Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Δευτέρα, 03 Ιουνίου 2019 13:15

Έξι μήνες αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων στη Βενεζουέλα

Κατηγορία Κόσμος

Εισαγωγή e la liberta

Στα πλαίσια της προσπάθειας μας να ενημερώσουμε για την κατάσταση της εργατικής τάξης στην Βενεζουέλα στην περίοδο που διανύουμε δημοσιεύουμε το άρθρο του Ομάρ Βάσκεζ Χερέδια μέλους του κόμματος «Σοσιαλισμός και Ελευθερία» (Partido Socialismo y Libertad, PSL). Το PSL είναι ένα επαναστατικό μαρξιστικό κόμμα στην Βενεζουέλα που ανήκει στην μορενική τάση του τροτσκιστικού ρεύματος.

Έχει σαν μέλη έναν μεγάλο αριθμό από αγωνιστές και αγωνίστριες βάσης του εργατικού κινήματος στην Βενεζουέλα και σχετίζεται με το πολιτικό-συνδικαλιστικό ρεύμα C-CURA (Corriente Clasista Unitaria Revolucionaria y Autónoma) που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, στην αντιμετώπιση του εργοδοτικού σαμποτάζ κατά του τσαβισμού το 2002-2003, και στην ίδρυση της UNT, της νέας συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας που το 2006 αντικατέστησε την παλιά φιλοεργοδοτική συνομοσπονδία CTV.

Το PSL συμμετείχε στις συζητήσεις για την ίδρυση του κόμματος του Τσάβες, του PSUV, το 2007, αλλά τελικά δεν εντάχθηκε σε αυτό. Παρέμεινε ανεξάρτητο ασκώντας σταθερή και αποφασιστική αριστερή αντιπολίτευση στην ρεφορμιστική πολιτική του Τσάβες και την αυταρχική σοσιαλφιλελεύθερη πολιτική του Μαδούρο.

Omar Vazquez Heredia

Έξι μήνες αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων

Το οικονομικό πρόγραμμα του Μαδούρο και η χειροτέρευση του πραγματικού μισθού

Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Νικολάς Μαδούρο ανακοίνωσε μια σειρά κρατικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο αποκαλούμενο Πρόγραμμα Ανάκαμψης, Ανάπτυξης και Οικονομικής Ευημερίας. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε μια αύξηση που έφερε τον κατώτατο μισθό στα 1.800 Bs.S. [Στμ. Bolivar Soberano, το εθνικό νόμισμα της Βενεζουέλας] ενώ υποσχέθηκε την πρόσδεσή του στο λεγόμενο Petro [Στμ. ψηφιακό νόμισμα που δημιούργησε η κυβέρνηση της Βενεζουέλας παρόμοιο με το Bit Coin]. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τις αρνητικές συνέπειες αυτών των οικονομικών μέτρων για τους εργαζόμενους, σε μια εποχή που η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, αντιμέτωπη με την επίθεση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και της δεξιάς αντιπολίτευσης, ζητά υποκριτικά την υποστήριξη της εργατικής τάξης.

Αυτά τα δύο τελευταία κρατικά μέτρα στόχευαν στην προσπάθεια να συγκαλυφθεί ο προφανής αντεργατικός και αντιλαϊκός χαρακτήρας ενός οικονομικού πακέτου που συνεπαγόταν αύξηση του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), απαλλαγή των πολυεθνικών εταιρειών πετρελαίου από φορολογία εισοδήματος και των καπιταλιστών εισαγωγέων από δασμούς, την αύξηση του κόστους των δημοσίων υπηρεσιών, την ανακοίνωση της αύξησης της τιμής της βενζίνης, τη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό ενός τμήματος της μισθοδοσίας για έναν τομέα ιδιωτικών επιχειρήσεων, την καθιέρωση της εξάλειψης του δημοσιονομικού ελλείμματος ως κεντρικού στόχου και την επιβολή μισθολογικών πινάκων [Σ.τ.μ. μισθολογίου] για τη μείωση του συνολικού μισθολογικού κόστους των δημοσίων υπαλλήλων με την κατάργηση μιας σειράς εργασιακών κατακτήσεων που αποκτήθηκαν μέσω των συλλογικών τους συμβάσεων.

