Τετάρτη, 05 Οκτωβρίου 2022 23:35

Τουλάχιστον 30.000 Σύριοι δολοφονήθηκαν στα «δωμάτια αλατιού» της φυλακής Σεντνάγια του Άσαντ

Αεροφωτογραφία της φυλακής – ανθρώπινου σφαγείου, Σεντνάγια

 

 

The New Arab

 

 

Τουλάχιστον 30.000 Σύριοι δολοφονήθηκαν στη διαβόητη φυλακή Σεντνάγια του καθεστώτος, αποκαλύπτει νέα συγκλονιστική έκθεση

 

Σε μια νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε από την Ένωση Κρατουμένων και Αγνοουμένων της φυλακής Σεντνάγια, αποκαλύφθηκε η διοικητική ιεραρχία στη συριακή φυλακή, όπου τα συστηματικά και εκτεταμένα βασανιστήρια οδήγησαν στο θάνατο 30.000 ατόμων μεταξύ 2011 και 2018.

 

Η διοικητική ιεραρχία στη στρατιωτική φυλακή Σεντνάγια του συριακού καθεστώτος αποκαλύφθηκε σε νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, όπου εκτιμάται ότι 30.000 κρατούμενοι έχουν δολοφονηθεί με βασανιστήρια ή έχουν εκτελεστεί.

Για πρώτη φορά, η Ένωση Κρατουμένων και Αγνοουμένων της Φυλακής Σεντνάγια (ADMSP / Association of Detainees and the Missing of Sednaya Prison) αποκάλυψε τους υπεύθυνους για τις φρικαλεότητες στο διαβόητο κέντρο κράτησης1 και συνδέονται με το Στρατιωτικό Πεδίο Δικαστήριο του συριακού καθεστώτος και το Τμήμα 227 και το Τμήμα 293 της Συριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Η ADMSP δήλωσε ότι οι δεσμοί της Σεντνάγια με τα επίσημα δικαστήρια και τα θεσμικά όργανα του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ της επέτρεψαν να διατηρήσει μια επίφαση νομικής νομιμότητας παρά τα αποτρόπαια εγκλήματα που γίνει εκεί.

Τα βασανιστήρια, συχνά θανατηφόρα για τον κρατούμενο, είναι ρουτίνα στη φυλακή, σύμφωνα με επιζώντες των μπουντρουμιών, αποστάτες της διοίκησης και ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η ADMSP είναι μια οργάνωση που αγωνίζεται για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη για τους Σύριους κρατούμενους, ιδίως για εκείνους που κρατούνται στις εγκαταστάσεις κράτησης του συριακού καθεστώτος, όπου έχουν καταγραφεί μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μαζικές εκτελέσεις.

Έπειτα από εκτεταμένη έρευνα και μαρτυρίες, η ΜΚΟ εκτιμά ότι περίπου 30.000 κρατούμενοι είτε πέθαναν είτε εκτελέστηκαν μεταξύ 2011 και 2018 στη φυλακή.

Αυτοί οι κυρίως πολιτικοί κρατούμενοι είχαν υποστεί επανειλημμένες και αυθαίρετες μορφές κακομεταχείρισης2 – συμπεριλαμβανομένων των αποτρόπαιων ξυλοδαρμών, των ακραίων βασανιστηρίων, της πείνας και της έλλειψης ιατρικής περίθαλψης.

Ορισμένοι κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε «πάρτι καλωσορίσματος», το οποίο συνεπαγόταν πολύωρα βασανιστήρια που διαρκούσαν μια ολόκληρη ημέρα, προκειμένου να τους τρομοκρατήσουν και να τους επιβληθεί η εξουσία των φρουρών κατά την άφιξή τους.

Τα εκτελεσθέντα θύματα είχαν καταδικαστεί σε θάνατο από στρατιωτικά δικαστήρια σε δίκες που συχνά διαρκούσαν μόλις λίγα λεπτά, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.

