Τρίτη, 12 Σεπτέμβριος 2017 22:29

Το πάθος για ένα ελεύθερο Μαρόκο

Mehdi Rafiq

Για περισσότερο από δέκα μήνες, η περιοχή του Ριφ στη βόρεια ακτή του Μαρόκου φλέγεται από διαδηλώσεις. Στις 20 Ιουλίου, ροπαλοφόροι αστυνομικοί αντιμετώπισης ταραχών χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να κυνηγήσον εκατοντάδες διαδηλωτές που φώναζαν συνθήματα στους δρόμους της περιφεριακής πρωτεύουσας Αλ Χοσέιμα, που είχαν συγκεντρωθεί για να ζητήσουν να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατουμένοι και να σταματήσει η καταστολή. Τις επόμενες ημέρες χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους των γειτονικών πόλεων της περιοχής, σε οργισμένες διαδηλώσεις που καταδίκαζαν αυτόν τον τελευταίο γύρο καταστολής.

Παρασκευή, 08 Σεπτέμβριος 2017 15:24

Ο έλεγχος της παραγωγής

A. Losowski

Πώς πρέπει να παλέψουμε ενάντια σ’ αυτή την επιδημία της μείωσης της παραγωγής, ενάντια στην επιδημία του κλεισίματος των επιχειρήσεων; Το κλείσιμο των επιχειρήσεων είναι, ασφαλώς, η εκδήλωση μιας από τις μορφές της ανεργίας, και για τη πάλη ενάντια στην ανεργία συνιστούνται όλα τα απαραίτητα μέτρα. Αλλά πέρα απ’ αυτό, υπάρχουν ακόμα ένα σωρό μέτρα που πρέπει να πραγματοποιηθούν για να μπει ένας αποτελεσματικός φραγμός στο κλείσιμο των επιχειρήσεων. Όμως δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα όλα τα μέσα για το σκοπό αυτό.

[Συλλογικό κείμενο]

Η διοργάνωση διυπουργικής συνόδου, στις 23 Αυγούστου στο Ταλίν, με θέμα «Η κληρονομιά που άφησαν στον 21ο αιώνα τα εγκλήματα από Κομμουνιστικά Καθεστώτα» έχει προκαλέσει και συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις, όχι μόνο ιδεολογικές αλλά και πολιτικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί από έναν ψυχροπολεμικό αντικομμουνισμό και να διασώσει ο,τι φαντασιώνεται ότι διατηρεί από το αριστερό του προσωπείο, αποφάσισε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα συμμετάσχει σ’ αυτό το αντικομμουνιστικό τσίρκο. Η ΝΔ, της οποίας η πολιτική ψυχή διαπλάστηκε δεκαετίες πριν, από τα υλικά του ταγματασφαλιτισμού και των ΜΑΥδων, βρήκε την ευκαιρία να κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι (ούτε λίγο – ούτε πολύ) διαθέτει κρυφή ατζέντα επιβολής του κομμουνισμού.

Δευτέρα, 04 Σεπτέμβριος 2017 14:22

Ειρηνιστικές Ουτοπίες

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Οι ειρηνόφιλοι των αστικών κύκλων εκτιμούν ότι μπορεί να επιτευχθεί παγκόσμια ειρήνη και αφοπλισμός μέσα στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας, ενώ εμείς, που βασιζόμαστε στην υλιστική αντίληψη της ιστορίας και στον επιστημονικό σοσιαλισμό, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο μιλιταρισμός δεν μπορεί να εξαφανιστεί από τον κόσμο παρά μόνο με την εξαφάνιση του ταξικού καπιταλιστικού κράτους. Από αυτό πηγάζει επίσης και μια αντίστροφη τακτική για τη διάδοση της ιδέας της ειρήνης.

Δευτέρα, 04 Σεπτέμβριος 2017 14:08

Συζητώντας για τον εξπρεσιονισμό

Ernst Bloch

Είναι εξαιρετικό ότι οι άνθρωποι αρχίζουν να διαφωνούν γι’ αυτό ξανά. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάτι τέτοιο φαινόταν αδιανόητο· το Blaue Reiter ήταν νεκρό. Τώρα ακούμε φωνές που ανακαλούν την μνήμη του για μια ακόμη φορά, και όχι μόνο με σεβασμό. Είναι ακόμη πιο σημαντικό ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να αναστατωθούν τόσο πολύ για ένα κίνημα τόσο παλιό, σαν να υπήρχε ακόμη και να στέκει μπροστά τους ως εμπόδιο. Ο Εξπρεσιονισμός σίγουρα δεν ανήκει στο παρόν· ωστόσο μπορεί να αληθεύει ότι φανερώνει ακόμη σημάδια ζωής;

