Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016 08:51

Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις – Ταξικά Σχήματα σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα: Ο δήμαρχος και ο πρόεδρος της ΣΕ Θερμαϊκού, πλασιέ ιδιωτικής «ασφάλισης» μαθητών

Κατηγορία Εργατικό Κίνημα

ΣΤΕΛΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ Δ.ΣΧ. & ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ

Νο151

ΔΕΛΤΙΟ ΑΤΑΚΤΟ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΑΠΟΨΕΩΝ

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΣΕ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ ΠΛΑΣΙΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ «ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ» ΜΑΘΗΤΩΝ

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΧΑΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΣΚΥΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ-ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ;

«Είναι πολλά τα λεφτά Άρη»

Πρώτα υπονομεύουν, μετά συκοφαντούν, κατόπιν φθείρουν και στο τέλος εξοντώνουν με την ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιο αγαθό και τον φορέα που το υπηρετεί. Η κατάντια της σημερινής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ασφάλισης είναι αποτέλεσμα χρόνιων επιθέσεων και λεηλασιών. Με πρώτο και κύριο στόχο αυτό το δικαίωμα των εργαζομένων και φυσικά των κεφαλαίων που συσσώρευσαν γι αυτό τον σκοπό. Το σύστημα καταρρέει με ευθύνη των κυβερνώντων, πρώην και νυν, και αν ακόμη στέκεται όρθιο είναι χάρη στην με αυταπάρνηση δουλειά των εργαζομένων. Βρικόλακες όμως και ύαινες των λαϊκών αναγκών με διάφορα προσχήματα (δωρεάν, χορηγίες, «κοινωνική» πολιτική τραπεζών και άλλων ευαγών ιδρυμάτων) εισβάλουν στο χώρο της «ασφάλισης» των μαθητών. Στόχος η απαξίωση του δημόσιου δωρεάν αγαθού για όλους, η εμπέδωση της αναγκαίας εισβολής των ιδιωτών, η κυριαρχία της φιλανθρωπίας, η υπόκλιση στην καταστροφή και τα αποτελέσματα της, η υπόσκαψη των αγώνων για μια καλύτερη ζωή, η αποδοχή της ήττας μπρος στις επιδιώξεις και τις απαιτήσεις κεφαλαίου, κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

Σε αυτή την προσπάθεια συμμαχούν ως dealer, βαποράκια άπληστα, βρώμικων συμφερόντων και επιδιώξεων, κόμματα και παρατάξεις, δήμοι, δήμαρχοι και σχολικές επιτροπές, τράπεζες (φυσικά), «χορηγοί» και ασφαλιστικές εταιρείες. Ένας μεγάλος συνασπισμός που με πρόσχημα το ενδιαφέρον για τα παιδιά ανοίγουν κερκόπορτες χωρίς στην ουσία να ρισκάρουν τίποτα. Μελλοντικές επενδύσεις κάνουν. Είναι πολλά τα λεφτά που μπορεί να αποφέρει το πεδίο αυτό στο κεφάλαιο. Και αν κάποιοι ξεχνάνε την ASPIS και τους εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους που λήστεψε καλά θα κάνουν να ρίξουν μια ματιά στις χώρες όπως οι ΗΠΑ, όπου η ιδιωτική «ασφάλιση» κόβει και ράβει, για να καταλάβει τι μας επιφυλάσσουν οι ιδιωτικές εταιρείες και τα τσιράκια τους.

Και επειδή όλα αυτά είναι κατανοητά και τετριμμένα για κάθε καλοπροαίρετο εργαζόμενο, και ενώ ο σύλλογος που ανήκουν τους έχει καλέσει να απόσχουν, πως δικαιολογείται η παρουσία διευθυντών και προϊσταμένων στη σχετική μάζωξη που προκάλεσε η σχολική επιτροπή του δήμου Θερμαϊκού με την επιδίωξη να προωθήσει τις ανοίκειες επιδιώξεις και μάλιστα σε ώρα υπηρεσίας;

Πρωτοστατούντες αρκετοί στη συμμετοχή στα σεμινάρια αξιολόγησης της ντροπής, στις διαδικασίες αξιολόγησης, στην καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων συναδέλφων και τώρα πλασιέ ιδιωτικής ασφάλισης στους γονείς των μαθητών τους. Πάει πολύ! Ας συμμαζευτείτε επιτέλους...

«Απ’ τη θάλασσα έφτασα ως εδώ,

με φορτίο από κλέφτες...»

