Οι πρόσφατες αλλαγές προσωπικού στο ουκρανικό υπουργικό συμβούλιο υπό το σύνθημα Επανεκκίνηση δείχνουν ότι το νεοφιλελεύθερο σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση και αδυνατεί να διορθώσει τα λάθη του. Η ανανέωση περίπου του 50% των προσώπων (κυρίως δευτερεύοντα πρόσωπα) δεν συνοδεύτηκε από καμία συζήτηση για την ανάγκη αναθεώρησης της τρέχουσας πολιτικής και κοινωνικής πορείας. Και χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις, είναι σαφές: η μεγάλης κλίμακας ιδιωτικοποίηση της οικονομίας θα συνεχιστεί, οι ολιγάρχες θα διατηρήσουν την επιρροή τους στις στρατηγικές βιομηχανίες (συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας), οι κοινωνικές λειτουργίες του κράτους θα αμβλυνθούν και οι απλοί άνθρωποι θα σηκώσουν το βάρος του πολέμου.

Οι πρόσφατες προεδρικές εκλογές στο Ιράν προκηρύχθηκαν νωρίτερα από το αναμενόμενο μετά τον θάνατο του προέδρου Εμπραχίμ Ραϊσί σε συντριβή ελικοπτέρου στις 19 Μαΐου. Φαίνεται ότι η κλίκα του Υπέρτατου Ηγέτη Χαμενεΐ, η κυρίαρχη παράταξη στο καθεστώς, άδραξε την ευκαιρία αυτή για να κάνει μια αλλαγή τακτικής: να παρουσιάσει ένα πιο αποδεκτό πρόσωπο στις δυτικές χώρες με την ελπίδα να τερματιστούν οι βαριές κυρώσεις τους. Η παρωδία των προεδρικών εκλογών επαναλαμβάνεται κάθε τέσσερα χρόνια για περισσότερα από σαράντα χρόνια.

Η 17η Αντιρατσιστική Γιορτή θα πραγματοποιηθεί το Σαββατοκύριακο 21 και 22 Σεπτέμβρη 2024, στο Αθλητικό Κέντρο Ρουφ του Δήμου Αθηναίων. Μετά από μία περιπέτεια έμμεσων και άμεσων αποκλεισμών από Πανεπιστημιακούς και δημόσιους χώρους, η Αντιρατσιστική Γιορτή βρίσκει και φέτος τον τόπο και τον τρόπο να δώσει φωνή σε όσες και όσους δεν έχουν, να γίνει για μία ακόμη χρονιά μία μεγάλη γιορτή συνύπαρξης και αλληλεγγύης, συνεύρεσης και κοινού αγώνα για δεκάδες μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις, αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές κινήσεις, εργατικά σωματεία, ομάδες δικαιωμάτων, φεμινιστικές, lgbtqi+ και αναπηρικές συλλογικότητες.

Το συμπέρασμα είναι ότι, από τα δύο κύματα εξεγέρσεων που γνώρισε η αραβόφωνη περιοχή το 2011 και το 2019, τα υπάρχοντα καθεστώτα πήραν μόνο μαθήματα καταστολής για να σφίξουν τη λαβή τους στις κοινωνίες. Με τον τρόπο αυτό, το μόνο που κάνουν είναι να προετοιμάζουν το έδαφος για ακόμη μεγαλύτερες και πιο απειλητικές εκρήξεις από αυτές που έχει δει η περιοχή μέχρι στιγμής, καθώς η διαρθρωτική οικονομική και κοινωνική κρίση που αποτέλεσε τη βάση των δύο προηγούμενων επαναστατικών κυμάτων εξακολουθεί να επιδεινώνεται και αναπόφευκτα θα επιδεινώνεται όσο τα καθεστώτα τυραννίας και διαφθοράς παραμένουν στη θέση τους.

Η ευθύνη του NFP είναι να συγκεντρώσει όλες τις πολιτικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις που συμμετέχουν στην προεκλογική εκστρατεία, να προετοιμάσει αυτές τις κινητοποιήσεις και να τις ζωντανέψει στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στις γειτονιές, δημιουργώντας τοπικές επιτροπές του NFP. Οι διαδηλώσεις της 7ης Σεπτεμβρίου ήταν ένα πρώτο επιτυχημένο βήμα για να επιβεβαιωθεί ότι η μομφή της κυβέρνησης προετοιμάζεται στους δρόμους. Η απεργία της 1ης Οκτωβρίου που καλέστηκε από πολλά συνδικάτα είναι ο επόμενος σταθμός και πρέπει να αποτελέσει την αρχή ενός παρατεταμένου αγώνα για να μπει ένα τέλος στον Μακρόν και την ακροδεξιά!

