Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2024 08:21

Τα τύμπανα του πολέμου που ηχούν στο μέτωπο Ισραήλ/Λιβάνου είναι το προοίμιο ενός ολοκληρωτικού πολέμου;

Αεροπορική επιδρομή του Ισραήλ εναντίον του χωριού Άιτα ας-Σά’αμπ στον Νότιο Λίβανο, το Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2023 (AP Photo/Hussein Malla). Οι βομβαρδισμοί του Νότιου Λιβάνου από το Ισραήλ, που ξεκίνησαν αμέσως μετά την 7η Οκτώβρη, έχουν μέχρι στιγμής προκαλέσει τον εκτοπισμό 100.000 Λιβανέζων, τη δολοφονία περισσότερων των 400 ατόμων και ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή.

 

 

Gilbert Achcar

 

Τα τύμπανα του πολέμου που ηχούν στο μέτωπο Ισραήλ/Λιβάνου είναι το προοίμιο ενός ολοκληρωτικού πολέμου;

 

 

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρήθηκε απότομη κλιμάκωση της ανταλλαγής πυρών μεταξύ της λιβανέζικης αντίστασης και των ισραηλινών δυνάμεων στο Νότιο Λίβανο/Βόρεια του σιωνιστικού κράτους. Η κλιμάκωση αυτή συνοδεύτηκε από κλιμάκωση των δηλώσεων και των απειλών μεταξύ των δύο πλευρών, με αυξανόμενες ισραηλινές απειλές να εξαπολύσουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο σε όλες τις περιοχές όπου έχει αναπτυχθεί η Χεζμπολάχ και να τους επιφέρουν μια τύχη παρόμοια με αυτή της Λωρίδας της Γάζας όσον αφορά την ένταση της καταστροφής.

Ωστόσο, ενώ πηγές του ισραηλινού στρατού διαβεβαιώνουν ότι είναι πλήρως προετοιμασμένος να διεξάγει αυτόν τον πόλεμο, οι ισχυρισμοί αυτοί έρχονται σε αντίθεση με τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για την αύξηση του αριθμού των επιστρατευμένων εφέδρων από 300.000 σε 350.000 με την αύξηση της ηλικίας εξόδου από την εφεδρεία (από τα 40 στα 41 για τους στρατιώτες, από τα 45 στα 46 για τους αξιωματικούς και από τα 49 στα 50 για τους ειδικούς, όπως οι γιατροί και τα μέλη του πληρώματος των αεροσκαφών).

Επιπλέον, οι προσπάθειες αυτές συνεχίζουν να προσκρούουν στην επιμονή της σιωνιστικής στρατιωτικής διοίκησης για την ανάγκη να τερματιστεί η εξαίρεση από την επιστράτευση των υπερορθόδοξων φοιτητών της γιεσίβα, γεγονός που θα αύξανε τον αριθμό των στρατιωτών χωρίς να αυξηθεί η επιβάρυνση των οικογενειών και των θέσεων εργασίας των σημερινών νεοσύλλεκτων και, ως εκ τούτου, της οικονομίας της χώρας. Έτσι, ενώ οι προσπάθειες για αύξηση των επιστρατευμένων σίγουρα υποδηλώνουν την αποφασιστικότητα της στρατιωτικής ηγεσίας να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του Λιβάνου, δείχνουν ταυτόχρονα ότι η κλιμάκωση των απειλών από την ισραηλινή πλευρά δεν αντανακλά πραγματική πρόθεση να εξαπολύσει έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας κατά του Λιβάνου υπό τις παρούσες συνθήκες, ιδίως από τη στιγμή που όλοι αντιλαμβάνονται ότι το κόστος ενός τέτοιου πολέμου για το σιωνιστικό κράτος θα είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος της εισβολής στη Γάζα, τόσο από την άποψη του ανθρώπινου κόστους (ακόμη και αν ο σιωνιστικός στρατός απέχει από την εισβολή στο λιβανέζικο έδαφος και περιοριστεί σε εντατικούς βομβαρδισμούς, όπως είναι πιθανό, ο αριθμός των θυμάτων από τους βομβαρδισμούς στο εσωτερικό του κράτους του Ισραήλ θα είναι αναπόφευκτα μεγαλύτερος από ό,τι στον πόλεμο στη Γάζα), του στρατιωτικού κόστους (το είδος του εξοπλισμού που θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει ο σιωνιστικός στρατός εναντίον της Χεζμπολάχ), όσο και του οικονομικού κόστους.

Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα για το Ισραήλ, καθώς δεν μπορεί να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του Λιβάνου χωρίς μαζική αύξηση της βοήθειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σύγκριση με την ήδη μεγάλη βοήθεια που παρέχει η Ουάσιγκτον στον γενοκτονικό πόλεμο που διεξάγεται στη Γάζα. Επιπλέον, δεδομένου ότι η Χεζμπολάχ συνδέεται οργανικά με την Τεχεράνη, ένας ολοκληρωτικός πόλεμος των σιωνιστικών δυνάμεων κατά του Λιβάνου θα μπορούσε να επεκταθεί και στο Ιράν, το οποίο θα μπορούσε να εκτοξεύσει ρουκέτες και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο κράτος του Ισραήλ, όπως έκανε τον περασμένο Απρίλιο. Υπό το πρίσμα αυτής της εξάρτησης της ισραηλινής επίθεσης από την αμερικανική βοήθεια, η ξαφνική κλιμάκωση της ρητορικής του Νετανιάχου κατά της κυβέρνησης Μπάιντεν τις τελευταίες ημέρες αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της απροθυμίας της σιωνιστικής κυβέρνησης να εξαπολύσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του Λιβάνου υπό τις παρούσες συνθήκες, καθώς η συμπεριφορά του Νετανιάχου προς την Ουάσιγκτον έρχεται σε αντίθεση με την ανάγκη του στρατού του για ακόμη μεγαλύτερη αμερικανική υποστήριξη από αυτή που έχει λάβει μέχρι σήμερα.

Έχει καταστεί έτσι σαφές ότι ο Νετανιάχου ποντάρει στο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα κερδίσει μια δεύτερη θητεία στις αμερικανικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις αρχές Νοεμβρίου. Συμπεριφέρεται σαν τζογαδόρος που αποφάσισε να ρίξει όλα όσα είχε στο τραπέζι παίζοντας διπλά ή τίποτα. Εκτός αυτού, ο Νετανιάχου επωφελείται πολιτικά από την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ αυτού και της κυβέρνησης Μπάιντεν, η οποία αυξάνει τη δημοτικότητά του, καθώς τον παρουσιάζει ως σιωνιστή ηγέτη που αντιστέκεται στις εξωτερικές πιέσεις ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Προετοιμάζεται για ένα νέο γύρο αυτού του πολιτικού παιχνιδιού, δείχνοντας τη σημαντική πολιτική υποστήριξη που απολαμβάνει στο αμερικανικό Κογκρέσο έναντι της κυβέρνησης Μπάιντεν, όταν μεταβεί στην Ουάσιγκτον για να εκφωνήσει την τέταρτη ομιλία του σε κοινή συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας στις 24 Ιουλίου.

Εάν ο Τραμπ κερδίσει τις εκλογές, ο Νετανιάχου θα αναζητήσει μια υποστήριξη απαλλαγμένη από τους περιορισμούς και τις πιέσεις που προσπάθησε πρόσφατα να του επιβάλει η κυβέρνηση Μπάιντεν. Αν ο Τραμπ δεν κερδίσει, ο Νετανιάχου είναι πιθανό να διαπραγματευτεί με τη διοίκηση Μπάιντεν και τη σιωνιστική αντιπολίτευση για να λάβει εγγυήσεις που θα του επιτρέψουν να σπάσει την εξάρτησή του από τη σιωνιστική ακροδεξιά στην κυβέρνησή του και να σχηματίσει ένα υπουργικό συμβούλιο «εθνικής ενότητας» του οποίου θα ηγηθεί μέχρι τις επόμενες εκλογές του 2026. Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, θα προσπαθήσει σίγουρα να τον ξεφορτωθεί, διασπώντας τον συνασπισμό στον οποίο βασίζεται η σημερινή του κυβέρνηση στην Κνέσετ και εξαναγκάζοντας σε πρόωρες εκλογές.

Ας μη θεωρήσουμε όμως ότι ο πολιτικός αγώνας εντός της σιωνιστικής πολιτικής ελίτ γίνεται μεταξύ γερακιών και περιστεριών: είναι μάλλον μεταξύ γερακιών και όρνεων. Και οι δύο πλευρές, ο Νετανιάχου και η αντιπολίτευση, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τρίτη επιλογή στο βόρειο μέτωπό τους, παρά μόνο η Χεζμπολάχ να συναινέσει και να δεχτεί να αποσυρθεί βόρεια σε εφαρμογή του Ψηφίσματος 1701 που υιοθέτησε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μετά τον 33ήμερο πόλεμο του 2006, ή να διεξάγει έναν σκληρό πόλεμο εναντίον της Χεζμπολάχ με υψηλό κόστος, τον οποίο όλοι θεωρούν απαραίτητο για να ενισχύσουν την αποτρεπτική ικανότητα του κράτους τους, που έχει μειωθεί σημαντικά στο μέτωπο του Λιβάνου μετά τις 7 Οκτωβρίου.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

جلبير الأشقر , « هل يمهّد قرع طبول الحرب على الجبهة اللبنانية لحرب شاملة؟» , القدس العربي

,24 Ιουνίου 2024

https://www.alquds.co.uk/%d9%87%d9%84-%d9%8a%d9%85%d9%87%d9%91%d8%af-%d9%82%d8%b1%d8%b9-%d8%b7%d8%a8%d9%88%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%ad%d8%b1%d8%a8-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d8%ac%d8%a8%d9%87%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%84%d8%a8/.

Gilbert Achcar, “Is the drumbeat of war on the Israel/Lebanon front a prelude to all-out war?”, جلبير الأشقر / Gilbert Achcar, 24 Ιουνίου 2024, https://gilbert-achcar.net/drumbeat-of-war. Αναδημοσίευση: International Viewpoint, 25 Ιουνίου 2024, https://internationalviewpoint.org/spip.php?article8570.

 

 

 

 

                                      

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2024 12:44

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.