Επιπλέον, άλλα 500 θύματα3 αναφέρθηκε ότι εκτελέστηκαν «νόμιμα» μεταξύ 2018 και 2021, σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων στη δημοσιευμένη έκθεση.

Επιπλέον, αποκαλύφθηκε ότι το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Τισρίν4 διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στη διαχείριση των πτωμάτων των κρατουμένων, αποθηκεύοντάς τα σε φορτηγά μεταφοράς κρεάτων πριν θαφτούν σε ομαδικούς τάφους.

Η έκθεση επιβεβαίωσε επίσης την ύπαρξη «θαλάμων αλατιού», οι οποίοι δημιουργήθηκαν με σκοπό την αποθήκευση των νεκρών σωμάτων των θυμάτων για έως και 48 ώρες προτού απομακρυνθούν.

Οι οικογένειες των θυμάτων δεν έλαβαν ποτέ τις σορούς των αγαπημένων τους προσώπων και συχνά δεν έμαθαν νέα για την τύχη τους.

Η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς τη διάταξη και τη δομή της φυλακής, η οποία επέτρεψε ακόμη περισσότερα αρρωστημένα εγκλήματα κατά των κρατουμένων. Οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε μικροσκοπικά κελιά, βασανίζονται συστηματικά και τους αρνούνται την κατάλληλη τροφή ή ιατρική περίθαλψη.

Η φυλακή Σεντνάγια, η οποία ιδρύθηκε το 1987, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, στην ορεινή περιοχή βόρεια της Δαμασκού και προστατεύεται από τρία επίπεδα ασφαλείας με εκατοντάδες φρουρούς τοποθετημένους σε διάφορα σημεία της φυλακής.

Εν τω μεταξύ, το προσωπικό της φυλακής, γνωστό ως Τρίτη Μεραρχία του συριακού στρατού, προστατεύει τους εξωτερικούς τοίχους της φυλακής.

Το κέντρο κράτησης, το οποίο έχει μέγεθος όσο 184 γήπεδα ποδοσφαίρου, περιβάλλεται από δύο ναρκοπέδια – το ένα αποτελείται από νάρκες κατά προσωπικού και το άλλο από αντιαρματικά πυρομαχικά.

Το προσωπικό της φυλακής παρακολουθεί τις εισερχόμενες και εξερχόμενες γραμμές επικοινωνίας σε μια προσπάθεια να καταστείλει κάθε μορφή επικοινωνίας με τον έξω κόσμο που θα μπορούσε να αποκαλύψει τα φρικτά εγκλήματα του καθεστώτος.

Η έκθεση κατονομάζει τους Ιμπραχίμ Σουλεϊμάν, Ταλαάτ Μαχφούντ και Μαχμούντ Μά’τουκ ως κάποιους από τους πιο βάναυσαους διευθυντές της φυλακής, οι οποίοι φέρονται να επέβλεπαν τις φρικαλεότητες που διαπράττονται σε βάρος των κρατουμένων.

Τα ευρήματα της έκθεσης είναι το αποτέλεσμα των μαρτυριών πρώην κρατουμένων που επέζησαν από τις δοκιμασίες τους στις στρατιωτικές φυλακές Σεντνάγια, ενώ αρκετοί από τους λιποτάκτες υπαλλήλους των φυλακών παρείχαν επίσης στοιχεία στην ADMSP.

Η Στρατιωτική Φυλακή Σεντνάγια έχει χαρακτηριστεί από τη Διεθνή Αμνηστία ως ένα ανθρώπινο σφαγείο λόγω του ρόλου της στα βασανιστήρια και τις δολοφονίες Σύριων αμάχων5 καθ’ όλη τη διάρκεια του καταστροφικού εμφυλίου πολέμου της χώρας.

Οι περισσότεροι από τους κρατούμενους είναι ύποπτοι ότι συμμετείχαν σε ειρηνικές διαμαρτυρίες ή για ακτιβισμό. Την ίδια στιγμή που το καθεστώς φυλάκιζε διαδηλωτές, απελευθέρωνε ισλαμιστές μαχητές από τα κελιά του, υποστηρίζουν ακτιβιστές.

