Σάββατο, 27 Αυγούστου 2022 13:08

«Πριν από τον πόλεμο η ρωσική κυβέρνηση ανησυχούσε για το ποσοστό γεννήσεων»

 

 

Πώς ρυθμίζει η κυβέρνηση το ποσοστό γεννήσεων; Θα οδηγήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία σε απαγόρευση των αμβλώσεων; Τι είναι η «αντίδραση των δύο φύλων»; Η Αναστασία Νοβκούνσκαγια σχετικά με την αναπαραγωγική πολιτική και την έμφυλη βία κατά τη διάρκεια της στρατιωτικοποίησης.

 

 

Anastasia Novkunskaya

 

«Πριν από τον πόλεμο η ρωσική κυβέρνηση ανησυχούσε για το ποσοστό γεννήσεων»

 

 

 

Οι σπουδές φύλου έχουν συχνά δεχτεί επίθεση από το ρωσικό συντηρητικό κοινό ως «δυτική επιστήμη» που είναι εχθρική προς τις παραδοσιακές αξίες. Ποια είναι η κατάσταση σήμερα;

— Οι σπουδές φύλου δεν είναι μόνο ένα αντικείμενο, αλλά και ένα σύνολο θεωριών και μεθόδων, που μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα ευρύ φάσμα τομέων. Φυσικά, οι ερευνητές μπορούν να τις χρησιμοποιούν και κανείς δεν μπορεί να τους το απαγορεύσει. Ωστόσο, η διεξαγωγή αυτού του είδους της έρευνας στα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Ρωσίας έχει γίνει πιο δύσκολη και επικίνδυνη τα τελευταία χρόνια.1 Η ανοιχτή έκφραση της θέσης και της ένταξης κάποιου μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Αυτό οφείλεται, φυσικά, στη νεοσυντηρητική στροφή στην πολιτική και τη νομοθεσία.2 Πρώτον, υπάρχουν περιοριστικοί νόμοι. Για παράδειγμα, λόγω του νόμου του 2013 που επιφέρει ποινική ευθύνη για «προπαγάνδα μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων μεταξύ ανηλίκων», υπάρχουν περιορισμοί αν γράφεις για θέματα που σχετίζονται με τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα. Δεύτερον, η συνεργασία με τα ακαδημαϊκά ιδρύματα όταν υποστηρίζεις μια διατριβή ή δημοσιεύεις ένα άρθρο αποτελεί πρόκληση. Πρέπει να είσαι προσεκτικός όταν επιλέγεις έναν τίτλο ή τον τρόπο γραφής. Όσον αφορά τα δημοφιλή εκπαιδευτικά προγράμματα και τις δημόσιες εκδηλώσεις, πρέπει πάντα να σκέφτεσαι την ασφάλεια και τον τρόπο προστασίας των διοργανωτών, των συμμετεχόντων και των παρευρισκομένων. Ο προτεινόμενος νέος νόμος για την προπαγάνδα3 πιθανότατα θα καταστήσει αδύνατα τα προγράμματα και τις εκδηλώσεις αυτές, επειδή είναι πολύ ασαφής ο τρόπος με τον οποίο ο νόμος θα εφαρμοστεί στην πράξη.

Τι είδους αναπαραγωγικές πολιτικές έχει η Ρωσία και πώς έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια;

— Το πολιτικό κατεστημένο ανησυχεί για το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων στη Ρωσία από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Στην «ομιλία του στην Ομοσπονδιακή Βουλή» το 20064, ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι το πιο πιεστικό πρόβλημα της χώρας είναι η δημογραφική κρίση. Έκτοτε, οι ερευνητές καταγράφουν την ενίσχυση της «φιλοναταλιστικής» πολιτικής με στόχο την αύξηση του ποσοστού γεννήσεων.5 Διατέθηκαν πρόσθετα κονδύλια για τη βελτίωση του συστήματος μαιευτικής περίθαλψης και εισήχθη ένα πρόγραμμα «πιστοποιητικού μητρότητας», το οποίο επέτρεψε στις γυναίκες να επιλέγουν νοσοκομεία και γιατρούς. Έχουν κατασκευαστεί μαιευτήρια και έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα παροχής πρόσβασης σε ειδική μαιευτική περίθαλψη, έτσι ώστε σε περίπλοκες περιπτώσεις να μπορεί κανείς να υπολογίζει σε ιατρική περίθαλψη σχεδόν σε οποιοδήποτε χρηματοδοτούμενο από τον προϋπολογισμό ίδρυμα της χώρας, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας.

