Μοσέ Λεβίν Κατά τον Λένιν, οι ηγέτες του κόμματος δεν είχαν κατανοήσει ούτε τη βασική αρχή που θά ‘πρεπε να τους οδηγεί ώστε να δώσουν με διεθνιστικό πνεύμα μια λύση στο πρόβλημα των εθνοτήτων. Το προλεταριάτο έπρεπε για το δικό του συμφέρον να κερδίσει την εμπιστοσύνη των όμορων Δημοκρατιών. Αυτοί είναι τελείως δύσπιστοι προς το μεγαλύτερο έθνος που τους έχει προκαλέσει τις πιο αιματηρές πληγές και τόσες επανειλημμένες αδικίες. Αν λοιπόν το μεγάλο έθνος αρκείται να διακηρύττει μια απλή τυπική ισότητα, η στάση του αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί αστική.
Β. Ι. Λένιν Λένε ότι ήταν απαραίτητη η ενότητα του μηχανισμού. Από πού όμως ξεκινούσαν αυτές οι διαβεβαιώσεις; Μήπως ξεκινούσαν απ’ αυτόν τον ίδιο το ρωσικό μηχανισμό που, όπως υπόδειξα ήδη σ’ ένα από τα προηγούμενα φύλλα του ημερολογίου μου, τον έχουμε κληρονομήσει από τον τσαρισμό και μόλις τον πασαλείψαμε λιγάκι με τη σοβιετική πραγματικότητα; ... Σε τέτοιες συνθήκες είναι πολύ φυσικό η «ελευθερία εξόδου από την Ένωση», με την οποία δικαιολογούμαστε, να αποδειχτεί ένα άχρηστο χαρτί, που είναι ανίκανο να υπερασπιστεί τους Αλλοεθνείς που ζουν στη Ρωσία από την επιδρομή του βέρου εκείνου ρώσου, του μεγαλορώσου σοβινιστή, του ουσιαστικά…
Μίκαελ Λεβί Σε αυτό το αλλόκοτο ξεκίνημα του αιώνα, σ’ έναν κόσμο που έχει παραδοθεί στις «εθνικές εκκαθαρίσεις», στους φυλετικούς πολέμους, στην άγρια διαπάλη μεταξύ των οικονομικών καρχαριών για τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς, θα είχε ενδιαφέρον να επανεξετάσουμε το όνειρο των επαναστατών του Οκτώβρη: δηλαδή, μια ελεύθερη σοσιαλιστική ομοσπονδία, αποτελούμενη από αυτόνομες δημοκρατίες. Πώς διαμορφώθηκε, άραγε, η σκέψη του Λένιν και των μπολσεβίκων για το εθνικό ζήτημα; Σε ποιο μέτρο η πρακτική τους, ήδη από τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, στάθηκε στο ύψος των αρχών που διατυπώθηκαν;
Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017 12:00

Για μια κριτική της βίας

Walter Benjamin Αν η βία είναι μέσο, τότε εμφανίζεται δίχως άλλο ένα σταθερό μέτρο για την κριτική της. Μέτρο που επιβάλλει το ερώτημα κατά πόσον οι σκοποί της βίας, σε δεδομένες περιπτώσεις, είναι δίκαιοι ή άδικοι. Έτσι όμως η κριτική της θα προέκυπτε απλώς από μια συστηματοποίηση των δίκαιων σκοπών, πράγμα που δεν συμβαίνει. Μια τέτοια συστηματοποίηση, έστω κι αν δεν επιδεχόταν καμία αμφισβήτηση, δεν θα περιλάμβανε ένα κριτήριο για την ίδια τη βία ως αρχή [Prinzip], αλλά ένα κριτήριο για τις περιπτώσεις άσκησης της. Έτσι, το ερώτημα αν η βία εν γένει, ως αρχή, είναι ηθική ως μέσο για…
Deborah Roberts, Lance Selfa, Alan Maass και Nancy MacLean Το εμπόριο σκλάβων παρείχε τους πόρους που χρηματοδότησαν τη Βιομηχανική Επανάσταση στην Αγγλία και αργότερα στην Αμερική... Αλλά οι δούλοι δεν συμφωνούσαν. Υπήρχαν πολλές περιπτώσεις σκλάβων που δολοφόνησαν επιστάτες. Σε τρεις φυτείες της Λουιζιάνας, οι σκλάβοι σκότωσαν όλους τους επιστάτες, μοιράζοντας μεταξύ τους τους χοίρους και τα κοτόπουλα των φυτειών - παίρνοντας αποτελεσματικά τον έλεγχο. Αυτές οι εξεγέρσεις επαναλήφθηκαν σε όλο τον Νότο.
Πρέπει λοιπόν να πούμε για τις νέες συνοριακές γραμμές της Βαλκανικής Χερσονήσου πως, ανεξάρτητα με το πόσο θα κρατήσουν, έχουν χαραχτεί πάνω στα καταξεσκισμένα, αφαιμαγμένα κι εξουθενωμένα ζωντανά κορμιά των εθνών. Ούτε ένα απ’ αυτά τα βαλκανικά έθνη δεν κατόρθωσε να μαζέψει όλα τα σκορπισμένα κομμάτια του. Και, ταυτόχρονα, όλα τους, περιέχουν τώρα στην επικράτειά τους μια συμπαγή εχθρική εθνότητα. Αυτοί είναι οι καρποί ενός πολέμου που καταβρόχθησε - σε σκοτωμένους, τραυματίες και θύματα της αρρώστιας - πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες. Ούτε ένα από τα βασικά προβλήματα της βαλκανικής ανάπτυξης δεν επιλύθηκε.
Σελίδα 1 από 18