Κυριακή, 09 Δεκεμβρίου 2018 16:40

Νέο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων στο Ιράν

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Frieda Afary

Το νέο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων στο Ιράν χρειάζεται την αλληλεγγύη των διεθνιστών σοσιαλιστών και των προοδευτικών

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, το συνεχιζόμενο κύμα διαδηλώσεων και απεργιών στο Ιράν έχει αποκτήσει νέα ένταση.

Από τη μία πλευρά, ο αντίκτυπος του δεύτερου και πιο σκληρού κύματος κυρώσεων της αμερικανικής κυβέρνησης Τραμπ στο Ιράν γονατίζει πραγματικά τις λαϊκές τάξεις. Αν και οι κυρώσεις που αποσκοπούν στην παύση των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, δεν περιλαμβάνουν από τεχνική άποψη εισαγωγές τροφίμων και φαρμάκων, ο τρόπος με τον οποίο εμποδίζουν τις τραπεζικές συναλλαγές μεταξύ του Ιράν και του υπόλοιπου κόσμου, εμποδίζει πρακτικά την πληρωμή για τρόφιμα και φάρμακα. Έτσι, η πλειοψηφία των 82 εκατομμυρίων ανθρώπων του Ιράν υποφέρει από έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων και βασικών υπηρεσιών. Επιπλέον, αντιμετωπίζουν την απότομη πτώση της αξίας του νομίσματος, τον αστρονομικό πληθωρισμό, περισσότερες απολύσεις και μη καταβολή μισθών, οι οποίες σχετίζονται επίσης με τα προβλήματα της οικονομίας του Ιράν πριν από την ανανέωση της επιβολής των κυρώσεων. Δεδομένης της τεράστιας μείωσης της αξίας του πλούτου, ο κατώτατος μισθός μειώνεται τώρα στα 100 δολάρια τον μήνα για μια τετραμελή οικογένεια, που είναι χαμηλότερος από τον ορισμό της απόλυτης φτώχειας από την Παγκόσμια Τράπεζα ($ 2 ανά ημέρα για κάθε άτομο).

Από την άλλη πλευρά, οι ηγέτες του ιρανικού καθεστώτος, όχι μόνο ο Αγιατολλάχ Χαμενεΐ, αλλά και ο πρόεδρος Ρουχάνι, ο «μεταρρυθμιστής», ήταν ακόμα πιο ξεδιάντροποι στις δημόσιες ομιλίες τους για το πόσο «καλά» πάει η ιρανική οικονομία και πώς οι μάζες της Συρίας, του Ιράκ, του Λιβάνου και της Υεμένης υποστηρίζουν τις ιρανικές μάζες στον «γενναίο αγώνα τους» εναντίον του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η διαφθορά των κυβερνητικών αρχών, η οποία αναγνωρίζεται από αρκετούς κυβερνητικούς ηγέτες, δημιουργεί ακόμα περισσότερη οργή στον λαό.

Η πετρελαιοπαραγωγική και βιομηχανική επαρχία Χουζεστάν στο νότιο Ιράν εξακολουθεί να είναι ο πιο δραστήριος χώρος εργατικών και περιβαλλοντικών αγώνων και αγώνων για τα ανθρώπινα δικιαώματα. Οι συνεχιζόμενες απεργίες των εργατών του εργοστασίου ζαχαροκάλαμου Haft Tapeh (4.500 εργάτες) στο Σους και της Εθνικής Χαληβουργίας του Άχβαζ (4.000 εργαζόμενοι) όλη αυτή τη χρονιά περιλάμβαναν και τη συμμετοχή των μελών των οικογενειών τους (γυναίκες και παιδιά) και κατέληξαν σε πορείες στις πόλεις Άχβαζ και Σους και διαμαρτυρίες μπροστά από τα κτίρια των επαρχιακών κυβερνήσεων και στις δύο πόλεις. Στις 18 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 18 εργάτες του Haft Tapeh καθώς και δημοσιογράφοι. Άλλοι εργάτες, μέλη των οικεγενειών τους, εμπλεκόμενοι δικηγόροι και κάτοικοι του Σους συγκεντρώθηκαν μπροστά από το τμήμα δικαιοσύνης του Σους για να διαμαρτυρηθούν για τις συλλήψεις αυτές και ζητώντας να μάθουν πού κρατούνται οι συνεληφθέντες εργάτες και δημοσιογράφοι. Μέχρι στιγμής 12 έχουν απελευθερωθεί. Παρακάτω, θα δείτε μια ανταπόκριση και βίντεο με εργάτες χάλυβα που απεργούν για αλληλεγγύη προς τους εργάτες ζαχαροκάλαμου όπου οι εργάτες φωνάζουν: «Θάνατος σε αυτή τη δημαγωγική κυβέρνηση» και «Ούτε ο ηγέτης ούτε η κυβέρνηση ενδιαφέρονται για τον λαό». https://www.radiozamaneh.com/420833

