Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018 13:23

Ο υποστηρικτής των βασανιστηρίων, ο μισογύνης υποστηρικτής της δικτατορίας κερδίζει τον πρώτο γύρο των βραζιλιάνικων εκλογών

Κατηγορία Κόσμος

Tatiana Cozzarelli

Jimena Vergara

Ο υποστηρικτής των βασανιστηρίων, ο μισογύνης υποστηρικτής της δικτατορίας κερδίζει τον πρώτο γύρο των βραζιλιάνικων εκλογών

«Είμαι υπέρ των βασανιστηρίων, όπως επίσης και πολύς κόσμος.»

«Δεν πρόκειται να σε βιάσω, γιατί είσαι πολύ άσχημη» (είπε σε μια γυναίκα εκπρόσωπο στο Κογκρέσο.)

«Θα προτιμούσα να πεθάνει ο γιος μου σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα από το να έχει σχέσεις μ’ έναν άντρα»

Αυτά είναι αποσπάσματα από ομιλίες του Ζαΐρ Μπολσονάρο, ο οποίος μπορεί να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Βραζιλίας. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, ο Μπολσονάρο πέρασε με 17 μονάδες μπροστά από τον Φερνάντο Χαντάντ του Partido de Trabalhadores (Κόμμα Εργατών, PT).

Μετά τον αποκλεισμό από τις εκλογές του μεγάλου φαβορί, του πρώην προέδρου Λούλα Ινάσιο ντα Σίλβα, μέσα από μια ακροδεξιά επίθεση που τον οδήγησε στην φυλακή, ο Χαντάντ έγινε ο επικεφαλής υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του PT μόλις πριν από ένα μήνα. Ο Λούλα προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις την προηγούμενη χρονιά, αλλά η αντιδραστική δικαστική κλίκα στέρησε από τον λαό της Βραζιλίας το δικαίωμα να ψηφίσει τον υποψήφιο που προτιμούσε.

Έτσι, ένας ακροδεξιός μισογύνης υπερασπιστής της δικτατορίας κέρδισε μια μεγάλη νίκη σε αυτόν τον πρώτο γύρο των εκλογών. Με την υποστήριξη του χρηματιστικού κεφαλαίου, της ευαγγελικής εκκλησίας, του δικαστικού κλάδου και των δεξιών μέσων ενημέρωσης, ο Μπολσονάρο ανατάραξε το βραζιλιάνικο πολιτικό κατεστημένο και σχεδόν μονοπώλησε τα συναισθήματα εναντίον του συστήματος. Το Βραζιλιάνικο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSDB), το οποίο στις τελευταίες εκλογές κατέβηκε εναντίον της πρώην Προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ, πήγε από το 33% στο 4,77% στις εκλογές αυτές. Η Μαρίνα Σίλβα, η τρίτη επιλαχούσα στις τελευταίες εκλογές, είχε κερδίσει 21,32% και τώρα πήρε 1,32%. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα κόμματα έχουν εξαφανιστεί τοπικά ή στο Κογκρέσο, αλλά είναι ένα σκληρό πλήγμα για τα σημαντικότερα πολιτικά τους πρόσωπα. Οι ψήφοι τους πήγαν στο Μπολσονάρο.

Για να κερδίσει τις εκλογές, ο Μπολσονάρο θα έπρεπε να πάρει πάνω από το 50% των ψήφων, έναν στόχο που έχασε για λιγότερο από το 4%. Οι επαναληπτικές μεταξύ Χαντάντ και Μπολσονάρο θα πραγματοποιηθούν στις 28 Οκτωβρίου.

Ποιος είναι ο Μπολσονάρο;

Όταν, το 2016, το βραζιλιάνικο κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της πρότασης μομφής κατά της Προέδρου Ρούσεφ, σε ένα θεσμικό πραξικόπημα, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων έβγαλαν λόγους πριν ψηφίσουν. Μιλούσαν για όλα, εκτός από τις κατηγορίες για διαφθορά που απαγγέλθηκαν εναντίον του Ρούσεφ: Μίλησαν για το Θεό, την παραδοσιακή οικογένεια και τις δικές τους οικογένειες. Ο πιο αντιδραστικός ήταν ο Μπολσονάρο, ο οποίος αφιέρωσε την ψήφο του «στη μνήμη του συνταγματάρχη Κάρλος Αλμπέρτε Μπριγιάντε Ούστρα» - του πιο γνωστού βασανιστή της χώρας, ο οποίος εργάστηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας που υποστηρίχθηκε από την CIA (1964-85). Περισσότεροι από 500 αριστεροί βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η οποία αποτέλεσε μέρος ενός κύματος δικτατοριών που επικράτησαν στις χώρες της Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Χιλής και της Αργεντινής. Σήμερα, μερικοί από τους πιο φανατικούς οπαδούς του Μπολσονάρο φοράνε μπλουζάκια που γράφουν «Ο Ούστρα ζει!»

