Συμμαχία Σοσιαλιστών/ριών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής Ο λαός του Κασμίρ δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να έχει το δικό τους κράτος. Από το 1947, το έδαφος του βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης της Ινδίας με το Πακιστάν και διαχωρίστηκε ανάμεσα στα δύο κράτη. Κατά την Ανεξαρτησία τον Αύγουστο του 1947, το Τζαμού και Κασμίρ ήταν ένα πριγκιπάτο που κυβερνούσε ο Μαχαραγιάς Χάρι Σινχ και του δόθηκε η επιλογή να ενταχθεί είτε στην Ινδία είτε στο Πακιστάν. Δεδομένου ότι στο Τζαμού και Κασμίρ υπήρχε μουσουλμανική πλειοψηφία, πολλοί περίμεναν ότι θα ενταχθούν στο Πακιστάν. Από την άλλη πλευρά, το…
Οι μαζικές διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ ανάγκασαν την κυβέρνηση να αποσύρει ένα νομοσχέδιο που θα μπορούσε να φιμώσει τη φωνή των αντιφρονούντων. Αλλά οι διαδηλωτές βρίσκονται ακόμα στους δρόμους - και ζητούν την παραίτηση της επικεφαλής της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ…Ο δημοσιογράφος του Jacobin, Κέβιν Λιν, μίλησε στον παλαίμαχο σοσιαλιστή και συγγραφέα Αού Λόονγκ Γιού για τις εντεινόμενες διαδηλώσεις, την ιδεολογική σύνθεση του κινήματος διαμαρτυρίας, το ρόλο των συνδικάτων στην εξέγερση και την επίδραση που έχουν οι διάφορες γεωπολιτικές σχέσεις (το Πεκίνο και το Χονγκ Κονγκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα) στην εξέγερση που φουντώνει.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που κυβερνητικοί υπάλληλοι πραγματοποιούν πορεία στο Χονγκ Κονγκ. Οι δημόσιοι υπάλληλοι συγκεντρώθηκαν ειρηνικά μαζί με τους διαδηλωτές στην καρδιά του επιχειρηματικού κέντρου, πολλοί καλύπτοντας το πρόσωπό τους για να μην μπορούν να τους αναγνωρίσουν.
Εμείς, οι υπογράφουσες οργανώσεις, ανησυχούμε βαθύτατα για το αυταρχισμό της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ στην αντιμετώπιση των πρόσφατων μαζικών διαμαρτυριών κατά του προτεινόμενου νομοσχεδίου για την έκδοση.Καταδικάζουμε τη χρήση ασυνήθιστα υπερβολικής βίας από την αστυνομία του Χονγκ Κονγκ για τη διάλυση και τη σύλληψη διαδηλωτών. Η χρήση δακρυγόνων, σπρέι πιπεριού, σφαιρών από καουτσούκ και ελαστικών σφαιρών διασποράς, καθώς και ο ξυλοδαρμός άοπλων διαδηλωτών έχουν προκαλέσει πολλούς τραυματισμούς. 
Στις 9 Ιουνίου, ένα εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, εκδηλώνοντας την οργή τους απέναντι στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης που θα επιτρέπει την έκδοση υπόπτων στην Κίνα. Η πορεία ήταν η μαζικότερη κινητοποίηση από το 1997 που το Χονγκ Κονγκ παραδόθηκε στην Κινέζικη κυριαρχία (προηγουμένως ήταν βρετανική αποικία) και μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πορεία τον Ιούνη του 1989 μετά τη σφαγή στην πλατεία Τιεν Αν Μεν στο Πεκίνο. Το Χονγκ Κονγκ είναι γνωστό για τις συχνές διαδηλώσεις, αλλά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών είναι άλλου επιπέδου, αφού ένας στους εφτά κατοίκους συμμετείχε στην πορεία! [Αναδημοσίευση από το Ξεκίνημα]
του Γιώργου Μητραλιά. 30 χρόνια μετά από την σφαγή της πλατείας Τιενανμέν, η διαπίστωση είναι τραγική αλλά και αναπόφευκτη: Οι σφαγείς νίκησαν! Δεν ξέρουμε τι θα γίνει σε έξι μήνες, σε ένα χρόνο ή σε ένα αιώνα, όταν ο κινέζικος λαός θα ξεσηκωθεί ξανά και θα πάρει εκδίκηση για τη σφαγμένη επανάσταση του 1989. Όμως, για την ώρα, ο χασάπης Ντε Χσιάο Πινγκ και οι σημερινοί “εκσυγχρονιστές” επίγονοί του έχουν επικρατήσει, είναι οι αναμφισβήτητοι νικητές.
Σελίδα 3 από 6