Τρίτη, 02 Ιανουαρίου 2018 11:37

Για τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Ιράν

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Frieda Afary

Σκέψεις σχετικά με τις αυξανόμενες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Ιράν

Οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στην πόλη Μάσχαντ την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου εξαπλώθηκαν γρήγορα σε περισσότερες από 40 πόλεις όπως την Τεχεράνη, το Κερμανσάχ, τη Ραστ, το Ισφαχάν, το Σιράζ, το Χαμεντάν, το Κερμάν, τη Ζαντζάν, το Άχβαζ το Μπαντάρ Αμπάς, ακόμη και στην πόλη Κομ, τη θρησκευτική πρωτεύουσα του Ιράν. Αυτοί που συμμετέχουν είναι κυρίως νέοι ηλικίας κάτω των 30 ετών, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις συμμετείχαν και γονείς με τα παιδιά τους. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον 5 άτομα έχουν σκοτωθεί στο Λορεστάν και πάνω από 50 άτομα έχουν συλληφθεί από ισχυρές δυνάμεις ασφαλείας [Σ.τ.Μ.: από τις 31/12 που γράφτηκε το άρθρο, ο αριθμός των νεκρών έχει αυξηθεί στους 20 και οι συλληφθέντες είναι εκατοντάδες]. Κάποια κυβερνητικά κτίρια και τράπεζες πυρπολήθηκαν από τους διαδηλωτές και κάηκαν φωτογραφίες του Χαμενεΐ και του Χομεϊνί.

Σε σύγκριση με τις μαζικές διαδηλώσεις που ξέσπασαν το 2009 μετά από τη νοθεία που έγινε στις προεδρικές εκλογές, οι διαδηλώσεις αυτές διαφέρουν από πολλές απόψεις: 1. Αντιτίθενται άμεσα στη φτώχεια και τη διαφθορά του συστήματος. 2. Περιλαμβάνουν ευρεία συμμετοχή της εργατικής τάξης (ανδρών και γυναικών) και πολλών ανέργων. 3. Στα αιτήματα περιλαμβάνονται το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, θάνατος στον Ανώτατο ηγέτη Χαμενεΐ, θάνατος στον πρόεδρο Ρουχάνι, θάνατος στους «Φρουρούς της Επανάστασης» και τερματισμός της στρατιωτικής παρέμβασης του Ιράν στη Συρία και το Λίβανο. 4. Σε μερικές περιπτώσεις, μεμονωμένες γυναίκες έχουν αφαιρέσει με γενναιότητα τις μαντίλες ή τα πέπλα τους σε δημόσιους χώρους και έχουν ενθαρρύνει κι άλλες να τις ακολουθήσουν.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτές οι διαδηλώσεις ξέσπασαν μετά από τουλάχιστον ένα χρόνο καθημερινών σχεδόν εργατικών δράσεων και απεργιών εναντίον της μη καταβολής μισθών και των φοβερών συνθηκών εργασίας, καθώς και διαμαρτυριών από φτωχούς συνταξιούχους, δασκάλους, νοσηλευτές και όσους έχασαν τις πενιχρές αποταμιεύσεις τους σε τράπεζες που πτώχευσαν. Τα συνθήματα απαιτούν επίσης την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και το τέλος της δικτατορίας.

Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει ισχυρός εθνικιστικός τόνος σε μερικά από τα συνθήματα όπως «Ούτε Γάζα, ούτε Λίβανος, θυσιάζω τη ζωή μου για το Ιράν» ή μια μοναρχική επιρροή που εκφράζεται σε συνθήματα που υποστηρίζουν την κληρονομιά του Σάχη Ρεζά Παχλεβί.

Κάποιοι Ιρανοί πιστεύουν ότι οι διαδηλώσεις μπορεί να έχουν ξεκινήσει από το Ισλαμικό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης για να εδραιώσει την εξουσία του, καθώς υπάρχει φαγωμάρα στο εσωτερικό του καθεστώτος και απειλή ενός άμεσου πολέμου μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας. Άλλοι πιστεύουν ότι οι μοναρχικοί και οι Μουτζαχεντίν Χαλκ, με την υποστήριξη της διοίκησης του Τραμπ, είχαν σημαντικό ρόλο στην ενθάρρυνση των διαδηλώσεων.

Για τους Ιρανούς που αντιτίθενται σε όλους αυτούς τους παράγοντες και πραγματικά ελπίζουν σε ένα απελευθερωτικό κίνημα, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μάθουν από τα διδάγματα της συριακής επανάστασης. Εάν το μαζικό κίνημα εναντίον της φτώχειας και της δικτατορίας περιοριστεί απλώς στην ανατροπή του καθεστώτος χωρίς ένα θετικό και προοδευτικό όραμα, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να κυριαρχηθεί από δεξιούς λαϊκιστές ή μοναρχικούς και να γίνει ένα πιόνι στις ιμπεριαλιστικές αντιπαλότητες.

Αυτή είναι μια στιγμή κατά την οποία οι Ιρανοί σοσιαλιστές και μαρξιστές που δεν υποστηρίζουν αυταρχικές ταμπέλες σοσιαλισμού μπορούν να κάνουν τη διαφορά οργανώνοντας μέσα σε αυτό το κίνημα την εναντίωσή τους στο καπιταλιστικό κράτος του Ιράν, βοηθώντας την ανάπτυξη των εργατικών συμβουλίων, υπερασπίζοντας και προωθώντας τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε πατριαρχία/μισογυνισμό και μιλώντας ενάντια στις διακρίσεις που υφίστανται οι εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες του Ιράν όπως οι Κούρδοι και οι Μπαχάι.

Η εμβάθυνση του περιεχομένου του σημερινού κινήματος διαμαρτυρίας είναι ο καλύτερος τρόπος για να αμφισβητήσει και να εναντιωθεί στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που υποκινείται από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία, τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν, την Τουρκία και να εκφράσει αλληλεγγύη προς άλλους προοδευτικούς στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο που απαιτούν κοινωνική δικαιοσύνη.

31 Δεκεμβρίου 2017

Δείτε επίσης τους παρακάτω δύο συνδέσμους:

International Campaign in Solidarity with Middle Eastern Political Prisoners

https://www.allianceofmesocialists.org/14964/

The Particular Features of the Islamic Republic’s Capitalism and the Need for a Humanist Alternative to Capitalism/Militarism

https://www.allianceofmesocialists.org/discerning-particular-features-islamic-republics-capitalism-posing-need-humanist-alternative-capitalismmilitarism/

Μετάφραση: e la libertà

Frieda Afary, «Reflections on the Growing Anti-Regime Protests in Iran», Alliance of Syrian and Iranian Socialists, 31 Δεκεμβρίου 2017. 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 02 Ιανουαρίου 2018 18:49
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.