Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018 19:53

Αλληλεγγύη στις λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν!

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Συμμαχία Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής

Αλληλεγγύη στις λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν!

Από τις 28 Δεκεμβρίου του 2017, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει συγκλονιστεί από ένα κύμα κοινωνικών διαμαρτυριών που δεν έχουν προηγούμενο μετά το Πράσινο Κίνημα του 2009. Οι διαμαρτυρίες ξέσπασαν πρώτα στο Μάσχαντ, μια ιερή πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράν κοντά στα βορειοανατολικά σύνορα. Οι διαδηλωτές αντέδρασαν στην αύξηση των τιμών των βασικών αγαθών και στην αύξηση της φτώχειας, φώναξαν «θάνατος στον Ρουχάνι», «θάνατος στον δικτάτορα [Αγιατολάχ Χαμενεΐ]» και ζήτησαν να σταματήσει η στρατιωτική παρέμβαση του Ιράν στη Συρία και το Λίβανο. Οι διαδηλώσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα σε περισσότερες από 100 πόλεις και χωριά σε όλο το Ιράν, μεταξύ των οποίων και στην πρωτεύουσας, την Τεχεράνη.

Μέχρι στιγμής έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 22 άτομα (3 ενώ βρισκόταν υπό κράτηση) και οι δυνάμεις καταστολής συνέλαβαν περισσότερα από 3.700 άτομα, μεταξύ των οποίων 1.000 άτομα στη νότια πόλη Άχβαζ και πολλές γυναίκες που συμμετείχαν ενεργά στις διαμαρτυρίες. Το αυταρχικό καθεστώς του Ιράν έχει επίσης αποκλείσει την πρόσβαση στα μηνύματα μέσω του Telegram και του Instagram, τα οποία χρησιμοποιούνται πάρα πολύ και έχει περιορίσει την πρόσβαση στο διαδίκτυο δημιουργώντας παρεμβολές. Τουλάχιστον 100 φοιτητές ακτιβιστές, κυρίως αριστεροί και προοδευτικοί, συνελήφθησαν και λίγοι έχουν αφεθεί ελεύθεροι. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν περικυκλώσει και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν εισβάλει σε πανεπιστημιουπόλεις Άλλοι ακτιβιστές φοιτητές και συνδικαλιστές καταδιώκονται και απαγάγονται από τα σπίτια και τους κοιτώνες τους. Αυτοί που έχουν συλληφθεί ενδέχεται να υποστούν βασανιστήρια.

Το ιρανικό καθεστώς, παρόμοια με άλλα απολυταρχικά καθεστώτα της περιοχής, κατηγόρησε τους διαδηλωτές ότι αποτελούν μέρος μιας διεθνούς συνωμοσίας με επικεφαλής τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ.

Οι διαμαρτυρίες οφείλονται σε κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, κυρίως τη φτώχεια, την ανεργία και την πολιτική καταπίεση, την έλλειψη δημοκρατικών ελευθεριών όπως η ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι. Επιπλέον, οι διακρίσεις εις βάρος των γυναικών και των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων εντείνουν τις αντιδράσεις μέσα σε έναν εθνοτικά διαφορετικό πληθυσμό που έχει 87% ποσοστό αλφαβητισμού και συνδέεται με τον κόσμο μέσω του Διαδικτύου. Το 40% του πληθυσμού ζει κάτω από το σχετικό όριο φτώχειας και το 90% των εργαζομένων του Ιράν είναι συμβασιούχοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα και παροχές. Ο ελάχιστος μισθός των 230 δολαρίων το μήνα, που είναι το ένα πέμπτο του ποσού που χρειάζεται για να στηριχθεί μια τετραμελής οικογένεια, δεν είναι καν υποχρεωτικός. Πολλές επιδοτήσεις για βασικά είδη διατροφής και βασικές υπηρεσίες καταργήθηκαν μεταξύ του 2010 και του 2014, κατά τη διάρκεια των Προεδριών του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και του Χασσάν Ρουχανί. Ταυτόχρονα, οι τιμές των βασικών τροφίμων έχουν εκτοξευθεί. Το μερίδιο της υγειονομικής περίθαλψης στον προϋπολογισμό έχει μειωθεί. Οι τιμές της ενέργειας αυξάνονται. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τον αυξανόμενο γενικό πληθωρισμό (12% σύμφωνα με το καθεστώς και 40% στην πραγματικότητα) είναι ένα νέο πλήγμα στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και των φτωχότερων κοινωνικών ομάδων.