Το 2007, το κράτος καθιέρωσε ένα πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης για τις νέες οικογένειες που ονομάζεται «κεφάλαιο μητρότητας»∙ με την πάροδο του χρόνου οι προϋποθέσεις για την απόκτησή του έγιναν ευκολότερες και το ποσό αυξήθηκε ανάλογα με τον πληθωρισμό. Το σχετικό χρηματικό ποσό είναι σημαντικό, και υπάρχουν πρόσθετες πληρωμές σε ορισμένες περιοχές της χώρας. Έχει αυξηθεί το ποσοστό γεννήσεων ως αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος; Οι κοινωνιολόγοι και οι δημογράφοι έχουν διαφορετικές απαντήσεις στο ερώτημα. Εμείς, οι κοινωνιολόγοι, πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη,6 διότι η φαινομενική αύξηση σημειώθηκε απλώς επειδή οι άνθρωποι που ήδη σχεδίαζαν να αποκτήσουν παιδιά απέκτησαν ένα κίνητρο για να το κάνουν νωρίτερα. Οι δημογράφοι, από την άλλη πλευρά, λένε ότι το ποσοστό γεννήσεων αυξήθηκε ελαφρώς, αν και εξακολουθεί να είναι αρκετά χαμηλό.7

Τα επόμενα χρόνια, το κράτος άρχισε επίσης να δίνει μεγάλη προσοχή στα μέτρα «πρόληψης των αμβλώσεων»8. Από το 2011-2012, ο αριθμός των επιτρεπόμενων κοινωνικών συνθηκών για τη διακοπή της εγκυμοσύνης έχει μειωθεί σημαντικά. Προηγουμένως, η άμβλωση μετά τις 12 εβδομάδες επιτρεπόταν εάν η εγκυμοσύνη ήταν αποτέλεσμα νομικά αποδεδειγμένου βιασμού, εάν ο πατέρας του παιδιού είχε αναπηρία ή είχε πεθάνει, εάν υπήρχε δικαστική απόφαση για τη στέρηση ή τον περιορισμό των γονικών δικαιωμάτων ή εάν η γυναίκα βρισκόταν στη φυλακή. Τώρα ο βιασμός είναι η μόνη προϋπόθεση για τη διαδικασία, με εξαίρεση φυσικά τις προϋποθέσεις ιατρικής φύσεως. Επιπλέον, η διαβούλευση με ψυχολόγο είναι πλέον υποχρεωτική πριν από την άμβλωση και η ίδια η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί τουλάχιστον 48 ώρες μετά την αίτηση (ανάλογα με το στάδιο της εγκυμοσύνης). Επιτρέπεται επίσης στους γιατρούς να αρνούνται να πραγματοποιήσουν τη διαδικασία για θρησκευτικούς λόγους. Στις μεγάλες πόλεις αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό, αλλά αν ζείτε σε μια μικρή πόλη με έναν μόνο μαιευτήρα-γυναικολόγο, δεν έχετε πολλά χρήματα ή έχετε άλλα παιδιά που χρειάζονται φροντίδα, όλα αυτά μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά εμπόδια.

Ταυτόχρονα, τα κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού και αναπαραγωγής άρχισαν να κλείνουν. Ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1990 ως μέρος του κρατικού συστήματος ιατρικής περίθαλψης. Εκεί, οι ασθενείς μπορούσαν να λάβουν συμβουλές σχετικά με τις μεθόδους αντισύλληψης και την άμβλωση. Τα κυβερνητικά ιδρύματα δήλωσαν ότι έκλειναν τα κέντρα λόγω οικονομικής ανεπάρκειας. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι γιατροί συνέχισαν να εργάζονται σε «τμήματα γυναικείας υγείας» (μαιευτικά και γυναικολογικά κέντρα), αλλά στην πραγματικότητα οι ξεχωριστές μονάδες είχαν πάψει να υφίστανται.