Δεν έχουν αφήσει όρθιο τίποτα! Έχουν διαλύσει τα πάντα! Και τώρα ετοιμάζουν νέο «ριφιφί»! Ναι, αυτό που σχεδιάζουν στο Ασφαλιστικό δεν ισοδυναμεί με τίποτα λιγότερο από ένα άνευ προηγουμένου, το οριστικό, το τελειωτικό «ριφιφί» για τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Για τις συντάξεις. Για τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Μπροστά στους «σωτήρες» μας ο Ηρόστρατος μοιάζει με ευγενικό πρόσκοπο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το καλοκαίρι η Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΠΟΠΟΚΠ), οι απώλειες χρημάτων των Ασφαλιστικών Ταμείων στο διάστημα των Μνημονίων ανήλθε στα 33 δισ. ευρώ. Μόνο από το περίφημο PSI για το οποίο τόσο επαίρεται η συγκυβέρνηση, οι απώλειες των Ταμείων ξεπέρασαν τα 12,5 δισ. ευρώ.

Όμως η αγριότητά τους δεν έχει όρια. Ο «κανιβαλισμός» τους είναι ακόρεστος. Έφτασαν χτες δια του επικεφαλής του ΙΚΑ, του Ρ. Σπυρόπουλου, να θέτουν ζήτημα διαφοροποίησης της υγειονομικής περίθαλψης των Ασφαλισμένων ανάλογα με τα ένσημα! Δηλαδή, τι λένε; Ότι σε μια χώρα που την κατάντησαν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι να είναι άνεργοι και άλλα 3 εκατομμύρια να είναι από ανασφάλιστοι έως ημιανασφάλιστοι, εκείνο που θα τους παρέχεται σαν υγειονομική περίθαλψη θα είναι μια… ασπιρίνη – και «αν»!

Φυσικά, η κλοπή των Ασφαλιστικών Ταμείων των εργαζομένων δεν αποτελεί ελληνική ευρεσιτεχνία. «Έκλεψαν το ταμείο των συντάξεων για να βοηθήσουν τους πλούσιους τραπεζίτες φίλους τους», έγραφε η «Irish Daily Mirror» την επομένη της ανακοίνωσης της ιρλανδικής κυβέρνησης για την προσφυγή της χώρας στο «μηχανισμό» ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ...

Και από τα δικά μας, τι να πρωτοθυμηθούμε;

  • Ήδη, εδώ και δυο δεκαετίες, μετράμε αλλεπάλληλους αντιασφαλιστικούς νόμους.

  • Ήταν μόλις λίγους μήνες μετά το μνημειώδες εκείνο «δεν υπάρχει σάλιο» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ όσον αφορά στα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων, όταν το Υπουργικό Συμβούλιο των Παπανδρέου - Λοβέρδου, τον Δεκέμβρη του 2010, ανακοίνωσε τημείωση των εισφορών των μεγαλοεπιχειρηματιών στα Ταμεία κατά 25%...

  • Ήδη έχουν θεσμοθετήσει τα 40 χρόνια Ασφάλισης για την κατοχύρωση πλήρους σύνταξης - την οποία πρώτα την συρρίκνωσαν.

  • Ήδη με το πρώτο μνημονιακό Ασφαλιστικό - και σε συνθήκες ανεπανάληπτης ανεργίας και ανελέητης μείωσης των μισθών - ο ελληνικός λαός έχει υποστεί την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης έως το 67ο έτος.

Με άλλα λόγια: Η έξοδος από τον εργάσιμο βίο, ακόμα κι αν κάποιος καταφέρει ποτέ να στοιχειοθετήσει δικαίωμα σύνταξης, θα ισοδυναμεί με φτώχεια. Θα ισοδυναμεί με εξαθλίωση για τη συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων.

Και, όμως, μετά απ' όλα αυτά, οι κυβερνώντες πάνε για νέες περικοπές!

Και το ακόμα «καλύτερο»: Τη στιγμή που προωθούν νέες περικοπές στις συντάξεις, έχουν ήδη αποφασίσει νέες μειώσεις στις εργοδοτικές εισφορές!

Αυτή η πολιτική της δήθεν «σωτηρίας» των Ταμείων, που οδηγεί στην καταλήστευση των Ταμείων και στην εξόντωση των ασφαλισμένων, δεν είναι σημερινή. Πρόκειται για ένα έγκλημα δεκαετιών. Ας θυμηθούμε:

Πριν ακόμα συντελεστεί το μεγάλο «ριφιφί» των αποθεματικών των Ταμείων με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου το 2000, πριν ακόμα αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των ομολόγων το 2007, είχε προηγηθεί μια ολόκληρη 40ετία (1951 - 1990), κατά την οποία συνέβαινε το «απίθανο»:

Οι εκάστοτε κυβερνώντες - εφαρμόζοντας την πολιτική της συσσώρευσης προς όφελος των λίγων διά μέσου της αποστέρησης από τους πολλούς - υποχρέωναν τα Ασφαλιστικά Ταμεία να καταθέτουν όχι μόνο ατόκως, αλλά και με αρνητικό επιτόκιο τα λεφτά των εργαζομένων στις τράπεζες.

