αγωνιστούν θα πάνε πέρα από εκεί που πήγαν οι αγωνιζόμενοι του ‘41-’49 και θα νικήσουν.

Σε εκείνα τα μέρη πάμε εμείς οι επισφαλείς και οι άνεργοι του 2016, για να τιμήσουμε όσους και όσες έδωσαν τα πάντα στον αγώνα. Πάμε εκεί για να αντλήσουμε δύναμη για την αναμέτρηση με τα αφεντικά και τους ντόπιους και ξένους φασίστες, πάμε εκεί έχοντας την κρυφή φλόγα στην καρδιά μας ότι είμαστε καινούριοι αλλά και εκείνοι που υπήρχαν πάντοτε: διαδηλωτές, απεργοί, αντάρτες, κλέφτες και παλικάρια.

Η καλύβα του Στεφανή (21-22 Μαΐου 1942). Μετά την δεύτερη σύσκεψη της Λαμίας, που πραγματοποιείται στις 15 Μαΐου 1942, αποφασίζεται η συγκρότηση ένοπλου τμήματος του ΕΛΑΣ στην Φθιώτιδα-Ευρυτανία. Ο Θανάσης Κλάρας δίνει το έναυσμα για την ιστορική συνάντηση στην Καλύβα του Στεφανή (500 μέτρα βόρεια της Σπερχειάδας). Οι πρώτοι άντρες του ΕΛΑΣ είναι έξι: Θανάσης Κλάρας, Φώτης Μαστροκώστας, Νίκος Λέβας, Βαγγέλης Λέβας, Βασίλης Ξυνοτρούλιας και ο Στέφανος Στεφανής. Την επόμενη μέρα, οι άντρες έχουν γίνει δεκαπέντε και όλοι μαζί ξεκινούν για πρώτη φορά ως ένοπλη ομάδα, κρατώντας πέντε σύγχρονα όπλα και έναν γκρα. Η έφοδος στον ουρανό έχει ξεκινήσει!

Στάγια / Πλάτανος (23-24 Μαΐου 1942). Η ένοπλη ομάδα κατευθύνεται στο βουνό. Σε μια πλαγιά έξω από τα Στάγια γίνεται η πρώτη συνέλευσή τους. Αποφασίζουν στο εξής να χρησιμοποιούν ψευδώνυμα. Στο εξής, ο Θανάσης Κλάρας ονομάζεται Άρης, από τον αρχαίο θεό του πολέμου. Αποφασίζουν την εξής διάταξη της ομάδας: Καπετάνιος – Στρατιωτικός –Πολιτικός.

Οξυά / Σαράνταινα (Τέλη Μαΐου 1942). Βαδίζοντας στα δάση της Σαράνταινας, ο Άρης συγκαλεί νέα συνέλευση που αποφασίζει το καταστατικό της ομάδας, ενώ γίνεται και η πρώτη ορκωμοσία: «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιος του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Εθνους και του Λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του.»

Δομνίστα (7 Ιουνίου 1942). Η ομάδα του Άρη μεταφέρεται στη θέση «Τσουγκρί» στον Κρικελοπόταμο και μένει εκεί για πέντε μερόνυχτα. Εκεί αποφασίζουν να ξεκινήσουν επίσημα τον ένοπλο αγώνα και να εμφανίζονται στο εξής δημόσια στα χωριά. Το ένοπλο τμήμα του Άρη –που αποτελείται πλέον από τους Θανάση Κλάρα (Άρης Βελουχιώτης), Φώτη Μαστροκώστα (Θάνος), Βασίλη Ξυνοτρούλια (Βάσος), Βασίλη Σιταρά (Λασπιώτης), Σπύρο Τσιλιγιάννη (Λευτέρης Χρυσιώτης), Σπύρο Γκούβα (Καπλάνης), Νίκο Ζωγραφόπουλο (Δώρης Ανθής), Νίκο Λέβα (Κόλλιας), Βαγγέλη Λέβα (Νέος), Μιλτιάδη Πρίμπα (Λασπιώτης), Μανώλη Τσιάφο και Βασίλη Σιαφάκα– παρελαύνει στο χωριό, με προπορευόμενη σημαία στην οποία αναγράφεται «Ελεύθερη Ευρυτανία - ΕΛΑΣ». Μπροστά στους έκπληκτους και συγκινημένους κατοίκους του χωριού, ο Άρης κηρύσσει την «Επανάσταση κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους».

