Omar Vazquez Heredia Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Νικολάς Μαδούρο ανακοίνωσε μια σειρά κρατικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο αποκαλούμενο Πρόγραμμα Ανάκαμψης, Ανάπτυξης και Οικονομικής Ευημερίας. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε μια αύξηση που έφερε τον κατώτατο μισθό στα 1.800 Bs.S. [Στμ. Bolivar Soberano, το εθνικό νόμισμα της Βενεζουέλας] ενώ υποσχέθηκε την πρόσδεσή του στο λεγόμενο Petro [Στμ. ψηφιακό νόμισμα που δημιούργησε η κυβέρνηση της Βενεζουέλας παρόμοιο με το Bit Coin]. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τις αρνητικές συνέπειες αυτών των οικονομικών μέτρων για τους εργαζόμενους, σε μια εποχή που η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, αντιμέτωπη με την επίθεση της κυβέρνησης των Ηνωμένων…
Όπως είναι ήδη δημόσια γνωστό, σχηματίστηκε πρόσφατα μια συμμαχία συνδικάτων, πολιτικών και συνδικαλιστικών ρευμάτων για να αγωνιστεί για τα δικαιώματα των εργαζομένων ανεξάρτητα και αυτόνομα από την φιλοεργοδοτική αντιπολίτευση που έχει επικεφαλής τον Γουαϊδό. Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την βάρβαρη αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης Μαδούρο και να αποκρούσει την ιμπεριαλιστική παρέμβαση.
Left on the Move. Οι διαδηλώσεις της 15ης Μαΐου έδειξαν ότι η κυβέρνηση χάνει την εμπιστοσύνη του πληθυσμού ώρα με την ώρα, και μπορεί να ηττηθεί μέσα από την οργάνωση του λαού. Είναι σημαντικό οι σύντροφοι/σσες σε όλο τον κόσμο να υποστηρίξουν τον λαό της Βραζιλίας σε αυτόν τον αγώνα, καθώς χρειάζεται κάθε αλληλεγγύη ενάντια σε αυτήν την αυταρχική απειλή. Η αντίσταση της Βραζιλίας δεν είναι μόνη της, αποτελεί μέρος του διεθνούς αγώνα κατά της ακροδεξιάς, που αγγίζει αρκετές χώρες σε πολλές ηπείρους.
Υποστηρίζουμε ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πραξικόπημα με λαϊκή κινητοποίηση, αλλά χωρίς να εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση Μαδούρο και χωρίς να χαλαρώσουμε την επιφυλακή απέναντι της, επειδή δεν είναι η κυβέρνησή μας και αυτό που χρειάζεται ο λαός είναι μια κυβέρνηση των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων, περνώντας μέσα από τη σύγκληση μιας αληθινής, ελεύθερης και κυρίαρχης Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, η οποία θα αντικαταστήσει την σημερινή ψευδοσυνέλευση, που έχει απαχθεί από την εκτελεστική εξουσία και από τη γραφειοκρατία, προκειμένου να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση της χώρας σε νέες βάσεις.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, οι αντιαυταρχικοί και οι ουμανιστές σοσιαλιστές στη Βενεζουέλα, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική και σε όλο τον κόσμο έχουν την ευθύνη να προσφέρουν έναν ορισμό και μια πρακτική του σοσιαλισμού που υπερβαίνει τον κρατικό καπιταλισμό και είναι πραγματικά δημοκρατικός και διεθνιστικός. Διαφορετικά, οι διάφοροι Γουαϊδό στη Βενεζουέλα και οι υποστηρικτές της μοναρχίας στο Ιράν θα παρουσιάσουν και πάλι τις κρίσεις απλώς ως αποτέλεσμα της «κακής διαχείρισης της οικονομίας» αντί της λογικής του καπιταλισμού.
Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019 13:21

Η Βενεζουέλα σε καμπή

Mike Gonzalez Τα στρατεύματα που συγκεντρώνονται στα σύνορα μεταξύ Βενεζουέλας, Βραζιλίας και Κολομβίας δεν αποτελούν μια μικρή απειλή για τη Βενεζουέλα επειδή ισχυρίζονται ότι προστατεύουν ένα «κομβόι ανθρωπιστικής βοήθειας». Και η συναυλία του Ρίτσαρντ Μπράνσον προσφέρει απλά μια άλλη κάλυψη για να αποκρύψει τους πραγματικούς σκοπούς πίσω από αυτή τη λεγόμενη βοήθεια. Ο Ντόναλντ Τράμπ και οι νεοσυντηρητικοί βοηθοί του Τζον Μπόλτον και Μάικ Πομπέο δεν ενδιαφέρονται για την ευημερία του λαού της Βενεζουέλας -περισσότερο απ’ ότι οι προκάτοχοί τους στη Λιβύη, τη Ρουάντα και σε αμέτρητα άλλα παραδείγματα δόλιων αποστολών ελεημοσύνης που αφορούσαν μόνο την αναζήτηση εξουσίας και ελέγχου.…
Σελίδα 6 από 14