Οι οδηγοί φορτηγών σε πανεθνικό επίπεδο έκαναν τρεις απεργίες τους τελευταίους έξι μήνες. Υπήρξαν επίσης άλλες εργατικές διαμαρτυρίες στη βιομηχανία πετρελαίου και πετροχημικών στο Χουζεστάν, διαμαρτυρίες αγροτών που ζητούσαν νερό για τις καλλιέργειές τους, διαμαρτυρίες εργαζομένων στους δήμους καθώς και συνταξιούχων που λιμοκτονούν και έχουν σχηματίσει τη δική τους οργάνωση.

Ενώ οι εργατικές διαμαρτυρίες διεκδικούν την καταβολή των μισθών που τους οφείλουν, επιδόματα, μέτρα ασφάλειας και προστασίας στην εργασία, η ιρανική κυβέρνηση συνεχίζει να «ιδιωτικοποιεί» τις εταιρείες που είχε προηγουμένως άμεσα στην κυριότητά της. Τις παραδίδει σε εργολάβους, οι οποίοι είναι στην πραγματκότητα μακρύ χέρι του κράτους και του Σώματος της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς, και παρέχουν μόνο βραχυπρόθεσμες συμβάσεις εργασίας ή καμία σύμβαση εργασίας χωρίς επιδόματα και χωρίς εφαρμογή των πενιχρών κανόνων εργασίας του Ιράν. Ως απάντηση, οι εργάτες ζαχαροκάλαμου Haft Tapeh απαίτησαν το δικαίωμα να διαχειρίζονται πλήρως ή εν μέρει οι ίδιοι την εταιρεία.

Το Χουζέσταν είναι επίσης μια περιοχή σημαντικών αγώνων για τα ανθρώπινα δικιαώματα και για το περιβάλλον. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα που προκλήθηκαν από την κατασκευή φραγμάτων για ηλεκτρική ενέργεια, η ρύπανση που δημιουργείται από τη βιομηχανία πετροχημικών, η υπερβολική χρήση υπόγειων δεξαμενών από την αρπακτική καπιταλιστική ανάπτυξη και η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχουν οδηγήσει στην καταστροφή των ελών, στη μαζική έλλειψη νερού και σε σοβαρή ατμοσφαιρική ρύπανση.

Την περασμένη άνοιξη πραγματοποιήθηκαν στο Χουζέσταν μεγάλες διαμαρτυρίες για την έλλειψη νερού, την έντονη ατμοσφαιρική ρύπανση και την έλλειψη σεβασμού των πολιτισμικών και γλωσσικών δικαιωμάτων του Ιρανικού εθνικά Αραβικού πληθυσμού. Αργότερα, όταν η ιρανική κυβέρνηση σταμάτησε την εκτροπή νερού από τον ποταμό Καρούν στην ιρακινή πόλη Βασόρα, προκειμένου να καθησυχάσει τις διαμαρτυρίες του Χουζεστάν, οι ενέργειές της με τη σειρά τους δημιούργησαν διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος στο Ιράκ διακόπτοντας την υδροηλεκτρική ενέργεια. Στα τέλη Αυγούστου και στις αρχές Σεπτεμβρίου, χιλιάδες Ιρακινοί κατέβηκαν στους δρόμους της Βασόρας ζητώντας απ' την ιρακινή κυβέρνηση να παρέχει κρίσιμης σημασίας υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας και του καθαρού νερού. Οι διαδηλωτές αντιτάσσονταν επίσης στην παρουσία και την επιρροή του Ιράν στο Ιράκ. Κάποιοι εισέβαλαν στο ιρανικό προξενείο και το πυρπόλησαν.