Η ADMSP ανέφερε ακόμη ότι η δομή της φυλακής Σεντνάγια έχει διαμορφωθεί για να εξαλείψει τους αντιφρονούντες του συριακού καθεστώτος, διατηρώντας παράλληλα «έναν μανδύα νομιμότητας».

Το συριακό καθεστώς έχει θέσει υπό κράτηση τουλάχιστον 100.000 Σύριους6 από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου το 2011, συχνά χωρίς κατηγορίες και χωρίς να ενημερώνει τις οικογένειές τους για το πού βρίσκονται. Πολλοί φοβούνται ότι είναι νεκροί.

Οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων εκτιμούν ότι 500.000 Σύριοι έχουν σκοτωθεί7 από τότε που ξεκίνησε η ειρηνική εξέγερση κατά του Μπασάρ αλ Άσαντ το 2011, οδηγώντας εκατομμύρια Σύριους στον εκτοπισμό και αναγκάζοντας πολλούς άλλους να εγκαταλείψουν τη χώρα.

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

“At least 30,000 Syrians ‘murdered’ in regime’s notorious Sednaya prison, new harrowing report reveals”, The New Arab, 3 Οκτωβρίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/sednaya-prison-harrowing-atrocities-unveiled-report.

 

 

Συρία: Πρώην κρατούμενοι αφηγούνται τρομακτικές εμπειρίες από τα «δωμάτια αλατιού» των φυλακών

 

Η πραγματική έκταση της φρίκης που προκαλεί το συριακό καθεστώς στους κρατούμενους αρχίζει να έρχεται στο φως με μια επικείμενη έκθεση της Ένωσης Κρατουμένων και Αγνοουμένων στη φυλακή Σεντνάγια, η οποία περιγράφει λεπτομερώς τη χρήση των «δωματίων αλατιού».

 

Όταν ένας Σύριος δεσμοφύλακας τον πέταξε σε ένα αμυδρά φωτισμένο δωμάτιο, ο κρατούμενος Άμπντο εξεπλάγη όταν βρέθηκε να στέκεται μέχρι τον αστράγαλο μέσα σε κάτι που φαινόταν να είναι αλάτι.

Εκείνη τη μέρα, τον χειμώνα του 2017, ο τρομοκρατημένος νεαρός είχε ήδη κλείσει δύο χρόνια στη μεγαλύτερη και πιο διαβόητη φυλακή της εμπόλεμης Συρίας, τη Σεντνάγια.

Έχοντας στερηθεί σε μεγάλο βαθμό το αλάτι όλο αυτό το διάστημα από τις πενιχρές μερίδες της φυλακής, έφερε μια χούφτα από τους χοντροκομμένους λευκούς κρυστάλλους στο στόμα του με απόλαυση.

Λίγα λεπτά αργότερα ήρθε η δεύτερη, φρικτή έκπληξη: καθώς ο ξυπόλητος Άμπντο περπατούσε προσεκτικά μέσα στο δωμάτιο, σκόνταψε πάνω σε ένα πτώμα, αδυνατισμένο και μισοθαμμένο στο αλάτι.

Σύντομα ο Άμπντο βρήκε άλλα δύο πτώματα, μερικώς αφυδατωμένα από το ορυκτό.

Είχαν πεταχτεί σε αυτό που οι Σύροι τρόφιμοι αποκαλούν «δωμάτια αλατιού» – πρωτόγονα νεκροτομεία σχεδιασμένα για να διατηρούν τα πτώματα ελλείψει ψυκτικών νεκροτομείων.

