Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016 13:34

Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους: για να βγούμε από την κρίση, την ανεργία και τη φτώχεια

Κατηγορία Εργατικό Κίνημα

Θ. Μαράκης

 

«Με τον σημερινό ρυθμό και το μίγμα δημιουργίας επιχειρήσεων (…) η Ελλάδα θα χρειαστεί 25 χρόνια για να δημιουργήσει τις θέσεις εργασίας που απαιτούνται». (The Economist. Ελληνική έκδοση «Αγορά»)

 

Για να πέσει η ανεργία στο 10% (από 27% σήμερα) προαπαιτεί ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ κατά 5,4% και δημιουργία 181 χιλ. θέσεων εργασίας ανά έτος. Ο ΣΕΒ αναφέρεται στην ανάγκη να υπάρξει «Επενδυτικό Σοκ». Σύμφωνα με τον πρόεδρο του: «Η Ελλάδα έχει εισέλθει στο 8ο έτος ύφεσης. Η αποεπένδυση που έχει συμβεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου είναι τεράστια και θα απαιτήσει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΣΕΒ, περίπου 100 δις ευρώ επενδύσεις για τα επόμενα 7 χρόνια σε δυναμικούς παραγωγικούς τομείς με εξαγωγική δραστηριότητα ανταγωνιστικούς σε διεθνές επίπεδο, που δημιουργούν «καλές» θέσεις εργασίας». (Συνέντευξη στη Handlsbatt) Πράγματι η αποεπένδυση (η καταστροφή κεφαλαίου ή αλλιώς πως, το κλείσιμο επιχειρήσεων και η μείωση των επενδύσεων) κατά τα χρόνια των μνημονίων έφτασε τα 102 δις ευρώ.

Αλλά για να γίνουν οι επενδύσεις από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο χρειάζεται η κυβέρνηση να καταλάβει ότι: «Υπάρχει κατ’ αρχή ένα βασικό μήνυμα από όλους τους ξένους επενδυτές προς την ελληνική κυβέρνηση: άμεση άρση της αβεβαιότητας και οικοδόμηση κλίματος εμπιστοσύνης. Για το σκοπό αυτό η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του Μνημονίου είναι ένα απαραίτητο βήμα». (οπ.π) Και δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος γιατί: «Σχεδόν το 64% των δεσμεύσεων του Μνημονίου που έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2016 εκκρεμεί.»!! Δηλαδή για να επενδύσουν ζητάνε την πλήρη εφαρμογή του 3ου μνημονίου, την πλήρη απαξίωση της εργατικής δύναμης!!

Και το οξύμωρο της ιστορίας είναι ότι οι επιπλέον επενδύσεις των 100 δις σύμφωνα με το δελτίο του ΣΕΒ 24/9/2015 το μόνο που θα πετύχουν είναι: «…μόνο και μόνο για να διατηρήσουμε το σημερινό επίπεδο ευημερίας.» !!! Δεν ξέρω πόσα θαυμαστικά να βάλω; Οι θεομπαίχτες έχουν το θράσος να αναφέρουν την λέξη ευημερία για το σήμερα!! Προχωράνε πιο κάτω και επισημαίνουν: «Και αν θέλουμε να βελτιώσουμε την ζωή μας, θα πρέπει οι επενδύσεις να είναι κατά πολύ μεγαλύτερες». Γι αυτό: «Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις της αγοράς για διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις (διάβαζε μισθούς Κίνας κλπ αυτή τη βελτίωση μας υπόσχεται το κεφάλαιο ΣΕΒ) και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες για να φέρουν οι επενδυτές τα λεφτά στη χώρα».