Το ιρανικό καθεστώς τρέμει την αλληλεγγύη μεταξύ των ιρακινών και ιρανικών αγώνων που αντιτίθενται στις εξτρεμιστικές και θρησκευτικές φονταμενταλιστικές ομάδες. Οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Χουζεστάν επισημαίνουν ότι το ιρανικό καθεστώς έχει διευκολύνει τη λειτουργία των σουνιτικών φονταμενταλιστικών ομάδων στο Χουζεστάν, αλλά έχει εντείνει την καταστολή εναντίον των κοσμικών ακτιβιστών για τα ανθρώπινα και τα εργατικά δικαιώματα. Δείτε http://yon.ir/Be76X

Μετά την επίθεση της 22ας Σεπτεμβρίου σε μια ιρανική στρατιωτική παρέλαση στον Άχβαζ, για την οποία ανέλαβε την ευθύνη μια ιρανική αραβική αυτονομιστική ομάδα, το Κίνημα Αραβικού Αγώνα για την Απελευθέρωση του Άχβαζ [ASMLA], περισσότεροι από 1.000 Ιρανοί Άραβες διανοούμενοι, ακτιβιστές για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, καθώς και μερικές από τις συζύγους και τα παιδιά τους συνελήφθησαν από το καθεστώς. Στις 10 Νοεμβρίου, 22 από τους συλληφθέντες, κανένας από τους οποίους δεν είχε καμία σχέση με την ASMLA, εκτελέστηκαν χωρίς καμία δίκη και θάφτηκαν σε ανώνυμους τάφους. Δείτε https://www.allianceofmesocialists.org/iran-hangs-22-ahwazis-in-mass-executions-including-a-father-his-son/

Το ιρανικό καθεστώς φοβάται επίσης τους αγώνες αυτοδιάθεσης στο ιρανικό Κουρδιστάν, οι οποίοι έχουν μια ισχυρή εργατική διάσταση. Στις 14 Σεπτεμβρίου, μια μαζική απεργία στο ιρανικό Κουρδιστάν κηρύχθηκε εναντίον των εκτελέσεων τεσσάρων Κούρδων πολιτικών κρατουμένων, του Ραμίν Χοσσεΐν Παναχί, του Ζανιάρ Μοραντί, του Λογμάν Μοραντί και του Καμάλ Αχμαντινετζάντ, και εναντίον των πυραυλικών επιθέσεων του Ιράν στους Κούρδους αντιφρονούντες στο Βόρειο Ιράκ. (Βλέπε το παρακάτω άρθρο σχετικά με τη σύνδεση μεταξύ αυτών των εκτελέσεων, των επιθέσεων και της Συνόδου Κορυφής της Τεχεράνης στις 7 Σεπτεμβρίου, με τους Ρουχάνι, Πούτιν, Ερντογάν, καθώς και της συνόδου των Πούτιν-Ερντογάν για το Ιντλίμπ της Συρίας και τους Κούρδους, στις 13 Σεπτεμβρίου. https://www.allianceofmesocialists.org/the-ominous-ramifications-of-the-tehran-summit-and-the-sochi-agreement-between-russia-turkey-syria-and-iran/)