Τα πτώματα αντιμετωπίζονταν με έναν τρόπο που ήταν ήδη γνωστός στους ταριχευτές της αρχαίας Αιγύπτου, για να συμβαδίσουν με τις βιομηχανικής κλίμακας δολοφονίες στις φυλακές υπό το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Τα δωμάτια αλατιού περιγράφονται λεπτομερώς για πρώτη φορά σε μια επικείμενη έκθεση της Ένωσης Κρατουμένων και Αγνοουμένων στη φυλακή Σεντνάγια, ή ADMSP.

Σε πρόσθετη έρευνα και συνεντεύξεις με πρώην κρατούμενους, το AFP διαπίστωσε ότι τουλάχιστον δύο τέτοιες αίθουσες αλατιού δημιουργήθηκαν μέσα στη Σεντνάγια.

Ο Άμπντο, ένας άνδρας από τη Χομς που σήμερα είναι 30 ετών και ζει στον ανατολικό Λίβανο, ζήτησε να μη δημοσιευτεί το πραγματικό του όνομα, επειδή φοβάται αντίποινα εναντίον του ίδιου και της οικογένειάς του.

Μιλώντας στο μικρό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του σε ένα ημιτελές κτίριο, αφηγήθηκε την ημέρα που τον έριξαν στο δωμάτιο αλατιού, το οποίο χρησίμευε ως κελί κράτησής του ενόψει της ακρόασης στο στρατοδικείο.

«Η πρώτη μου σκέψη ήταν: Μακάρι ο Θεός να μην τους λυπηθεί!» είπε. «Έχουν όλο αυτό το αλάτι αλλά δεν βάζουν καθόλου στο φαγητό μας!

«Μετά πάτησα κάτι κρύο. Ήταν το πόδι κάποιου».

Έως και 100.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει στις φυλακές του συριακού καθεστώτος από το 2011, το ένα πέμπτο του συνολικού αριθμού των νεκρών του πολέμου, σύμφωνα με την ομάδα παρακολούθησης του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στη Βρετανία.

Ο Άμπντο, που είχε την τύχη να επιζήσει, περιέγραψε το δωμάτιο αλατιού στον πρώτο όροφο του κόκκινου κτιρίου ως ένα ορθογώνιο περίπου έξι επί οκτώ μέτρα (20 επί 26 πόδια), με μια υποτυπώδη τουαλέτα σε μια γωνία.

«Νόμιζα ότι αυτή θα ήταν η μοίρα μου: Θα με σκότωναν με εκτέλεση», είπε και θυμήθηκε πώς κουλουριάστηκε σε μια γωνία, κλαίγοντας και απαγγέλλοντας στίχους από το Κοράνι.

Ο φρουρός επέστρεψε τελικά για να τον συνοδεύσει στο δικαστήριο και ο Άμπντο έζησε για να διηγηθεί την ιστορία.

Βγαίνοντας από την αίθουσα, είχε παρατηρήσει έναν σωρό από σακούλες με πτώματα κοντά στην πόρτα.

Όπως δεκάδες χιλιάδες άλλοι, είχε φυλακιστεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Αποφυλακίστηκε το 2020, αλλά λέει ότι η εμπειρία αυτή τον σημάδεψε για όλη του τη ζωή.

«Αυτό ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που βίωσα ποτέ», δήλωσε. «Η καρδιά μου πέθανε στη Σεντνάγια. Αν κάποιος ανακοίνωνε τον θάνατο του αδελφού μου αυτή τη στιγμή, δεν θα ένιωθα τίποτα».

Περίπου 30.000 άνθρωποι8 πιστεύεται ότι έχουν κρατηθεί μόνο στη Σεντνάγια από την έναρξη της σύγκρουσης. Μόνο 6.000 απελευθερώθηκαν.

Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους θεωρούνται επισήμως αγνοούμενοι, επειδή τα πιστοποιητικά θανάτου σπάνια φτάνουν στις οικογένειες, εκτός αν οι συγγενείς πληρώσουν μια υπέρογκη δωροδοκία, σε κάτι που έχει γίνει μια μεγάλη κομπίνα.