Αυτή η προσπάθεια αύξησης του ποσοστού γεννήσεων και περιορισμού των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων είχε κάποιο ιδεολογικό στοιχείο, εκτός από την αλλαγή πολιτικής;

— Τα περισσότερα από τα μέτρα που ανέφερα θεσπίστηκαν κατά τη δεύτερη προεδρική θητεία του Πούτιν. Το 2008, δημιουργήθηκε μια ετήσια «Ημέρα αγάπης, οικογένειας και πίστης» στις 8 Ιουλίου. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Μεντβέντεφ, αναδύθηκε η φιγούρα της συζύγου του Σβετλάνα. Ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα9 με στόχο την ενίσχυση των «παραδοσιακών αξιών». Η «πρόληψη των αμβλώσεων» ήταν ένα από τα πρωταρχικά της καθήκοντα. Το 2014, όταν συνέλεγα δεδομένα για την έρευνά μου σε μικρές πόλεις, μαιευτήρες και γυναικολόγοι μου είπαν ότι το ίδρυμα αυτό ή οι εκπρόσωποί του διανέμουν φυλλάδια, εγχειρίδια και ομοιώματα ενός ανθρώπινου εμβρύου στις 12 εβδομάδες. Τα ομοιώματα αυτά τα έδειχναν σε γυναίκες που ήθελαν να κάνουν έκτρωση. Μια από τις γιατρούς που ήταν υπεύθυνη για την κλινική αμβλώσεων ισχυρίστηκε με υπερηφάνεια ότι κατάφερε να μεταπείσει 10 γυναίκες να μην κάνουν έκτρωση μέσα σε ένα χρόνο. Υπήρχαν επίσης γιατροί που, λόγω θρησκευτικών ή ηθικών πεποιθήσεων, ήθελαν να αρνηθούν τη διαδικασία.

Η ρητορική των αρχών σχετικά με τα αναπαραγωγικά δικαιώματα γίνεται κάθε χρόνο όλο και πιο συντηρητική, ακόμη και παραδοσιακή. Αυτό είναι εμφανές, μεταξύ άλλων, από τη σύγκλιση των κρατικών και θρησκευτικών θεσμών.10 Η Δούμα διαθέτει μια επιτροπή για θέματα οικογένειας, γυναικών και παιδιών∙ το όνομά της αλλάζει με κάθε νεοεκλεγμένη Δούμα, αλλά η ιδέα παραμένει η ίδια. Η επιτροπή διοργανώνει στρογγυλά τραπέζια, ξεκινά δημόσιες συζητήσεις και παρακολουθεί την αναπαραγωγική κατάσταση σε διάφορα μέρη της χώρας. Το γεγονός ότι εκπρόσωποι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εμφανίζονται συχνά ως εμπειρογνώμονες σε αυτές τις εκδηλώσεις είναι ενδεικτικό.

Κάθε χρόνο, τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, οι βουλευτές της Κρατικής Δούμας ή κάποιοι ενεργοί πολίτες ξεκινούν μια συζήτηση σχετικά με την ανάγκη τροποποίησης της νομοθεσίας για τις αμβλώσεις, για παράδειγμα, για να αφαιρεθεί η παροχή αμβλώσεων από το σύστημα του Ομοσπονδιακού Ταμείου Υποχρεωτικής Ιατρικής Ασφάλισης, να εισαχθεί ένας φόρος στην ατεκνία ή να ληφθεί κάποιο άλλο μέτρο για την υποστήριξη των «πνευματικών δεσμών». Μέχρι στιγμής, καμία από αυτές τις ιδέες δεν έχει υλοποιηθεί, αλλά η ρητορική έχει γίνει πιο αποδεκτή. Οι άνθρωποι φαίνεται να συνηθίζουν στην ιδέα ότι το «να κάνουμε κάτι για τις αμβλώσεις» αποτελεί σημαντικό μέρος της συνολικής πολιτικής ατζέντας.

Ενώ είναι κοινός τόπος ότι ο πληθυσμός της Ρωσίας βρίσκεται σε δημογραφική καμπή, η ερμηνεία αυτού του γεγονότος αποτελεί αντικείμενο ιδεολογικής πάλης. Από τη μία πλευρά, ορισμένοι συντηρητικοί πολιτικοί αποδίδουν το χαμηλό ποσοστό γεννήσεων στην εμφάνιση των φεμινιστριών, των άτεκνων ζευγαριών, των ομοφυλόφιλων και στην επικράτηση δυτικών αξιών που καταστρέφουν τον παραδοσιακό θεσμό της οικογένειας. Οι επιστήμονες, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι τα στοιχεία καταδεικνύουν ένα δημογραφικό και κοινωνικό πρότυπο. Πολύ λίγα παιδιά γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1990. Σήμερα αυτή η γενιά έχει φτάσει σε αναπαραγωγική ηλικία, αλλά αποτελεί ένα μικρό κλάσμα του πληθυσμού, πολύ λιγότερο πολυάριθμο από τις προηγούμενες γενιές. Η μείωση των γεννήσεων θα ενταθεί λόγω της οικονομικής και κοινωνικής αστάθειας. Μετά από δύο χρόνια πανδημίας του Covid-19, η χώρα μας βρίσκεται τώρα σε πόλεμο.