Σε εθνικό επίπεδο, οι Ιρανοί εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα τόσο για τα οικονομικά όσο και για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχουν απεργήσει δύο φορές από την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς και διεκδικούν μισθούς/επιδόματα πιο πάνω από τους σημερινούς τους μισθούς φτώχειας, το δικαίωμα οργάνωσης, το δικαίωμα ελεύθερης εκπαίδευσης για όλους και καμία διάκριση εις βάρος των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων για τις οποίες αναγνωρίζουν το δικαίωμα στη δημόσια εκπαίδευση στη γλώσσα τους (Κουρδικά, Αζερικά ή Αραβικά). Ζητούν την άμεση απελευθέρωση των φυλακισμένων ηγετών του σωματείου δασκάλων όπως του Εσμαΐλ Αμπντί, του Μοχάμμαντ Βπεχεστί Λανγκερουντί και του Μοχάμμαντ Χαμπίμπι, οι οποίοι εκτίουν ποινές φυλάκισης για το "έγκλημα" της οργάνωσης ενός σωματείου. Σε άλλους επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές φυλάκισης, μαστίγωμα ή εξορία. Οι απεργοί εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να απειλούνται με απόλυση ή εξορία. Δείτε https://www.allianceofmesocialists.org/what-can-u-s-teacher-protests-learn-from-iranian-teacher-protests/

Οι πιο αποφασισμένες είναι οι φυλακισμένες φεμινίστριες. Οι πιο σημαντικές είναι η Νασρίν Σοτουντέχ, δικηγόρος για τα κορίτσια της επανάστασης (γυναίκες που συνελήφθησαν για την αφαίρερση του χιτζάμπ δημόσια), η Ναργκίς Μοχαμμαντί, ακτιβίστρια εναντίον της θανατικής ποινής, η Ζεϊνάμπ Τζαλαλιάν, Κούρδισσα πολιτική ακτιβίστρια, η Γκολρόχ Ιράι, συγγραφέας, η Ατενά Νταεμί, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των παιδιών. Άλλες φεμινίστριες φυλακίστηκαν για τη διοργάνωση εργαστηρίων για τα δικαιώματα των γυναικών. Φεμινιστές, όπως η Αράς Σαντεγί και η Φαρχάντ Μεϊσαμί, βρίσκονται επίσης στη φυλακή. Αρκετοί και αρκετές εφιστούν την προσοχή στην άσχημη κατάστασή τους από απεργίες πείνας. Όλες υποφέρουν από διάφορα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τη φυλακή. Η Σοτουντέχ έχει στερηθεί οικογενειακές επισκέψεις επειδή αρνείται να φορέσει ολόπκληρο το χιτζάμπ κατά τις επισκέψεις. Η Μοχαμμαντί δεν έχει δει τα παιδιά της για αρκετά χρόνια. Η Τζαλαλιάν έχει μείνει τυφλή. Δείτε https://www.allianceofmesocialists.org/solidarity-with-iranian-women-political-prisoners-and-women-indicted-for-opposing-the-compulsory-hijab-or-for-other-social-justice-activities/

Στις 22 Οκτωβρίου, ο Φαρσίντ Ηακκί, ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των παιδιών και το περιβάλλον, μαχαιρώθηκε έξω από το σπίτι του και έπειτα κάηκε από πράκτορες της ιρανικής κυβέρνησης. Πέντε άλλοι/ες περιβαλλοντικοί ακτιβιστές/ίστριες, γυναίκες και άνδρες, κατηγορήθηκαν για κατασκοπεία και για το έγκλημα της "διάδοσης της διαφθοράς στη χώρα", το οποίο επισύρει θανατική ποινή. Τον Φεβρουάριο, ο Καβούς Σεγέντ Εμαμί, καθηγητής κοινωνιολογίας και περιβαλλοντικός ακτιβιστής δολοφονήθηκε στη φυλακή.

