Dave Kellaway Δύο πρόσφατα γεγονότα στην Ιταλία δείχνουν ότι οι φασιστικές ομάδες βρίσκονται σε άνοδο. Στη φωτογραφία βλέπετε την κηδεία μιας φασίστριας με το όνομα Αλεσσία Αουτζέλο στις 10 Ιανουαρίου 2022. Το φέρετρό της είναι ντυμένο με μια ναζιστική σημαία και οι συγκεντρωμένοι φασίστες βροντοφώναξαν το καθιερωμένο «presente» όταν ακούστηκε το όνομά της, ενώ έκαναν και τον χαιρετισμό με υψωμένο χέρι. Τέτοιες ανοιχτές εκδηλώσεις φασισμού είναι παράνομες στην Ιταλία. Το ιταλικό Σύνταγμα του 1948 απαγορεύει οποιαδήποτε ανασύσταση φασιστικών κομμάτων, μετά την πτώση της φασιστικής δικτατορίας του Μπενίτο Μουσολίνι. Φυσικά, οι φασιστικές ομάδες αυτοαποκαλούνται με άλλα ονόματα για να αποφύγουν τη…
Steve Cedar Το ισπανικό κράτος δεν αποτελεί εξαίρεση, και η κύρια δύναμη της ακροδεξιάς που έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια είναι το Vox, ένα ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα που αναπτύχθηκε με ανησυχητική ταχύτητα και έχει εκπροσώπηση και επιρροή στις αυτόνομες κοινότητες και πάνω από 50 μέλη του κεντρικού ισπανικού κοινοβουλίου. Στην πραγματικότητα, το Vox είναι μοναδικό σε σύγκριση με άλλα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, καθώς αποτελεί απόσχιση από το κύριο παραδοσιακό συντηρητικό κόμμα (PP / Partido Popular) και όχι ένα νέο κόμμα. Η διάσπαση αυτή αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας διάσωσης της (ταλαιπωρημένης από τη διαφθορά) Δεξιάς, όπως ήταν και η δημιουργία…
Antoine Larrache Το νόημα της υποψηφιότητας Πούτου είναι να θέσει το ζήτημα ενός κόμματος για τους εκμεταλλευόμενους, την οικοδόμησή του σε αντιπαράθεση με τους αστούς πολιτικούς, τη στρατηγική του σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης του καπιταλισμού και της ταξικής συνείδησης. Θέτουμε το ερώτημα, χωρίς να είμαστε σε θέση σε αυτό το στάδιο να το λύσουμε. Η ψήφος στον Φιλίπ Πουτού είναι η επιβεβαίωση της υποστήριξης αυτού του σχεδίου.
Jacques Babel Léon Crémieux Το περιστατικό με το συμβόλαιο για το αυστραλιανό υποβρύχιο που «έχασε» η Γαλλία, ο ανακοινωθείς τερματισμός της επιχείρησης Μπαρκάν στο Σάχελ, τα εχθρικά προς τη Γαλλία πραξικοπήματα στο Μάλι και τη Γουινέα, η σύνοδος κορυφής Γαλλίας-Αφρικής στο Μονπελιέ και το δημοψήφισμα που επιβλήθηκε υπό καθεστώς λοκντάουν στο Κανάκυ είναι μερικά μόνο από τα πρόσφατα γεγονότα που αναδεικνύουν τις διάφορες πτυχές και τα άβαταρ της γαλλικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής.
Μετά από μήνες συζητήσεων σε μυστικά διαπραγματευτικά τραπέζια, η κυβέρνηση, με επικεφαλής σε αυτή την περίπτωση την Yolanda Díaz, τα συνδικάτα CCOO και UGT και η CEOE (Confederación Española de Organizaciones Empresariales - η Ισπανική Συνομοσπονδία Επιχειρηματικών Οργανώσεων) ανακοίνωσαν συμφωνία για την αναδιαμόρφωση της εργασιακής μεταρρύθμισης. Σε απόσταση από την προγραμματική συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση, αυτή η νέα συμφωνία εγκαταλείπει την προσέγγιση της "κατάργησης" και υιοθετεί ως βάση τη μεταρρύθμιση του Λαϊκού Κόμματος του 2012. Η κυβερνητική αριστερά προσπάθησε να πουλήσει (για άλλη μια φορά) τη συμφωνία ως ιστορική…
Ένα ερώτημα ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τους αριστερούς, και όχι μόνο, στην Ελλάδα και σε ολάκερη την Ευρώπη: Τι συμβαίνει και ανεβαίνει ασταμάτητα η άκρα δεξιά; Γιατί η ακροδεξιά μοιάζει ασυγκράτητη ενώ η αριστερά πάει από το κακό στο χειρότερο ; Το κακό είναι μάλιστα ότι όσο και αν ψάχνουν, οι αριστεροί μας δεν βρίσκουν καμιά ουσιαστική απάντηση στη δίκαιη απορία τους. Φυσικά, η δεξιά και το κεφάλαιο κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, αλλά από εκεί και πέρα μόνο ομιχλώδεις αναλύσεις που λίγο-πολύ καταλήγουν όλες τους στη ρουτινιέρικη « διαπίστωση » ότι για όλα θα πρέπει μάλλον να ευθύνεται...…
Σελίδα 5 από 28