Συντονιστική Επιτροπή του Solidarity [ΗΠΑ] Υπάρχουν πολλά που πρέπει να πούμε για το καραβάνι των προσφύγων της Κεντρικής Αμερικής, οι οποίοι/ες εκατοντάδες μίλια από τα σύνορα των ΗΠΑ, αγωνίζονται διασχίζοντας το νότιο Μεξικό με την ελπίδα να επιτύχουν άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ θα θίξουμε μόνο μερικά από τα πιο βασικά στοιχεία.
Ernesto Herrera Στην εξέδρα των αρχηγών κρατών: ο Μιγκέλ Ντίας Κανέλ, ο Ραούλ Κάστρο (εκλεγμένος πρόεδρος και πρόεδρος της Κούβας), ο Νικολάς Μαδούρο (Βενεζουέλα), ο Έβο Μοράλες (Βολιβία) και ο Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν (Ελ Σαλβαδόρ) άνοιξαν τις συνόδους του XXIV Φόρουμ του Σάο Πάολο (SPF), της ετήσια διάσκεψης κορυφής των λατινοαμερικάνικων προοδευτικών πολιτικών ρευμάτων.
Tatiana Cozzarelli, Jimena Vergara Ο ακροδεξιός υποψήφιος της Βραζιλίας κέρδισε τον πρώτο γύρο εκλογών με πλειοψηφία 46% των ψήφων. Ο υποψήφιος για το Κόμμα των Εργατών (PT) κατέλαβε την δεύτερη θέση, με το απογοητευτικό μόλις 29% των ψήφων. Πώς έγινε αυτό;
«Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο είναι υπερασπιστής της στρατιωτικής δικτατορίας, λέει ότι το λάθος του στρατού ήταν να βασανίσει αντί να σκοτώσει, και δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον πιο διάσημο βασανιστή του στρατιωτικού καθεστώτος του 1964, τον Στραητγό Ούστρα.» [αναδημοσίευση από Το Μωβ]
Γιώργος Μητραλιάς Αργά ή γρήγορα ήταν γραφτό να συμβεί, και... όντως συνέβη: Στην πρώτη επέτειο του ιστορικού και νικηφόρου δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας και τη δημιουργία της ανεξάρτητης Καταλανικής Δημοκρατίας, το στρατόπεδο των ανεξαρτησιακών δυνάμεων -που πλειοψηφούν στο καταλανικό κοινοβούλιο- διασπάστηκε. Και διασπάστηκε μάλλον ανεπανόρθωτα καθώς οι “από πάνω”, δηλαδή η καταλανική κυβέρνηση, δεν δίστασαν να διατάξουν την αστυνομία τους (τους Mossos) να χτυπήσουν, και μάλιστα άγρια, τους χιλιάδες αριστερούς ριζοσπάστες των “από κάτω” που διαδήλωναν με μοναδικό αίτημα την άμεση υλοποίηση του αποτελέσματος του περυσινού δημοψηφίσματος. Δηλαδή, την οριστική και αμετάκλητη απόσχιση από το Ισπανικό (μοναρχικό) Κράτος…
Partido Socialismo e Liberdade [Βραζιλία] Οι εκλογές του πρώτου γύρου κατέληξαν στη διατήρηση του ίδιου σενάριου αστάθειας και πόλωσης που έχει προκαλέσει το πραξικόπημα του 2016 και που έχει βαθύνει την οικονομική και κοινωνική κρίση που υπήρχε από πριν. Επίσης βάθυνε και την κρίση της πολιτικής αντιπροσώπευσης σε τέτοιο βαθμό που δημιούργησε τις προϋποθέσεις ανάδυσης ενός ακροδεξιού υποψηφίου που έφτασε στο δεύτερο γύρο με σημαντική στήριξη από τις άρχουσες τάξεις. Οι εκλογές αυτές έπληξαν τους ολιγάρχες που παραδοσιακά κυριαρχούσαν στο πολιτικό σύστημα, επιτρέποντας στην άκρα δεξιά να κεφαλαιοποιήσει από την κοινωνική οργή κατά του “συστήματος”.
Σελίδα 13 από 42