Κρίκελλο (29 Οκτωβρίου 1942). Η δεύτερη μάχη του ένοπλου τμήματος του Άρη με τους Ιταλούς και η δεύτερη κατά σειρά ήττα των τελευταίων, μετά την μάχη στην χαράδρα Ρεκά της Γκιώνας.

Καρπενήσι. Έδρα της ΧΙΙΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και καρδιά της Ελεύθερης Ελλάδας. Σε μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών, η πόλη καίγεται δύο φορές: στις 9 Νοέμβρη 1943 και στις 9 Αυγούστου 1944. Ωστόσο, παρά τις καταστροφές, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ βγαίνει κάθε φορά πιο ενισχυμένο.

Κορυσχάδες (14-27 Μαΐου 1944). Στο σχολείο του χωριού συνεδριάζει το Εθνικό Συμβούλιο της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), της Κυβέρνησης του Βουνού. Έχουν προηγηθεί εκλογές στην Ελεύθερη και την σκλαβωμένη Ελλάδα, όπου για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία ψηφίζουν οι γυναίκες.

Μακρακώμη (6 Οκτωβρίου 1943). Μάχη του ΕΛΑΣ με ισχυρά γερμανικά τμήματα ανατολικά της κωμόπολης. Ένας λόχος ΕΛΑΣιτών αποκρούει αποτελεσματικά την επίθεση 700 ανδρών των Ες-Ες. Οι Γερμανοί με 71 αυτοκίνητα, 3 τανκς, 4 αλυσιδοφόρα και 4 κανόνια επιχειρούν να πατήσουν το Καρπενήσι, επιστρέφουν όμως με βαριές απώλειες στη Λαμία.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ

Σάββατο 11 Ιουνίου 2016

07:30 Αναχώρηση από την Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης (Ελ. Βενιζέλου 12 & Αιγαίου)

12:30 Επίσκεψη στην Καλύβα του Στεφανή, Σπερχειάδα Φθιώτιδας

15:30 Δομνίστα Ευρυτανίας, επίσκεψη στο Μουσείο της Αντίστασης, ομιλία/συζήτηση στο μνημείο του ΕΛΑΣ

17:00Κρίκελλο Ευρυτανίας, περιήγηση στο χωριό, ομιλία/συζήτηση στο μνημείο της νικηφόρας μάχης του ΕΛΑΣ με τους Ιταλούς (29 Οκτωβρίου 1942), επίσκεψη στο άλσος του Προφήτη Ηλία (αντάρτικο παρατηρητήριο)

20:00 Καρπενήσι Ευρυτανίας

21:30 Γλέντι με λαϊκή κομπανία στην ταβέρνα «Πανόραμα», Ρήγα Φεραίου 18

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

10:00Κορυσχάδες Ευρυτανίας. Επίσκεψη στο σχολείο-Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης, όπου συνεδρίαζε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α.), η Κυβέρνηση του Βουνού, ομιλία/συζήτηση για τη Λαϊκή Εξουσία στην Ελεύθερη Ελλάδα και τη δράση του ΕΛΑΣ

ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ

Πληροφορίες για το οδοιπορικό, εδώ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ Ν.ΣΜΥΡΝΗΣ

Ελ. Βενιζέλου 12 & Αιγαίου

ergatiki lesxi avatar1

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Ιούνιος 2016 14:49
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.