Το AFP πήρε συνέντευξη από έναν άλλο πρώην κρατούμενο, τον Μοατάσσεμ Αμπντέλ Σάτερ, ο οποίος αφηγήθηκε μια παρόμοια εμπειρία το 2014, σε ένα διαφορετικό κελί του πρώτου ορόφου, περίπου τεσσάρων επί πέντε μέτρων, χωρίς τουαλέτα.

Μιλώντας στο νέο του σπίτι στην τουρκική πόλη Ρεϊχανλί, ο 42χρονος διηγήθηκε ότι βρέθηκε να στέκεται πάνω σε παχύ στρώμα αλατιού που χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους δρόμους απ’ τον πάγο το χειμώνα.

«Κοίταξα στα δεξιά μου και υπήρχαν τέσσερα ή πέντε πτώματα», είπε.

«Έμοιαζαν λίγο με μένα», είπε ο Μοατάσσεμ, περιγράφοντας πώς τα σκελετωμένα άκρα τους και το καλυμμένο από ψώρα δέρμα τους ταίριαζαν με το δικό του αδυνατισμένο σώμα. «Έμοιαζαν σαν να είχαν μουμιοποιηθεί».

Είπε ότι εξακολουθεί να αναρωτιέται γιατί τον πήγαν στο αυτοσχέδιο νεκροτομείο, την ημέρα της απελευθέρωσής του, στις 27 Μαΐου 2014, αλλά υπέθεσε ότι «μπορεί να ήταν απλώς για να μας τρομάξουν».

Η ADMSP, μετά από εκτεταμένη έρευνα για την περιβόητη φυλακή, χρονολογεί το άνοιγμα της πρώτης αίθουσας αλατιού το 2013, μια από τα πιο θανατηφόρα χρόνια της σύγκρουσης.

«Διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν τουλάχιστον δύο δωμάτια με αλάτι που χρησιμοποιούνταν για τα πτώματα όσων πέθαναν από βασανιστήρια, από ασθένεια ή πείνα», δήλωσε ο συνιδρυτής της ομάδας Ντιάμπ Σερρίγια κατά τη διάρκεια συνέντευξης στην τουρκική πόλη Γκαζιαντέπ.

Δεν ήταν σαφές αν και τα δύο δωμάτια υπήρχαν ταυτόχρονα, ούτε αν χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα.

Ο Σερρίγια εξήγησε ότι όταν ένας κρατούμενος πέθαινε, το σώμα του συνήθως έμενε μέσα στο κελί με τους κρατούμενους για δύο έως πέντε ημέρες πριν μεταφερθεί σε ένα δωμάτιο αλατιού.

Τα πτώματα παρέμεναν εκεί έως ότου μαζεύονταν αρκετά για ένα φορτηγό.

Ο επόμενος σταθμός ήταν ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, όπου εκδίδονταν πιστοποιητικά θανάτου –που συχνά δήλωναν «καρδιακή προσβολή» ως αιτία θανάτου– πριν από τις μαζικές ταφές.

Τα δωμάτια με το αλάτι προορίζονταν να «συντηρούν τα πτώματα, να περιορίζουν τη δυσοσμία... και να προστατεύουν τους φύλακες και το προσωπικό της φυλακής από βακτήρια και λοιμώξεις», εξήγησε ο Σερρίγια.

Η αμερικανίδα καθηγήτρια ανατομίας Τζόι Μπαλτά, η οποία έχει δημοσιεύσει εκτενώς σχετικά με τις τεχνικές συντήρησης ανθρώπινων σωμάτων, εξήγησε πώς το αλάτι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως απλή και φθηνή εναλλακτική λύση για τα ψυγεία.

«Το αλάτι έχει την ικανότητα να αφυδατώνει οποιονδήποτε ζωντανό ιστό ... και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβραδύνει σημαντικά τη διαδικασία αποσύνθεσης», δήλωσε στο AFP.

