Παρασκευή, 03 Νοεμβρίου 2017 13:26

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 / 11, ΑΠΕΡΓΙΑ στον κλάδο του εμπορίου - Απεργιακή συγκέντρωση: 10 π.μ., ΕΡΜΟΥ (Σύνταγμα)

Κατηγορία Κινητοποιήσεις

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 / 11, ΑΠΕΡΓΙΑ στον κλάδο του εμπορίου

Απεργιακή συγκέντρωση: 10 π.μ., ΕΡΜΟΥ (Σύνταγμα)

Ο αγώνας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο! Με την ψήφιση του νόμου 4472/2017, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έδωσε τη δυνατότητα στα αφεντικά να ανοίγουν τα εμπορικά καταστήματα 32 Κυριακές τον χρόνο σε «τουριστικές ζώνες» της χώρας, με εφαρμογή σε ολόκληρο το δήμο Αθηναίων, στο παραλιακό μέτωπο, στον Πειραιά, στην περιοχή του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος», στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το ατελείωτο καλοκαίρι των εργάσιμων Κυριακών από πιθανότητα ή σενάριο γίνεται σιγά σιγά η σκληρή αντεργατική πραγματικότητα, δίπλα στις λευκές νύχτες, τα ελαστικά ωράρια, τις απολύσεις!

Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας είναι κομμάτι της επίθεσης των αφεντικών ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων. Ο αγώνας για την προάσπισή της είναι μια από τις μάχες της τάξης μας. Ο κλάδος του εμπορίου συνεχίζει να αποτελεί δοκιμαστικό σωλήνα για σειρά αντεργατικών μέτρων που θεσμοθετεί το κράτος και προωθεί η εργοδοσία. Από το εμπόριο ξεκίνησε το ωρομίσθιο, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα σπαστά ωράρια και τόσα άλλα που απλώθηκαν σαν γάγγραινα σε άλλους κλάδους. Σήμερα, η ανηλεής επίθεση στο ωράριο (με «λευκές νύχτες» και «Black Friday») και το τσάκισμα των αργιών της 2 Γενάρη και της Καθαρής Δευτέρας συνεχίζουν να αποτελούν διακαή πόθο των εργοδοτών παρά την πρόσκαιρη υποχώρησή τους μπροστά στις αντιδράσεις των εργαζόμενων. Ταυτόχρονα, η επιβολή νέων ατομικών συμβάσεων (όπως προσπάθησε να επιβάλει η πολυεθνική H&M), η οριζόντια μείωση μισθών μαζί με μαζικές απολύσεις - «παραιτήσεις» (όπως σε σειρά «πτωχευμένων» αλυσίδων S/M, π.χ. Βερόπουλος), οι απλήρωτες υπερωρίες και η σφοδρή εντατικοποίηση αποτελούν καθημερινά βιώματα για τους συναδέλφους στον κλάδο του εμπορίου. Ίδιες συνθήκες βιώνει το σύνολο των εργαζόμενων σε κάθε χώρο δουλειάς. Τσάκισμα μισθών - ασφαλιστικών δικαιωμάτων, πληρωμή με κουπόνια, υποκατώτατος μισθός για «νεοεισερχόμενους» στην εργασία, ανακύκλωση ανεργίας μέσα από προγράμματα «κοινωφελούς» εργασίας, δολοφονίες εργατών σε εργασιακά κάτεργα. Πραγματικός στόχος της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου εναντίον μας η όξυνση της υποτίμησής μας, η ένταση του φόβου μας, το να γίνουμε ακόμα πιο φτηνοί, πιο ευάλωτοι και οι εργοδότες να διασφαλίζουν την κερδοφορία και την εξουσία τους στις πλάτες και τον ιδρώτα μας.