Συνταξιούχος λοχαγός του στρατού, ο Μπολσονάρο παρουσιάζει τον εαυτό του ως έναν άτεγκτο απέναντι στο έγκλημα πολιτικό έξω από το κατεστημένο που έρχεται στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, Μπραζίλια, για να εξαλείψει τη διαφθορά. Αν και προβάλει τον εαυτό του ως αντισυστημικό, είναι στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο εδώ και 26 χρόνια. Υποστηρίζεται από τη «σφαίρα» (εκείνους που θέλουν πολιτικές σκληρής καταστολής της εγκληματικότητας), τη «Βίβλο» (τους ευαγγελιστές που υποστηρίζουν την παραδοσιακή οικογένεια) και την «αγελάδα» (τους αγροβιομήχανους και τους μεγάλους γαιοκτήμονες). Γνωστός για τη στάση του εναντίον των γυναικών, των LGBT ατόμων και των μαύρων, ο Μπολσονάρο και οι υποστηρικτές του έχουν περιγράψει το PT ως κομμουνιστές που επέτρεψαν την εγκληματικότητα και τη διαφθορά να εκτοξευτούν.

Στον οικονομικό τομέα, ο Μπολσονάρο δεν έχει ακόμη διαμορφώσει ένα σαφές πολιτικό σχέδιο. Αυτά που είπε σηματοδοτούν μια επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης και των φτωχών ακόμη πιο βαθιά από αυτήν της σημερινής κυβέρνησης του Μισέλ Τέμερ: ιδιωτικοποιήσεις και λιτότητα. Ο οικονομικός του σύμβουλος, Πάουλο Γκουέντες, είναι σταθερός υποστηρικτής της λιτότητας και των ιδιωτικοποιήσεων. Μια μέρα μετά την εκλογική νίκη του, έχει υποσχεθεί να ιδιωτικοποιήσει το 50 από 150 κρατικές επιχειρήσεις1, παραδίδοντάς τις σε πολυεθνικές επενδύσεις.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις Πίσω από τον Μπολσονάρο

Πέντε παράγοντες συνέκλιναν για να βοηθήσουν στο θρίαμβο του Μπολσονάρο. Ο πρώτος είναι το χρηματιστικό κεφάλαιο, τόσο το βραζιλιάνικο όσο και το διεθνές, το οποίο εδώ και πολύ καιρό πιέζει την κυβέρνηση να εφαρμόσει μέτρα λιτότητας. Κατά το τέλος της εκστρατείας, αυτοί οι χρηματοπιστωτικοί καπιταλιστές έκαναν τις βραζιλιάνικες μετοχές να ανεβαίνουν όταν ο Μπολσονάρο ανέβενε στις δημοσκοπήσεις2. Ο Ντόναλντ Τραμπ έπαιξε ρόλο, διαμαρτυρόμενος για τους εμπορικούς κανονισμούς της Βραζιλίας που θέσπισε το PT, τους οποίους ο Μπολσονάρο πιθανόν να άρει. Το σχέδιο του έχει ως στόχο να τερματίσει την προστασία του εργατικού δυναμικού, να ανατρέψει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, να περιορίσει τα πολιτικά δικαιώματα και να εξοφλήσει το μαζικό εξωτερικό χρέος της Βραζιλίας εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τα δικά τους κέρδη. Την επομένη της νίκης του Μπολσονάρο στον πρώτο γύρο, οι βραζιλιάνικες μετοχές «εκτοξεύτηκαν» και «οι επενδυτές επευφημούσαν»3.

Ο Μπολσονάρο υποστηρίχθηκε επίσης από τον ισχυρό αγροτοβιομηχανικό τομέα και τους μεγάλους γαιοκτήμονες. Είναι ένας μεγάλος αντίπαλος της αγροτικής μεταρρύθμισης και της αύξησης των προστατευόμενων περιοχών για τους αυτόχθονες πληθυσμούς. Συχνά μιλάει εναντίον ακτημόνων ακτιβιστών αγροτών, καθώς και του αυτόχθονα πληθυσμού.