Τον Ιούνιο, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κατάργησε την ομοσπονδιακή προστασία του δικαιώματος στην άμβλωση. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι λόγω του πολέμου θα υπάρξουν παρόμοιες νομοθετικές αλλαγές ή εντονότερη ρητορική για την ανάγκη αύξησης του πληθυσμού της χώρας, στη Ρωσία;

— Όπως είπα, το ρωσικό κράτος ανησυχούσε για αυτά τα ζητήματα πολύ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Φυσικά, αυτή η τάση δεν θα αντιστραφεί, αλλά μόνο θα ενταθεί. Η στρατιωτικοποίηση συμβάλλει στη δικαιολόγησή της: «Οι εχθροί είναι παντού γύρω μας και δεν υπάρχει κανείς να μας υπερασπιστεί»! Ωστόσο, το ερώτημα είναι αν αυτό το ρητορικό σχήμα είναι αποτελεσματικό. Οι άνθρωποι είναι πλέον πιο μορφωμένοι και χρησιμοποιούν συχνότερα αντισύλληψη, γι' αυτό ακριβώς και ο αριθμός των αμβλώσεων μειώνεται. Εδώ είναι που μπορούμε να περιμένουμε ένα πρόβλημα: ο πόλεμος και η οικονομική κατάσταση μπορεί να επηρεάσουν τη διαθεσιμότητα της αντισύλληψης. Το κόστος των προφυλακτικών, για παράδειγμα, θα αυξηθεί. Είναι πιθανό, λόγω της αύξησης των τιμών και της διακοπής της προμήθειας ορισμένων αγαθών, να δούμε σύντομα μια ανθρωπιστική κρίση αντισύλληψης. Όμως, το αν αυτό θα ωφελήσει τον φιλοναταλιστικό κρατικό μηχανισμό είναι ένα δύσκολο ερώτημα, διότι, το πιθανότερο, θα οδηγήσει, όχι σε αύξηση του ποσοστού γεννήσεων, αλλά σε αύξηση των ασθενειών και των αμβλώσεων. Αν το κράτος περιορίσει την πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη για τον τερματισμό ανεπιθύμητων κυήσεων, ο αριθμός των παράνομων αμβλώσεων θα αυξηθεί. Δυστυχώς, αν συμβεί αυτό, δεν θα δούμε μια κινητοποίηση φεμινιστικής διαμαρτυρίας, όπως στην Πολωνία και την Αργεντινή, επειδή η πολιτική συμμετοχή είναι πλέον περιορισμένη.

Από την άλλη πλευρά, μπορούμε ακόμα να βασιστούμε στην κρίση της ιατρικής κοινότητας. Οι περισσότεροι ειδικοί, μαιευτήρες και γυναικολόγοι αναγνωρίζουν ότι η άμβλωση ενέχει κινδύνους για την υγεία των γυναικών και εξακολουθούν να κατανοούν ότι η άμβλωση δεν πρέπει να απαγορευτεί, διότι αυτό μπορεί μόνο να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Στη Σοβιετική Ένωση από το 1936 έως το 1955 οι αμβλώσεις ήταν απαγορευμένες, μια απαγόρευση που δικαιολογούνταν, μεταξύ άλλων, από την ανάγκη να αυξηθεί ο αριθμός των στρατιωτών, των πολιτών και των φορολογουμένων. Η απαγόρευση οδήγησε σε μια μικρή αύξηση του ποσοστού γεννήσεων για ένα μικρό χρονικό διάστημα, όταν οι άνθρωποι απροσδόκητα δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στις διαδικασίες στις οποίες υπολόγιζαν. Ωστόσο, στη συνέχεια, το ποσοστό γεννήσεων δεν αυξήθηκε. Οι περισσότερες παράνομες αμβλώσεις οδηγούν σε αύξηση της μητρικής θνησιμότητας και, ως εκ τούτου, είναι αντιπαραγωγικές για το κράτος.