Μετά από έξι μήνες, η ανάλυση του ισολογισμού και των αποτελεσμάτων του αντεργατικού και αντιλαϊκού πακέτου του Νικολάς Μαδούρο δείχνει ότι ήταν σωστός ο χαρακτηρισμό του Κόμματος Σοσιαλισμός και Ελευθερία (PSL) και άλλων οργανώσεων της αριστερής αντιπολίτευσης: η κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης του μισθού της εργατικής τάξης συνέχισε να βαθαίνει. Δεν υπήρξε ανάκαμψη, ούτε ανάπτυξη, ούτε ευημερία. Ήταν άλλη μια εξαπάτηση από μια κυβέρνηση που είναι υποταγμένη στις ανάγκες του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου, δίνει προτεραιότητα στην πληρωμή του εξωτερικού της χρέους, παραδίδει τα δημόσια αγαθά όπως το ο ορυκτός πλούτος του Ορινόκο [Orinoco Mining Arc], δίνει μισθούς υπερεκμετάλλευσης στο εργατικό της δυναμικό, εκχωρεί πετρελαιοπηγές σε ξένες και ντόπιες πετρελαϊκές εταιρείες μέσω συμβάσεων με την PDVSA [Σ.τ.μ. η κρατική εταιρεία πετρελαίου] και έχει μερικώς ιδιωτικοποιήσει κρατικές εταιρείες σε συνεργασία με διεθνή και ντόπια κεφάλαια.

Τον τελευταίο εξάμηνο, ο κατώτερος μισθός υπέστη τεράστια μείωση σε σχέση με την επίσημη συναλλαγματική ισοτιμία. Με λίγα λόγια, η υποτίμηση του επίσημου δολαρίου που επέβαλε η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αύξηση του κατώτατου μισθού. Στις 17 Αυγούστου του 2018, ο ελάχιστος μισθός ήταν 1.800 Bs.S και η επίσημη ισοτιμία με το δολάριο ήταν 60 Bs.S, έτσι ένας εργαζόμενος κέρδιζε 30 δολάρια το μήνα. Στις 20 Φεβρουαρίου 2019, ο ελάχιστος μισθός ήταν 18.000 Bs.S και η επίσημη ισοτιμία με το δολάριο είναι 3.298,39 Bs.S, οπότε ένας εργαζόμενος κερδίζει μόνο 5,45 επίσημα δολάρια το μήνα. Σε ποσοστιαία βάση, τον τελευταίο εξάμηνο, η κυβέρνηση αύξησε τον ελάχιστο μισθό κατά 1,009% και την επίσημη συναλλαγματική ισοτιμία κατά 5,397,31%. Αυτό το χάσμα μεταξύ των κατώτατων μισθολογικών αυξήσεων της κυβέρνησης και της επίσημης συναλλαγματικής ισοτιμίας δείχνει ότι η εργατική τάξη πληρώνει για την προσπάθεια μακροοικονομικής (δημοσιονομικής) προσαρμογής που συνεπάγεται αυτό το πακέτο κατά των εργαζομένων και κατά του λαού.

Η κυβέρνηση αύξησε τους μισθούς των εργαζομένων της κατά 1.000%, αλλά τώρα για κάθε δολάριο που αποκτά από τα έσοδα από το πετρέλαιο, παίρνει 3.238,39 Bolivares περισσότερα - ένα μεγαλύτερο ποσό Bolivares για τη χρηματοδότηση της καταστολής και της διαφθοράς της κυβερνητικής ιεραρχίας. Τώρα, οι οικογένειες χρειάζονται πολύ περισσότερους κατώτατους μισθούς για να αποκτήσουν το βασικό μηνιαίο καλάθι αγαθών. Σύμφωνα με την Cendas (Centro de Documentación y Análisis para los Trabajadores), το βασικό μηνιαίο καλάθι αγαθών για τον Αύγουστο του 2018 κόστισε 20.817 Bs.S ενώ ο ελάχιστος μισθός καθορίστηκε στα 1.800 Bs.S. Τον Ιανουάριο του 2019, το μηνιαίο κόστος του βασικού καλαθιού ήταν 907.289,28 Bs.S, και ο τρέχων ελάχιστος μισθός είναι 18.000 Bs.S. Ως εκ τούτου, με τις σημαντικές αυξήσεις των τιμών που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, μια οικογένεια χρειάζεται τουλάχιστον 50 ελάχιστους μηνιαίους μισθούς για να αποκτήσει τα απαραίτητα αγαθά και υπηρεσίες για να ζήσει για ένα μήνα. Είναι προφανές ότι η αγοραστική δύναμη των μισθών συνεχίζει να επιδεινώνεται παρά τις ονομαστικές αυξήσεις της κυβέρνησης.

Επιπλέον, ο Νικολάς Μαδούρο είπε ψέματα: ο ελάχιστος μισθός δεν είναι προσδεμένος στο ηλεκτρονικό νόμισμα Petro. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση δημιούργησε μια διπλή τιμή Petro.

