Léon Crémieux Ο Μακρόν και η κυβέρνησή του ήλπιζαν ότι το απεργιακό κίνημα της SNCF (σιδηρόδρομοι) και της RATP (μετρό Παρισιού) θα έφθινε στις γιορτές των Χριστουγέννων. Ήλπιζαν επίσης ότι, με τη βοήθεια των κύριων μίντια της χώρας, θα κατάφερναν να δυσφημίσουν το κίνημα στην κοινή γνώμη, να καταστήσουν μειοψηφικό όχι μόνο το ίδιο το απεργιακό κίνημα αλλά και τη μαζική απόρριψη του σχεδίου μεταρρύθμισης, που είναι σήμερα μαζική στον πληθυσμό, ιδιαίτερα στους ενεργούς μισθωτούς που το απορρίπτουν κατά 75%.
του Γιώργου Μητραλιά Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε για την -πάντα υπό εξέλιξη- μεγάλη γαλλική απεργία στις μεταφορές, στην εκπαίδευση, στην υγεία και αλλού, είναι ότι δεν έχει προηγούμενο: Έχοντας ξεκινήσει πέρυσι, στις 5 Δεκεμβρίου, συμπληρώνει ήδη 40 μέρες όχι μόνο απεργίας αλλά και συνεχών κάθε λογής κινητοποιήσεων και μαζικών διαδηλώσεων, ξεπερνώντας έτσι σε διάρκεια ακόμα και την ιστορική απεργία του Μάη του 1968! Πρόκειται αναμφίβολα για τη μεγαλύτερη και την πιο ουσιαστική εργατική κινητοποίηση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και κυβερνήσεις που έχει γνωρίσει στα τελευταία 40 χρόνια όχι μόνο η Γαλλία αλλά και η Ευρώπη και -ίσως-…
Χριστουγεννιάτικες απεργιακές φρουρές, απεργιακά ρεβεγιόν με πλήθος κόσμου σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, λιμάνια, διϋλιστήρια και σχολεία,...και το μπαλέτο, μαζί με την ορχήστρα, της Όπερας του Παρισιού να δίνει “απεργιακή” παράσταση με τη Λίμνη των Κύκνων στο δρόμο και μέσα στο κρύο μπροστά σε αλληλέγγυους διαδηλωτές! Μετά από τρεις βδομάδες απεργίας, τα φετινά Χριστούγεννα στη Γαλλία δεν μοιάζουν καθόλου με αυτά που έχουμε συνηθίσει.
του Léon Crémieux. Γαλλία: γενική απεργία κατά της γενικής επίθεσης. Η απεργία διαρκείας που ξεκίνησε στις 5 Δεκεμβρίου, συνεχίζεται στην SNCF (σιδηρόδρομοι) και στην RATP (αστικές συγκοινωνίες στο Παρίσι) μπλοκάροντας τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες της χώρας και τις αστικές συγκοινωνίες στην περιοχή του Παρισιού, με στόχο να διαρκέσει έως την απόσυρση του σχεδίου αποδιάρθρωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος.
Του Γιώργου Μητραλιά Κλείνουμε δίνοντας το λόγο στις οργανώσεις και τα κινήματα του εξεγερμένου καταλανικού λαού. Μας προειδοποιούν λοιπόν, να προσέξουμε πολύ επειδή αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι οι -κάθε ιδεολογικής απόχρωσης- επίγονοι του Φράνκο που κυβερνούν το Ισπανικό Κράτος, μετατρέπουν σήμερα την Καταλονία σε πανευρωπαϊκό εργαστήρι των αντιδημοκρατικών και αυταρχικών σχεδιασμών τους, που μοιράζονται εξάλλου με τις περισσότερες ηγεσίες και κυβερνήσεις της Ενωμένης Ευρώπης…
O κοινός αγώνας είναι πάνω από τα εθνικά συναισθήματα: ο συνεπής διεθνισμός στέκεται αλληλέγγυος με τους άλλους και επιδιώκει να δημιουργήσει δεσμούς μέσω των κοινών δικαιωμάτων. Kαλούμε σε κινητοποίηση και απαιτούμε αμνηστία, ελευθερία και αυτοδιάθεση. Η μόνη δυνατή λύση είναι ο λαός της Καταλανίας να ασκήσει το δικαίωμα του να αποφασίσει σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας.
Σελίδα 10 από 28