Ο πόλεμος, με την αναπόφευκτη λατρεία του ανδρισμού, θα κάνει τις γυναίκες πιο ευάλωτες; Είναι δυνατόν η επιστροφή των στρατιωτών από το μέτωπο και η πατριαρχική προπαγάνδα να οδηγήσουν σε ακόμη περισσότερη έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία;

— Η ρωσική κοινωνία είναι εξαιρετικά πατριαρχική και η υποστήριξη, την οποία δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε με ακρίβεια αυτή τη στιγμή, της στρατιωτικής επίθεσης είναι συνέπεια της κανονικοποίησης της βίας στη χώρα. Βία, δηλαδή, όχι μόνο προς τις γυναίκες, αλλά και προς τα παιδιά. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων σχετικά με την ανάγκη ποινικοποίησης της επίθεσης εντός της οικογένειας, οι εκπρόσωποι της κρατικής εξουσίας έλεγαν με αρκετή σοβαρότητα ότι είναι αδύνατο να μεγαλώσει ένας «φυσιολογικός άνθρωπος» χωρίς να χρειαστεί να επιβληθεί σωματική τιμωρία. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη Ρωσία: οι ερευνητές παρατηρούν «αντιδράσεις φύλου» (αντιστροφή προηγούμενων επιτευγμάτων στον αγώνα για την ισότητα των φύλων) σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Δυστυχώς, η έμφυλη βία υπάρχει σε κάθε κοινωνία, και παρόλο που υπάρχουν κάποιοι ιδιαίτεροι παράγοντες που συμβάλλουν στη Ρωσία, αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα έχει επιλυθεί πλήρως οπουδήποτε αλλού. Βέβαια, σε ορισμένες χώρες η έμφυλη βία συζητείται ευρύτερα, υπάρχουν θεσμικές στρατηγικές για την καταπολέμησή της, το κράτος λαμβάνει μέτρα και οι δημόσιες οργανώσεις συμμετέχουν στην πρόληψή της.

Στη Ρωσία, ωστόσο, οι δραστηριότητες τέτοιων ιδρυμάτων είναι περιορισμένες και δεν υπάρχουν προγράμματα που να προωθούν τις ανθρωπιστικές αξίες και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Ένας Ρώσος πολίτης, σε όλα τα στάδια της ζωής του, σε κάθε ίδρυμα που συναντά και όπου αναζητά βοήθεια, δεν βλέπει καμία προσπάθεια διάγνωσης και επίλυσης του προβλήματος της βίας. Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, θα είναι όλο και πιο δύσκολο να σημειωθεί πρόοδος στην πρόληψη της ενδοοικογενειακής βίας, για να μην αναφέρουμε την άσκηση πίεσης για την κατάλληλη νομοθεσία. Ούτε ένας πολιτικός που έχει απομείνει στην Κρατική Δούμα δεν θα προωθήσει αυτού του είδους την πολιτική. Κανείς δεν θα είναι σε θέση να ξεκινήσει μια δημόσια εκστρατεία ή συζήτηση για το θέμα, επειδή οι άνθρωποι σήμερα φοβούνται να μιλήσουν. Όλες οι προσπάθειες που καταβάλλονται από ΜΚΟ και μέσω πρωτοβουλιών εδώ και δεκαετίες για να γίνει ορατό το πρόβλημα της έμφυλης βίας καταρρέουν.

Αντιθέτως, ορισμένοι θεσμοί, όπως οι υπηρεσίες ασφαλείας, καλλιεργούν τη βία. Στην κατάσταση αυτή συμβάλλει και η πολιτική γλώσσα σήμερα, η οποία κανονικοποιεί τη βία σε επίπεδο λόγου. Έτσι, με το ξέσπασμα του πολέμου, η φρασεολογία «πατσάν»11 έγινε κοινός τόπος. Η δήλωση ότι οι απώλειες αμάχων στην Ουκρανία είναι ένα αναγκαίο κόστος είναι κοινός τόπος στα κρατικά μέσα ενημέρωσης και στις ομιλίες όσων υποστηρίζουν τον πόλεμο. Νομίζω ότι αυτή η ρητορική θα εξαπλωθεί και σε άλλες πτυχές της ζωής, συμπεριλαμβανομένου του προβλήματος της ενδοοικογενειακής βίας.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Anastasia Novkunskaya, “Russia: ‘The Government Was Concerned About the Birth Rate Before the War’”, Posle / После, 20 Αυγούστου 2022, https://posle.media/language/en/concerned-about-the-birth-rate-long-before-the-war-broke-out%ef%bf%bc/. Αναδημοσίευση: Europe Solidaire Sans Frontières, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article63747.