Ένα πτώμα μπορεί να παραμείνει στο αλάτι χωρίς να αποσυντεθεί περισσότερο από ό,τι σε έναν ειδικά κατασκευασμένο ψυκτικό θάλαμο, «αν και θα αλλάξει την επιφανειακή ανατομία», δήλωσε η Μπάλτα, η οποία ίδρυσε το Anatomy Learning Institute στο Πανεπιστήμιο Point Loma Nazarene στο Σαν Ντιέγκο.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούσαν τη διαδικασία μουμιοποίησης, η οποία περιλαμβάνει την εμβάπτιση του σώματος σε ένα διάλυμα αλατιού που ονομάζεται νατρόν.

Οι τόνοι ορυκτού αλατιού που χρησιμοποιήθηκαν στη Σεντνάγια πιστεύεται ότι προέρχονται από το Σάμπχατ αλ-Τζάμπουλ, τις μεγαλύτερες αλυκές της Συρίας, στην επαρχία του Χαλεπιού.

Η έκθεση της ADMSP είναι η πιο εμπεριστατωμένη μελέτη μέχρι στιγμής της δομής της Σεντνάγια, η οποία εδώ και χρόνια παράγει θάνατο σε τρομακτική κλίμακα.

Παρέχει λεπτομερή σχεδιαγράμματα των εγκαταστάσεων και του τρόπου κατανομής των καθηκόντων μεταξύ των διαφόρων μονάδων του στρατού και των φυλάκων.

«Το καθεστώς θέλει η Σεντνάγια να είναι μια μαύρη τρύπα, κανείς δεν επιτρέπεται να γνωρίζει τίποτα γι’ αυτήν», δήλωσε ο Σερρίγια. «Η έκθεσή μας τους το αρνείται αυτό».

Οι μάχες στον κτηνώδη πόλεμο της Συρίας έχουν υποχωρήσει τα τελευταία τρία χρόνια, αλλά ο Άσαντ και η φυλακή που έχει γίνει μνημείο της αιματηρής διακυβέρνησής του είναι ακόμα εκεί.

Νέα επίπεδα της φρίκης του πολέμου εξακολουθούν να αποκαλύπτονται καθώς επιζώντες στο εξωτερικό μοιράζονται τις ιστορίες τους και οι έρευνες για εγκλήματα του καθεστώτος από ξένα δικαστήρια τροφοδοτούν την προσπάθεια για απόδοση ευθυνών.

«Αν ποτέ υπάρξει πολιτική μετάβαση στη Συρία», δήλωσε ο Σερρίγια, «θέλουμε η Σεντνάγια να μετατραπεί σε μουσείο, όπως το Άουσβιτς».

Οι κρατούμενοι θυμούνται ότι, εκτός από τα βασανιστήρια και τις ασθένειες, το μεγαλύτερο μαρτύριό τους ήταν η πείνα.

Ο Μοατάσσεμ είπε ότι το βάρος του μειώθηκε περισσότερο από το μισό, από 98 κιλά όταν φυλακίστηκε το 2011 σε 42 κιλά όταν βγήκε.

Οι πρώην κρατούμενοι θεωρούν επίσης ως μια αρρωστημένη ειρωνεία το γεγονός ότι το αλάτι που τόσο πολύ λαχταρούσαν αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της φρικτής μηχανής θανάτου που τους αποδεκάτιζε.

Το σιτάρι, το ρύζι και οι πατάτες με τα οποία τους τάιζαν μερικές φορές μαγειρεύονταν πάντα χωρίς αλάτι ή χλωριούχο νάτριο, η έλλειψη του οποίου μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού.

Τα χαμηλά επίπεδα νατρίου στο αίμα μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, ζάλη και μυϊκές κράμπες και, εάν συνεχιστούν, κώμα και θάνατο.

Οι κρατούμενοι συνήθιζαν να μουλιάζουν κουκούτσια ελιάς στο νερό τους για να το αλατίσουν, και περνούσαν ακόμη και ώρες κοσκινίζοντας το απορρυπαντικό πλυντηρίου ρούχων για να μαζέψουν μικροσκοπικούς κρυστάλλους, τους οποίους αντιμετώπιζαν σαν λιχουδιά.

