Ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και το Νόμπελ Ειρήνης
Gilbert Achcar
ΠΗΓΗ: https://gilbert-achcar.net/
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: https://www.elaliberta.gr
Η εναγώνια προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης έχει προκαλέσει ευρεία συζήτηση στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδίως καθώς η εμμονή του με το βραβείο έχει ενταθεί από την επιστροφή του στο Λευκό Οίκο για δεύτερη θητεία.
Αυτή η εμμονή χρονολογείται από την πρώτη θητεία του και πηγάζει από την παθολογική ζήλια του προς τον Μπαράκ Ομπάμα, τον προκάτοχό του. Έ Αυτή η εμμονή χρονολογείται από την πρώτη θητεία του και πηγάζει από την παθολογική ζήλια του προς τον προκάτοχό του, Μπαράκ Ομπάμα. Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο Τραμπ ισχυρίζεται πρόσφατα ότι διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση για την ειρήνη σε δύο σημαντικές συγκρούσεις, παρά την έντονη αντίρρηση ενός από τα εμπλεκόμενα μέρη σε κάθε περίπτωση.
Μία από αυτές τις ισχυρισμούς αφορά τη στρατιωτική σύγκρουση που ξέσπασε την περασμένη άνοιξη μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διακοπή των εχθροπραξιών, αν και η Ινδία αρνήθηκε κατηγορηματικά την συμβολή της Ουάσιγκτον σε αυτό το θέμα. Ωστόσο, ο Ασίμ Μονίρ, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Πακιστάν (του οποίου οι διαπιστευτήρια ως ειρηνιστή είναι αρκετά προφανή), όντως πρότεινε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για το Νόμπελ Ειρήνης.
Ο Τραμπ ισχυρίστηκε επίσης ότι διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον τερματισμό του δωδεκαήμερου πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν πριν από δύο μήνες. Ο ισχυρισμός αυτός είναι το αποκορύφωμα της ειρωνείας: ο πόλεμος σταμάτησε μετά την προσχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών στην επιθετικότητα του σιωνιστικού κράτους εναντίον του Ιράν. Η Τεχεράνη φυσικά διαμαρτυρήθηκε για τον ισχυρισμό του Τραμπ ότι προωθεί την ειρήνη, χαρακτηρίζοντάς τον ως ένα πολύ κακόγουστο αστείο.
Άλλη μια κορυφαία ειρωνεία είναι η πρόταση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου για την απονομή του διάσημου βραβείου στον πρόεδρο των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Λευκό Οίκο πριν από μερικές εβδομάδες, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός – ένας άνθρωπος διάσημος για την απαράμιλλη τεχνογνωσία του στην ειρηνευτική διαδικασία – παρέδωσε στον Τραμπ αντίγραφο της επιστολής του προς την επιτροπή του Νόμπελ Ειρήνης.
Σε αυτό, εξήρε την «αφοσίωση του προέδρου των ΗΠΑ στην προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας σε όλο τον κόσμο», ιδίως στη Μέση Ανατολή, όπου οι προσπάθειες του Τραμπ «έφεραν δραματικές αλλαγές και δημιούργησαν νέες ευκαιρίες για την επέκταση του κύκλου της ειρήνης και της ομαλοποίησης». Ο Νετανιάχου κατέληξε λέγοντας: «Δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν πιο άξιο από τον πρόεδρο Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης».
Για να μην εκπλαγούν οι αναγνώστες από την αυτο-υποψηφιότητα του Τραμπ ή την υποψηφιότητά του από τον Μονίρ και τον Νετανιάχου, ας αναλογιστούμε την ένδοξη ιστορία του Νόμπελ Ειρήνης. Στο παρελθόν απονεμήθηκε στον Χένρι Κίσινγκερ (1973) και στον Μεναχέμ Μπεγκίν (1978) – δύο προσωπικότητες που δεν διακρίνονται ιστορικά για την αφοσίωσή τους στην ειρήνη. Ο Μπαράκ Ομπάμα πήρε το βραβείο το 2009, αλλά κατά τη διάρκεια της προεδρίας του έσπασε το ρεκόρ για επιθέσεις με drones και στοχευμένες δολοφονίες. Ομοίως, ο πρωθυπουργός της Αιθιοπίας Αμπί Αχμέτ Αλί βραβεύτηκε το 2019, για να ξεκινήσει ένα χρόνο αργότερα, στη βόρεια περιοχή της χώρας του, το Τίγκρεϊ, έναν βίαιο πόλεμο που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 100.000 ανθρώπους (πάνω από 300.000, σύμφωνα με μια ακαδημαϊκή μελέτη) και οδήγησε στον εκτοπισμό και την πείνα εκατομμυρίων.
Με αυτό το ιστορικό κατά νου, πρέπει να αναρωτηθούμε αν ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αξίζει πράγματι να προταθεί για το Νόμπελ Ειρήνης, ή ακόμα και να το κερδίσει. Η σθεναρή υποστήριξή του στον γενοκτονικό πόλεμο του σιωνιστικού στρατού στη Γάζα και η προτροπή του να απελαθούν οι κάτοικοι της Λωρίδας για να δημιουργηθεί χώρος για την ανάπτυξη ακινήτων από τις ΗΠΑ, δεν είναι δύο εξαιρετικά παραδείγματα ειρηνευτικών προσπαθειών που αξίζουν αναγνώριση; Με την ίδια λογική, γιατί να μην προταθεί ο ίδιος ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου για το σεβάσμιο βραβείο; Ας ξεκινήσουμε λοιπόν μια διεθνή εκστρατεία ζητώντας από την νορβηγική επιτροπή να απονείμει το Νόμπελ Ειρήνης στον Ισραηλινό πρωθυπουργό.
Θα ακολουθούσαμε έτσι τα βήματα του Σουηδού βουλευτή Έρικ Μπραντ, ο οποίος το 1939 έστειλε μια επιστολή στην ίδια επιτροπή προτείνοντας τον «Γερμανό καγκελάριο και Φύρερ Αδόλφο Χίτλερ». Ο Μπραντ υποστήριξε ότι ο Χίτλερ «περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο αξίζει αυτό το υψηλό βραβείο». Αν και η επιστολή του Σουηδού βουλευτή είχε σαρκαστικό χαρακτήρα, πολλοί την έλαβαν σοβαρά υπόψη την εποχή εκείνη. Σήμερα, η υποψηφιότητα του Τραμπ για το Νόμπελ από τους κόλακες του δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερα σαρκαστικό χαρακτήρα. Οι υποστηρικτές του Νετανιάχου μπορεί ακόμη και να θεωρήσουν την πρότασή μας σοβαρή.
