Patrick Le Moal Κάθε εορτασμός είναι ταυτόχρονα και μια πολιτική μάχη κατά της αμνησίας, γιατί η αστική τάξη χρειάζεται να ξεχνιούνται οι ζημιές της, οι κατακλυσμοί που εξαπολύει, μια μάχη κατά της οπτικής των κατεχόντων που οργανώνονται για να ελέγξουν το παρελθόν, με στόχο ταυτόχρονα να ελέγξουν και τις δυνατότητες του μέλλοντος. Σήμερα, ο θριαμβεύων νεοφιλελευθερισμός, ξεδιπλωμένος σε παγκόσμιο επίπεδο, σφυροκοπάει επαναλαμβάνοντας ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από το δικό του σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης: θέλει να σκοτώσει την ίδια την ιδέα ότι μπορούμε να βγούμε από το σύστημα αυτό, να δημιουργήσουμε μια ελεύθερη, δίκαιη, δημοκρατική κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση και…
Πέμπτη, 14 Δεκέμβριος 2017 15:00

Ιμπεριαλισμός, πόλεμος και διεθνισμός

Patrick Le Moal Ζούμε σε μια εποχή καμπής του κόσμου της ίδιας έκτασης με αυτήν που γνώρισε ο 20ος αιώνας, με το πέρασμα από τον κυρίαρχο ρόλο του βρετανικού ιμπεριαλισμού προς αυτόν των ΗΠΑ. Είναι σημαντικό να εντοπίσουμε το μέγεθος αυτής της αλλαγής: η Δύση, αν κατανοηθεί ως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ, που κυριάρχησε στον κόσμο από τον δέκατο πέμπτο αιώνα και μετά, χάνει την ηγεμονία της προς όφελος αναδυόμενων ή παλαιότερων δυνάμεων που ξαναβρίσκουν, μετά από 4 ή 5 αιώνες, μια κεντρική θέση.
Τρίτη, 05 Δεκέμβριος 2017 16:51

Βία και Νομιμότητα

Ρόζα Λούξεμπουργκ Δεν είναι η αγάπη προς τη βία ή ο επαναστατικός ρομαντισμός, αλλά σκληρή ιστορική ανάγκη, εκείνο που υποχρεώνει τα σοσιαλιστικά κόμματα να προετοιμάζονται για βίαιες συγκρούσεις αργά ή γρήγορα με την αστική κοινωνία, στην περίπτωση που οι προσπάθειές μας σκοντάψουν σε ζωτικά συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων. Το να θεωρούμε τον κοινοβουλευτισμό ως αποκλειστικό μέσο πολιτικής πάλης της εργατικής τάξης, δεν είναι λιγότερο φαντασιοκοπία και, κατά βάθος, λιγότερο αντιδραστικό, από το να δεχόμαστε τη γενική απεργία ή τα οδοφράγματα, ως αποκλειστικά μέσα πάλης.
Τρίτη, 05 Δεκέμβριος 2017 16:47

Η επανάσταση ενάντια στο «κεφάλαιο»

Αντόνιο Γκράμσι Η επανάσταση των μπολσεβίκων μπολιάστηκε οριστικά στην γενική επανάσταση του ρώσικου λαού... Είναι η επανάσταση ενάντια στο «Κεφάλαιο» του Κάρολου Μαρξ... Το «Κεφάλαιο» του Μαρξ ήταν στη Ρωσία το βιβλίο των αστών περισσότερο από ότι των προλετάριων. Ήταν η κριτική απόδειξη της αναπόφευκτης αναγκαιότητας να σχηματιστεί μια αστική τάξη στη Ρωσία, να αρχίσει μια καπιταλιστική εποχή, να ανορθωθεί ένας πολιτισμός δυτικού τύπου, πριν να μπορέσει το προλεταριάτο ούτε καν να σκεφτεί την εξέγερση του, τις ταξικές του διεκδικήσεις, την επανάσταση του.
Karl Korsch Όπως και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι και στο Δεύτερο και μέχρι σήμερα, οι Γερμανοί κατηγορούνται ότι δεν είναι δημοκράτες. Όχι μόνον οι Γερμανοί του Χίτλερ, αλλά όλοι οι Γερμανοί. Όχι μόνον οι σημερινοί, αλλά όλων των εποχών. Όχι επιφανειακά απλώς, αλλά από την ίδια τους τη φύση. Μονάχα, καθώς λένε, μια μακρόχρονη κι αυστηρή αναμόρφωση με τις σκληρότερες μεθόδους καταναγκασμού ίσως καταφέρει κάποτε ν’ αλλάξει ριζικά αυτή την α-δημοκρατική φύση του γερμανικού λαού. Και μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν επιτέλους αυτοί οι καθυστερημένοι βάρβαροι ν’ ανυψωθούν στο ιστορικό επίπεδο των δυτικών εθνών και να μη…
Πέμπτη, 09 Νοέμβριος 2017 18:25

Ζητήματα Στρατιωτικής Θεωρίας

Λεόν Τρότσκι Έχουν γίνει προσπάθειες και επαναλαμβάνονται συχνά, να δοθεί προτεραιότητα στο προλεταριακό «στρατιωτικό δόγμα» απέναντι στην πραγματική δουλειά της οικοδόμησης του Κόκκινου Στρατού. Μέχρι και τα τέλη του 1917 η απόλυτη αρχή του ελιγμού αντιπαρατέθηκε στην «ιμπεριαλιστική» αρχή του πολέμου θέσεων. Η οργανωτική μορφή του στρατού έπρεπε να υποταχθεί στην επαναστατική στρατηγική του ελιγμού: Σώματα, μεραρχίες ακόμα και ταξιαρχίες θεωρήθηκαν σχηματισμοί δυσκίνητοι. Οι κήρυκες του προλεταριακού «στρατιωτικού δόγματος» πρότειναν να περιοριστεί ολόκληρη η στρατιωτική δύναμη της Δημοκρατίας σε ξεχωριστά σύνθετα αποσπάσματα ή συντάγματα.
Σελίδα 1 από 9