Jacques Babel Léon Crémieux Το περιστατικό με το συμβόλαιο για το αυστραλιανό υποβρύχιο που «έχασε» η Γαλλία, ο ανακοινωθείς τερματισμός της επιχείρησης Μπαρκάν στο Σάχελ, τα εχθρικά προς τη Γαλλία πραξικοπήματα στο Μάλι και τη Γουινέα, η σύνοδος κορυφής Γαλλίας-Αφρικής στο Μονπελιέ και το δημοψήφισμα που επιβλήθηκε υπό καθεστώς λοκντάουν στο Κανάκυ είναι μερικά μόνο από τα πρόσφατα γεγονότα που αναδεικνύουν τις διάφορες πτυχές και τα άβαταρ της γαλλικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής.
Μετά από μήνες συζητήσεων σε μυστικά διαπραγματευτικά τραπέζια, η κυβέρνηση, με επικεφαλής σε αυτή την περίπτωση την Yolanda Díaz, τα συνδικάτα CCOO και UGT και η CEOE (Confederación Española de Organizaciones Empresariales - η Ισπανική Συνομοσπονδία Επιχειρηματικών Οργανώσεων) ανακοίνωσαν συμφωνία για την αναδιαμόρφωση της εργασιακής μεταρρύθμισης. Σε απόσταση από την προγραμματική συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση, αυτή η νέα συμφωνία εγκαταλείπει την προσέγγιση της "κατάργησης" και υιοθετεί ως βάση τη μεταρρύθμιση του Λαϊκού Κόμματος του 2012. Η κυβερνητική αριστερά προσπάθησε να πουλήσει (για άλλη μια φορά) τη συμφωνία ως ιστορική…
Ένα ερώτημα ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τους αριστερούς, και όχι μόνο, στην Ελλάδα και σε ολάκερη την Ευρώπη: Τι συμβαίνει και ανεβαίνει ασταμάτητα η άκρα δεξιά; Γιατί η ακροδεξιά μοιάζει ασυγκράτητη ενώ η αριστερά πάει από το κακό στο χειρότερο ; Το κακό είναι μάλιστα ότι όσο και αν ψάχνουν, οι αριστεροί μας δεν βρίσκουν καμιά ουσιαστική απάντηση στη δίκαιη απορία τους. Φυσικά, η δεξιά και το κεφάλαιο κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, αλλά από εκεί και πέρα μόνο ομιχλώδεις αναλύσεις που λίγο-πολύ καταλήγουν όλες τους στη ρουτινιέρικη « διαπίστωση » ότι για όλα θα πρέπει μάλλον να ευθύνεται...…
Dave Kellaway «Voi la malattia, noi la cura», «Voi il G20, noi il future». Αυτά ήταν τα κυριότερα συνθήματα που ακούστηκαν στη Ρώμη στις 30 Οκτωβρίου. "Εσείς είστε η ασθένεια, εμείς είμαστε η θεραπεία. Εσείς είστε οι G20. Εμείς είμαστε το μέλλον". Αγωνιστές οικολογικοί ακτιβιστές ενώθηκαν με συνδικαλιστές της ταξικής πάλης και με τη ριζοσπαστική αριστερά για να διαμαρτυρηθούν για τη συνάντηση των παγκόσμιων ηγετών των G20, το Σάββατο 30 Οκτωβρίου. Περίπου 10.000 άνθρωποι, σύμφωνα με την Il Manifesto, την καθημερινή αριστερή εφημερίδα, έδωσαν το παρόν.
Alain Bihr Από τότε που ξέσπασε, η πανδημία του Covid-19 οδήγησε σε μια διαχείριση που μοιάζει να είναι χωρίς καμία συνοχή, ακόμα και χαοτική, από την πλευρά των κυβερνήσεων, όποιες επιλογές (με συνεχείς άλλωστε προσαρμογές) και να υιοθετήσανε. Η πορεία αυτή γενικά χρεώθηκε, ως ένα βαθμό, στην απειρία τους, στον ερασιτεχνισμό τους, στην απροετοιμασία τους, στην αμέλεια, ακόμα και στον κυνισμό τους, παράγοντες που όλοι τους συνδυάστηκαν, σε διάφορους βαθμούς, στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, η ίδια η γενικότητα της κατάστασης αυτής μας κάνει να υποψιαζόμαστε ότι υπάρχουν και ορισμένοι πιο διαρθρωτικοί παράγοντες: μερικές γερές αντιφάσεις που βρίσκουν τη ρίζα τους…
του Γιώργου Μητραλιά. Προφανώς, το όνομα Ερίκ Ζεμμούρ δεν σας λέει τίποτα καθώς τα ΜΜΕ της χώρας μας, συμπεριλαμβανόμενων και των λεγόμενων αριστερών, έχουν φροντίσει να σας κρατήσουν στο σκοτάδι. Και όμως, αυτός ο Ζεμμούρ, που πρεσβεύει ότι οι γυναίκες είναι κατώτερες επειδή έχουν μικρό εγκέφαλο. Ότι οι Μουσουλμάνοι της Γαλλίας (κάπου 7 εκατομμύρια!) πρέπει να μας αδειάσουν τη γωνιά καθώς είναι όλο το Ισλάμ, και όχι μόνο ο ισλαμισμός, που είναι ορκισμένος εχθρός της Γαλλίας. Ότι πρέπει να εφαρμοστεί η “μηδενική μετανάστευση”. Ότι ο προσφιλής του Πετέν και το δωσιλογικό καθεστώς του...προστάτευσαν στην Κατοχή τους Εβραίους…
Σελίδα 1 από 24