Κώστας Κούσιαντας

Ύστερα από τις μαζικές κινητοποιήσεις των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης η κυβέρνηση του Ισραήλ αποφάσισε τελικά να κάνει μία κίνηση προς την εκτόνωση της έντασης που είχε δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες και να ανακοινώσει ότι τελικά δεν θα τοποθετήσει τους ανιχνευτές μετάλλου στις εισόδους του Αλ Άκσα στην Ιερουσαλήμ... Για τους άκρως ευαίσθητους ισραηλινο-παλαιστινιακούς συσχετισμούς, τέτοιου είδους «υποχωρήσεις» έχουν ισχυρό αντίκτυπο στην διαμόρφωση μιας ψυχολογίας ηττημένου ή νικητή και για τις δυο πλευρές. Και ο ψυχολογικός παράγοντας μπορεί να έχει αρκετά καθοριστική σημασία για την αντιστασιακή αυτοπεποίθηση των Παλαιστινίων, ή για την εμπιστοσύνη των Ισραηλινών στις πολιτικές της κυβέρνησής τους.

Παντελής Πουλιόπουλος

Μια μεγάλη τραγική ειρωνεία περιμένει αύριο το νομοθέτη της καπιταλιστικής αντίδρασης. Ζητεί να φιμώσει στόματα, να τρομοκρατήσει συνειδήσεις, να εγκαθιδρύσει τη γαλήνη του νεκροταφείου μέσα στο ταραγμένο από την πιο βαθειά κρίση κοινωνικό του σύστημα ενώ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να ξαπολύει τρικυμίες, θύελλες και κοινωνικές συγκρούσεις, που ούτε καν τις υποπτεύεται σήμερα. Και η μεγαλύτερη διέγερση προς τις αναστατώσεις αυτές, δεν είναι άλλη παρά η ανικανότητα του συστήματος να βρει μια οποιαδήποτε λογική διέξοδο στη σημερινή γενική του κρίση εξασφαλίζοντας ανθρώπινους όρους ζωής και εργασίας στη μεγάλη μάζα του πληθυσμού και η λυσσασμένη του προσπάθεια να καταπνίξει με την κτηνώδη βία τον απελευθερωτικό αγώνα του προλεταριάτου, ιστορικού προμάχου και οδηγητή όλων των εργαζομένων.

Αντώνης Δραγανίγος

Η συζήτηση για το πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση αποτελεί το πιο φλέγον και καθοριστικό ζήτημα για την αριστερά. Ιδιαίτερα μετά και την υπογραφή του τελευταίου 4ου μνημονίου η πιθανότητα σχετικά άμεσων πολιτικών εξελίξεων δεν είναι απίθανη, καθώς τα «πολιτικά καύσιμα» του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να εξαντλούνται, οι σχέσεις τους με τα πληττόμενα στρώματα διαρηγνύονται και σημαντικά τμήματα των λαϊκών στρωμάτων αναζητούν μια άλλη λύση και – κατά την γνώμη μας- την αναζητούν προς τα αριστερά!

(Το τουρκοκυπριακό και ελληνοκυπριακό διεθνιστικό κίνημα και η ελληνική αριστερά)

Κώστας Κούσιαντας

«Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα [...] Η οικοδόμηση της ειρήνης θα ξεκινήσει την μέρα που θα κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο και θα δείξουμε σεβασμό στον πόνο ο ένας του άλλου, και όχι σε τραπέζια συνομιλιών με μπαγιάτικες μεθόδους και σε κλειστά δωμάτια». Τουρκοκύπριοι ακτιβιστές μοίρασαν προκήρυξη και κρέμασαν πανό στο οποίο έγραφαν: «Ο πόνος δεν γιορτάζεται, αναμέτρηση με το παρελθόν».