Οι αγώνες μας, οι αγώνες από τα κάτω των εργαζόμενων έχουν ιστορία, έχουν αποτελέσματα, έχουν προοπτική. Εδώ και 4 χρόνια, το «Συντονιστικό Δράσης» δίνει μια σειρά από μάχες για την ανάδειξη και την υπεράσπιση των εργατικών

συμφερόντων. Οι παρεμβάσεις μας σε χώρους δουλειάς, οι εργατικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, οι απεργιακές περιφρουρήσεις και τα μπλοκαρίσματα, τόσο στο κέντρο όσο και στις γειτονιές της Αθήνας, ενάντια στην Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων, η μαχητική μας στάση απέναντι στην καταστολή των αγώνων μας και στη δίωξη συναδέλφων (όπως στην απεργιακή περιφρούρηση στο βιβλιοπωλείο «Ιανός») αποτελούν τα ζωντανά στιγμιότυπα της καθημερινής μας πάλης. Μέσα από τον διαρκή οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων από το εμπόριο αλλά και άλλους κλάδους, συλλογικοτήτων εργαζόμενων και ανέργων, συνελεύσεων γειτονιάς, συλλογικοτήτων του ταξικού - κοινωνικού κινήματος, το «Συντονιστικό Δράσης» κρατά το δρόμο του αγώνα ανοιχτό, αφουγκραζόμενο τις πραγματικές ανάγκες κι ανησυχίες των συναδέλφων στο εμπόριο αλλά και των εργαζόμενων ευρύτερα. Γέννημα της πάλης αυτής είναι και η εργατική συνάντηση «εργαζόμενοι / εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου» (Ορθοστασία), μιας συλλογικότητας εμποροϋπαλλήλων που δίνει τη μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς. Απέναντι στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε, η οργάνωση και συλλογικοποίηση είναι αναγκαία στάση, είναι η μόνη εγγύηση των εργατικών μας συμφερόντων.

Όλα αυτά τα χρόνια, ο αγώνας μας έχει κάνει βήματα προς τα εμπρός. Τα εργατικά μπλόκα ενάντια στις εμπορικές φιέστες εργοδοτών και δημάρχων σε γειτονιές της Αθήνας ή ακόμα και η ακύρωσή τους (Μαρούσι, Ίλιον, Περιστέρι, Γλυφάδα, Νέα Σμύρνη) συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη της φωνής των εμποροϋπαλλήλων και στη σταδιακή αποδυνάμωση παρόμοιων πρωτοβουλιών σε όλη την Αττική. Η αναδίπλωση των πολυεθνικών ομίλων της INDITEX και της H&M σχετικά με το άνοιγμα των καταστημάτων τους στην αργία της 2 Γενάρη, μετά από κινητοποίηση συναδέλφων από τον κλάδο του εμπορίου, αποτελεί εργατική παρακαταθήκη που μένει να περιφρουρηθεί οργανωμένα και ανυποχώρητα μέσα στους χώρους δουλειάς. Παρομοίως, στις 4, 11, 18 και 25 Ιούνη το «Συντονιστικό δράσης» κατάφερε να μπλοκάρει έμπρακτα τις ορέξεις των εργοδοτών και των πολυεθνικών ομίλων να εφαρμόσουν το καινούριο μέτρο των 32 Κυριακών στην Ερμού με πρωτεργάτη τον όμιλο INDITEX. Στις 4 Ιούνη χρειάστηκε να στηθούν δυναμικές περιφρουρήσεις στο κέντρο, ώστε να αποτρέψουμε το άνοιγμα καταστημάτων. Στη συνέχεια η ανακοίνωση της κυριακάτικης κινητοποίησής μας αλλά και οι παρεμβάσεις μας στους χώρους δουλειάς, ανάγκαζαν την εργοδοσία να υποχωρεί και να ανακοινώνει ότι τα καταστήματα θα παραμένουν κλειστά (ενώ αυτό το διάστημα στα καταστήματα του ομίλου INDITEX οι συνάδελφοί μας βιώνουν ακόμα μια εκβιαστική συνθήκη: η εργοδοσία ανακοινώνει αιφνιδιαστικά τελευταία στιγμή αν θα ανοίξει ή όχι Κυριακή τα καταστήματα, κρατώντας τους σε ιδιότυπη ομηρία). Τέλος, σημαντική παρακαταθήκη άφησε το πανελλαδικό κάλεσμα αγώνα με την επιτυχημένη εργατική διαδήλωση της Πέμπτης 13 / 7 και αποκορύφωμα την απεργία της Κυριακής 16 / 7, όπου στην Ερμού έως τη 1 το μεσημέρι, με αποφασιστική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων των καταστημάτων της περιοχής, πετύχαμε το μπλοκάρισμά τους από το Σύνταγμα μέχρι και την πλατεία Μοναστηρακίου! Την ίδια μέρα, κινητοποιήσεις και απεργιακές περιφρουρήσεις σημειώθηκαν σε Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Ηράκλειο, Χανιά, Ξάνθη, Λαμία, Άρτα, Καλαμάτα, Πάτρα, Χαλκίδα, Βέροια, Λευκάδα, Μυτιλήνη, Αγρίνιο, Λάρισα, Κέρκυρα, Λιβαδειά, Αλεξανδρούπολη, Πρέβεζα, Σάμο και Τρίκαλα. Βάζοντας ένα λιθαράκι στην περαιτέρω ενδυνάμωση των αντιστάσεων μας!