Την ίδια στιγμή, δισεκατομμύρια δολάρια στον προϋπολογισμό πηγαίνουν σε θεσμούς/ιδρύματα που σχετίζονται με το Ισλαμικό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Αυτά τα ιδρύματα που δεν υπόκεινται σε υποχρέωση λογοδοσίας και είναι απαλλαγμένα από φόρους είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες χαρτοφυλακίου στη Μέση Ανατολή. Αυτά τα ιδρύματα ή «παρακρατικοί θεσμοί» λειτουργούν στην πραγματικότητα από το κράτος και υπό την καθοδήγηση των αξιωματούχων του καθεστώτος και της ηγεσίας των IRGC, του de facto στρατού του Ιράν. Κατέχουν περισσότερο από το 80% της ιρανικής οικονομίας. Επιπλέον, το 2103, ο Ανώτατος ηγέτης, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐι, είχε υπό τον έλεγχό περίπου 95 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του Setad («Setad ejraiye hazrate emam» ή «Έδρα για την εκτέλεση των εντολών του ιμάμη»). Έχει μετοχές σχεδόν σε κάθε τομέα της οικονομίας της χώρας, από τις χρηματοπιστωτικές εταιρείες μέχρι το πετρέλαιο, την αγορά ακινήτων και τις τηλεπικοινωνίες.

Μεγάλα μερίδια των κερδών που αντλεί το κρατικό / IRGC αποσπούνται από το εργατικό δυναμικό του Ιράν / Μέσης Ανατολής δαπανώνται για άμεση και έμμεση στρατιωτική παρέμβαση και ιδεολογική προπαγάνδα στην περιοχή, καθώς και για τη χρηματοδότηση των δυνάμεων ασφαλείας / αστυνομίας / μπασίτζι στο εσωτερικό της χώρας.

Πριν από τις τελευταίες διαμαρτυρίες είχε προηγηθεί περισσότερος από ένας χρόνος καθημερινών σχεδόν δράσεων και απεργιών των εργατών ενάντια στη μη καταβολή μισθών και φρικτές συνθήκες εργασίας, διαδηλώσεων και απεργιών από φτωχούς συνταξιούχους, καθηγητές, νοσηλευτές καθώς και εκείνους που έχασαν τις πενιχρές αποταμιεύσεις τους σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που πτώχευσαν. Πολλοί πολιτικοί κρατούμενοι, συμπεριλαμβανομένου του Ρεζά Σαχαμπί, εργατικού ηγέτη, έχουν πραγματοποιήσει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια απεργίες πείνας.

Δύο ανακοινώσεις ανεξάρτητων συνδικάτων έχουν δηλώσει την υποστήριξή τους στις πιο πρόσφατες λαϊκές διαμαρτυρίες. Οι ανακοινώσεις αυτές έχουν εκδοθεί από την Ένωση Εργαζομένων Λεωφορείων της Τεχεράνης και την Ένωση Εργαζομένων του Χάφτ Τάεφ Ζαγκαρκάουν, καθώς και άλλες πέντε ανεξάρτητες εργατικές οργανώσεις (Ελεύθερη Ένωση Ιρανών Εργατών, Σύλλογος Ηλεκτρολόγων και Εργατών Μετάλλου του Κερμανσάχ, Ένωση Ζωγράφων της επαρχίας Αλμπόρζ, Κέντρο Εργατικής Υπεράσπισης, Επιτροπή για την Επιδίωξη της Ίδρυσης Εργατικών Οργανώσεων). Υποστηρίζουμε τις απόψεις τους που συνοψίζονται στο ακόλουθο απόσπασμα:

«Εμείς, μαζί με τις εργαζόμενες μάζες του Ιράν, φωνάζουμε κάτι που πρέπει να γίνει σαφές: Πρέπει να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας να σταματήσει η φτώχεια και η δυστυχία· όλες οι καταπιέσεις και οι φυλκίσεις πρέπει να τελειώσουν· όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι πρέπει να απελευθερωθούν και τα αρπακτικά του κοινωνικού πλούτου και οι υπεύθυνοι για την καταπίεση πρέπει να διωχθούν και να δικαστούν, ανεξάρτητα από τη θέση τους· ο πλούτος του λαού που έχει κλαπεί από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να επιστραφεί· ο κατώτατος μισθός των εργατών και των υπαλλήλων τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα να αυξηθεί στο πενταπλάσιο και να μειωθούν τα τεράστια εισοδήματα των κυβερνητικών αρχών· το δικαίωμα των εργατών να συγκροτούν ανεξάρτητα συνδικάτα και πολιτικές οργανώσεις και η άνευ όρων ελευθερία του λόγου και του Τύπου καθώς και η ελευθερία των πολιτικών κομμάτων πρέπει να διασφαλίζονται και να ικανοποιηθούν οι διεκδικήσεις της μάζας των εκατομμυρίων Ιρανών».

