Tarás Shevchuk Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων έδειξαν ότι οι «γύροι διαπραγματεύσεων» στη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία υπό την αιγίδα της «ειρηνευτικής δράσης» του Τραμπ, οι οποίοι χαιρετίστηκαν ανοιχτά από την ουκρανική κυβέρνηση και, με καθυστερήσεις και όρους, από το Κρεμλίνο, ήταν ένας ακόμη ελιγμός για τη συνέχιση της διπλής ιμπεριαλιστικής επίθεσης εναντίον της Ουκρανίας. Πραγματοποιείται από την πλευρά του Πούτιν, ο οποίος συνέχισε και ενέτεινε τους βομβαρδισμούς με τραγικές απώλειες ζωών και καταστροφές, και από την πλευρά του Τραμπ, με τις όλο και πιο σκληρές απαιτήσεις του για την αποικιοκρατική υποδούλωση της Ουκρανίας. Όπως έχουμε ήδη δει, ο…
Τετάρτη, 30 Απριλίου 2025 10:13

Ρωσία: Το τοπίο μετά τη μάχη

Ilya Matveev Υπάρχουν ακόμη επιλογές για όσους παραμένουν στη Ρωσία και έχουν την αίσθηση του πολιτικού καθήκοντος. Τέτοιες μορφές ακτιβισμού είναι, ωστόσο, είτε απολιτικές (για παράδειγμα, πρωτοβουλίες φιλικές προς το περιβάλλον, όπως η εθελοντική εργασία για τον καθαρισμό του πορθμού του Κερτς) είτε περιορίζονται σε κλειστούς χώρους και μικρές συγγενικές ομάδες. Αυτό είναι αντίθετο με το DNA του κινήματος του Ναβάλνι. Ήταν απροκάλυπτα πολιτικό, χωρίς ποτέ να φοβάται την άμεση αντιπαράθεση με το Κρεμλίνο. Ο Ναβάλνι και οι υποστηρικτές του ήταν ανοιχτοί ως προς τον απώτερο στόχο τους, τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος της Ρωσίας.
Υποστηρίζουμε τον επαναστατικό ντεφετισμό: θέλουμε η Ρωσία να χάσει αυτόν τον πόλεμο. Κατά τη γνώμη μας, η πραγματική ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιστροφή στα αρχικά σύνορα της Ουκρανίας, χωρίς προσαρτήσεις. Αν υπάρχει ανάγκη τροποποίησης αυτών των συνόρων, τότε μόνο ο ουκρανικός λαός μπορεί να το αποφασίσει αυτό. Υποστηρίζουμε επίσης την άνευ όρων υποστήριξη της Ουκρανίας. Οι πόροι της Ουκρανίας ανήκουν στον ουκρανικό λαό, όχι στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ούτε στους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές ούτε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. 
Μεγάλη «απρέπεια» χαρακτήρισε τον σκοτωμό αμάχων ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για την Ουκρανία, σχολιάζοντας το διπλό πυραυλικό χτύπημα του ρωσικού στρατού, το πρωί της Κυριακής των Βαΐων στο κέντρο του Σούμι. Η πρώτη ρωσική διάψευση από τον εκπρόσωπο Τύπου, ότι «ο στρατός μας χτυπάει μόνο στρατιωτικούς στόχους», γρήγορα διαψεύστηκε από το ρώσικο υπουργείο Άμυνας, που παραδέχτηκε ότι «οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας χτύπησαν με δύο επιχειρησιακούς-τακτικούς πυραύλους την πόλη Σούμι, πλήττοντας επιτελική σύσκεψη του ουκρανικού στρατού» –εκτιμώντας πως «σκοτώθηκαν περισσότεροι από 60 στρατιώτες». Ο τελικός απολογισμός της εισαγγελίας της πόλης είναι 35 νεκροί (2 παιδιά) και 117 τραυματίες…
Η αναβίωση αυτή του Lebensraum (ζωτικός χώρος) αποτελεί και την κύρια συμβολή της ρωσικής ηγεσίας –ο Τραμπ και η ΕΕ ακολουθούν– έστω και αν πάντα ήταν το όνειρο όλων των ακροδεξιών και έστω και αν, στη μορφή «θεμιτών» ή και δικαιολογήσιμων «σφαιρών επιρροής», έχει διαβρώσει ακόμα και μια υποτιθέμενη «Αριστερά». Για να γίνει όμως και πράξη, η ιδέα αυτή έπρεπε και να υλοποιηθεί –με πραγματικό πόλεμο. Και ήταν ακριβώς η αντίσταση του ουκρανικού λαού στην εισβολή που αμφισβήτησε το αυτονόητο των «σφαιρών επιρροής» και τα «γεωπολιτικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων».
-Τρένα που κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις στην ίδια γραμμή. -Στέγαστρο ενός πρόσφατα ανακαινισμένου σιδηροδρομικού σταθμού καταρρέει. -Φωτιά σε νυχτερινό κέντρο που λειτουργεί παράνομα. Τρία προαναγγελθέντα εγκλήματα που έγιναν από το ίδιο σύστημα. Ο θεμελιώδης χαρακτήρας του καπιταλισμού είναι αυτός που παράγει τραγωδίες όπως τα Τέμπη, το Νόβι Σαντ, το Κότσανι. Τα κέρδη εταιρειών όπως η Ferrovie, η Hellenic Train ή οι έμποροι καυσίμων στα Τέμπη, οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν δημόσια έργα στο Νόβι Σαντ, οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων διασκέδασης και εστίασης στο Κότσανι είναι η ρίζα του κακού
Σελίδα 10 από 92