Οι υποσχέσεις του ΣΕΒ για επενδύσεις έχουν για μοναδικό στόχο να πιέσουν την κυβέρνηση να προχωρήσει στο χτύπημα των όσων κατακτήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος έχουν απομείνει. Είναι πιο εύκολο- όπως λέει και η αγία γραφή- να περάσει καραβόσκοινο από τρύπα βελόνας, από το να γίνουν από το κεφάλαιο ντόπιο και ξένο επενδύσεις του μεγέθους που ευαγγελίζεται ο ΣΕΒ-ακόμα και αν τα μεροκάματα, μισθοί και συντάξεις πέσουν ακόμα και πιο κάτω από τα επίπεδα της Κίνας!!- που θα δημιουργήσουν συνθήκες πλήρους απασχόλησης. Η πραγματικότητα τους διαψεύδει κατηγορηματικά!

Η πραγματικότητα κατ’ αρχή σε σχέση με την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Σύμφωνα με σημείωμα που εξέδωσε το ΔΝΤ στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής του «G20» το Νοέμβρη του 2015 τονίζει ότι: «Καθώς οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας αναθεωρούνται επανειλημμένα προς τα κάτω την τελευταία πενταετία, υπάρχει ο κίνδυνος να μείνει αυτή μόνιμα εγκλωβισμένη σε χαμηλή ανάπτυξη, με απαράδεκτα υψηλά επίπεδα φτώχειας και ανεργίας». Αναφερόμενος στην Κίνα ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Μ. Ομπστφελντ σημείωσε: «Η οικονομία επιβραδύνεται, καθώς μεταβαίνει από ένα μοντέλο βασισμένο στις επενδύσεις και την μεταποίηση, σε ένα άλλο που βασίζεται στην κατανάλωση και τις υπηρεσίες».

Στο πρόσφατο οικονομικό δελτίο (Δεκέμβρης 2015) η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τονίζει ότι: Παρά τη συνεχιζόμενη οικονομική ανάκαμψη (σ.σ ασθενή) στη Ζώνη του ευρώ, οι επενδύσεις παραμένουν χαμηλές σε σχέση με το προ της κρίσης επίπεδο και ο ρυθμός αύξησης τους είναι πολύ αδύνατος σε σχέση με τα ιστορικά προηγούμενα». (Υπογραμμίσεις δικές μας)

Τι έχει συμβεί; Το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης με τα χαρακτηριστικά της χρηματοπιστωτικής, αποκάλυψε την υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου. Για να πάρουμε μια εικόνα του τι σημαίνει αυτό θα παραθέσουμε στοιχεία από το βιβλίο του Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε». Συγκεκριμένα: «Καταδεικτικό του χαρακτήρα της παρούσας κρίσης ως κρίσης υπερσυσσώρευσης είναι τα στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών που αφορούν το εμπόριο και την ανάπτυξη και καταγράφονται στις ετήσιες εκθέσεις του ΟΗΕ: το 1982 με το παγκόσμιο ΑΕΠ στα 12 τρις δολάρια, τα συνολικά πάγια των ξένων θυγατρικών των πολυεθνικών ομίλων ήταν 2,2τρις δολάρια, δηλαδή αντιστοιχούσαν στο 18,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το 1990, με παγκόσμιο ΑΕΠ στα 22 τρις τα πάγια έφτασαν στα 6 τρις, ποσοστό 27,2%. Το 2000 με παγκόσμιο ΑΕΠ στα 31,9 τρις, τα πάγια ανήλθαν στα 21 τρις, ποσοστό 65,8%. Και το 2007, με παγκόσμιο ΑΕΠ στα 54,6 τρις, τα πάγια είχαν εκτιναχτεί στα 68,7 τρις δηλαδή αντιστοιχούσαν στο 125,8% του παγκόσμιου ΑΕΠ». (σελ. 57 υπογράμμιση δική μας)