Από τη μία πλευρά, η λογιστική μονάδα που αναφέρεται στον κατώτατο μισθό είναι μισό Petro, το οποίο είναι 36.000 Bs.S. Από την άλλη πλευρά, μια διαφορετική λογιστική μονάδα είναι προσδεμένη στην τιμή του επίσημου δολαρίου, που είναι στα 60 δολάρια ανά Petro. Δεδομένου ότι η επίσημη τιμή του δολαρίου για τις 20 Φεβρουαρίου 2019 καθορίστηκε στα 3,298.39 Bs.S, το Petro διαπραγματεύεται στο 197,903.4 Bs.S.

Εάν υπήρχε μόνο ένα Petro, ο ελάχιστος μισθός θα ήταν ήδη 98.951 Bs.S. Γιατί υπάρχουν τότε δύο Petro, ή ένα διπλό Petro; Για να αποφευχθούν οι αυξήσεις των μισθών που θα παρακολουθούσαν την αύξηση της τιμής του Petro, σαν συνέπεια της υποτίμησης του Bolivar στην επίσημη συναλλαγματική ισοτιμία. Η κυβέρνηση μπορεί να υποτιμήσει το Bolivar χωρίς να αυξήσει τον ελάχιστο μισθό και δημιούργησε ένα Petro που αυξάνει την τιμή του με την υποτίμηση του Bolivar σαν έναν τρόπο να μειώσει τη ζήτηση για δολάρια στην αγορά συναλλάγματος προσπαθώντας να προσφέρει μεγαλύτερο περιθώριο κερδοφορίας για αυτούς τους μεγάλους κάτοχους Bolivares (τους καπιταλιστές) που αγοράζουν αυτόν τον τύπο του Petro1.

Ωστόσο, η αστάθεια και η έλλειψη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, η αυθαιρεσία της στον καθορισμό της επίσημης ισοτιμίας του δολαρίου και επομένως αυτού του Petro και η επιτάχυνση της αύξησης του δολαρίου στην παράλληλη αγορά προκάλεσαν την αποτυχία αυτής της οικονομικής πολιτικής.

Αυτός ο απολογισμός, ενισχύει απλά την ανάγκη να συνεχιστεί η οργάνωση και η προώθηση της αυτόνομης κινητοποίησης των εργαζομένων εναντίον του αντεργατικού και αντιλαϊκού πακέτου μέτρων του Μαδούρο. Η εργατική τάξη πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται για τους μισθούς που ισοδυναμούν με το βασικό καλάθι αγαθών και να αναπροσαρμόζονται σύμφωνα με τον πληθωρισμό, για να υπερασπιστεί την αξία της εργατικής της δύναμης (του μόνου εμπορεύματός της), πρέπει επίσης να απαιτήσει την εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεών της, με την πολιτική της ανεξαρτησία ως εναλλακτική λύση στη διαμάχη για εξουσία, διοργανώνοντας αυτόνομα δράσεις διαμαρτυρίας. Αυτό, χωρίς να υποτάσσεται στην επεμβατική στρατηγική της δεξιάς αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του Χουάν Γουαϊδό και της Εθνοσυνέλευσης, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία στοχεύει μόνο στην υποστήριξη της υψηλής στρατιωτικής ιεραρχίας της χώρας, για να διαχωριστεί από τον Νικολάς Μαδούρο με μια δήλωση ή με μια στρατιωτική δράση.

Αυτή η αυτόνομη κινητοποίηση των εργαζομένων για συγκεκριμένα αιτήματα πρέπει να περιλαμβάνει την επιβολή ενός λαϊκού οικονομικού σχεδίου που συνεπάγεται την αναστολή των πληρωμών του εξωτερικού χρέους, τον επαναπατρισμό των εκατομμυρίων δολαρίων που έχουν κλαπεί και μεταφερθεί στο εξωτερικό από υψηλόβαθμους γραφειοκράτες και επιχειρηματίες, τη μείωση και την εξάλειψη των δαπανών του κράτους που αφορούν την καταστολή και μια μεταρρύθμιση για την καθιέρωση ενός προοδευτικού φορολογικού συστήματος και της πλήρους εθνικοποίησης της πετρελαϊκής βιομηχανίας, ώστε με την ανάκαμψη και τον αναπροσανατολισμό αυτών των οικονομικών πόρων να μπορέσουμε να αναπτύξουμε ένα εθνικό σχέδιο μαζικής εισαγωγής αγαθών για την παραγωγή και την τελική κατανάλωση που θα προμηθεύσει την εσωτερική αγορά.