Δεύτερον, ο δικαστικός κλάδος της Βραζιλίας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο. Τα δικαστήρια διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στην προώθηση της δίωξης της Ντίλμα και τώρα, της εξασφάλισης ότι ο λαός της Βραζιλίας δεν θα ήταν σε θέση να ψηφίσει για υποψήφιο που προτιμούσε. Ο Λούλα αποκλείστηκε όχι μόνο από τη συμμετοχή στις εκλογές, αλλά και από την επικοινωνία με τους ηγέτες του PT κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, από την δυνατότητα αποστολής ενός δημόσιου μηνύματος υποστήριξης στον Χαντάντ, ακόμη και από το να ψηφίσει, παρόλο που οι εκλογές είναι υποχρεωτικές για όλους τους πολίτες της Βραζιλίας. Σύμφωνα με τα έγγραφα του Wikileaks4, εκπρόσωποι των δικαστηρίων, όπως ο Σέργκιο Μούρο, εκπαιδεύτηκαν από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Τρίτον, η TV Globo, το σημαντικότερο τηλεοπτικό δίκτυο της Βραζιλίας, αγωνίστηκε ανοιχτά για τον Μπολσονάρο. Δημιουργημένο κάτω από τη στρατιωτική δικτατορία, το Globo είναι ένα μη καλωδιακό δίκτυο το οποίο σχεδόν όλοι οι Βραζιλιάνοι παρακολουθούν. Έχει τις πιο δημοφιλής σαπουνόπερες και ειδησεογραφικά προγράμματα. Ουσιαστικά κάθε μπαρ, καφετέρια και νοικοκυριό έχει το Globo όλη την ημέρα. Το δίκτυο έδωσε πολύ χρόνο στον Μπολσονάρο και ευνοϊκά σχόλια και επικεντρώθηκε αμείλικτα στο θέμα του εγκλήματος στα αστικά κέντρα.

Τέταρτον, η ευαγγελική εκκλησία απηύθυνε ανοιχτά έκκληση για ψήφο εναντίον του «κομμουνιστή διάβολου Χαντάντ» και οργάνωσε μια μαχητική εκστρατεία στο WhatsApp και το Facebook εναντίον του PT και του Χαντάντ. Ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους της Βραζιλίας είναι ευαγγελιστής, καθώς και 90 μέλη του Κογκρέσου5.

Ο τελευταίος σημαντικός τομέας πίσω από τη νίκη του Μπολσονάρο είναι ο βραζιλιάνικος στρατός - ο οποίος μόλις πριν από 30 χρόνια απομακρύνθηκε από την εξουσία. Ο Εντουάντο Βίλλας Μπόας, ο αρχηγός του στρατού, έκανε σχεδόν σταθερές δηλώσεις «ενάντια στη διαφθορά», αντανακλώντας τη ρητορική του Μπολσονάρο, καθώς και εναντίον του Λούλα.

Ο Μπολσονάρο αξιοποίησε επίσης τις ανασφάλειες της μεσαίας τάξης, καθώς και ορισμένων τμημάτων της εργατικής τάξης, έναντι του υπερβολικά διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της Βραζιλίας. Όλοι γνωρίζουν ότι οι πολιτικοί παίρνουν νόμιμα τεράστιους μισθούς και στη συνέχεια σχεδόν ανοιχτά συμμετέχουν σε κυκλώματα διαφθοράς. Συνεπώς, η επιχείρηση Car Wash, η εκστρατεία «καταπολέμησης της διαφθοράς» του δικαστικού κλάδου, επικεντρώθηκε αποκλειστικά στο PT, παρόλο που η διαφθορά στη Βραζιλία είναι ευρέως διαδεδομένη. Για παράδειγμα, πάνω από το ήμισυ του Κογκρέσου που έπαυσε την Ρούσεφ διερευνάται για διαφθορά.

Αυτά τα τμήματα υποστήριξαν επίσης το Μπολσονάρο που αξιοποίησε τον φόβο και τη δυσαρέσκεια που δημιουργούν τα αυξανόμενα ποσοστά εγκληματικότητας - αποτέλεσμα της μαζικής χρηματοπιστωτικής κρίσης, της ανεργίας και της λιτότητας. Πέρυσι, οι ανθρωποκτονίες στη Βραζιλία έφτασαν τις 64.000 περίπου6.