Δικαιώθηκε και η επιμονή μας να μην εφησυχάζουμε με την απόφαση του ΣτΕ, που αφορούσε το πιλοτικό μέτρο των «52 Κυριακών», ενάντια στο οποίο είχαν προσφύγει ενώσεις εργοδοτών (ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ), εμπορικοί σύλλογοι και ΟΙΥΕ. Μια απόφαση που έκρινε αντισυνταγματικό το άνοιγμα των καταστημάτων όλες τις Κυριακές του χρόνου, αλλά δεν ήταν σε θέση να ανακόψει τις ορέξεις των αφεντικών, που συνεχίζουν ακάθεκτα με τις 8, τις 32 κ.ο.κ. Αυτό που υπενθυμίζαμε τότε είναι οι μάχες του καλοκαιριού του 2014, όταν μαζικά εργατικά μπλοκαρίσματα σε όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας δεν άφησαν κανένα περιθώριο στις μεθοδεύσεις κράτους και εργοδοτών. Μάχες που δόθηκαν νικηφόρα ακόμα και χωρίς την κήρυξη απεργιών από την ΟΙΥΕ, αλλά με την πλήρη στήριξη των συναδέλφων/ισσών της Ερμού, όταν βρεθήκαμε όλοι/ες μαζί μπροστά στα κατεβασμένα ρολά καταστημάτων. Σήμερα, σε επανάληψη της ίδιας φαρσοκωμωδίας, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ, εμπορικοί σύλλογοι και ΟΙΥΕ προσφεύγουν και πάλι στο ΣτΕ, αυτή τη φορά για το ζήτημα των 32 Κυριακών, λες και η θεσμική δικαιοσύνη θα σταθεί εμπόδιο στη διακηρυγμένη κρατική πολιτική και τα συμφέροντα των αφεντικών. Όπως τότε έτσι και τώρα, δεν τρέφουμε αυταπάτες. Εμμένουμε πως o μόνος φραγμός απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε από το κράτος και τα αφεντικά είναι η αναβάθμιση της οργάνωσης και της ετοιμότητάς μας, έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι τα ταξικά μας συμφέροντα διασφαλίζονται μόνο με τους δικούς μας αγώνες.

Ήταν και παραμένει δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Είναι ξεκάθαρο πως ρόλος της κυβέρνησης ως διαχειριστή του εκμεταλλευτικού αυτού συστήματος είναι η προάσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Για αυτό και δεν υποστείλαμε ποτέ τον αγώνα μας -ιδίως τον καιρό των αυταπατών και της «ελπίδας»-. Για αυτό και στηριζόμαστε αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις και προσπαθούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Αν ψωνίζεις Κυριακή, ετοιμάσου να εργαστείς Κυριακή. Ένα από τα όπλα κράτους και εργοδοτών αποτελεί και το άλλοθι της κατανάλωσης και της τόνωσης της αγοράς, που καταρρέει, αν λογαριάσουμε το μειωμένο τζίρο στις περιοχές που εφαρμόστηκε το μέτρο των 32, αλλά παρόλα αυτά χρησιμοποιείται για να «νομιμοποιήσει» τα ανοιχτά μαγαζιά στην κοινή γνώμη. Δυστυχώς, μια μερίδα της κοινωνίας συνεχίζει να σκέφτεται ως καταναλωτικό κοινό, υπερασπιζόμενη την «ελευθερία» της βιτρινοθεραπείας. Δεν σταματάμε να καταδεικνύουμε την ευθύνη αυτή. Στην κομβική διαμάχη ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και στον κόσμο των οικονομικών - πολιτικών αφεντικών, παίρνουμε τη θέση που μας αναλογεί βάσει των ταξικών μας συμφερόντων. Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, στους άνεργους, στους νεολαίους, στους συνταξιούχους και τους καλούμε να μην υποκύψουν στην προσπάθεια επιβολής ενός κλίματος ατομικισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού. Όλοι και όλες πλέον γνωρίζουν τι σημαίνει να ψωνίζεις την Κυριακή, ποια είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες των καταστημάτων. Κάθε χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζόμενων ενός κλάδου, αποτελεί χτύπημα συνολικά τον κόσμο της εργασίας.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Καλούμε τις/τους συναδέλφισσες/ους μας στο εμπόριο και σε κάθε εργασιακό κλάδο, τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητές τους, όλο τον κόσμο του αγώνα, όσες κι όσους βιώνουν τη σύγχρονη καταπίεση και εκμετάλλευση, να δώσουμε από κοινού και να δυναμώσουμε τη μάχη αυτή. Με όπλα την από τα κάτω οργάνωση, τη συλλογική αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη!

