Εικόνα: Κρατούμενοι στον 2ο θάλαμο της φυλακής Γεζελχεσάρ κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας που πραγματοποίησαν ενάντια στις εκτελέσεις, στις 27 Ιουλίου 2026. Στα πλακάτ αναγράφεται «Όχι στις εκτελέσεις». Πηγή: HRANA.
Η υποστήριξή μας στην ανοιχτή επιστολή: Προς τους πολιτικούς κρατούμενους του Ιράν, παγιδευμένους «ανάμεσα στις δύο λεπίδες ενός ψαλιδιού»
Ως μετανάστες και πρόσφυγες της διασποράς και της εξορίας από το Ιράν, των οποίων οι αγαπημένοι μας υποφέρουν στις φυλακές του ιρανικού κράτους και αντιμετωπίζουν την κρεμάλα, χαιρετίζουμε τους υπογράφοντες της ανοιχτής επιστολής «Προς τους πολιτικούς κρατούμενους του Ιράν, που βρίσκονται παγιδευμένοι “ανάμεσα στις δύο λεπίδες ενός ψαλιδιού”», η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα The Guardian στις 20 Αυγούστου 2026. Στο πλέυρό μας στέκονται σύντροφοι και οργανώσεις από όλο τον κόσμο, οι οποίοι θεωρούν αυτόν τον αγώνα άρρηκτα συνδεδεμένο με τον δικό τους.
Η ανοιχτή επιστολή υπογράφηκε από έναν αριθμό εν ενεργεία και πρώην πολιτικών κρατουμένων, πολιτικών ακτιβιστών και ακαδημαϊκών, μεταξύ των οποίων οι Άντζελα Ντέιβις, Ρουθ Γουίλσον Γκίλμορ, Γιασίν αλ-Χατζ Σάλεχ, Ρικάρντο Χιμένεζ, Μάικλ Λόουι και Γουόλντεν Μπέλο, οι οποίοι έγραψαν στους κρατούμενους στο Ιράν: «Στεκόμαστε αλληλέγγυοι μαζί σας». Σε απάντηση στην επιστολή, ορισμένοι από την αριστερά κάλεσαν έκτοτε τους υπογράφοντες να αποσύρουν την υπογραφή τους, χαρακτηρίζοντας την επιστολή ως «φιλική προς τον ιμπεριαλισμό», και τρία ονόματα έχουν αφαιρεθεί. Θέλαμε να απαντήσουμε με μια ανοιχτή επιστολή, καταδεικνύοντας την ευρεία υποστήριξη από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο προς όσους στέκονται χωρίς επιφυλάξεις στο πλευρό των φυλακισμένων και πρώην πολιτικών κρατουμένων του Ιράν.
Ως συλλογικότητες και άτομα που εδώ και χρόνια οργανώνουμε την αντίσταση ενάντια στους δυτικούς και σιωνιστικούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους και κατακτήσεις, καθώς και ενάντια στην κρατική βία της Ισλαμικής Δημοκρατίας εντός και εκτός των συνόρων του Ιράν, γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγουμε από τα κυρίαρχα γεωπολιτικά πλαίσια —τα οποία είναι οικεία αλλά αποανθρωποποιούν— και να σταθούμε αλληλέγγυοι σε κοινότητες των οποίων η πραγματικότητα και ο αγώνας δεν ταιριάζουν στις δυαδικές αντιθέσεις του «καλού εναντίον του κακού», του «εμείς εναντίον αυτών», της «Δύσης εναντίον των υπολοίπων» . Ωστόσο, οι κοινότητες σε όλο τον κόσμο που καταπιέζονται ταυτόχρονα από πολλαπλές τοπικές και παγκόσμιες δυνάμεις δεν μπορούν να έχουν το προνόμιο να επιλέξουν το «μικρότερο κακό» μεταξύ των καταπιεστών τους.
Σε μια εποχή που ο ιστορικός αγώνας για τη συλλογική απελευθέρωση σε ολόκληρο το Ιράν βρίσκεται υπό πολιορκία, από τη μία πλευρά από τον αμερικανικό ιμπεριαλιστικό-σιωνιστικό πόλεμο και τις μαζικές εκτελέσεις της ιρανικής κυβέρνησης, και από την άλλη από τον φιλοπολεμικό ιρανικό μοναρχικό σιωνισμό με ηγέτη τον Ρεζά Παχλάβι, η διεθνής αλληλεγγύη που εκφράζεται στην ανακοίνωση έφερε μια απροσδόκητη φρέσκια πνοή ελπίδας και άνοιξε νέους ορίζοντες απελευθέρωσης πέρα από τα σύνορα, ειδικά καθώς προέρχεται από τωρινούς και πρώην πολιτικούς κρατούμενους όπως ο Μουμία Αμπού-Τζαμάλ, ο Γιασίν αλ-Χατζ Σάλεχ και ο Ρικάρντο Χιμένεζ, μεταξύ άλλων.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η ανοιχτή επιστολή προκάλεσε κύμα καταδίκης από τους πρωτοπόρους και τους φύλακες του «αντιιμπεριαλισμού», οι οποίοι έχουν προ πολλού εγκαταλείψει τις βασικότερες αρχές της αντιιμπεριαλιστικής παράδοσης: τη διεθνή αλληλεγγύη προς υποστήριξη των ζωών που συνθλίβονται κάτω από το σφυρί του παγκόσμιου καπιταλισμού, του αποικιοκρατισμού και του ιμπεριαλισμού. Αντί να ζητούν την κατάργηση της θανατικής ποινής, αυτοί οι πρωτοπόροι δικαιολογούν τις μαζικές φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις του λαού μας.
Εν μέσω του στρατιωτικού και οικονομικού πολέμου των ΗΠΑ κατά του Ιράν, το ιρανικό κράτος εντείνει τις εκτελέσεις κρατουμένων υπό το πρόσχημα της «εθνικής ασφάλειας», χαρακτηρίζοντας τους φυλακισμένους διαδηλωτές ως «ξένους πράκτορες» και «κατάσκοπους» χωρίς να προσκομίζει καμία απόδειξη, εκτός από εξαναγκαστικές ομολογίες υπό βασανιστήρια.
Εν τω μεταξύ, οι πραγματικοί «ξένοι πράκτορες» και συνεργάτες δραστηριοποιούνται εντός των ανώτατων στρωμάτων της κυβερνώντος τάξης του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Δημοκρατίας (IRGC), παρέχοντας στις ΗΠΑ και το Ισραήλ πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία των δολοφονηθέντων αξιωματούχων και των συναντήσεών τους. Αυτό δεν αποτελεί συνωμοσία· το έχουν παραδεχτεί δημοσίως υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι όπως ο Αραγτσί, ο οποίος το χαρακτήρισε ως μια συνεχιζόμενη «παραβίαση ασφάλειας» εντός του συστήματος. Με άλλα λόγια, σε ένα κλασικό σενάριο που έχει γραφτεί από τις κυρίαρχες τάξεις, οι κατατρεγμένοι του Ιράν χρησιμοποιούνται ως εξιλαστήρια θύματα και θυσιάζονται ως «ξένοι πράκτορες», ώστε να μπορέσει να οικοδομηθεί μια νέα ισορροπία εξουσίας στην περιοχή πάνω στο αίμα των καταπιεσμένων και των αποικιοκρατούμενων.
Οι μειονοτικές κοινότητες στο Ιράν υφίστανται τις σοβαρότερες συνέπειες της ιρανικής βίας στα σωφρονιστικά ιδρύματα και στα σύνορα. Σχεδόν δύο εκατομμύρια Αφγανοί μετανάστες και πρόσφυγες έχουν απελαθεί από το Ιράν από την έναρξη του 12ήμερου σιωνιστικού πολέμου εναντίον του Ιράν. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τον σιωνιστικό πόλεμο ως πρόσχημα για να εντείνει τη ρατσιστική και ξενοφοβική εκστρατεία μαζικών απελάσεων εναντίον των Αφγανών, προχωρώντας σε εθνοκάθαρση ενός λαού που ζούσε και κινούνταν σε αυτές τις περιοχές πολύ πριν από την ίδρυση του ιρανικού έθνους-κράτους και των συνόρων του.
Ενώ το σωφρονιστικό σύστημα στο Ιράν πλήττει τους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους από όλες τις κοινότητες, οι κρατούμενοι από περιοχές που αποτελούν μειονότητες, υπόκεινται σε φυλετική διάκριση και εσωτερική αποικιοκρατία, όπως το Κουρδιστάν, το Μπαλουχιστάν, το Αχβάζ και το Λουρεστάν, στοχοποιούνται δυσανάλογα από το σύστημα μαζικής φυλάκισης και εκτελέσεων του ιρανικού κράτους. Με τρόπο που δεν διαφέρει πολύ από τις ΗΠΑ, όπου οι κοινότητες των Μαύρων, των Λατινοαμερικανών, των Μουσουλμάνων και των Αυτοχθόνων στοχοποιούνται δυσανάλογα από το πατριαρχικό, αποικιοκρατικό, διπλό σύστημα μαζικής φυλάκισης και φυλετικού καπιταλισμού που βασίζεται στη λευκή υπεροχή.
Αν και η στάση μας ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και στις εκτελέσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν μπορεί να φαίνεται ασυνήθιστη σε ορισμένους, στην πραγματικότητα αποτελεί κοινή θέση μεταξύ των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλογικοτήτων, των φεμινιστικών, των ομάδων που αποκλείονται λόγω φυλετικής καταγωγής και των μειονοτικών ομάδων τόσο εντός του Ιράν όσο και στην εξορία. Η πιο πρόσφατη ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων έχει ως εξής:
«Σήμερα, καθώς η χώρα μας αγωνίζεται υπό το βάρος καταστροφικών οικονομικών κρίσεων, ανεξέλεγκτου πληθωρισμού, της κατάρρευσης του ριάλ, των στρατιωτικών επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, της συνέχισης ενός καταστροφικού πολέμου, των οικονομικών κυρώσεων, της εκτεταμένης και σκληρής καταστολής και των πολεμοκάπηλων πολιτικών, οι αρχές ανταποκρίνονται για άλλη μια φορά στα αιτήματα του λαού για ψωμί, εργασία, δικαιοσύνη, ελευθερία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με τα πιο βίαια μέσα τρόμου και εκφοβισμού: την κρεμάλα.»
Η δήλωση τελειώνει με την εξής διακήρυξη:
«Η θανατική ποινή πρέπει να καταργηθεί αμέσως! Οι πολιτικοί κρατούμενοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι! Όχι στον πόλεμο, στην επέμβαση, στη στρατιωτική επιθετικότητα και στις πολεμοκάπηλες πολιτικές! Ο δρόμος προς τα εμπρός για τους εργάτες και τον εργαζόμενο λαό είναι η ενότητα και η οργάνωση.
Δεν περνάει μέρα χωρίς οι οικογένειες και οι υποστηρικτές των κρατουμένων που βρίσκονται στην πτέρυγα των θανατοποινιτών να διακινδυνεύουν την ασφάλειά τους για να συγκεντρωθούν μπροστά στις φυλακές, ικετεύοντας να σταματήσει η εκτέλεση των αγαπημένων τους. Συνήθως χωρίς αποτέλεσμα.»
Από τις 13 έως τις 28 Ιουλίου 2026, ενώ οι αμερικανικές βόμβες έπεφταν στις ήδη υποβαθμισμένες και περιθωριοποιημένες λόγω φυλετικών διακρίσεων νότιες περιοχές του Ιράν, πάνω από 1.500 γενναίοι κρατούμενοι της φυλακής Γεζελχεσάρ πραγματοποίησαν μαζική απεργία πείνας ενάντια στις εκτελέσεις των συγκαρατούμενών τους. Αυτό συνέβη παράλληλα με τις εβδομαδιαίες απεργίες των κρατουμένων στο πλαίσιο της καμπάνιας «Όχι στις Εκτελέσεις κάθε Τρίτη», η οποία συνεχίζεται εδώ και 134 εβδομάδες σε περισσότερες από 60 φυλακές, απαιτώντας να σταματήσουν όλες οι εκτελέσεις.
Στις 28 Ιουλίου, ο χώρος της δημόσιας εκτέλεσης στο Ισφαχάν μετατράπηκε σε μια αυθόρμητη λαϊκή διαμαρτυρία από ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί για να εμποδίσουν την εκτέλεση. Η διαμαρτυρία καταστάλθηκε και η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε. Παρόλο που οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν, η απεργία πείνας των κρατουμένων, σε συνδυασμό με τη γενναία αντίσταση των οικογενειών τους και τις αυθόρμητες διαμαρτυρίες στο Ισφαχάν, έχουν ενδυναμώσει ένα ταχέως αναπτυσσόμενο κίνημα για την κατάργηση της θανατικής ποινής, ως ένα αίτημα που ενώνει διάφορα κοινωνικά και πολιτικά κινήματα εντός και εκτός του Ιράν, ακόμη και τη στιγμή που πέφτουν οι αμερικανικές βόμβες.
Οι απόρρημες πληροφορίες που δημοσίευσε το The Intercept σχετικά με τη συνεργασία της ICE και του ιρανικού κράτους για τις απελάσεις εν μέσω πολέμου, αποκαλύπτουν πώς τα αστυνομικά κράτη συνεργάζονται και διεξάγουν διπλωματικές συνομιλίες πίσω από κλειστές πόρτες για να συντονίσουν μαζικές απελάσεις μεταναστών και προσφύγων, ακόμη και ενώ διεξάγουν πόλεμο μεταξύ τους. Το ίδιο ισχύει και για την πρόσφατη εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων και των καθεστώτων των Ταλιμπάν και του Αλ-Σαράα, με στόχο τις απελάσεις Αφγανών και Συρίων από την «Ευρώπη-φρούριο».
Τέλος, θέλουμε να επιβεβαιώσουμε την απλή και καθολική αλήθεια ότι η συλλογική απελευθέρωση όλων των κοινοτήτων της περιοχής της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής / Νοτιοδυτικής Ασίας και Βόρειας Αφρικής και πέραν αυτής, που έχουν καταστραφεί από τον πόλεμο, βρίσκονται υπό κατοχή ή αποικιοκρατία, είναι αλληλένδετη.
Από τον παλαιστινιακό απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στην γενοκτονική ισραηλινή αποικιοκρατία των εποίκων, που υποστηρίζεται από τον δυτικό και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, μέχρι τον επαναστατικό αγώνα του Σουδάν ενάντια στον γενοκτονικό πόλεμο της RSF και τον αντεπαναστατικό πόλεμο των SAF, που υποστηρίζονται από διάφορες περιφερειακές και παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις· από τον αφγανικό απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στους Ταλιμπάν, οι οποίοι επανήλθαν στην εξουσία με την υποστήριξη των ΗΠΑ μετά από 20 χρόνια «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», μέχρι τον κουρδικό αντικαπιταλιστικό αγώνα για αυτοδιάθεση, τον αντικαπιταλιστικό αγώνα των Μπαλούχων ενάντια στις πακιστανικές και ιρανικές αποικιακές κατοχές, τον αντικαπιταλιστικό αγώνα των Αράβων του Αχβάζ για αυτοδιάθεση, τον αγώνα του Κονγκό ενάντια στη στρατιωτική εισβολή της Ρουάντα και τον ιμπεριαλιστικό εξορυκτισμό, τον ιστορικό αγώνα της Αϊτής ενάντια στη δουλεία, το χρέος και την τρομοκρατία που υποστηρίζονται από τη δυτική αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό· από τον αγώνα της Βενεζουέλας ενάντια στον αμερικανικό νεοαποικιοκρατισμό και τον κρατικό αυταρχισμό, στον αγώνα των Ζαπατίστας ενάντια στο μεξικάνικο «mal gobierno» (κακή διακυβέρνηση) και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό· από τον αγώνα του Λιβάνου και της Συρίας ενάντια στην ισραηλινή αποικιακή επέκταση και τις σεκταριστικές πολιτικές ελίτ· από τον αγώνα της Δυτικής Παπούα ενάντια στην ινδονησιακή αποικιοκρατία που υποστηρίζεται από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μέχρι τον αγώνα των Σαχαράουι ενάντια στην μαροκινή αποικιοκρατία που υποστηρίζεται από το Ισραήλ, τον αγώνα των Ουιγούρων ενάντια στις μαζικές φυλακίσεις και την παρακολούθηση από το κινεζικό κράτος, τον αγώνα των Ροχίνγκια ενάντια στη στρατιωτική γενοκτονία της Μιανμάρ, τον αγώνα των Κασμίριων για αυτοδιάθεση ενάντια στα στρατιωτικά καθεστώτα της Ινδίας και του Πακιστάν, τον αγώνα των Ουκρανών ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό και την εισβολή, την ευρωπαϊκή υποκρισία που εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα και τις αντεργατικές πολιτικές του ουκρανικού κράτους· αυτοί και όλοι οι άλλοι αγώνες για τη συλλογική απελευθέρωση είναι εγγενώς αλληλένδετοι.
Για εμάς, το γνωστό σύνθημα «Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να είναι όλοι ελεύθεροι» σημαίνει τη διαμόρφωση, την έκφραση και την οικοδόμηση αλληλεγγύης που μπορεί να φαίνονται σε ορισμένους συγκεχυμένες ή ασυνήθιστες, σε έναν κόσμο όπου η ηγεμονική και κανονιστική πολιτική καθορίζεται από ένα πολυπολικό, (νεο)αποικιακό και πατριαρχικό καπιταλιστικό σύστημα εθνικών κρατών και τα σύνορά του — σύνορα που έχουν κατακερματίσει, διαιρέσει, κατακτήσει και ιεραρχήσει, και συνεχίζουν να το κάνουν, τις χώρες και τους λαούς του πλανήτη μας.
Η δήλωση της Φάνι Λου Χάμερ «Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να είναι όλοι ελεύθεροι» σημαίνει την απόρριψη των ιεραρχιών της απελευθέρωσης και των επιλεκτικών αλληλεγγύων, ακόμη και όταν οι βίαιες δυαδικές αντιθέσεις παρουσιάζονται ως κοινή λογική. Ένας νέος κόσμος απαιτεί νέες αλληλεγγύες, ριζωμένες στην επαναστατική φαντασία και τη ριζοσπαστική αγάπη πέρα από τα σύνορα και τα τείχη των φυλακών!
Υιοθετούμε τα αιτήματα των οδηγών λεωφορείων της Τεχεράνης και των κρατουμένων που οργανώνονται σε ολόκληρο το Ιράν: άμεσο τέλος στον πόλεμο και στις κυρώσεις, κατάργηση της θανατικής ποινής και απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Το ένα αίτημα είναι αλληλένδετο με το άλλο.
Ζήτω οι αγώνες των λαών παντού ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την αποικιοκρατία, τον κρατισμό, τον καπιταλισμό, την πατριαρχία και τον μιλιταρισμό κάθε είδους!
Ελευθερία σε όλους τους κρατούμενους που αντιμετωπίζουν βασανιστήρια και εκτελέσεις στις φυλακές του Ιράν, του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Κίνας, της Συρίας, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας!
Ελευθερία στον Μουμία Αμπού Τζαμάλ, τον Φρεντ «Μουχάμμαντ» Μπέρτον, τη Βερόνζα Μπόουερς και όλους τους άλλους Μαύρους και Αυτόχθονες κρατούμενους στο Τερτλ Άιλαντ!
Ελευθερία στη Βαρίσε Μοράντι, την Πακσάν Αζιζί, τη Ζεϊνάμπ Τζαλαλιάν και όλες τις φυλακισμένες επαναστάτριες Κούρδισσες!
Ελευθερία για την Μαχράνγκ Μπαλούχ και τους άλλους επαναστάτες μπαλούχους κρατούμενους που βρίσκονται στις αποικιακές φυλακές του Πακιστάν και του Ιράν!
Ελευθερία για τον Δρ Χουσάμ Αμπού Σαφία, την Χαλίντα Τζαράρ, τον Μαρβάν Μπαργκούτι και όλους τους άλλους Παλαιστίνιους κρατούμενους που αγωνίζονται για την απελευθέρωση από το εσωτερικό των σιωνιστικών αποικιακών φυλακών!
Ελευθερία για τη Σαάντια Μοσμπάχ και όλους τους άλλους κρατούμενους στην Τυνησία που αγωνίζονται ενάντια στις αντι-μαύρες και αντι-μεταναστευτικές πολιτικές του τυνησιακού κράτους, που υπαγορεύονται από τον ευρωπαϊκό εξορυκτικισμό και τον συνοριακό ιμπεριαλισμό!
Ελευθερία για όλους(-ες) τους μετανάστες εργαζόμενους και τους οικιακούς βοηθούς από τη Νότια Ασία και τις Φιλιππίνες που έχουν πληγεί από τον πόλεμο στην περιοχή!
Όχι στον πόλεμο! Όχι στη γενοκτονία!
Όχι στις εκτελέσεις! Όχι στις φυλακές!
Όχι στον μιλιταρισμό! Όχι στον ιμπεριαλισμό!
Όχι στον σιωνισμό! Όχι στην πατριαρχία!
Όχι στον καμπισμό! Όχι στον κρατισμό!
Όχι στην ιμπεριαλιστική αλλαγή καθεστώτος, ναι στην επανάσταση από τα κάτω!
Ναι στη διεθνή αλληλεγγύη!
Ναι στη συλλογική απελευθέρωση!
Ναι στην ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την αυτοδιάθεση για όλους τους αποικιοκρατούμενους, καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους λαούς σε όλο τον κόσμο!
Ναι στο Land Back [Επιστροφή Εδαφών]!
Jin Jiyan Azadi!
Περισσότερα κείμενα και δηλώσεις κατά του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και του στρατιωτικοποιημένου αυταρχισμού του Ιράν
* Ανακοίνωση του EZLN για το Ιράν και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό https://enlacezapatista.ezln.org.mx/2026/01/29/por-la-vida-y-la-dignidad-del-pueblo-de-iran-pronunciamiento-de-grupos-colectivos-y-personas-desde-los-distintos-rincones-en-resistencia-y-rebeldia-en-el-mundo/
* Ward. Γάζα. Queer. https://www.instagram.com/p/DVWcgQhCJ3C/
* Mobadara https://mobadara.ps/en/articles/iran-a-third-path-for-true-liberation-and-democracy/
* Sudanese Anarchists Gathering https://theanarchistlibrary.org/library/sudanese-anarchists-gathering-anti-imperialist-internationalist-statement-from-sudan
* Priscillia Kounkou Hoveyda, Συλλογικότητα για τους Μαύρους Ιρανούς, δημοσιεύθηκε στο Africa Is a Country https://africasacountry.com/2026/03/who-speaks-for-iran
Iran anticolonial
Η παραπάνω ανακοίνωση συντάχθηκε από το Iran anticolonial, μια συλλογικότητα που έχει ως στόχο τη μετάφραση, τη δημοσίευση και τη διάδοση των δηλώσεων και των πολιτικών δράσεων που αναλαμβάνουν περιθωριοποιημένες φωνές, άτομα που βρίσκονται ή βρίσκονταν στο παρελθόν στη φυλακή, αποικιοκρατούμενοι και επαναστάτες από το εσωτερικό του Ιράν. Πρόκειται για φωνές που ιστορικά έχουν εξαλειφθεί, λογοκριθεί και αποκλειστεί, τόσο στο εσωτερικό από το ιρανικό κράτος (αρχικά το παχλαβικό, στη συνέχεια το χομεϊνικό), όσο και στο εξωτερικό από την ελίτ της διασποράς, καθώς και από τα δυτικά κράτη και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Στόχος μας είναι να δώσουμε διεθνή προβολή στις φωνές που προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και απορρίπτουν τον κρατισμό, τον μιλιταρισμό, τον ρεφορμισμό, τον ρατσισμό, την πατριαρχία, τον καπιταλισμό, τον αποικιοκρατισμό και τα σύνορα σε όλες τους τις μορφές.
Το εγχείρημά μας ξεκίνησε με την εξέγερση της Τζίνα Αμίνι υπό το όνομα «Translators4Jina» και, μετά από μια σύντομη διακοπή, το συνεχίσαμε υπό το όνομα «anti colonial iran». Οι ανακοινώσεις που έχουμε μεταφράσει όλα αυτά τα χρόνια, κυρίως από το @collective98, το Collectif Roja, το @Sarkhatism και πολλούς άλλους, είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση anticolonialirancom.wordpress.com.
Η ανοιχτή επιστολή δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο στο λογοτεχνικό περιοδικό Overland. Για να εκφράσετε την υποστήριξή σας και να προσθέσετε το όνομά σας, το όνομα της συλλογικότητάς σας ή της πολιτικής σας ομάδας ως υπογράφοντες, συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα ή στείλτε ένα e-mail στις διευθύνσεις Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ή Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.. Η φόρμα περιέχει τη δήλωση υποστήριξής μας στα αγγλικά και στα ισπανικά. Τα ονόματα των υπογραφόντων αναφέρονται στο τέλος αυτού του κειμένου και θα ενημερώνονται καθώς θα προστίθενται νέα ονόματα. Αν θέλετε να προσθέσετε μια γλώσσα σε αυτή τη φόρμα, στείλτε μας ένα e-mail!
Σας παρακαλούμε να διαδώσετε ευρέως αυτό το μήνυμα σε άτομα, συλλογικότητες και πολιτικά κόμματα που συμμερίζονται το πνεύμα αυτής της επιστολής. Σημειώστε επίσης ότι το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι η τελική έκδοση, καθώς πρέπει ακόμη να υποβληθεί σε επιμέλεια και να προστεθούν υπερσύνδεσμοι.
Οι υπογραφές
1. anti colonial iran
2. Kamran Matin, Πανεπιστήμιο του Σάσεξ
3. Priscillia Kounkou Hoveyda, Συλλογικότητα για τους Μαύρους Ιρανούς
4. Assoc Prof Maryam Saeedi, Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον
5. Shahrzad Arshadi, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας
6. Nayereh Tohidi, Καθηγήτρια, Κρατικό Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Νόρθριτζ
7. Fatemeh Shams, Καθηγήτρια Καθηγήτρια Περσικών Σπουδών και Intersectional Feminist Collective
8. Samira Rashti, Health Not Punishment Collective, UCLA
9. Naeimeh Doostdar, Women Revolutionary Council & Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ
10. Amir Ahmadi Arian, Πανεπιστήμιο Μπίνγκχαμπτον
11. Fatemeh Haghighatjoo
12. Zhaleh Sahand, πρώην πολιτική κρατούμενη
13. آناهیتا رحمانی ، زندانی سیاسی سابق و فعال زنان و علیه اعدام / Anahita Rahmani, πρώην πολιτική κρατούμενη, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και κατά των εκτελέσεων
14. Shokoufeh Sakhi, Διδάκτωρ, Επίκουρο Μέλος ΔΕΠ, Πανεπιστήμιο του Τορόντο
15. Sina Zekavat
16. Omid Shekari, Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ
17. Assoc Prof Manijeh Moradian, Κολλέγιο Μπάρναρντ, Πανεπιστήμιο Κολούμπια
18. Darya Kharabi, Transnational Iranian Antifascist Collective
19. Azadeh Momeni, Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Τορόντο
20. Kazem Alamdari, Κρατικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας
21. Fataneh Farahani, Καθηγητής Εθνολογίας, Πανεπιστήμιο Στοκχόλμης, Σουηδία
22. Dana Orkideh, Εικονογράφος και Γραφίστας
23. Ozlem Goner, Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης
24. Gulay Kilicaslan, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κάρλετον
25. Amitis Motevalli
26. Nima Sabouri
27. Sanaz Azimipour, Συγγραφέας
28. Aso Javaheri, Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ
29. Nastaran Saremy, Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ
30. Gita Hashemi, Καλλιτέχνιδα, T’karonto
31. Daria Jehani
32. Damoun Jehani, Διδακτορικός φοιτητής και πολιτικός ακτιβιστής
33. Saeed Rahnema, Καθηγητής (ερευνητής) Πανεπιστήμιο Γιορκ, Καναδάς
34. Haideh Moghissi, Ομότιμη Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο του Γιορκ
35. Mona Hadisi, Iran Freedom Congress
36. Babak Salari, Φωτογράφος, Μόντρεαλ
37. Saeedeh Niktab Etaati, Επιμελήτρια, Καναδικό Μουσείο Ιστορίας
38. Arash Ghiassi
39. Muborak Sharif, Ανεξάρτητος ερευνητής
40. Mana Khosrowshahi, Υποψήφιος Διδάκτωρ Σπουδών Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα
41. Mina Mahmoudian
42. Suzan Karimi
43. Avishan Chanani
44. Yeganeh Khoie
45. Maryam Palizban, Δρ., Iméra – Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών, Πανεπιστήμιο Αιξ-Μασσαλία, Γαλλία
46. Nazan Üstündağ, Ανώτατη Σχολή Άλις Σάλομον
47. Mina Fakhravar, Πανεπιστήμιο της Οτάβα
48. Kiana Dashtbazi
49. Mahdi Ghodsi, Δρ., Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Βιέννης, WU, CMEG, Iran Freedom Congress
50. Raha Sabet Sarvestany, Δρ.
51. Zahra Khosroshahi, Δρ, Λέκτορας στις Σπουδές Κινηματογράφου & Τηλεόρασης, Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης
52. Shahla Zendegani Φεμινίστρια κοινωνική ακτιβίστρια
53. Negin Shiraghaei, Azadi Network
54. Hanieh Khosroshahi
55. Mitra Saffari, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων
56. Shahrzad Roshan Zamir, φοιτητής, Νομική Σχολή, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϊ
57. Ali Robaei
58. Mehrdad Samadzadeh, Πανεπιστήμιο του Τορόντο
59. Mahtab Mahboub, υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Έσσεν-Ντούισμπουργκ
60. Hajar Moradi, Καλλιτέχνης Πολυμέσων
61. Ashkan Hashemipour, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
62. Dr Homa Fathi, Υποψήφιος Διδάκτωρ, Σχολή Οδοντιατρικής και Επιστημών Στοματικής Υγείας ΜακΓκίλ
63. Farhad Nomani, Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικών, Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού
64. Sepideh Shariati
65. Sahand Mehraeen, Vandad Educational Centre
66. Reza Akbari, Πολιτικός Ακτιβιστής και Συγγραφέας
67. Sedigheh Haj Mohsen, Πολιτικός Ακτιβιστής
68. Dr Azam Khatam, Πανεπιστήμιο του Τορόντο
69. Ali Akbar Mahdi, Δρ., Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ohio Wesleyan, Συνταξιούχος Λέκτορας, Κρατικό Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Northridge
70. Dr Mohammad-Reza Nikfar, Δρ., Iran Academia
71. Negin Behkam, Women Revolutionary Council και δημοσιογράφος
Συλλογικότητες και οργανώσεις
1. Roud Collective
2. Voice of Iran Revolution
3. Osyan Women’s Collective
4. Kaargaah.net (تحریریهی کارگاه دیالکتیک)
5. هم یاری Iran Solidarity – Τορόντο
6. Transnational Iranian Anti-Fascist Collective (TIAC)
7. Javaneh Verein
8. Global Prison Abolition Coalition
9. Judíxs Antisionistas contra la Ocupación y el Apartheid, Χιλή
10. Flüchtlingscafé Göttingen / Refugee Café Göttingen
11. AK Asyl Göttingen
Υπογραφές αλληλεγγύης
1. Gary Foley, Καθηγητής, Αρχείο Ιστορίας Αβορίγινων, Πανεπιστήμιο Βικτώριας
2. Tony Birch, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης
3. Carlos Eduardo Morreo, Δρ., Πανεπιστήμιο Βικτώρια
4. Tasnim Mahmoud Sammak, Δρ., Πανεπιστήμιο Βικτώρια
5. Juan Tauri, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης
6. Shakira Hussein, Δρ., Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης
7. Amanda Porter, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης
8. AOM Debbie Kilroy, Μετάλλιο του Τάγματος της Αυστραλίας, Sisters Inside και National Network of Incarcerated & Formerly Incarcerated Women and Girls
9. Rebecca Ruth Gould, Διακεκριμένος Καθηγητής Συγκριτικής Ποιητικής και Παγκόσμιας Πολιτικής, SOAS, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
10. Federico Fuentes
11. Karim Safieddine
12. Sara Abbas, Πανεπιστήμιο της Πόλης της Νέας Υόρκης
13. Curtis Levy, filmmaker
14. Gina Lee Robbins
15. Tania Melnick, Judíxs Antisionistas contra la Ocupación y el Apartheid, Chile
16. Dr Elese Dowden
17. Vicki Nguen
18. Michael Rodríguez-Muñiz, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ
19. Marco F. Navarro, Κολλέγιο Κουίνς, Πανεπιστήμιο Πόλης της Νέας Υόρκης
20. Aragorn Eloff, Δρ., Νότια Αφρική
21. Jon Tjhia
22. Lazy Rosario, Μουσικός και DJ
23. Ceylan Hassan, Διδακτορικό Πανεπιστήμιο του Κεντ , Decolonial Cypriot
24. Scheherazade Bloul, Δρ., Πανεπιστήμιο Ντίκιν
25. Sam Wallman
26. Marissa Walker
27. Armaan Singh
28. Brian B+ Cross, Τμήμα Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο
29. Melissa Corbett, Socialist Alliance
30. Benjamin H. Abbott, Δρ., Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού
31. Mitchell Plitnick, ReThinking Foreign Policy
32. Juan Pachon, Latin American Solidarity Network (LASNET)
33. Joanna Wren, Αρχαιολόγος, Ιρλανδία
34. Wayne Heimbach
35. Doita Datta
36. Donovan Ward
37. Hugo Le Gourrierec, σκηνοθέτης, βοηθός σκηνοθέτη κινηματογράφου, Γαλλία
38. Geoff Jordan, Δρ.
39. Sarah Sather, Βοηθός Εκδότη, Νέα Υόρκη
40. Ricardo Dominguez, Καθηγητής, Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο
41. Orla de Díez
42. Danisha, Πανεπιστήμιο Σάι
43. Christy Adeola Braham, Δρ.
44. Sean Purdy, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο
45. Shuddhabrata Sengupta, καλλιτέχνιδα και επιμελήτρια, Raqs Media Collective, Δελχί, Ινδία
46. Balasingham Skanthakumar, συν-εκδότης περιοδικού Polity / διευθυντής της Ένωσης Κοινωνικών Επιστημόνων της Σρι Λάνκα
47. Barbara Taylor, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου
48. N Jayaram, People’s Union for Civil Liberties, Ινδία
49. Kerrigan Hayes
50. Dr Simone Jeger
51. Rashmi Varma, Πανεπιστήμιο του Γουόρικ
52. Amina Ali, συγγραφέας, Νέα Υόρκη
53. Lea G
54. Carolyn D’Cruz, Δρ.
55. Amaury Rodriguez, συγγραφέας
56. Tori Ball, Πανεπιστήμιο του Ντάραμ
57. Matthew Klugman, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Βικτώρια
58. Mohammed Elnaiem
59. María Paula Hernández, Υποψήφια Διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο La Trobe
60. Juan-Camilo Riano-Rodriguez, Υποψήφιος Διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Βικτώριας
61. Suraia Sahar
62. John Michael Colón, Συγγραφέας & Εκδότης, Περιοδικό Strange Matters
63. Michael Karadjis, Πανεπιστήμιο Δυτικού Σίδνεϊ
64. Dr S.N, UCL
65. Nicholas Bray
66. Antonios Tiganis, Πανεπιστήμιο του Άαρχους
67. Robin Yassin-Kassab, Συγγραφέας
68. Joseph Daher, Ανεξάρτητος Ακαδημαϊκός και Ερευνητής
69. Wil Sahar Patrick, Υποψήφιος Διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο της Βικτώριας
70. Ian Parker, Anti-Capitalist Resistance Μάντσεστερ
71. Simon Pearson, Anti Capitalist Musings και Anti Capitalist Resistance
Μετάφραση: elaliberta.gr
“Our support for the open letter: To Iran’s political prisoners, trapped ‘between two blades of a scissors’”, Overland, 27 Αυγούστου 2026, https://overland.org.au/2026/08/our-support-for-the-open-letter-to-irans-political-prisoners-trapped-between-two-blades-of-a-scissors/.
« Nous soutenons la lettre ouverte : Aux prisonniers politiques iraniens, pris “ entre les deux lames d’une paire de ciseaux ” », Inprecor, 27 Αυγούστου 2026, https://inprecor.fr/nous-soutenons-la-lettre-ouverte-aux-prisonniers-politiques-iraniens-pris-entre-les-deux-lames-dune.