Οι περισσότεροι διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα εναντίον όλων των φατριών του αυταρχικού καθεστώτος, είτε των λεγόμενων «ρεφορμιστών» είτε των σκληροπυρηνικών, ζητώντας ταυτόχρονα δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα που συμβολίζεται με το σύνθημα «Ψωμί, Εργασία και Ελευθερία». Αν και το κύμα διαδηλώσεων στους δρόμους έχει υποχωρήσει μετά από δύο εβδομάδες υπό την πίεση της κρατικής καταπίεσης, ο αγώνας έχει πλέον στραφεί σε εργατικές απεργίες και άλλες δράσεις στα εργοστάσια. Πολλοί/ες ακτιβιστές/στριες για τα δικαιώματα των γυναικών, δάσκαλοι, οικογένειες πολιτικών κρατουμένων, διάφοροι διάσημοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες έχουν επίσης υποστηρίξει δημόσια τις διαδηλώσεις. Οι οικογένειες των πολιτικών κρατουμένων διαδηλώνουν έξω από τη φυλακή Εβίν στην Τεχεράνη και σε άλλες φυλακές απαιτώντας την απελευθέρωσή τους.

Όπως και με τις εξεγέρσεις και τις λαϊκές διαμαρτυρίες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής από το 2010-2011, αυτές οι διαδηλώσεις αποτελούν απάντηση τόσο στην οικονομική εξαθλίωση όσο και στην πολιτική και κοινωνική καταπίεση. Έχουν το πρόσθετο χαρακτηριστικό της αντίθεσης στις στρατιωτικές παρεμβάσεις του ιρανικού καθεστώτος σε άλλες χώρες της περιοχής, ιδιαίτερα στη Συρία, που συμβολίζονται με το σύνθημα «Αφήστε μόνη τη Συρία, δώστε προσοχή σε εμάς».

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί. Από το 1979, όταν η ιρανική επανάσταση μετατράπηκε γρήγορα σε αντεπανάσταση, η ιρανική νεολαία, οι γυναίκες και οι εργαζόμενοι έχουν υποβληθεί σε ένα καπιταλιστικό, αντιδραστικό και θεοκρατικό καθεστώς που καταπιέζει, βασανίζει και εξαλείφει συστηματικά και φυσικά τους αντιπάλους του.

Εμείς, η Συμμαχία Σοσιαλιστών της Μέσης Ανατολής, στηρίζουμε τις λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν και καλούμε τους προοδευτικούς στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο να σταθούν αλληλέγγυοι μαζί τους. Πιστεύουμε ότι είναι απόλυτη αναγκαιότητα να οικοδομήσουμε μια περιφερειακή και παγκόσμια αλληλεγγύη στους αγώνες ενάντια στον αυταρχισμό, για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα και να αντιταχθούμε στην πατριαρχία, τον ρατσισμό, τις θρησκευτικές ή ομοφοβικές διακρίσεις και τις προκαταλήψεις. Ελπίζουμε ότι οι σημερινές διαδηλώσεις στο Ιράν θα αναγκάσουν το ιρανικό καθεστώς να αποσύρει τη στρατιωτική και οικονομική του υποστήριξη στο δολοφονικό καθεστώς του Μπασάρ αλ-Ασαντ στη Συρία και να σταματήσει τις αντιδραστικές του παρεμβάσεις στην περιοχή. Ελπίζουμε επίσης ότι οι προσπάθειες ορισμένων στοιχείων να διαποτίσουν το κίνημα με αντιραβικό σοβινισμό θα απορριφθούν, για να υπάρξει επικοινωνία με τους λαϊκούς αγώνες σε ολόκληρη την περιοχή.

Είμαστε ενάντια σε όλες τις ξένες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και απαιτούμε τον τερματισμό των κυρώσεων εναντίον του Ιράν, που επηρεάζουν πρώτα και κύρια τις λαϊκές τάξεις της χώρας.

Ζητάμε την απελευθέρωση όλων των διαδηλωτών, των συνδικαλιστών και των άλλων πολιτικών κρατουμένων.

Αλληλεγγύη στις λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και εκκοσμίκευση!

Αλληλεγγύη στους συντρόφους μας!

Όχι στον καπιταλισμό. Όχι στην Πατριαρχία! Οχι στον ρατσισμό! Όχι στις θρησκευτικούς διαχωρισμούς! Ναι στην ενότητα των λαϊκών τάξεων!

Τα πεπρωμένα μας και η χειραφέτηση μας είναι κοινά!

11 Ιανουαρίου 2018

Μετάφραση: e la libertà

Alliance of Middle Eastern Socialists, «Solidarity with the popular protests in Iran!», Alliance of Syrian and Iranian Socialists, 12 Ιανουαρίου 2018, سوريا الحرية للأبد - Syria Freedom Forever, 13 Ιανουαρίου 2018,  International Viewpoint, 14 Ιανουαρίου 2018. 

«! تحالف الاشتراكيين/ات في الشرق الأوسط : «كل التضامن مع التظاهرات الشعبية في إيران

سوريا الحرية للأبد - Syria Freedom Forever, 15 Ιανουαρίου 2018

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018 20:53
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.