Συντονίζουμε τις μάχες που δίνουμε μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς σε κάθε γωνιά της χώρας. Δυναμώνουμε κι άλλο τις ταξικές μας αντιστάσεις, οργανωνόμαστε σε εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, οργανώνουμε τον αγώνα σε κάθε γειτονιά, δημιουργούμε συντονιστικά σε κάθε πόλη, αναβαθμίζουμε την πανελλαδική διάσταση του αγώνα με την ανάληψη συντονισμένων αγωνιστικών πρωτοβουλιών.

Κομβικές ημερομηνίες αγώνα είναι οι επόμενες Κυριακές με τα μαγαζιά ανοιχτά σε πανελλαδικό επίπεδο, με πρώτη την 5η Νοέμβρη και στη συνέχεια 17, 24 και 31 Δεκέμβρη. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, με δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις και μαζικές παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς - γειτονιές, αναχαιτίζοντας και πάλι τους σχεδιασμούς τους, συμβάλλοντας όχι μόνο στην ενίσχυση του αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, αλλά και συνολικά της θέσης μας ως εργαζόμενων στο πεδίο της ταξικής πάλης.

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ 32, ΟΥΤΕ 8 - ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ, ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια

https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ για την απεργία της Κυριακής 5/11/17

Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας!

Απεργία στον κλάδο του εμπορίου & Aπεργιακή συγκέντρωση

Κυριακή 5 Νοέμβρη 2017, 10πμ, Ερμού (Σύνταγμα)

Συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας για την υπεράσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειας μας. Ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται. Ενάντια σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενάντια στην ΕΕ και το ΔΝΤ, ενάντια στις κυβερνήσεις και τους εκάστοτε διαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος.

Από τις διάφορες απόπειρες των αφεντικών του λίγο πιο μακρινού παρελθόντος για επιβολή κάποιων επιπλέον Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά, από το νόμο του 2013 με τις «7 Κυριακές», από την «πιλοτική» εφαρμογή του μέτρου των «52 Κυριακών» το Καλοκαίρι του 2014, από την «8η Κυριακή» στα τέλη του 2014, από το 3ο μνημόνιο του 2015 και το ανοιχτό περιθώριο που άφηνε για «περισσότερες Κυριακές» και από τις «2 επιπλέον υπό όρους Κυριακές» στα τέλη του 2016, φτάσαμε στον Μάη του 2017 και στις «32 Κυριακές» (όλες οι Κυριακές της περιόδου Μάη-Οκτώβρη και οι 6-8 Κυριακές της υπόλοιπης χρονιάς) για όλο το Δήμο Αθηναίων και άλλες «τουριστικές» περιοχές.

Και καθώς κλείνει η περίοδος Μάη-Οκτώβρη, την Κυριακή 5 Νοέμβρη τα μαγαζιά θα είναι και πάλι ανοιχτά (σε όλη την Ελλάδα). Ήδη, αρκετοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες βίωσαν μέσα στο Καλοκαίρι και μέχρι σήμερα την τρομοκρατία του να καλείσαι για δουλειά κάθε Κυριακή. Και μπορεί το μέτρο των συνεχόμενων Κυριακών να εφαρμόστηκε σε περιορισμένα μαγαζιά και περιοχές (πχ στην Ερμού, κοντά στο αεροδρόμιο και -για λίγες Κυριακές- στη Θεσσαλονίκη), ωστόσο, τα αφεντικά του Εμπορίου φαίνεται ότι παίρνουν αυτό που επιζητούν: Να έχουν τη δυνατότητα να κινούνται όπως θέλουν κάθε φορά, δίχως το όποιο εμπόδιο των κάθε είδους εργατικών δικαιωμάτων. Παράλληλα, δεν ξεχνάμε ότι μέσω της κατάργησης της Κυριακάτικης αργίας, παίζεται -στις πλάτες των εργαζομένων πάντοτε- και το παιχνίδι των αφεντικών για το «μοίρασμα της πίτας» στο Εμπόριο. Σημειώνουμε, επίσης, ότι για τον πρόσφατο νόμο που προβλέπει τις «32 Κυριακές» έχει γίνει προσφυγή στο ΣτΕ από την ΟΙΥΕ και μερίδα εργοδοτικών φορέων. Βέβαια, η περίοδος αυτή σηματοδοτήθηκε και από τα εμπόδια που με τις παρεμβάσεις μας βάλαμε αρχικά στην εφαρμογή του νόμου των «32 Κυριακών» στο κέντρο της Αθήνας. Και μπορεί αρκετοί εργοδότες να μην επέλεξαν σε αυτή τη φάση να εκμεταλλευτούν το νόμο και να μην άνοιξαν τα μαγαζιά τους, ωστόσο, πίσω από αυτήν την εξέλιξη βλέπουμε ξεκάθαρα και το αποτέλεσμα των αγώνων μας και την οργή των συναδέλφων που θα καλούνταν για δουλειά κάθε Κυριακή και η οποία θα έβρισκε το έδαφος να μετεξελιχθεί σε συλλογική αντίσταση. Κάπως έτσι αξιολογήσαμε και το τι έγινε τελικά στον κλάδο μας, με τα Public, τα Πλαίσιο και τα βιβλιοπωλεία, τα οποία τελικά δεν άνοιξαν τις Κυριακές στις περιοχές που είχαν τυπικά τη δυνατότητα να το κάνουν.

Καθώς αυξάνονταν οι Κυριακές (από το 2013 ως σήμερα), γίνονταν ολοένα και πιο ισχυρές οι πιέσεις κυβερνώντων, κεφαλαιοκρατών και των διάφορων μηχανισμών τους, όπως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, προς εμάς τους εργαζόμενους. Πιέσεις που αποσκοπούσαν στο να αποδεχτούμε την ολοκληρωτική κυριαρχία της αγοράς στις ζωές μας και την «αδιαμφισβήτητη αλήθεια» της ανάπτυξης (…της κερδοφορίας των αφεντικών), της «ανταγωνιστικότητας» και του «εκσυγχρονισμού»! Κατά τα τελευταία χρόνια το όλο αυτό σχέδιο διανθίστηκε και από τον εμπαιγμό της παρούσας κυβέρνησης, περί του δήθεν αγώνα της για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας.

Η ολοκληρωτική πλέον κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που επιφέρει την ακόμα μεγαλύτερη εξόντωσή μας και την πλήρη υφαρπαγή του όποιου ελεύθερου χρόνου μας. Ένα μέτρο που έρχεται να επιδεινώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που ως εργαζόμενοι βιώνουμε, με την υπερεντατικοποίηση και το «διευθυντικό δικαίωμα», αλλά και τους πετσοκομμένους μισθούς ή και την μη καταβολή των δεδουλευμένων, τις απολύσεις και τα τόσα άλλα κρούσματα εργοδοτικής τρομοκρατίας και ασυδοσίας. Και βέβαια, όπως άλλωστε έχει περίτρανα καταδειχθεί, η Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων δεν οδηγεί σε νέες προσλήψεις, αλλά στο οι ίδιοι εργαζόμενοι να αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε επιπλέον, χωρίς πολλές φορές να παίρνουμε ούτε τη μία επιπλέον μέρα ρεπό, ούτε την προσαύξηση (75%) που δικαιούμαστε. Παράλληλα, ως προς το ζήτημα του χρόνου εργασίας, το ωράριο «ξεχειλώνει» και τις υπόλοιπες ημέρες με διάφορα προσχήματα, με πιο τρανταχτό παράδειγμα το βάρβαρο θεσμό των «λευκών -ή του όποιου άλλου χρώματος- νυχτών». Και βέβαια, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα μέτρο που πολύ σύντομα, όπως φαίνεται και όπως άλλωστε εξ αρχής είχαμε σημειώσει, θα γενικευθεί και σε πολλούς άλλους εργασιακούς κλάδους.

