Υπάρχει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι μια νίκη για την υπόθεση των Παλαιστινίων θα ήταν μια νίκη για ολόκληρη την Αριστερά - για ολόκληρο το προοδευτικό στρατόπεδο που αντιτίθεται στην καταστροφική ορμή του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και την άνοδο των φασιστικών κινημάτων, που είναι τα δύο κυρίαρχα πολιτικά σχέδια που απειλούν σήμερα τις λαϊκές και εργατικές τάξεις. Η αποδυνάμωση των δυτικών κυρίαρχων τάξεων αποδυναμώνει το ισραηλινό απαρτχάιντ και το αντίστροφο. Ο αγώνας για την Παλαιστίνη, σημαντικός από μόνος του, είναι επίσης ένας τρόπος για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα όλων όσων αμφισβητούν αυτό το ανισότιμο, αυταρχικό παγκόσμιο σύστημα.

Η λεγόμενη προπαγάνδα «χωρίς παιδιά» (Childfree: ο όρος αναφέρεται στην επιλογή να μην κάνεις παιδιά), είναι πλέον παράνομη στη Ρωσία. Στις 17 Οκτωβρίου 2024, η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας επικύρωσε την προτεινόμενη νομοθεσία για την απαγόρευση της «προπαγάνδας χωρίς παιδιά» ομόφωνα, με 388 ψήφους υπέρ του νομοσχεδίου, καμία κατά και καμία αποχή. Ο νέος νόμος προβλέπει αυστηρές κυρώσεις (που κυμαίνονται από περίπου 5.000 έως σχεδόν 50.000 ευρώ)….Γιατί οι ρωσικές αρχές περιορίζουν σταδιακά τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών; Ποια μέτρα λαμβάνονται στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία; Η ακτιβίστρια Άννα Σαλαμόβα γράφει για την αναπαραγωγική πίεση που ασκείται στις Ρωσίδες.

Gilbert Achcar

Θα μπορούσε η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου να είναι μια νέα «θεϊκή νίκη»; Έτσι χαρακτήρισε η Χεζμπολλάχ τη συμφωνία που τερμάτισε την ισραηλινή επίθεση στον Λίβανο το 2006. Στη συνέχεια, το κόμμα ανάρτησε τη φράση αυτή σε τεράστιες διαφημιστικές αφίσες με τη φωτογραφία του γενικού γραμματέα του, Χασάν Νασράλλα, κάνοντας ένα ξεκάθαρο λογοπαίγνιο, καθώς το σύνθημα θα μπορούσε να διαβαστεί τόσο ως νίκη που αποδίδεται στον Θεό όσο και ως νίκη υπό την ηγεσία του Νασράλλα, το όνομα του οποίου στα αραβικά σημαίνει «νίκη του Θεού».

Δύο ιστορικά στελέχη του NPA, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό και ο Κομ Πιερρόν, απαντούν σε ερωτήσεις του elaliberta.gr για την πολιτική κατάσταση στη Γαλλία την συγκρότηση του Νέου Λαϊκού Μετώπου και τις προοπτικές του, αλλά και για το χαρακτήρα και τις προοπτικές της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στη Γαλλία. Στη σημερινή περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια και επιθέσεις στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων (απολύσεις σε Michelin, Arcelor κλπ) τα μέλη του NPA-l'Anticapitaliste δίνουν κάθε μέρα μάχες για αλληλεγγύη και ενωτικούς αγώνες.

Το ότι «δεν μοιάζεις για Αλβανίδα» ήταν ένα συνηθισμένο σχόλιο για πολλούς Αλβανούς και Αλβανίδες. Όμως δεν είχες πάντα την πολυτέλεια στην ώρα εργασίας να απαντήσεις ή, ακόμα καλύτερα, να ανοίξεις μια κουβέντα για να μπορέσουν να κατανοήσουν γιατί δε μάς άρεσαν τέτοιου είδους «κομπλιμέντα», κάτι που τους παραξένευε κιόλας! Αυτό το λέω, γιατί πάντα από θέση αρχής προσπαθώ να συζητήσω με έναν άνθρωπο χωρίς να του βάλω εξαρχής την ταμπέλα του «ρατσιστή ή του φασίστα», παρά το ότι για πολλούς φίλους είναι ριψοκίνδυνο να ανοίξεις κουβέντα.

Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Αλληλεγγύης με την Ουκρανία (ΕΔΑΟ/ENSU) έχει καταγγείλει από  την αρχή τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και υποστηρίζει πλήρως το ουκρανικό δικαίωμα στην αυτοάμυνα. Η ένοπλη αντίσταση του ουκρανικού λαού είναι δίκαιη. Δεν διεξάγεται στο πλαίσιο μιας  στρατιωτικής επίθεσης του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Πολιτειών ή οποιασδήποτε δυτικής χώρας,  αλλά ως άμυνα απέναντι στον διακηρυγμένο πολεμικό στόχο του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ  Πούτιν: να ξανακατακτήσει τον πλασματικό «ρωσικό κόσμο» που υποτίθεται ότι χάθηκε με  τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Από τις πρώτες συζητήσεις στη Δύση για την ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων στην Πολωνία και τη Ρουμανία, το Κρεμλίνο επέμενε ότι οι Αμερικανοί θα τοποθετούσαν εκεί αναπόφευκτα πυραύλους Tomahawk. Οι πύραυλοι αυτοί, υποστήριζαν, θα μπορούσαν να εκτοξευθούν από τις ίδιες εγκαταστάσεις με άλλα πυραυλικά συστήματα, με στόχο τη Ρωσία. Την παραμονή της εισβολής στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί προσέφεραν στη Ρωσία την ευκαιρία να επιθεωρήσει τις βάσεις τους στην Πολωνία και τη Ρουμανία (με αντάλλαγμα την επιθεώρηση της ρωσικής βάσης στο Καλίνινγκραντ) για να εξακριβώσουν ότι δεν υπήρχαν Tomahawk. Αντ' αυτού, η στρατηγική απόφαση του Κρεμλίνου ήταν να ξεκινήσει τον πόλεμο.

Πολύ λίγο, πολύ αργά. Να τι χαρακτηρίζει εδώ και πάνω από δύο χρόνια την πολύ επικριμένη στρατιωτική βοήθεια των δυτικών δυνάμεων στην Ουκρανία. Αυτή η ένοχη αυτοσυγκράτηση ευθύνεται για τους θανάτους χιλιάδων Ουκρανών τόσο στην πρώτη γραμμή του μετώπου όσο και μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Αυτή η «βαθμονομημένη» πολιτική, για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση ενός πρώην στρατηγού του ΝΑΤΟ, υπακούει σε μια απεχθή αρχή: «Βοηθάμε για να αντισταθείτε, αλλά όχι για να απελευθερωθείτε! ». Οι Δυτικοί θεωρούν ότι μια ουκρανική νίκη θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην πτώση του Πούτιν, η οποία θα προκαλούσε χάος στην περιοχή.

Édouard Soulier

Όταν τα μέσα ενημέρωσης μιλούν για την κατάσταση αυτή –και αυτό δεν συμβαίνει συχνά– οι Παλαιστίνιοι παρουσιάζονται συχνά ως ιδιαίτερα παθητικοί. Είναι αλήθεια ότι επιφανειακά η ασυμμετρία των μέσων δίνει αυτή την εντύπωση. Αλλά η παλαιστινιακή αντίσταση είναι πολύ ζωντανή και δραστήρια – ένοπλη αντίσταση, ειρηνική αντίσταση και νόμιμη αντίσταση. Ωστόσο, μια από τις σημαντικές πτυχές της ισραηλινής αποικιοκρατίας είναι ο κατακερματισμός της παλαιστινιακής κοινωνίας: εδαφικός κατακερματισμός χωρίς γεωγραφική συνέχεια, διοικητικός κατακερματισμός και πολιτικός κατακερματισμός. Αυτό σημαίνει ότι, εκ των πραγμάτων, κάθε ομάδα Παλαιστινίων δεν αντιμετωπίζει τις ίδιες δυσκολίες ή τις ίδιες ευκαιρίες αντίδρασης και συμπαράστασης.

Fredric Jameson

Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ διέκρινε τρία είδη ιστορίας: την ιστορία των συμμετεχόντων ή των σύγχρονων μαρτύρων, την ιστορία που ανακατασκευάζεται γύρω από ένα θέμα, ενδεχομένως αλλά όχι απαραίτητα αυθαίρετο, και, τέλος, την ιστορία που αντιμετωπίζεται ως η εξέλιξη της Ιδέας, ως η πραγμάτωση του Απόλυτου. Η ιστορία της γαλλικής θεωρίας που προτείνω εδώ μπορεί να γίνει αντιληπτή και από τις τρεις οπτικές γωνίες. Αν, στη θέση του χεγκελιανού Απόλυτου, τοποθετήσει κανείς την εξέλιξη του καπιταλισμού, τότε θα γίνει σταδιακά σαφές πώς η ανάδυση της γαλλικής θεωρίας στη δεκαετία του 1940 και η σταδιακή εξάντλησή της στη νεοφιλελεύθερη περίοδο μπορεί να θεωρηθεί ως έκφραση της μοναδικής εθνικής πνευματικής απάντησης σε αυτή την πιο θεμελιώδη πορεία.