Σάββατο, 02 Σεπτέμβριος 2017 22:52

Για τον εργατικό έλεγχο

Καρλ Ράντεκ

Πρέπει να προσπαθήσουμε να προσανατολίσουμε όλους τους αγώνες για την αύξηση των μισθών, για την ελάττωση του χρόνου εργασίας, όλους τους αγώνες ενάντια στην ανεργία προς το μεταβατικό στόχο του ελέγχου πάνω στη παραγωγή... Ο έλεγχος της παραγωγής σημαίνει διαπαιδαγώγηση στη προλεταριακή πάλη και συγκρότηση όλων των οργανώσεων της επιχείρησης πάνω στη βάση των εκλογών, τη τοπική και περιφερειακή τους σύνδεση, σε σχέση με τους βιομηχανικούς κλάδους, στη προλεταριακή πάλη.

Η συνεχιζόμενη δίωξη των Ρομά στη Βουλγαρία φαίνεται να πήρε πρόσφατα μια νέα τροπή. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στην “επιτροπή μειονοτήτων και ζητημάτων ενσωμάτωσης” της Βουλγαρίας, ορίστηκε ως υπεύθυνος, ένα από τα πιο επιφανή στελέχη του “Πατριωτικού μετώπου” Valeri Simeonov. Από την ανάληψη του πόστου τον Μάιο, πάνω από 400 άτομα από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον αριστερό χώρο έστειλαν δημόσια επιστολή με την οποία διαμαρτύρονταν για την ενέργεια της κυβέρνησης.

Αναδημοσίευση από: Our baba doesn’t say fairy tales

Πέμπτη, 31 Αύγουστος 2017 22:39

Ο νεαρός Μπένγιαμιν

Michael Löwy

Η συζήτηση για το έργο του Βάλτερ Μπένγιαμιν επικεντρώθηκε παραδοσιακά στην πολιτιστική του κριτική, παρακάμπτοντας τις μαρξιστικές πολιτικές του δεσμεύσεις. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε ένα σημαντικό σώμα μαρξιστικής συζήτησης για τα γραπτά του Μπένγιαμιν, εστιάζοντας κυρίως στο πιο «υλιστικό» έργο του από τη δεκαετία του 1930. Ωστόσο, τα πρώιμα μαρξιστικά γραπτά του Μπένιαμιν - τα οποία αντιπροσωπεύουν μια αρκετά ετερόδοξη, ασυνήθιστη και επίκαιρη προσπάθεια να συνδυάσει τον αναρχισμό με τον κομμουνισμό - αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή.

Eric Ruder

Τους μήνες που κύλησαν από την εκλογή του Donald Trump, η άκρα δεξιά στις ΗΠΑ με μεγαλύτερη πλέον αυτοπεποίθηση έχει γίνει πιο επιθετική και πιο βίαιη από οποιαδήποτε στιγμή εδώ και εικοσιπέντε ή παραπάνω χρόνια. Τα εγκλήματα μίσους εναντίον μουσουλμάνων, Εβραίων, Αφροαμερικάνων και ΛΟΑΤ, κορυφώνονται σε ολόκληρη τη χώρα, τόσο σε αστικές περιοχές με φιλελεύθερη φήμη, όσο και σε κόκκινες πολιτείες και αγροτικές περιοχές.

Αναδημοσίευση από: Παραναγνώστη

Πέμπτη, 31 Αύγουστος 2017 19:21

Η «λαϊκιστική στιγμή»

Daniel Tanuro

Η «λαϊκιστική στιγμή» είναι μια έννοια που προτείνεται από την φιλόσοφο Σαντάλ Μουφ. Σύμφωνα με την Μουφ, η παγκοσμιοποίηση, η ηγεμονία του οικονομικού κεφαλαίου και η ενσωμάτωση της σοσιαλδημοκρατίας στη νεοφιλελεύθερη πολιτική έχουν δημιουργήσει μια «μεταδημοκρατία». Η αρχή του κυρίαρχου λαού έχει γίνει μια κενή φόρμουλα: δεν υπάρχει πλέον κυριαρχία, επομένως δεν υπάρχει πλέον συζήτηση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς.

Σελίδα 8 από 143