Οι τράπεζες, με τη σειρά τους, επιδοτούσαν (ανέξοδα και με λεφτά των εργατών) τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εργολάβους.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι τα λεφτά των εργαζομένων από τις ασφαλιστικές τους εισφορές κατατέθηκαν στις τράπεζες:

  • το 1950 με αρνητικό επιτόκιο -7,6%,

  • το 1954 με αρνητικό επιτόκιο -11,1%,

  • το 1974 με αρνητικό επιτόκιο -21,8%,

  • το 1981 με αρνητικό επιτόκιο -13%,

  • το 1986 με αρνητικό επιτόκιο -8%,

  • το 1990 με αρνητικό επιτόκιο -2,4%.

Από αυτή και μόνο την (καθ' όλα νόμιμη - με το νόμο 1611/1950 είχε γίνει) κομπίνα, το κράτος των Παπάγων, των Πλαστήρων, των Καραμανλήδων και των Παπανδρέου λεηλάτησε, σε τιμές της δεκαετίας του 2000, περί τα 58 δισ. ευρώ από τα Ασφαλιστικά Ταμεία!

Μήπως όλα αυτά είναι «περασμένα – ξεχασμένα»; Ούτε «περασμένα» είναι (απόδειξη ότι επαναλαμβάνονται διαρκώς), ούτε «ξεχασμένα»: Οι εργάτες του '50, του '60, του '70, από τους οποίους έκλεψαν τότε τις ασφαλιστικές εισφορές, είναι οι σημερινοί συνταξιούχοι των 300, 400 και 500 ευρώ..

«Απ' τη θάλασσα έφτασα ως εδώ, με φορτίο από κλέφτες...», έγραφε ο Αραγκόν.

Θα μπορούσε να το έχει γράψει για τον Έλληνα συνταξιούχο. Τον άνθρωπο τον ηλικιωμένο, τον γέροντα, που δούλεψε μια ζωή και που η μια μετά την άλλη οι κυβερνήσεις «εθνικής σωτηρίας» του κόβουν κι άλλο τη σύνταξη πείνας, τον εξαναγκάζουν να ζει στη φτώχεια, για τον εξής πολύ απλό - και ταξικό λόγο:

Γιατί, ενώ του χρωστούν συντάξεις ανθρώπινες, συντάξεις τις οποίες έχει πληρώσει, οι κυβερνήσεις των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εργολάβων, τις έχουν καταχραστεί.

Και τώρα εκείνο που εξυφαίνεται μέσα από τις λεγόμενες νέες ενοποιήσεις που προγραμματίζονται, είναι η πλήρης διάλυση των Ταμείων. Είναι η πλήρης μετατροπή του χώρου της κοινωνικής ασφάλισης σε πεδίο ιδιωτικής μπίζνας. Είναι η μετατροπή της σύνταξης σε μια έννοια που δεν θα αντιστοιχεί ούτε καν στην έννοια του «ψίχουλου».

Αν αυτό δεν είναι «αιτία πολέμου», ενός μονομερούς, ανελέητου και αδυσώπητου «ταξικού πολέμου» που έχει κηρυχτεί εναντίον του λαού, τότε τι είναι;

Νίκος Μπογιόπουλος

(παλιότερο αλλά καλό και έντιμο άρθρο)

 

 

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

Το καθολικό δικαίωμα στην δημόσια κοινωνική ασφάλιση και δημόσια δωρεάν περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις.

Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Η ασφάλιση δεν είναι εμπόρευμα.

Το κόστος της ασφάλισης να βαρύνει τους εργοδότες και το κράτος, τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους ανέργους.

Ανώτατο συνταξιοδοτικό όριο στα 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας ή στα 60 έτη ηλικία ή (58 για τις γυναίκες, τα Βαρέα/ανθυγιεινά, κλπ). Μόνο με τη μείωση του χρόνου εργασίας και τη μείωση των ορίων συνταξιοδότησης μπορεί να υπάρξει μεγάλη άμεση μείωση της ανεργίας, να βρουν οι νέοι δουλειά!.

Αυξήσεις στους μισθούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στο δημόσιο. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού, τώρα!

Δουλειά για όλους, σταθερή, πλήρης και ασφαλισμένη. Κατάργηση της μαύρης-ανασφάλιστης εργασίας με αυστηρές ποινές στους εργοδότες. Κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης και ελαστικής εργασίας. Ενιαίες σχέσεις και αμοιβές εργασίας.