Βέβαια, από την πλευρά μας ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Γι’ αυτό και όλα αυτά τα χρόνια στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις και προσπαθήσαμε να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα μέσα και από το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια, που δημιουργήθηκε ύστερα από σχετικό κάλεσμα του Συλλόγου μας.

Ούτε φυσικά μας είχε καθησυχάσει η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ (Γενάρης 2017) περί αντισυνταγματικότητας του μέτρου των «52 Κυριακών» του 2014. Από τη μία, η μάχη των εργαζομένων για την Κυριακάτικη αργία, τόσο στο κινηματικό, όσο και στο νομικό πεδίο, δεν πρέπει να περιορίζεται σε έναν αριθμό Κυριακών (πχ. εναντίωση για τις 52 και όχι και για τις 8 Κυριακές), σύμφωνα με ό,τι μπορεί να συμφέρει μια μεγάλη μερίδα εργοδοτών (που εκφράζονται μέσα από την ΕΣΕΕ και τη ΓΣΕΒΕΕ), ούτε και να στηρίζεται σε συμμαχίες με τα κάθε είδους αφεντικά. Από την άλλη, ό,τι κερδίζουμε διασφαλίζεται μόνο μέσα από τη συνέχεια και το δυνάμωμα των αγώνων μας. Άλλωστε, το γεγονός ότι εξακολουθούσε να έχει ισχύ ο νόμος για τις «8 Κυριακές», αλλά και η πρόσφατη νομοθέτηση των «32 Κυριακών» αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση μπορεί να νομοθετεί ακόμα και κόντρα στο Σύνταγμα, του «υπέρτατου» για αυτήν νόμο.

Πίσω μας λοιπόν έχουμε πλέον έναν πολύχρονο αγώνα, με σημαντικές μάχες μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, τόσο στο κέντρο της Αθήνας όσο και σε διάφορες πόλεις και γειτονιές. Με απεργίες και απεργιακές περιφρουρήσεις (ενίοτε και κόντρα στους σχεδιασμούς και τις επιλογές της ΟΙΥΕ), παρεμβάσεις, διαδηλώσεις, αλλά και με καταστολή, διώξεις και καταδίκες. Δίνοντας το αγωνιστικό παρών κάθε φορά (…άρα και κάθε Κυριακή), που επιχειρούνταν η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας. Μέσα από τον αγώνα αυτό έχουν γίνει σταθερά βήματα προς την κατεύθυνση της οργάνωσής μας, της συλλογικοποίησης των ίδιων των συναδέλφων από τον κλάδο του εμπορίου και της ανάδειξης μιας σειράς ζητημάτων (και πέραν αυτού της Κυριακάτικης αργίας) από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων.

Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες και με όπλο μας την ταξική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωσή στο Σύλλογό μας να συνεχίζουμε ολοένα και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Επίσης αναγκαίος είναι και ο συντονισμός των εργατικών σωματείων στη βάση των κοινών συμφερόντων της τάξης μας. Όπως άλλωστε και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.

Μπροστά στην Κυριακή 5 Νοέμβρη, όπως και για κάθε Κυριακή με τα μαγαζιά ανοιχτά, ο Σύλλογος μας, απευθυνόμενος στα κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία στο χώρο του Εμπορίου και την ΟΙΥΕ, επιμένει στην επιλογή της απεργίας και των αγωνιστικών κινητοποιήσεων σε όσο το δυνατό περισσότερους χώρους δουλειάς σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ούτε 52, ούτε 32, ούτε κι 8! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.

Άμεση νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

Δεν λείπουν οι ώρες για να ψωνίζουμε.

Λείπουν τα φράγκα και οι ώρες για να ζήσουμε.

Αυξήσεις στους μισθούς – Λιγότερη δουλειά

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ – ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Λόντου 6, Εξάρχεια, Αθήνα - 210-3820537 & 6980182255 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. - bookworker.wordpress.com

[Η ανακοίνωση σε pdf για εκτύπωση και μοίρασμα στους χώρους δουλειάς μας]

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 03 Νοεμβρίου 2017 16:58
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.