Πώς έφτασε η Βραζιλία μέχρι εδώ;

Η Βραζιλία βρίσκεται βυθισμένη σε μια οικονομική κρίση που ξέσπασε πριν από τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας μια κατάσταση μαζικής ανεργίας και φόβου για το μέλλον. Τον Μάρτιο, το ποσοστό ανεργίας ανερχόταν στο 13,3%, με πολύ περισσότερους υποαπασχολούμενους7. Οι καπιταλιστές αναζητούν τρόπους να αποκομίσουν κέρδη, παρόλο που η βραζιλιάνικη οικονομία δεν αυξάνεται ιδιαίτερα: μόνο 0,3% από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο. Τώρα ο τρόπος για να αποκομίσουν κέρδη είναι να τα πάρουν από τις τσέπες της εργατικής τάξης.

Η νίκη του Μπολσονάρο είναι αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας επιχείρησης που διοργανώθηκε από τη ακροδεξιά της Βραζιλίας για την εφαρμογή μεγαλύτερης λιτότητας ως «λύσης» για την οικονομική κρίση. Η πρώτη εκδήλωση ήταν το θεσμικό πραξικόπημα εναντίον της Ρούσεφ που διοργάνωσε ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της, ο πρόεδρος Μισέλ Τέμερ, τα δεξιά μέσα ενημέρωσης και ο δικαστικός κλάδος. Τα δικαστήρια συνέχισαν την ακροδεξιά δράση τους, αποκλείοντας τον Λούλα. Εκτίει ποινή φυλάκισης 12 ετών για αυθαίρετες κατηγορίες διαφθοράς.

Ο Λούλα θα είχε πολύ πιθανώς κερδίσει αυτές τις εκλογές εάν του είχε επιτραπεί να συμμετάσχει. Τα ποσοστά των ψήφων του παρέμειναν σταθερά ψηλότερα στις δημοσκοπήσεις. Στη φυλακή, ωστόσο, παραιτήθηκε, προσφέροντας την ηγεσία στον Χαντάντ, έναν σχεδόν άγνωστο πολιτικό.

Ο Λούλα ήταν πολιτικά αγαπητός επειδή αντιπροσώπευε μια στιγμή οικονομικής ευημερίας, όταν η εργατική τάξη της Βραζιλίας είχε περισσότερη πρόσβαση σε εμπορεύματα και πιστώσεις, καθώς και σε ορισμένα πολύ μικρά προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας. Ήταν επίσης περίοδος μαζικών κερδών για τους καπιταλιστές - ακόμη και ο Λούλα λέει ότι αυτοί και οι τραπεζίτες δεν είχαν ποτέ πιο πριν τέτοια τεράστια κέρδη! Ωστόσο, η εικόνα του ΡΤ αμαυρώθηκε από τα μέτρα λιτότητας που εφάρμοσε, καθώς η χρηματοπιστωτική κρίση έπληξε τη Βραζιλία. Η στρατηγική του ΡΤ ήταν η μετριοπάθεια και η διαπραγμάτευση με τους καπιταλιστές και τη δεξιά. Στην πραγματικότητα, ο Χαντάντ επιλέχθηκε ως αντιπρόεδρος του Lula λόγω των μετριοπαθών πολιτικών του θέσεων.

Αν και το PT υπήρξε θύμα αυτών των ακροδεξιών επιθέσεων, αντέδρασε προσπαθώντας να αποδείξει τη δημοσιονομική του υπευθυνότητα αντί να κινητοποιήσει τα εκατομμύρια των εργαζομένων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις που υποστηρίζουν το ΡΤ εναντίον αυτών των επιθέσεων. Κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Λούλα και της Ρούσεφ, το ΡΤ σχημάτισε συμμαχίες με την κεντροδεξιά, προσκαλώντας τις ομάδες, οι οποίες τελικά θα βοηθούσαν στην οργάνωση της πτώσης του κόμματος.

Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια μετά το πραξικόπημα δεν έχει υπάρξει μονομερής μετατόπιση προς τα δεξιά. Αντίθετα, το έτος μετά το πραξικόπημα, έγιναν τρεις 24ωρες γενικές απεργίες και μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στα μέτρα λιτότητας, όπως η πολιτική μεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, η οποία επέκτεινε τις υπεργολαβίες και πήρε πίσω τα δικαιώματα των εργαζομένων. Το PT, το οποίο ελέγχει την μεγαλύτερη εργατική συνομοσπονδία της Βραζιλίας, την CUT, αρνήθηκε να οργανώσει σκληρότερες μάχες κατά της λιτότητας, αρνούμενο να υποστηρίξει γενικές απεργίες περισσότερο από μία ημέρα και σύρθηκε στην οργάνωση των απεργιών που έγιναν. Ομοίως, όταν ο Λούλα φυλακίστηκε, αυτός και οι υποστηρικτές του δεν οργάνωναν την εργατική τάξη ενάντια στην αυθαίρετη και αντιδημοκρατική φυλάκισή του. Παραδόθηκε, υποσχόμενος να αποδείξει την αθωότητά του στα δεξιά δικαστήρια. Ενώ το παρελθόν έτος, το βραζιλιάνικο εργατικό κίνημα υποχώρησε, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε πορείες γυναικών ενάντια στην ακροδεξιά.