Έχοντας διδαχθεί από τα λάθη που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1929-1933, οι κεντρικές τράπεζες το 2008 αποφάσισαν να βομβαρδίσουν μαζικά την καπιταλιστική οικονομία, με όγκους ρευστότητας- με άλλα λόγια να τυπώσουν χρήμα για να κρατήσουν τις τράπεζες ανοικτές και το σύστημα εν ζωή με μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια. Στην ΕΕ διέθεσαν για την σωτηρία των τραπεζών το ιλιγγιώδες ποσό των 3,5 τρις ευρώ!! Παγκόσμια διέθεσαν πάνω από 10 τρις δολάρια!! Τι γίνανε αυτά τα λεφτά; Κάλυψαν τα κεφαλαιακά κενά των τραπεζών ή πήγαν στην χρηματιστηριακή κερδοσκοπία, αντί για την πραγματική οικονομία, όπου οι αποδόσεις (λόγο υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και πτώσης του ποσοστού κέρδους) παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, με συνέπεια να μην γίνονται ιδιωτικές επενδύσεις. Και βέβαια λόγω της υπερχρέωσης των κρατών ούτε και δημόσιες. Για παράδειγμα οι επενδύσεις στις ανεπτυγμένες οικονομίες σέρνονται κάτω από το 19%. Βρίσκονται δηλαδή στο χαμηλότερο επίπεδο της μεταπολεμικής περιόδου.

Σαν αποτέλεσμα συνεχίζουν να κυριαρχούν στην καπιταλιστική οικονομία οι χρηματιστηριακές φούσκες και τα τοξικά παράγωγα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ντόιτσε Μπανκ που η έκθεσή της σε παράγωγα φτάνει το ασύλληπτο ποσό των 55 τρις ευρώ! Ή 20 φορές το ΑΕΠ της Γερμανίας, 5 φορές το ΑΕΠ της ευρωζώνης και κάτι παραπάνω από τα δύο τρίτα (69%) του παγκόσμιου ΑΕΠ που ανέρχεται σε 80 τρις!! (Βατικιώτης Πριν 14/2/2016) Δίκαια την αποκαλούν Λήμαν Μπραδερς της ΕΕ!

Σαν αποτέλεσμα το χρέος παγκοσμίως δημόσιο και ιδιωτικό έχει εκτιναχθεί στα 212 τρις δολάρια. Συγκεκριμένα αυξήθηκε κατά 57 τρις από το 2008 μέχρι το 2ο τρίμηνο του 2014 και ο λόγος προς το παγκόσμιο ΑΕΠ ανέρχεται στο 286%!!

Αυτή με λίγα λόγια η κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία. Στην Ελλάδα παρά τις τρείς ακριβοπληρωμένες ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών και παρά την κατά 30 % πτώση των μισθών και ημερομισθίων, σύμφωνα μα τον πρόεδρο του ΣΕΒ: «Κινδυνεύουμε να μείνουμε χωρίς επενδύσεις, μεγάλες επιχειρήσεις χωρίς εξαγωγές και παραγωγή. Τα τελευταία επτά χρόνια της μεγάλης ύφεσης οι επενδύσεις μειώθηκαν 62%». Πράγματι ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου σε σταθερές τιμές του 2010 έπεσε από τα 61 δις ευρώ το 2008 στα 21,5 δις ευρώ το 2014. Αλήθεια με ποια προοπτική ένας λογικός επιχειρηματίας θα έκανε επενδύσεις όταν η εσωτερική ζήτηση πέφτει από τα 282,7 δις ευρώ στα 190,5 δις ευρώ το 2014. Ποιος λογικός τραπεζίτης θα δανείσει τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις; Σύμφωνα με την «Καθημερινή»: «Το 16,5% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι «ζόμπι». Έχουν αρνητική κερδοφορία, είναι χρεωμένες δεν πληρώνουν τα δάνεια και πάνε για λουκέτο». (25/12/15) Με ότι αυτό συνεπάγεται σε απολύσεις και ανεργία. Πόσοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα μένουν απλήρωτοι δύο, τρείς και πάρα πάνω μήνες; Ή μήπως δεν έχουμε απολύσεις και σε επιχειρήσεις όπως η ΛΑΡΚΟ, ΙΜΑΝΤΑ κλπ! Σε ποια προοπτική να γίνουν επενδύσεις όταν τα μηνύματα για την ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά;