Анастасия Новкунская, «Государство озаботилось проблемой рождаемости задолго до начала войны», Posle / После, 20 Αυγούστου 2022, https://posle.media/gosudarstvo-ozabotilos-problemoj-rozhdaemosti-zadolgo-do-nachala-vojny/.

 

 

Σημειώσεις

1 Anna Temkina, Elena Zdravomyslova, “Gender’s crooked path: Feminism confronts Russian patriarchy”, SAGE Journals, 7 Ιανουαρίου 2014, https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/0011392113515566.

2 Inna Perheentupa, Feminist Politics in Neoconservative Russia, Bristol University Press, 2022, https://books.google.ru/books?id=TnN4EAAAQBAJ&printsec=frontcover&hl=ru&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false. Marianna Muravyeva, “Conservative Jurisprudence and the Russian State”, Europe-Asia Studies, τόμος 69, τεύχος 8, 2017, https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/09668136.2017.1377504.

3 “Russia proposes extending ‘gay propaganda’ law to all adults”, Al Jazeera, 11 Ιουλίου 2022, https://www.aljazeera.com/news/2022/7/11/russia-proposes-extending-gay-propaganda-law-to-all-adults.

4 “Annual Address to the Federal Assembly”, President of Russia, 10 Μαΐου 2006, http://en.kremlin.ru/events/president/transcripts/23577.

5 Michele Rivkin-Fish, “Pronatalism, Gender Politics, and the Renewal of Family Support in Russia: Toward a Feminist Anthropology of ‘Maternity Capital’”, Slavic Review, τόμος 69, τεύχος 3, Φθινόπωρο 2010. [Σ.τ.Μ.:] Ο ναταλισμός (και φιλοναταλισμός) είναι η ιδεολογία που προβάλλει την τεκνοποίηση ως βασική κοινωνική υποχρέωση των ατόμων. Ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη natalis (γέννηση).

6 Ekaterina Borozdina, Anna Rotkirch, Anna Temkina, “Using maternity capital: Citizen distrust of Russian family policy”, SAGE Journals, 22 Ιουλίου 2014, https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/1350506814543838.

7 Sergei Zakharov, “The modest demographic results of pronatalist policy against the background of the long-term evolution of fertility in Russia”, Demographic Review, 2016, file:///C:/Users/pc/Downloads/7310-%23%23default.genres.article%23%23-9500-1-10-20171222.pdf.

8 Виктория Сакевич, Борис Денисов, Мишель Ривкин-Фиш, «Непоследовательная политика в области контроля рождаемости и динамика уровня абортов в России», The Journal of Social Policy Studies, τόμος 14, τεύχος 4, 2016, https://jsps.hse.ru/article/view/3245/2814.

9 «Подари мне жизнь!», Фонд социально-культурных инициатив, https://fondsci.ru/projects/social/367/#:~:text=%D0%90%D0%BA%D1%86%D0%B8%D1%8F%20%C2%AB%D0%9F%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B8%20%D0%BC%D0%BD%D0%B5%20%D0%B6%D0%B8%D0%B7%D0%BD%D1%8C!%C2%BB,%D1%81%D0%B4%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D1%8C%20%D1%80%D0%BE%D0%B6%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5%20%D0%BA%D0%B0%D0%B6%D0%B4%D0%BE%D0%B3%D0%BE%20%D1%80%D0%B5%D0%B1%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0%20%D0%B6%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D0%BC.

10 Andrey Shishkov, “‘We Were for Peace!’ Only They Were Not”, Posle / После, 27 Ιουλίου 2022, https://posle.media/language/en/we-were-for-peace-only-they-were-not/.

11 Svetlana Stephenson, “The Lad Said, The Lad Did. Street Gang Culture and the Russian State”, Posle / После, 9 Ιουλίου 2022, https://posle.media/language/en/the-lad-said-the-lad-did-street-gang-culture-and-the-russian-state/. [Σ.τ.Μ.:] Στη ρωσική αργκό η λέξη πατσάν σημαίνει νεαρός, αγόρι αλλά χρησιμοποιείται με τη σημασία της λέξης «τύπος» («είδα έναν τύπο») και ως προσφώνηση, όπως στα ελληνικά η λέξη «φίλε»: «Έ πατσάν, τι οτ κούντοβο;» («Ρε φίλε, από πού είσαι;»).

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 27 Αυγούστου 2022 13:17

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.