Vladyslav Starodubtsev: Πριν από τον ολοκληρωτικό πόλεμο, το ουκρανικό αριστερό κίνημα δεν θεωρούνταν σημαίνον, ούτε είχε κόμμα ή εθνική εκπροσώπηση, που να στηρίζεται σε μια ισχυρή κοινότητα. Ωστόσο, η ρωσική εισβολή έκανε τους αριστερούς/ες να αναζητήσουν νέες επαφές και μεθόδους προσέγγισης. Εκπρόσωποι αριστερών και αναρχικών οργανώσεων ανέπτυξαν την εμπειρία της αντίστασης κατά τη διάρκεια της συζήτησης εργασίας στρογγυλής τραπέζης “Αντίσταση και Αλληλεγγύη: Η ουκρανική αριστερά στον πόλεμο με τη Ρωσία.”

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Πούτιν ανακοίνωσε πρόσφατα μια "μερική επιστράτευση", δίνοντας εντολή να σταλούν τουλάχιστον 300.000 άνδρες στον πόλεμο στην Ουκρανία. Αυτό οδήγησε σε νέο κύμα διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα, με την αστυνομία να έχει συλλάβει πάνω από 1.300 άτομα. Η Φεμινιστική Αντιπολεμική Αντίσταση (FAR) είναι μία από τις οργανώσεις που αντιτίθενται στον πόλεμο και την πρόσφατη επιστράτευση. Μιλήσαμε με δύο συντονίστριες που έφυγαν από τη Ρωσία και, σε αντίθεση με πολλά άλλα μέλη, μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά και να χρησιμοποιήσουν τα πραγματικά τους ονόματα.  Αναδημοσίευση από το https://crd.org/

Εμείς, οι Ουκρανές φεμινίστριες, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην ιρανική εξέγερση, που προκλήθηκε από τη βάναυση δολοφονία της Mahsa Amini από την ιρανική αστυνομία Ηθών. Χιλιάδες γυναίκες απάντησαν σε αυτό το έγκλημα βγαίνοντας στους δρόμους, κόβοντας τα μαλλιά τους και βγάζοντας και καίγοντας δημοσίως τα χιτζάμπ ως σύμβολο της καταπίεσης. Αυτό που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία κατά της αστυνομικής βίας και του υποχρεωτικού χιτζάμπ, μετατράπηκε γρήγορα σε μια γενική αντίσταση του ιρανικού λαού κατά του πατριαρχικού και δικτατορικού καθεστώτος των μουλάδων και της αυταρχικής μορφής καπιταλισμού που αντιπροσωπεύει.

Μετά τις 24 Φεβρουαρίου, τόσο μεταξύ μας όσο και με συντρόφους/σσες από διαφορετικές χώρες, συζητάμε συχνά για την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η Ευρώπη. Γιατί ξεκίνησε ο πόλεμος; Πώς αυτός άλλαξε τις πολιτικές προοπτικές της περιοχής και ειδικότερα της Λευκορωσίας; Πώς νιώθουμε για το ΝΑΤΟ; Είναι δυνατόν να υπηρετεί κάποιος στις ένοπλες δυνάμεις ενός κράτους και να παραμένει αναρχικός; Τέλος, τι πρέπει να κάνουμε, στα πλαίσια του πολέμου, όντας μέρος της διασποράς στην Πολωνία; Έχουμε καταλήξει σε μια συλλογική θέση για τα παραπάνω αλλά και για άλλα θέματα, τα οποία περιγράφονται στο κείμενο που ακολουθεί.

Οι Ουκρανοί σοσιαλιστές φιλοξένησαν μια on line συζήτηση με θέμα "Ενεργειακή κρίση και βιωσιμότητα: διδάγματα από τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο" στις 22 Οκτωβρίου. Στο πάνελ των ομιλητών περιλαμβάνονταν η Ουκρανή ερευνήτρια για την κλιματική πολιτική Maryna Larina, ο Leszek Karlik από την Ομάδα Ενεργειακής Πολιτικής του Razem, του αριστερού κόμματος της Πολωνίας, ο Christian Zeller από το Πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ και εγώ.Η εκδήλωση ήταν μέρος μιας διαδικτυακής διάσκεψης με θέμα «Ανασυγκρότηση και δικαιοσύνη στη μεταπολεμική Ουκρανία»  η οποία φιλοξενήθηκε από τους εκδότες του σοσιαλιστικού περιοδικού Spilne ( Commons).