Η περίοδος ανεργίας να μετρά ως χρόνος ασφάλισης. Πλήρης ασφάλιση και περίθαλψη για τη μερική απασχόληση, την ελαστική και εκ περιτροπής εργασία, τις διάφορες μορφές μαθητείας και κατάρτισης, την απασχόληση με βάουτσερ ή σε προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», τα χρόνια στράτευσης.

Καμιά σύνταξη κάτω από το βασικό μισθό τον οποίο παλεύουμε στα συνδικάτα και προτείνουμε στα σχέδια ΣΣΕ. Κρατική διασφάλιση όλων των συντάξεων που υπερβαίνουν αυτό το ύψος, αλλά και των εφάπαξ.

Όλοι οι πολίτες που διαμένουν στη χώρα, Έλληνες ή μετανάστες, εργαζόμενοι ή άνεργοι να έχουν ελεύθερα και χωρίς προϋποθέσεις δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δημόσιο υγειονομικό σύστημα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:

Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, κ.λπ.) και οι ρυθμίσεις που προωθήθηκαν την πενταετία των μνημονίων.

Να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του τρίτου μνημονίου και ο νέος νόμος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την ασφάλιση.

Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος: τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δις που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το «κούρεμα» του PSI, αλλά και τα δις που αρπάχτηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2015 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να αποπληρωθεί το ΔΝΤ. Η ανακεφαλαιοποίηση του Δεκεμβρίου 2015, έφερε τη χαριστική βολή στα ασφαλιστικά ταμεία, με την απομείωση της αξίας της περιουσίας τους, συνέπεια της απαράδεκτης τακτικής του τζογαρίσματος των αποθεματικών σε μετοχές.

-Να σταματήσει το αίσχος στις καθυστερήσεις έκδοσης και απονομής των συντάξεων και του εφάπαξ

Εργαζόμενοι-ες, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι,

Όλα αυτά είναι άμεσες ανάγκες μας, αποτελούν ζωτικά συμφέροντα και αιτήματα για να ζήσουμε ως άνθρωποι, με αξιοπρέπεια. Τίποτα λιγότερο! Προσκρούουν όμως στο σύγχρονο τείχος που έχει διάφορα ονόματα: Δημοσιονομικό Σύμφωνο, Μνημόνια, Συμφωνίες, Αξιολόγηση. Στα συμφέροντα και την πολιτική του ταξικού αντίπαλου δηλαδή και όσων εξυπηρετούν με την πολιτική τους τα συμφέροντα αυτά.

Για αυτό, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν αγωνιστούμε να απαλλαγεί η κοινωνική ασφάλιση και όλη η ζωή μας απ’ ό,τι εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών μας:

* Από τη μηχανή του χρέους, που καταβροχθίζει τον πλούτο που παράγουμε και τα αποθεματικά των ταμείων. Γι’ αυτό απαιτούμε: πλήρη διαγραφή του χρέους.

* Από τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», στο βωμό των οποίων θυσιάζονται οι κοινωνικές δαπάνες κι οι ασφαλιστικές ανάγκες. Γι’ αυτό απαιτούμε: αύξηση των κοινωνικών δαπανών με επιβάρυνση της εργοδοτικής πλευράς και όχι των μισθών.

* Από τους νόμους των αγορών και των τραπεζών, που εξανεμίζουν τα αποθεματικά των ταμείων στο όνομα της υψηλότερης «απόδοσης». Γι’ αυτό απαιτούμε: έξω οι τράπεζες και οι αγορές από τα ταμεία, έξω τα ταμεία από το χρηματιστηριακό τζόγο.

* Από τις απαιτήσεις των εργοδοτών, των «επενδυτών» και της «ανάπτυξης», που θέλουν μια τυπικά ή ουσιαστικά ανασφάλιστη εργασία, με τη μείωση της εισφοράς τους ή κάλυψή της από το κράτους (δηλ. απ’ τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσω της φορολογίας).

* Από τη μέγγενη του ευρώ και της ΕΕ, που βρίσκονται -χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων- πίσω από κάθε αντιασφαλιστικό μέτρο. Γι’ αυτό απαιτούμε: μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων της ΕΕ. Ρήξη/έξοδο από ευρώ και ΕΕ.

* Από τα τρία μνημόνια και κάθε κυβέρνηση ή μηχανισμό που τα προωθεί.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα καταφέρουμε! Δεν έχουμε άλλη προοπτική απ’ το να ανοίξουμε το βήμα μας σ’ αυτή τη κατεύθυνση! Να πάμε αλλιώς για να μη πάμε άλλο πίσω! Όλοι μια γροθιά, όλοι στη μάχη!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ - ΤΑΞΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ και ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 03 Απριλίου 2016 14:23
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.