Η κρίση των κομμάτων

Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι μόνο μια ακόμη εκδήλωση της βαθιάς οργανικής κρίσης που κλονίζει τον γίγαντα που λέγεται Νότια Αμερική. Μετά από χρόνια κυβερνήσεων του Ροζ Κύματος, οι ακροδεξιές πτέρυγες έχουν κερδίσει την προεδρία σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως ο Μαουρίσιο Μάκρι στην Αργεντινή και ο Σεμπαστιάν Πινιέρα στη Χιλή. Αυτές οι κυβερνήσεις έχουν ως στόχο τους λιτότητα, επιθέσεις στην εργατική τάξη και σχέσεις με το ΔΝΤ. Στη Βραζιλία, οι εκλογές αντιπροσωπεύουν όχι μόνο μια πρόοδο της ακροδεξιάς, αλλά και μια βαθιά κρίση των παραδοσιακών ηγεσιών. Οι κεντρώοι και οι δεξιοί προεδρικοί υποψήφιοι εκμηδενίστηκαν, με την ψήφο τους να πηγαίνει στον αντισυστημικό Μπολσονάρο.

Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την κατάσταση στη Βραζιλία ως ένα μόνο ακροδεξιό φαινόμενο ή είναι κάτι πιο περίπλοκο; Δεδομένου ότι αυτό το αποτέλεσμα των εκλογών ήρθε σε μια στιγμή που μόλις πριν από δύο χρόνια, η Βραζιλία είδε γενικές απεργίες και μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στην ακροδεξιά και ο Λούλα ήταν ακόμη πολύ δημοφιλής, πιστεύουμε ότι η κατάσταση είναι πιο πολύπλοκη. Οι εκλογές δείχνουν ότι με τον αποκλεισμό του Λούλα από τις εκλογές, οι μάζες της Βραζιλίας δεν αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται πολιτικά από τις παραδοσιακές ηγεσίες τους. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει πραγματική εναλλακτική λύση στο PT, ο Μπολσονάρο κατάφερε να καλύψει το κενό. Η αντιδραστική συμμαχία που περιγράφηκε παραπάνω εμπόδισε τον λαό της Βραζιλίας να επιλέξει αυτόν που σαφώς προτιμούσε, ανοίγοντας την πόρτα σε μια ακόμη πιο βαθιά κρίση του συστήματος και στην εκλογή ενός ακροδεξιού υποψήφιου υποστηρικτή της δικτατορίας.

Αυτή η ιστορία δεν θα είναι άγνωστη στους αναγνώστες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η ήττα ενός προοδευτικού υποψηφίου, του Μπέρνι Σάντερς, προκάλεσε το απίθανο φαινόμενο του Ντόναλντ Τραμπ.

Η αριστερά

Το Κόμμα του Σοσιαλισμού και της Ελευθερίας (PSOL) κατέβασε ως υποψήφιους τον Γκιγιέρμε Μπούλος και τη Σόνια Γκουαζαζάρα τόσο εναντίον του PT όσο και εναντίον της δεξιάς. Το PSOL αντέδρασε ξεκάθαρα στο θεσμικό πραξικόπημα και στην αυθαίρετη φυλάκιση του Λούλα, προσφέροντας παράλληλα πολιτική εναλλακτική λύση σε εκείνους τους αριστερούς, οι οποίοι γνωρίζουν ότι το ΡΤ δεν προσφέρει διέξοδο για τους καταπιεσμένους και εργατική τάξη της Βραζιλίας. Ο Μπούλος πήρε το 0,6% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο, αγωνιζόμενος να διατηρήσει τη βάση της Λουτσιάνα Γκένρο, η οποία κέρδισε 1,55% των ψήφων πριν από τέσσερα χρόνια. Αν και το PSOL δεν είναι σταθερό στη θέση της ανεξαρτησίας από το PT, έχοντας υπογράψει ένα μανιφέστο ενότητας με το PT, την κεντροδεξιά και τα καπιταλιστικά κόμματα, οι υποψήφιοί του ήταν η καλύτερη επιλογή στο σημερινό πολιτικό κλίμα.