Να δημιουργήσουμε συνθήκες για να κάνει επενδύσεις το ξένο κεφάλαιο! Μάλιστα, το ξένο κεφάλαιο ήρθε και συμμετείχε στην πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για να φύγει και να βυθίσει τις μετοχές των τραπεζών και την αξία τους στα 6 δις ευρώ όταν τα συνολικά κεφάλαια που αντλήθηκαν τον Δεκέμβριο ήταν περίπου 14 δις ευρώ!! Από τον Γενάρη οι σωρευτικές απώλειες της πτώσης των μετοχών στο χρηματιστήριο ήταν της τάξης των 13 δις ευρώ. Το ξένο κεφάλαιο ενδιαφέρεται να κάνει εξαγορές και όχι επενδύσεις, στα φιλέτα τα κερδοφόρα των επιχειρήσεων, δημόσιων και ιδιωτικών και δεν πρόκειται να αναστήσει τους πεθαμένους-όπερ έδει δείξε- ΟΛΠ, αεροδρόμια, ΟΠΑΠ κλπ.

Συμπέρασμα: Από την ιδιωτική πρωτοβουλία, δηλαδή το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο μην περιμένουμε επενδύσεις ικανές να απορροφήσουν την ανεργία που μαστίζει την χώρα και ιδιαίτερα τους νέους. Το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, η πτώση του ποσοστού του κέρδους, η υπερχρέωση, η πτώση της ζήτησης, και κύρια τα σημάδια για μια νέα επιδείνωση της κρίσης με όρους χειρότερους απ’ αυτή του 2008, δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια κέρδους σε επενδύσεις στην πραγματική οικονομία. Η αναζήτηση από το κεφάλαιο του μέγιστου δυνατού κέρδους δεν συνάδει με τα συμφέροντα της κοινωνίας. Η λύση στο πρόβλημα της αποεπένδυσης και της αντιμετώπισης της ανεργίας και της φτώχειας βρίσκεται στο να πάρει από τα χέρια του κεφαλαίου η κοινωνία τους βασικούς μοχλούς της οικονομίας.

Εργαζόμενοι και άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες σε παλλαϊκό μέτωπο να παλέψουμε για:

-Στάση πληρωμών και την διαγραφή του χρέους. Είναι παράνομο και επαχθές. Με 25 δις το 1/10 των δανείων των 5 τελευταίων χρόνων επενδύοντας μόνο στην πράσινη ανάπτυξη θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε 250.000 θέσεις αξιοπρεπούς εργασίας.

-Εθνικοποίηση των τραπεζών και της ΤτΕ. Δημιουργία αγροτικής τράπεζας για την διάθεση κεφαλαίων για της ανασυγκρότηση της γεωργικής παραγωγής.

-Εθνικοποίηση των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας για να πάρει η κοινωνία το έλεγχο και το σχεδιασμό των επενδύσεων

-Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. Μείωση των ωρών δουλειάς με το 35ωρο πρώτο βήμα. Κατάργηση της ελαστικής και μερικής απασχόλησης. Πλήρες ωράριο με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση

-Δημόσια έργα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την ανασυγκρότηση σε υποδομές της χώρας. Προσλήψεις στην παιδεία και την υγεία.

-Έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Κατά συνέπεια εθνικό νόμισμα με κατ’ αρχή ισοτιμία 1:1 και όχι μετατρέψιμο για να αποφύγουμε την κερδοσκοπία σε βάρος του. Εξασφάλιση των καταθέσεων.

-Κρατικό μονοπώλιο στο εξωτερικό και το μεγάλο εσωτερικό εμπόριο.

-Θεσμοθέτηση του εργατικού ελέγχου στο σύνολο των επιχειρήσεων.

Είναι ο μόνος δρόμος για να βγούμε από την κρίση, την ανεργία και τη φτώχεια

 

 

Δείτε επίσης και τα άρθρα:

«Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους»

«Λιγότερη δουλειά. Δουλειά για όλους: Να επαναφέρουμε το 35ωρο με πλήρεις αποδοχές»

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016 14:03
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.