Ο πρώην κρατούμενος Καΐς Μουράντ αφηγήθηκε πώς, μια καλοκαιρινή μέρα του 2013, κλήθηκε να βγει από το κελί του για να δει τους γονείς του, αλλά καθώς πήγαινε στο χώρο των επισκέψεων τον έσπρωξαν σε ένα δωμάτιο.

Μέσα, πάτησε κάτι σαν άμμο στο πάτωμα. Γονατίζοντας με σκυμμένο το κεφάλι του στον τοίχο, έριξε μια ματιά στους φρουρούς που πέταξαν πίσω του περίπου 10 πτώματα.

Όταν ένας συγκρατούμενος του επέστρεψε από μια επίσκεψη αργότερα εκείνη την ημέρα, με τις κάλτσες και τις τσέπες του γεμάτες αλάτι, ο Μουράντ κατάλαβε ποιο ήταν το υλικό.

«Από εκείνη την ημέρα και μετά, φροντίσαμε πάντα να φοράμε κάλτσες και παντελόνια με τσέπες για τις επισκέψεις σε περίπτωση που βρίσκαμε αλάτι», δήλωσε ο Μουράντ στο AFP, που βρίσκεται επίσης στο Γκαζιαντέπ.

Θυμήθηκε πώς οι ενθουσιασμένοι συγκρατούμενοι του έφαγαν εκείνη την ημέρα βραστές πατάτες με την πρώτη πρέζα αλάτι μετά από χρόνια, αγνοώντας την προέλευσή του.

«Το μόνο που μας ενδιέφερε ήταν το αλάτι», είπε ο Μουράντ. «Το αλάτι ήταν ένας θησαυρός».

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

“Syria: Ex-prisoners recount haunting experiences in prison ‘salt rooms’”, The New Arab, 15 Σεπτεμβρίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/syria-ex-prisoners-haunted-regimes-salt-rooms.

 

 

Σημειώσεις

1 “Syrian man who returned from Turkey in 2019 dies in regime detention”, The New Arab, 13 Σεπτεμβρίου 2021, https://english.alaraby.co.uk/news/syrian-man-who-returned-turkey-dies-regime-prison.

2 “New Syria defector releases horrifying photos of killing and torture of prisoners in Aleppo”, The New Arab, 12 Σεπτεμβρίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/syria-new-images-uncover-torture-aleppo-prison-detainees.

3 “Two civilians shot in inter-rebel fighting in northern Syria”, The New Arab, 8 Απριλίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/civilians-shot-inter-rebel-fighting-northern-syria.

4 “Cesar: Routine becomes nightmare in Syria torture cells”, The New Arab, 1 Οκτωβρίου 2015, https://english.alaraby.co.uk/analysis/cesar-routine-becomes-nightmare-syria-torture-cells.

5 “Seven civilians killed in shelling of Turkish-held Syrian city of Afrin”, The New Arab, 21 Ιανουαρίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/seven-civilians-killed-shelling-syrian-city-afrin.

6 Ali Haj Suleiman and Kareem Chehayeb, “Syrians seek justice for war atrocities 11 years after uprising”, Al Jazeera, 15 Μαρτίου 2012, https://www.aljazeera.com/news/2022/3/15/syrians-seek-justice-for-war-atrocities-11-years-after-uprising.

7 “Five Syrians from one family killed in regime, Russian strikes on Idlib province”, The New Arab, 12 Νοεμβρίου 2022, https://english.alaraby.co.uk/news/five-syrians-one-family-killed-strikes-idlib.

8 “Syria rights group exposes harrowing picture of life in ‘world’s worst prison’”, The New Arab, 12 Νοεμβρίου 2019, https://english.alaraby.co.uk/news/syria-rights-group-reveals-horrors-worlds-worst-prison.

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 05 Οκτωβρίου 2022 23:46

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.