Pierre Rousset Η Ανατολική Ασία αποτελεί σήμερα ένα από τα παγκόσμια επίκεντρα σημαντικών κινημάτων δημοκρατικής αντίστασης, που ξεκίνησαν ως αντίδραση στην αυταρχική και δικτατορική διολίσθηση πολλών πολιτικών καθεστώτων. Μετά το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊλάνδη, η Μιανμάρ έχει γίνει, στην περιοχή, το «φλεγόμενο μέτωπο» μεταξύ αυτών των θερμών μετώπων. Κατέχει τώρα μια ιδιαίτερη θέση λόγω της κοινωνικής κλίμακας του κινήματος πολιτικής ανυπακοής που πυροδοτήθηκε ως αντίδραση στο στρατιωτικό πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 2021 και επίσης λόγω της ακραίας βίας με την οποία η κυβερνώσα χούντα προσπαθεί να πνίξει στο αίμα κάθε αντιπολίτευση.
Pierre Rousset Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου, ένα τεράστιο κίνημα πολιτικής ανυπακοής εμπόδισε τη χούντα να επιβάλει τον έλεγχό της στη χώρα. Ωστόσο, μπόρεσε να αναδιατάξει το κατασταλτικό της οπλοστάσιο για να προσπαθήσει να συντρίψει τη λαϊκή αντίσταση. Ο στρατός επενέβη σε ολόκληρη τη χώρα και όχι πλέον μόνο εναντίον των εθνικών μειονοτήτων στην περιφέρεια. Μπροστά σε αυτή τη δολοφονική καταστολή, νέες μορφές λαϊκής αυτοάμυνας εξαπλώθηκαν παντού. Η αντίσταση είναι πλέον μια μακροχρόνια διαδικασία και υφίσταται σημαντικές αλλαγές. Μια απλή επιστροφή στην κατάσταση πριν από το πραξικόπημα (συμβίωση μεταξύ της εκλεγμένης κυβέρνησης και του στρατού) ήταν ήδη αδύνατη.
Αυτό που συμβαίνει στην Ινδία αυτή τη στιγμή είναι μαζική δολοφονία. Και οργανώνεται από έναν άνθρωπο που έχει εμπειρία σε τέτοια θέματα. Δύο εικόνες συνοδεύουν την τρέχουσα κρίση και περιέχουν μέσα τους την πορεία της κρίσης. Η πρώτη είναι η εικόνα της ινδικής αστυνομίας να πλένει με χλωρίνη τους μετανάστες εργάτες την περασμένη άνοιξη, κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος της πανδημίας, και η πιο ζοφερή, πιο πρόσφατη εικόνα των πυρκαγιών αποτέφρωσης που καίνε σε όλη τη χώρα. Ο δρόμος μεταξύ των 2 σημείων ήταν αναμενόμενος, αλλά η βία έγκειται στο γεγονός ότι αυτό θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
 https://www.theguardian.com/ "Να 'μαστε λοιπόν τώρα, στην κόλαση που αυτοί δημιούργησαν συλλογικά, με κάθε ανεξάρτητο θεσμό που είναι απαραίτητος για τη λειτουργία μιας δημοκρατίας συμβιβασμένο και ξεκοιλιασμένο και με έναν ιό που είναι εκτός ελέγχου. Η μηχανή παραγωγής κρίσεων που αποκαλούμε κυβέρνηση είναι ανίκανη να μας βγάλει από αυτή την καταστροφή… Όσο για τον Μόντι; Είναι εφικτή η παραίτηση από τα εγκλήματά σας; …Αυτός και οι άνδρες του θα μπορούσαν απλά να φύγουν. Οι υπόλοιποι από εμάς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καθαρίσουμε τα χάλια τους. Όχι, η Ινδία δεν μπορεί να απομονωθεί. Χρειαζόμαστε βοήθεια."
Θα υπάρξει αντίσταση στο καινούργιο πραξικόπημα. Η πολιτική δύναμη του στρατού έχει υποχωρήσει τα τελευταία χρόνια, και ήταν πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι η αμφισβήτηση των εκλογών ήταν κάτω από την πίεση να χάσουν κι άλλα από τα προνόμιά τους. Αλλά η Σου Τσι δεν θα είναι αυτή που θα εμπνεύσει την επιστροφή στην κουτσουρεμένη δημοκρατία. Οι εξεγέρσεις στην Ταϊλάνδη και στο Χονγκ Κονγκ έχουν πολλή περισσότερη έμπνευση να δώσουν στον κόσμο στην Μιανμάρ που θα αντισταθεί στα τανκς.
Μια κινητοποίηση που ξεκίνησε στο Πεντζάμπ τον Αύγουστο του 2020, επεκτάθηκε σε όλη την Ινδία και έφτασε σε κορύφωση στις 26 Νοεμβρίου 2020, όταν η πορεία των αγροτών στο Δελχί συνοδεύτηκε και από μια 24-ωρη απεργία 250 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το κίνημα διαμαρτυρίας συνεχίζει, οι αγρότες εισέβαλε στο Κόκκινο Οχυρά στο Δελχί στις 26 Ιανουαρίου. Ο Sushovan Dhar του CADTM – Ινδίας [Επιτροπή για τη Διαγραφή του Χρέους του Τρίτου Κόσμου – Ινδία] και της οργάνωσης Radical Socialist India εξηγεί όλο το πλαίσιο.
Σελίδα 7 από 14