Romaric Godin

Αυτός είναι αναμφίβολα ο πυρήνας του λόγου του BSW: πρόκειται για την προώθηση μιας ενάρετης μορφής καπιταλισμού που είναι χαρακτηριστική του γερμανικού καπιταλισμού και ικανή να διασφαλίσει τη σταθερότητα της κοινωνίας. Ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά και η μετανάστευση, διαταράσσουν αυτή την εθνική αρμονία που πρέπει να αποκατασταθεί. Με άλλα λόγια, πρόκειται για την υπεράσπιση της αναδιανομής από τα πάνω (μια εθνική και ενάρετη μορφή της θεωρίας του trickle-down), η οποία θα ευνοήσει την εθνική εργατική τάξη, κάνοντας τις μεγάλες επιχειρήσεις, τη μετανάστευση και, παρεμπιπτόντως, το κλίμα να πληρώσουν.

Διαδηλώνουμε το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη 7 μ.μ. και κάθε Σάββατο στο Σύνταγμα. Κάλεσμα προς τον ελληνικό λαό, τα σωματεία και τις οργανώσεις της Αριστεράς. ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ – ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ - ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

11 χρόνια μετά τον "μαύρο Σεπτέμβρη" του 2013 και τη δολοφονία του Killah P από το τάγμα εφόδου της Χ.Α., η οικογένεια του Παύλου, οι φίλοι του και ολόκληρο το αντιφασιστικό κίνημα, είμαστε παρούσες και παρόντες υπερασπίζοντας την ιστορία, το παρόν και το μέλλον μας απέναντι στο τέρας του φασισμού και τα πολλά προσωπεία του….Ο Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης και φέτος θα αποτελέσει πεδίο συνάντησης πολλών διαφορετικών κόσμων κοινωνικής - πολιτισμικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης. Βρισκόμαστε μαζί, εκεί όπου συναντιέται ο πόνος με τη δημιουργία και τον αγώνα ενάντια στην αδικία και τη συγκάλυψη.

Του Γιώργου Μητραλιά

Ό,τι ακολουθεί δεν απευθύνεται στη Δεξιά και στα (οικονομικά, κοινωνικά και άλλα) στηρίγματα της που κάνουν -δυστυχώς- καλά τη δουλειά τους. Ό,τι ακολουθεί απευθύνεται πρωτίστως στην Αριστερά που -επίσης δυστυχώς- δεν κάνει καθόλου καλά τη δική της...Γράφαμε λοιπόν πέρυσι τέτοιο καιρό, σε ένα κείμενο που παρέμεινε ημιτελές και ποτέ δεν δημοσιεύτηκε: «Το σοκ των δύο αλλεπάλληλων «μεσογειακών τυφώνων» Daniel και Elias ήταν αρκούντως ισχυρό για να προκαλέσει τους πρώτους γερούς κραδασμούς στους ποικίλους κλιματοσκεπτισμούς των Ελλήνων. Φυσικά, δεν πρόκειται παρά για κάποιες πρώτες ρωγμές…

Alexander J. Brown

Ο σοσιαλισμός αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία στα τέλη του δέκατου ένατου και στις αρχές του εικοστού αιώνα στο πλαίσιο της γενικής κοινωνικής αναταραχής που προκάλεσε ο ταχύς εκσυγχρονισμός. Το 1853 και το 1854, ο Αμερικανός πλοίαρχος Μάθιου Κ. Πέρι έφτασε στην Ιαπωνία με έναν στόλο από «μαύρα πλοία» (ατμοκίνητες κανονιοφόρους) και απαίτησε να ανοιχτεί η Ιαπωνία στο εμπόριο με τη Δύση. Αυτή η ιμπεριαλιστική βία κλόνισε την παλιά φεουδαρχική τάξη και λειτούργησε ως καταλύτης για τη δημιουργία ενός σύγχρονου καπιταλιστικού έθνους-κράτους… Ορισμένες από τις πρώτες σοσιαλιστικές επιρροές στην Ιαπωνία προήλθαν από τον ρωσικό λαϊκισμό (ναροντνικισμό) και τον χριστιανικό πασιφισμό του Λέοντα Τολστόι. Στη δεκαετία του 1890, ο σοσιαλισμός ήταν σε μεγάλο βαθμό μια πνευματική αναζήτηση, επικεντρωμένη περισσότερο στην ανάγκη για υψηλά πρότυπα ηθικής συμπεριφοράς παρά στη δημιουργία ενός μαζικού κινήματος της εργατικής τάξης… Οι αρχές της περιόδου Μέιτζι γρήγορα αναγνώρισαν τον σοσιαλισμό και την οργάνωση της εργατικής τάξης ως απειλή. Ανέπτυξαν έναν εκτεταμένο κατασταλτικό μηχανισμό για να περιορίσουν τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών και να φυλακίσουν και να τιμωρήσουν τους υποστηρικτές τους.