Οι φοιτητές/τριες των πανεπιστημίων συμμετείχαν επίσης σε ορισμένες από τις παραπάνω διαμαρτυρίες και έκαναν τις δικές τους διαμαρτυρίες στα πανεπιστήμια της Τεχεράνης και του Αλαμέχ Ταμπαταμπαΐ καθώς και σε άλλες επαρχίες για να αντιταχθούν στην επιβολή από την κυβέρνηση αμοιβών για υπηρεσίες/μαθήματα που ήταν προηγουμένως δωρεάν και για να αμφισβητήσουν των αποκλεισμό των φοιτητών «με αστέρι»1 (πολιτικοί ακτιβιστές). Οι φοιτητές/τριες των πανεπιστημίων που συνελήφθησαν για την υποστήριξη των λαϊκών διαδηλώσεων εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2017/Ιανουάριο 2018 εξακολυθούν να αγωνίζονται ενάντια στις ποινές φυλάκισης που εκδίδονται από τα δικαστήρια. Στις 20 Νοεμβρίου, οι φοιτητές των Πανεπιστημίων της Τεχεράνης και του Αλαμέχ Ταμπαταμπαΐ πραγματοποίησαν μια συγκέντρωση για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς τους απεργούς εργάτες του εργοστασίου ζαχαροκάλαμου Χαφτ Ταπέχ και άλλους απεργούς εργάτες και δασκάλους. Δείτε https://wp.me/p9vUft-yl και https://www.radiozamaneh.com/420883 και https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=495452184292880&id=313329889171778

Τέλος, μια ομάδα πολιτικών κρατουμένων από την διαβόητη φυλακή Γκοχαρντάστ κοντά στην Τεχεράνη μόλις εξέδωσαν δήλωση για να εκφράσουν την υποστήριξή τους για τους απεργούς εργάτες στο εργοστάσιο ζαχαροκάλαμου Χαφτ Ταπέχ και της Χαληβουργίας του Άχβαζ. Σε αυτή τη δήλωση, αναφέρουν: «Η αντίσταση των έντιμων και σκληρά εργαζομένων εργατών του Χαφτ Ταπέχ και της Χαληβουργίας του Άχβαζ είναι μια άλλη θυμωμένη κραυγή των καταπιεσμένων και των εργατών ενός λαού που δεν μπορεί πλέον να ανεχθεί την λεηλασία και την καταστολή από μια διεφθαρμένη κυβέρνηση. Ένας λαός που βλέπει καθημερινά τη λεηλασία των αποτελεσμάτων της σκληρής δουλειάς του και που υποβάλλεται σε φτώχεια, πείνα και καταστροφική δυστυχία, προκειμένου ο πλούτος του να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προκαλέσει τη φωτιά της τρομοκρατίας και του πολέμου ή να καταστείλει τις διαμαρτυρίες του, έχει επιτέλους αναγνωρίσει καθαρά τον εχθρό του. Εμείς οι πολιτικοί κρατούμενοι του Γκοχαρντάστ... πιστεύουμε ότι η μόνη εύλογη και δίκαιη λύση απέναντι στην καταπίεση και τη λεηλασία μπορεί να επιτευχθεί με ξεσηκωμό και εξέγερση. Ένα τέτοιο μονοπάτι, βασισμένο στην εθνική ενότητα όλων των συνδικάτων και των καταπιεσμένων τμημάτων της κοινωνίας, θα ξεριζώσει τους πλιατσικολόγους και τους καταπιεστές.» Βλ. www.irankargar.com

 https://www.irankargar.com/%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C/?fbclid=IwAR01UIuLQiJAPxLL1hDHMF_7J_w5wIp3NNIMbSicst1mZ01hzQAfjN_g3rI

Είναι σαφές ότι η ποικιλομορφία των λαϊκών δυνάμεων που διαδηλώνουν και απεργούν στο Ιράν είναι εντυπωσιακή. Η αντικειμενική οικονομική κατάσταση, δεδομένης της εσωτερικής οικονομικής κρίσης του ιρανικού καπιταλισμού, των επιπτώσεων των μιλιταριστικών επεμβάσεών του στο εξωτερικό και των σοβαρών επιπτώσεων των σκληρών αμερικανικών κυρώσεων, καθιστά αδύνατη την πενιχρή επιβίωση για την πλειοψηφία του πληθυσμού του Ιράν των 82 εκατομμυρίων.

Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι η ύπαρξη ενός σοσιαλιστικού οράματος και οργάνωσης που θα βασιζόταν στους αγώνες που αναφέρθηκαν καθώς και στις διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου 2017-Ιανουαρίου 2018 για το τερματισμό των στρατιωτικών επεμβάσεων του Ιράν στην περιοχή και για το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Χρειαζόμαστε νέες προσπάθειες από την νεότερη γενιά Ιρανών σοσιαλιστών/στριών για να αντιταχθούμε στον ιρανικό εθνικισμό, να αποκαλύψουμε τον στρατιωτικό κρατικό καπιταλισμό του Ιράν, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ, τα δικαιώματα των καταπιεσμένων μειονοτήτων του Ιράν και να αντιμετωπίσουμε τις σχέσεις μεταξύ του μιλιταρισμού και των επιθέσεων στο βιοτικό επίπεδο στη χώρα.

Χωρίς ένα τέτοιο όραμα και οργάνωση, η ιδεολογική και οργανωτική εκστρατεία των Ιρανών μοναρχικών που ζητούν επιστροφή στις «παλιές καλές μέρες του Σάχη» παραμένει ελκυστική.

Οι σοσιαλιστές και οι σοσιαλίστριες σε όλο τον κόσμο που θέλουν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους ιρανικούς αγώνες δεν μπορούν απλώς να περιοριστούν στην αντίθεσή τους στις βάναυσες και σκληρές κυρώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης. Πρέπει επίσης να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο ιρανικό καθεστώς, να δημοσιοποιήσουν τη δεινή κατάσταση των απεργών εργαζομένων του εργοστασίου ζαχαροκάλαμου Χαφτ Ταπέχ και άλλων ακτιβιστών των εργατικών δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων και των εκπαιδευτικών, να υπερασπιστούν τις φυλακισμένες φεμινίστρες και τους φυλακισμένους Άραβες και Κούρδους ακτιβιστές. Το σημαντικότερο είναι ότι χρειαζόμαστε διάλογο για το πώς ο σοσιαλισμός μπορεί πραγματικά να σημαίνει ανθρώπινη χειραφέτηση και όχι μια άλλη μορφή καπιταλιστικής καταπίεσης/εκμετάλλευσης.

 

21 Νοεμβρίου 2018

Δείτε επίσης:

Frieda Afary, «Οι διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος στο Ιράν, οι προοπτικές του και η διεθνής αλληλεγγύη», e la libertà, 25 Ιουνίου 2018 

Μετάφραση: e la libertà

Frieda Afary, «New Wave of Strikes / Protests in Iran Need Solidarity from International Socialists and Progressives», Alliance of Middle Eastern Socialists, 22 Νοεμβρίου 2018

Στα τουρκικά:

Frieda Afary, «İran’da yeni bir grev ve protesto dalgası», Nisan, 25 Νοεμβρίου 2018

Σημειώσεις

1 [Σ.τ.Μ.:] Οι φοιτητές/φοιτήτριες με αστέρι είναι αυτοί και αυτές που έχουν αποκλειστεί από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, λόγω της πολιτικής τους δράσης ή των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων (η περίπτωση των φοιτητών/τριών της θρησκείας Μπαχάι η οποία είναι απαγορευμένη στο Ιράν). Αυτή η διαδικασία αποκλεισμών ξεκίνησε από την ανάληψη της προεδρίας από τον Αχμαντινετζάντ, μετά το 2005. Οι αρχές ξεκίνησαν να σημαδεύουν τα ονόματα των φοιτητών/τριών με ένα έως τρία αστέρια, ένδειξη ότι πρόκειται για αντιπολιτευόμενους/ες ή μέλη της θρησκευτικής κοινότητας των Μπαχάι.

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018 23:06
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.