Μετάφραση: e la libertà

Στα αγγλικά:

Omar Vazquez Heredia, «Six months of anti-worker and anti-popular measures», Venezuelan Voices, 23 Απριλίου 2019 https://venezuelanvoices.org/2019/04/23/six-months-of-anti-worker-and-anti-popular-measures/

Το πρωτότυπο στα ισπανικά:

Omar Vazquez Heredia, «El programa económico de Maduro y el deterioro del salario real. Seis meses de medidas antiobreras y antipopulares», Aporrea, 22 Φεβρουαρίου 2019 https://www.aporrea.org/trabajadores/a276279.html

Σημειώσεις

1 [Σ.τ.Μ.:] Το Petro, ή petromoneda, που δρομολογήθηκε τον Φεβρουάριο του 2018, είναι ένα ψηφιακό νόμισμα που εκδίδεται από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Τον Αύγουστο του 2018, η κυβέρνηση Μαδούρο πραγματοποίησε μια μεταρρύθμιση του νομίσματος, που επικεντρώθηκε στην αντικατάσταση του παλιού νομίσματος του Bolivar Fuerte Bs F με το Bolívar Soberano Bs S. Ένα Bolívar Soberano αξίζει 100,000 Bolivar Fuerte. Σύμφωνα με τη σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία της χώρας προς το αμερικανικό δολάριο, το νέο νόμισμα υποτιμήθηκε κατά περίπου 95% σε σύγκριση με το παλαιό Bolivar Fuerte.

Το νέο Bolívar Soberano έχει μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το Petro, με ένα συντελεστή 1 Petro = 3.600 Bolivares Soberanos. Ταυτόχρονα το Petro απέκτησε μια δεύτερη σταθερή ισοτιμία με το βαρέλι πετρελαίου και άρα με το δολάριο, 1 Petro = 1 βαρέλι πετρελαίου (η αγοραία αξία ενός βαρελιού πετρελαίου ήταν περίπου 60 δολάρια κατά την εποχή των μεταρρυθμίσεων). Στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων, οι Βενεζουελάνοι και οι Βενεζουελάνες θα πληρώνονται σε Bs S την αξία μισού Petro το μήνα. Δηλαδή εφόσον το Petro στις 20 Αυγούστου του 2018 αντιστοιχούσε σε 3600 Bs S, ο κατώτερος μισθός ορίστηκε τότε στα 1800 Bs S (3600 Bs S X 0.5 = 1800 Bs S). Βλπ.: «Petro (cryptocurrency)», Wikipedia, https://en.wikipedia.org/wiki/Petro_(cryptocurrency))

Υποθετικά ο κατώτατος μισθός εμφανιζόταν να συνδέεται με το Petro και άρα με το δολάριο. Αλλά το Petro είχε διπλή ισοτιμία. Μια ισοτιμία με το Bolivar (3600 Bs S) και μια άλλη με το δολάριο (60 δολάρια καθώς η τιμή του πετρελαίου ήταν τότε 60 δολάρια το βαρέλι).

Στην συνέχεια η ισοτιμία του Petro ως προς το Bolivar αυξήθηκε σύμφωνα με τον πληθωρισμό που αναγνώριζε επίσημα η κυβέρνηση δηλαδή 1000% και έφτασε την περίοδο που γράφεται το άρθρο τα 36,000 Bs S. Άρα ο κατώτατος μισθός (που ισούται με 0,5 Petro) έφτασε το 18,000 Bs S. Αν δεν υπήρχε η ιδιαίτερη ισοτιμία του Petro προς το Bolivar αλλά μόνο η ισοτιμία του Petro προς το δολάριο τότε θα είχαμε 1 Petro = 60 $ Χ 3,298.39 Bs S (νέα ισοτιμία Bs S και $) = 197,903.4 Bs S Χ 0,5 Petro = 98.951Bs S κατώτερος μισθός. Η σημασία της πληρωμής σε σταθερό νόμισμα είναι τεράστια όταν υπάρχει υπερπληθωρισμός. Για αυτό ένα από τα αιτήματα που διαμορφώνονται στα πλαίσια του εργατικού κινήματος στην Βενεζουέλα είναι η πληρωμή σε δολάρια. (Βλπ: «(VIDEO) Jubilados y pensionados de Pdvsa protestaron este lunes en La Campiña por falta de pagos», Aporrea, 27 Μαΐου 2019 https://www.aporrea.org/trabajadores/n342461.html)

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 03 Ιουνίου 2019 13:24
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο