Hocine Belalloufi Η πολιτική κρίση στην οποία βυθίζεται σήμερα η Αλγερία δεν έπεσε από τον ουρανό. Αποτελεί μέρος της συνέχειας μιας κρίσης του καθεστώτος, την οποία έχει εμβαθύνει. Ήδη εδώ και καιρό η κρίση του καθεστώτος εκδηλώθηκε με μια κρίση εκπροσώπησης που συγκεκριμενοποιήθηκε από τη μαζική λαϊκή δυσαρέσκεια στο εκλογικό επίπεδο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της επίσημης συμμετοχής (τα οποία διογκώνονται συστηματικά) μόνο το 50,7% ψήφισε στις τελευταίες προεδρικές εκλογές του 2014 έναντι του 74,56% το 2009. Μεταξύ των δύο εκλογών, ο εκλεγής υποψήφιος Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα είχε χάσει 4,5 εκατομμύρια ψήφους.
Magdi El-Gizouli Η απομάκρυνση του προέδρου Αλ-Μπασίρ και η ανάληψη της εξουσίας από τον στρατό δεν αρκούσαν για να πειστούν οι διαδηλωτές να επιστρέψουν στα σπίτια τους ή να περιορίσουν την απαίτησή τους για αλλαγή καθεστώτος. Πλήθη διαδηλωτών συνεχίζουν να διαδηλώνουν, απορρίπτοντας την κίνηση του στρατού ως πραξικόπημα του καθεστώτος και απαιτούν την παράδοση της εξουσίας σε μια πολιτική μεταβατική κυβέρνηση. Τώρα που η μελλοντική μετάβαση του Σουδάν παραμένει ασαφής ενώ αναζητάται μια βιώσιμη δημοκρατική εναλλακτική λύση, είναι σημαντικό να εξεταστεί η προέλευση των δυνάμεων αμφισβήτησης που συγκλόνισαν τη χώρα τους τελευταίους τέσσερις μήνες και οι διάφορες φάσεις της διαμόρφωσής…
Nadir Djermoune Είναι το πολιτικό ζήτημα γύρω απ’ το οποίο αρθρώνονται τώρα οι δράσεις και οι συζητήσεις στο λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας γνωστό ως «Χιράκ». Από τις 22 Φεβρουαρίου 2019, ημερομηνία εμφάνισης του κινήματος που καταλαμβάνει τους δρόμους και τον αλγερινό δημόσιο χώρο, το αίτημα έχει περάσει γρήγορα από την ηθική του διάσταση, την απόρριψη της υποψηφιότητας ενός ηλικιωμένου και άρρωστου προέδρου για την πέμπτη θητεία του, στα πολιτικά ζητήματα που στήριξαν αυτή την υποψηφιότητα και τις συνέπειές της σχετικά με την οργάνωση και τη δημοκρατική άσκηση της αλγερινής κυβέρνησης.
Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019 11:45

Η διαρκής αραβική άνοιξη

Gilbert Achcar Στην πραγματικότητα, οι εξεγέρσεις σε αυτές τις δύο χώρες είναι προϊόν αυτού που έχω ονομάσει μακροχρόνια επαναστατική διαδικασία που άρχισε το 2011 για όλη την αραβόφωνη περιοχή. Ο κύριος λόγος γι’ αυτό είναι ο κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός που προκάλεσε ο συνδυασμός του νεοφιλελευθερισμού που χρηματοδοτείται από το ΔΝΤ και των σάπιων αυταρχικών πολιτικών συστημάτων που τον επιβάλλουν σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Αυτός ο αποκλεισμός δημιουργεί συστηματικά κοινωνικά προβλήματα, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η τεράστια ανεργία των νέων.
Joseph Daher Οι γυναίκες διαδραμάτισαν βασικό ρόλο στις διαδηλώσεις στο Σουδάν από το Δεκέμβριο του 2018 και συνεχίζουν να το κάνουν και μετά την πτώση του δικτάτορα Αλ-Μπασίρ τον Απρίλιο του 2019. Το επίπεδο συμμετοχής των γυναικών και ο ρόλος τους στην οργάνωση των καθημερινών αγώνων είναι πρωτοφανές στην ιστορία της χώρας. Η παρουσία γυναικών στους δρόμους και στις διαδηλώσεις είναι τεράστια. Συμμετέχουν επίσης σε εργατικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Σουδανική Επαγγελματική Ένωση, και τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο πλαίσιο του Συνασπισμού των Δυνάμεων για τη Διακήρυξη της Ελευθερίας και της Αλλαγής (FDLC) που διεξάγουν διαπραγματεύσεις με ανώτερους στρατιωτικούς…
Hamza Hamouchene Αυτό που ξεκίνησε ως απόρριψη της υποψηφιότητας ενός φυσικά ακατάλληλου ογδοντάχρονου προέδρου μετασχηματίστηκε αντιμέτωπο με το πείσμα και τα δόλια τεχνάσματα των κυβερνώντων ελίτ σε μια ενιαία απόρριψη του κυβερνώντος συστήματος, με αιτήματα για ριζικές δημοκρατικές αλλαγές, ελευθερία και δικαιοσύνη. Αυτή η εξέγερση είναι μια έκφραση της σύγκλισης της λαϊκής δυσαρέσκειας από τα κάτω με μια βαθιά εσωτερική κρίση μέσα στις άρχουσες τάξεις. Βασικά, οι από πάνω δεν μπορούν πλέον να κυβερνούν με τους παλιούς τρόπους και οι από κάτω δεν μπορούν πλέον να το δεχτούν.
Σελίδα 1 από 38