Leila Al Shami

Οι φυλακές της Συρίας είναι γεμάτες απ’ αυτούς που ξεσηκώθηκαν ειρηνικά για να ζητήσουν ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι γεμάτες δασκάλους, γιατρούς και εργαζόμενους στην ανθρωπιστική βοήθεια. Είναι γεμάτες από ήρωες της Συρίας. Όταν ο κόσμος σας ρωτάει «πού είναι οι μετριοπαθείς;» σας παρακαλώ να τους υπενθυμίσετε: χιλιάδες έχουν χαθεί στα συριακά γκούλαγκ.

Νίκος Λούντος

Τα γεγονότα στην Κύπρο τον Ιούλη 1974 καθόρισαν όχι μόνο το μέλλον του νησιού μέχρι σήμερα, αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα – το τέλος της Χούντας και τη Μεταπολίτευση. Ο Ιούλης του ’74 συνεχίζει να περιβάλλεται από ένα πέπλο σιωπής και σύγχυσης. Είναι μια «μαύρη σελίδα» την οποία καλούμαστε να μην διαβάσουμε. Αρκεί ένας πυρήνας από κλισέ – που περιλαμβάνει την «προδοσία» της Χούντας μέχρι την «προδοσία» των Αμερικάνων – υποτίθεται για να εξηγήσει τα πάντα.

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα κάτω

Ύστερα από τον ναυάγιο των διαπραγματεύσεων στο Κραν Μοντάνα, για το οποίο βασικό μερίδιο ευθύνης έχει η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο εθνικιστής Έλληνας υπουργός εξωτερικών Κοτζιάς, μέσα στην ελληνοκυπριακή πλευρά υπάρχει πολύ θυμός γι’ αυτή την απροκάλυπτη και χυδαία επιβολή της πολιτικής του ελληνικού καπιταλισμού στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, αλλά φυσικά υπάρχει θυμός και για την ελληνοκυπριακή πολιτική ηγεσία, η οποία συντάχτηκε με τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών εναντίον του κυπριακού λαού. Ένα αντίστοιχο κλίμα επικρατεί και στην τουρκοκυπριακή πλευρά.

Ζέττα Μελαμπιανάκη

Παντελής Αυθίνος

Το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι διεργασίες για τη συγκρότηση πολιτικών συσπειρώσεων, τη δημιουργία πολιτικών μορφωμάτων και συμμαχικών σχημάτων της Αριστεράς που θα στοχεύουν να υποδεχτούν την φθορά του ΣΥΡΙΖΑ απ’ τα αριστερά, εν όψει εκλογών. Καλλιεργούνται μάλιστα προσδοκίες για μια «εύκολη» επανάληψη του φαινομένου «ρουκέτας» του ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να βρεθεί το κατάλληλο πρόγραμμα, οι κατάλληλες συμμαχίες και να δοθεί η υπόσχεση ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα πάνε «όπως πρέπει» και δεν θα επαναληφθεί η «προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ».

Ο ίδιος εισαγγελέας που είχε προτείνει την αποφυλάκιση των ηγετών της δολοφονικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, ο ίδιος διέταξε την συνέχιση της προφυλάκισης της Ηριάννας, σαν συνέχεια μιας καταδίκης χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο.

Aleksei Gaskarov, Ilya Budraitskis, Anna Ivanova

Οι διαδηλώσεις εναντίον της διαφθοράς που πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, την Πετρούπολη, το Νίζνι Νόβγκοροντ, το Καλίνινγκραντ, το Λίπετσκ, την Τούλα, το Βλαδιβοστόκ, το Νόριλσκ, το Σότσι και άλλες πόλεις, ήταν συνέχεια των μεγάλων διαδηλώσεων της 26ης Μαρτίου, όταν ο λαός απαίτησε από τον πρωθυπουργό Μεντβέντεφ απαντήσεις για τον σκανδαλώδη πλούτο του... Οι διαδηλώσεις ήταν καλύτερα οργανωμένες από εκείνες που έγιναν πριν, και παντού η αντίσταση στην αστυνομία ήταν πιο δυναμική.

Σελίδα 3 από 122