Πως πάμε παρακάτω;

Το PT, το οποίο είναι η παραδοσιακή ηγεσία της εργατικής τάξης, μπορεί να αντιμετωπίζει το τέλος μιας εποχής. Έχει κερδίσει τις τέσσερις τελευταίες προεδρικές εκλογές και πιθανότατα θα είχε κερδίσει πάλι εάν ο Λούλα δεν έχει αποποιηθεί το δικαίωμα να είναι υποψήφιος. Το PT θα αντιμετωπίσει την πρώτη προεδρική απώλειά του σε 16 χρόνια εναντίον ενός ακροδεξιού, υποψηφίου υποστηρικτή της δικτατορίας;

Τα τελευταία χρόνια, το PT προσπάθησε να διαπραγματευτεί με την ακροδεξιά. Άφησε μια πρόεδρο να παραπεμφθεί και ο ανώτατος ηγέτης του να φυλακιστεί χωρίς αγώνα. Το ΡΤ απέδειξε επανειλημμένα ότι αρνείται να αντισταθεί στην ακροδεξιά.

Αλλά η εργατική τάξη και οι καταπιεσμένοι προσπάθησαν να αγωνιστούν τα τελευταία χρόνια: η γενική απεργία εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, οι μαζικές κινητοποιήσεις των γυναικών ενάντια στην ακροδεξιά και η νεολαία που κατέλαβε τα γυμνάσια και τα κολέγια της την περίοδο του PT, καθώς επίσης και την περίοδο του Τέμερ.

Αυτός είναι ο σπόρος για να οικοδομήσουμε μια επαναστατική εναλλακτική λύση στη Βραζιλία: στη μόνη επιλογή να νικήσουμε την προέλαση της ακροδεξιάς, καθώς και τα τμήματα του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου, των αγροτικών επιχειρήσεων, των στρατιωτικών ηγετών και των εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ δικαστών που στηρίζουν την ακροδεξιά.

Μετάφραση: e la libertà

Tatiana Cozzarelli, Jimena Vergara, «Pro-Torture, Pro-Dictatorship Misogynist Wins First Round of Brazilian Elections», Left Voice, 8 Οκτωβρίου 2018. http://www.leftvoice.org/Pro-Torture-Pro-Dictatorship-Misogynist-Wins-First-Round-of-Brazilian-Elections

Σημειώσεις

1 «Ultraneoliberal Bolsonaro: ‘‘No primeiro ano, vamos privatizar 50 estatais’’», Left Voice, http://www.esquerdadiario.com.br/Bolsonaro-No-primeiro-ano-vamos-privatizar-50-estatais

2 Mariana Bomfim, «Bolsa sobe 5% e dólar cai 4% na semana; vale investir antes da eleição?», UOL, 4 Οκτωβρίου 2018, https://economia.uol.com.br/noticias/redacao/2018/10/04/dolar-bolsa-eleicoes-primeiro-turno.htm

3 «Brazilian stocks soar the most since 2017 after far-right candidate wins first election round», CNBC, 8 Οκτωβρίου 2018, https://www.cnbc.com/2018/10/08/brazilian-shares-surge-after-far-right-presidential-candidate-wins-first-round-in-a-blowout.html

4 André Augusto, «Wikileaks: EUA criou curso para treinar Moro e juristas», Brasil de Fato, 30 Απριλίου 2018, https://www.brasildefato.com.br/2018/04/30/wikileaks-eua-criou-curso-para-treinar-moro-e-juristas/

5 Ernesto Londoño and Manuela Andreoni, «Brazil Election: Jair Bolsonaro Heads to Runoff After Missing Outright Win», The New York Times, 7 Οκτωβρίου 2018, https://www.nytimes.com/2018/10/07/world/americas/jair-bolsonaro-brazil-election.html

6 Katy Watson, «Jair Bolsonaro: The candidate dividing friends in Brazil», BBC News, 28 Σεπτεμβρίου 2018, https://www.bbc.com/news/world-latin-america-45652518

7 Bruno Federowski, «Brazil’s jobless rate rises more than expected for third month», Reuters, 27 Απριλίου 2018, https://www.reuters.com/article/us-brazil-economy-employment/brazils-jobless-rate-rises-more-than-expected-for-third-month-idUSKBN1HY1SW

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018 13:44
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο