Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2020 16:41

Δυναμώνουν οι λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν ως απάντηση στην κατάρριψη του επιβατικού αεροπλάνου από το Ιράν

Frieda Afary

Fatemeh Masjedi

Sina Zekavat

Δυναμώνουν οι λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν ως απάντηση στην κατάρριψη του επιβατικού αεροπλάνου από το Ιράν

Το Σάββατο 11 Ιανουαρίου, ύστερα από τρεις ημέρες άρνησης της ιρανικής κυβέρνησης για την κατάρριψη του ουκρανικού αεροπλάνου στην Τεχεράνη στις 8 Ιανουαρίου, ένας εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραδέχτηκε ότι ένας ιρανικός πύραυλος είχε χτυπήσει το αεροπλάνο κατά λάθος. Αυτό συνέβη λίγες ώρες μετά τις πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν στις αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ που επρόκειτο να αποτελέσουν αντίποινα εναντίον της δολοφονίας από τις ΗΠΑ του στρατηγού Κασσέμ Σολεϊμανί, διοικητή της δύναμης Κουντς της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς (IRGC) και του Αμπού Μαχντί αλ-Μουχάντις, ανώτατου διοιηκητή ιρακινής πολιτοφυλακής / ιδρυτή της πολιτοφυλακής Κατά’ιμπ της Χεζμπολλάχ.

Το Ιράν είχε προειδοποιήσει την ιρακινή κυβέρνηση εκ των προτέρων για τη θέση των επιθέσεων αντιποίνων στις αμερικανικές βάσεις στις 7 Ιανουαρίου και έτσι έδωσε τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να αποτρέψουν απώλειες. Ωστόσο, το Ιράν δεν είχε διακόψει τη λειτουργία της κυκλοφορίας εμπορικών αεροσκαφών κατά τη διάρκεια και μετά τις επιθέσεις αντιποίνων και προφανώς μπέρδεψε το ουκρανικό αεροπλάνο με αμερικανικό πύραυλο. Πολλοί από τους 176 επιβάτες του ουκρανικού αεροσκάφους ήταν Ιρανοί με διπλή υπηκοότητα, μεταξύ των οποίων μεταπτυχιακοί φοιτητές, οι οποίοι επισκέπτονταν τις οικογένειές τους κατά τη διάρκεια των χειμερινών διακοπών και επέστρεφαν στον Καναδά και τη Βρετανία. Ανάμεσά τους ήταν επίσης κι άλλοι, Καναδοί, Ουκρανοί, Βρετανοί και Σουηδοί πολίτες. Υπήρχαν επίσης 9 μέλη του πληρώματος.

Αρχικά, η ιρανική κυβέρνηση αρνήθηκε όλους τους ισχυρισμούς ότι πύραυλός της είχε χτυπήσει το αεροπλάνο. Απείλησε επίσης Ιρανούς δημοσιογράφους που ερευνούσαν αυτή την υπόθεση. Ωστόσο, μετά από αδιαμφισβήτητες αποδείξεις που παρείχαν οι ουκρανικές, καναδικές και αμερικανικές πηγές, το Ιράν αναγκάστηκε να παραδεχτεί την αλήθεια.

Οι δηλώσεις ενός ηγέτη του IRGC το Σάββατο 11 Ιανουαρίου οδήγησαν αμέσως σε μεγάλες και οργισμένες διαμαρτυρίες από φοιτητές στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις. Οι διαδηλωτές/τριες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στις πενθούσες οικογένειες των αθώων επιβατών και του πληρώματος που σκοτώθηκαν στο αεροπλάνο, αποκάλυψαν την σαραντάχρονη ιστορία κυβερνητικών ψεμάτων και εξαπατήσεων, έσκισαν εικόνες του Σολεϊμανί και κάλεσαν σε ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και του Σώματος της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς. Παρά τις σφαίρες και τις επιθέσεις με δακρυγόνα από τις δυνάμεις ασφαλείας, καθώς και πολλές συλλήψεις, οι διαδηλωτές/τριες κάλεσαν σε διαδήλωση την Κυριακή το βράδυ, ενάντια στο καθεστώς και για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, των εργατικών δικαιωμάτων και την προστασία του περιβάλλοντος. Πολλοί/ές συγκεντρώθηκαν στην «Πλατεία Ελευθερίας» της Τεχεράνης και σε άλλες πόλεις όπως το Μάσχαντ, Ισφαχάν, Σαναντάτζ, Σιράζ, Μπάμπολ, Χαμεντάν, Ορουμιγιέ, καθώς και Ραστ, Γιαζντ, Σεμάν, Γκοργκάν, Αράκ, Ζαμτζάν, Αμπαντάν, Άχβαζ. Σε αρκετά μέρη, οι κρατικές γιγαντοαφίσες με την εικόνα του Σολεϊμάνι πάνω τους σκίστηκαν, κομματιάστικαν και απομακρύνθηκαν από τους διαδηλωτές/τριες.

Τα συνθήματα περιελάμβαναν τα εξής: «Ο δικτάτορας και το IRGC, είσαι το ISIS μας», «Ο εχθρός είναι στη χώρα μας», «Δεν θα έχουμε θύματα προς τιμή του δολοφονημένο ηγέτη», «Οι ανάξιοι IRGC είναι πηγή ντροπής για η χώρα μας», «Οι IRGC δολοφονούν και ο ηγέτης τους υποστηρίζει», "Θάνατος στον δικτάτορα», «Είμαστε τα θύματα της “σκληρής εκδίκησής” σας», «Ο Σολεϊμανί είναι δολοφόνος, ο ηγέτης του διεφθαρμένος», «Θάνατος στον καταπιεστή, είτε βασιλιά είτε Μεγάλο Ηγέτη», «Ούτε κυριαρχία θρησκευτικού κηδεμόνα ούτε κυριαρχία μονάρχη», «Θάνατος στην κυριαρχία του θρησκευτικού κηδεμόνα που είναι υπεύθυνος για δολοφονίες χρόνων», «Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου πρέπει να παραιτηθεί», «1.500 σκοτώθηκαν το Νοέμβριο», «Δημοψήφισμα, Δημοψήφισμα», «Εμείς είμαστε σωτήρες μας», «Ψωμί, δουλειές, ελευθερία, ανεξάρτητα συνδικάτα».

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Ιρανών Συνταξιούχων ανέφερε ότι «θυσιάζονται ανθρώπινες ζωές για τις πολιτικές επιδιώξεις και τις συναλλαγές των κυβερνώντων συστημάτων».

Πολλοί καλλιτέχνες ακύρωσαν τα σχέδιά τους να παρακολουθήσουν το ετήσιο φεστιβάλ Φατζρ για τον κινηματογράφο και τη μουσική, το οποίο διοργανώνεται από το κράτος τα τελευταία 40 χρόνια για την επέτειο της ιρανικής επανάστασης του 1979. Ένας ηθοποιός έγραψε ότι δεν ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε ένα φεστιβάλ που επιχορηγείται από το κράτος. Ένας άλλος έγραψε ότι οι σκηνές των διαδηλώσεων στους δρόμους του Ιράν είναι πιο δυνατές από οποιαδήποτε θεατρική παράσταση.

Μια ανακοίνωση των φοιτητών του Πολυτεχνείου Αμίρ Καμπίρ στην Τεχεράνη ανέφερε τα εξής:

«Σήμερα, το “κακό” μας περιβάλει απ’ όλες τις πλευρές. Ενώ οι οικονομικές πολιτικές και η κατασταλτική πολιτική της κυβέρνησης έφεραν τον λαό στα όριά του, εμφανίστηκε πάνω από το κεφάλι μας και η σκιά του πολέμου. Εν μέσω συνεχών απειλών από τις στρατιωτικές δυνάμεις, αυτό που λείπει σήμερα από το πολιτικό κλίμα του Ιράν είναι η φωνή του λαού. Πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο, ο λαός απαιτεί ελευθερία και ισότητα, και ύψωσε τη φωνή με τον πιο δυνατό τρόπο το μήνα Αμπάν για να στείλει το μήνυμά του κι σε άλλους.

Τα γεγονότα των τελευταίων δύο μηνών αποτελούν σαφή μαρτυρία για την πλήρη ανικανότητα του κυβερνώντος καθεστώτος του Ιράν, ενός καθεστώτος, του οποίου η μόνη απάντηση σε κάθε κρίση είναι η προσφυγή στη βία. Το καθήκον μας σήμερα είναι να κατευθύνουμε όλες τις προσπάθειές μας ενάντια στο σύνολο του συστήματος καταστολής, είτε έχει τη μορφή μιας καταπιεστικής κυβέρνησης είτε μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η παρουσία της Αμερικής στη Μέση Ανατολή δεν παράγει παρά μόνο αυξανόμενη ανασφάλεια και χάος. Η στάση μας απέναντι στην επιθετική αυτή δύναμη είναι ξεκάθαρη. Ωστόσο, είναι επίσης ξεκάθαρο σε εμάς ότι η αμερικανική εκστρατεία στην περιοχή δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την καταστολή στο εσωτερικό της χώρας. [...]

Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγουμε από τη σημερινή κρίση είναι να επιστρέψουμε σε μια πολιτική που βασίζεται στα λαϊκά δημοκρατικά δικαιώματα, μια πολιτική που δεν θα πέφτει στην αγκαλιά του ιμπεριαλισμού εξαιτίας του φόβου για τον δεσποτισμό και και θα νομιμοποιεί τον δεσποτισμό στο όνομα της αντίστασης και της καταπολέμησης του ιμπεριαλισμού. Ναι, η διέξοδος από την παρούσα κατάσταση είναι η ταυτόχρονη απόρριψη του δεσποτισμού του ιμπεριαλισμού

Αυτή η εύγλωττη ανακοίνωση και τα συνθήματα που φωνάχτηκαν στο τελευταίο κύμα μαζικών διαμαρτυριών στο Ιράν δείχνουν ότι η εξέγερση έχει προχωρήσει σε ένα νέο στάδιο. Οι προσπάθειες του καθεστώτος να εκτρέψει τις διαμαρτυρίες μετά τη δολοφονία του Κασσέμ Σολεϊμανί από τις ΗΠΑ και να δώσει την εντύπωση ότι οι ιρανικές μάζες βρισκόταν στο πλευρό του, αποδείχθηκαν αποτυχημένες. Ενώ αυτό το καθεστώς εξακολουθεί να υποστηρίζεται ίσως από το ένα τέταρτο του ενήλικου πληθυσμού, η πλειοψηφία είναι σαφώς αντίθετη σ’ αυτό και θέλει να το δει να ανατρέπεται.

Αυτό που αποκαλύπτουν επίσης οι ανακοινώσεις και τα συνθήματα του τελευταίου κύματος διαμαρτυριών είναι ότι οι προσπάθειες αμφισβήτησης τόσο της Ισλαμικής Δημοκρατίας όσο και των μοναρχικών και η αποφασιστικότητα εναντίωσης τόσο στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό όσο και στον αυταρχισμό του ιρανικού καθεστώτος και στον περιφερειακό ιμπεριαλισμό είναι πολύ ισχυρές.

Αν το σημερινό κύμα της ιρανικής εξέγερσης συνεχιστεί, βαθύνει και υποστηριχτεί από προοδευτικές δυνάμεις σε διεθνές επίπεδο, έχει τη δυνατότητα να γίνει μια άλλη κοινωνική επανάσταση. Πρέπει επίσης να προσεγγίσει ενεργά τους προοδευτικούς και επαναστάτες διαδηλωτές του Ιράκ και του Λιβάνου που αντιτίθενται στον αυταρχισμό, στον σεκταρισμό και στον ιμπεριαλισμό, συμπεριλαμβανομένου του περιφερειακού ιμπεριαλισμού του ιρανικού καθεστώτος στο Ιράκ και στο Λίβανο.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό το νέο κύμα των αντιπολεμικών διαμαρτυριών στη Δύση να μην περιορίζεται στην αντιπαράθεση με τις πολεμικές ενέργειες της διοίκησης Τραμπ ή να προσπαθεί να νομιμοποιήσει την ιρανική κυβέρνηση με οποιονδήποτε τρόπο. Πρέπει να ακούσουμε αυτό που διεκδικεί το σημερινό κύμα των λαϊκών εξεγέρσεων στο Ιράν και την περιοχή και να μη γίνουμε απολογητές της ιρανικής κυβέρνησης στο όνομα της αντίθεσης στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σύμφωνα με τα λόγια μιας Ιρανής σοσιαλίστριας φεμινίστριας: «Για το δικτατορικό ιρανικό καθεστώς, το οποίο καπηλεύεται το θάνατο, οι ανθρώπινες ζωές είναι άχρηστες και είναι πολύτιμες μόνο για την επίτευξη κέρδους. Αλλά αυτή τη φορά, ο λαός του Ιράν δεν θα μείνει σιωπηλός και θα προχωρήσει μέχρι να ανατρέψει αυτό το καθεστώς».

12 Ιανουαρίου 2020

Μετάφρασηe la libertà

Frieda Afary, Fatemeh Masjedi, Sina Zekavat, «Iran Popular Protests Against Regime Intensify in Response to Iran Downing of Passenger Plane», Alliance of Middle Eastern and North African Socialists, 12 Ιανουαρίου 2020.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2020 21:41

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.