Δευτέρα, 03 Ιουνίου 2019 23:08

Το Σουδάν σε σταυροδρόμι

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Hossam el-Hamalawy

Το Σουδάν σε σταυροδρόμι

Η μεγάλη σουδανική επανάσταση έφτασε στο σταυροδρόμι που έχει βρεθεί κάθε επανάσταση στη σύγχρονη εποχή. Οι μάζες απλά θα απομακρύνουν την κεφαλή του καθεστώτος ή θα το καταστρέψουν από τη ρίζα του;

Ο λαός του Σουδάν έδωσε μια ηρωική μάχη από τον περασμένο Δεκέμβριο, χάνοντας δεκάδες μάρτυρες σε συγκρούσεις στους δρόμους με τις πολιτοφυλακές του δικτάτορα Ομάρ αλ-Μπασίρ. Οι Σουδανοί επαναστάτες έχουν οργανώσει τεράστιες πορείες, απεργίες και καθιστικές διαμαρτυρίες. Τη στιγμή που γράφουμε, αυτές συνεχίζονται μπροστά από την έδρα του Σουδανικού Στρατού στο Χαρτούμ, και έξω από στρατόπεδα σε άλλες επαρχίες. Έχοντας επιβάλει την πτώση του Ομάρ αλ-Μπασίρ στις 11 Απριλίου, ο Σουδανικός λαός καταδίκασε αμέσως την επόμενη μέρα τον επικεφαλής του Μεταβατικού Στρατιωτικού Συμβουλίου Αουάντ Ιμπν Αούφ.

Από τότε που ο Αμπτελφαττάχ αλ-Μπουρχάν ανέλαβε την προεδρία του στρατιωτικού συμβουλίου με τον αναπληρωτή του Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, οι στρατηγοί του Αλ-Μπασίρ προσπαθούν να εκτρέψουν την σουδανική επανάσταση και να της αφαιρέσουν οποιοδήποτε περιεχόμενο για να κερδίσουν χρόνο για να ανακάμψουν από το πρώτο χτύπημα που οι επαναστάτες έχουν επιφέρει στο καθεστώς. Οι στρατηγοί δεν έχασαν χρόνο. Έχουν έρθει σε συνεχή επαφή με τις αντεπαναστατικές δυνάμεις στο Κάιρο, το Ριάντ, το Αμπού Ντάμπι και την Μανάμα. Τα μετρητά του Κόλπου έχουν αρχίσει να ρέουν προς τη στρατιωτική χούντα και ο Αιγύπτιος δικτάτορας Αμπτελφαττάχ α-Σίσι εργάζεται σκληρά για να στηρίξει το στρατιωτικό συμβούλιο με πληροφορίες και διπλωματία.

Τα μέσα ενημέρωσης του Κόλπου λουστράρουν την εικόνα του Χεμιντετί στις οθόνες τους, στέλνοντας καθησυχαστικά μηνύματα ότι ο σουδανικός στρατός συνεχίζει να συμμετέχει στην επίθεση στην Υεμένη.

Τα πράγματα είναι διαφορετικά στους δρόμους. Οι Σουδανοί επαναστάτες διοργάνωσαν δύο διαμαρτυρίες στην πρεσβεία της Αιγύπτου για να καταγγείλουν τις παρεμβάσεις των υπηρεσιών του α-Σίσι και των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών στις σουδανικές υποθέσεις. Τα πανό ενάντια στα κράτη του Κόλπου και την «βοήθεια» τους έχουν πολλαπλασιαστεί, μαζί με τα αιτήματα για απόσυρση των σουδανικών στρατευμάτων από έναν πόλεμο στην Υεμένη στον οποίο δεν έχουν κανένα συμφέρον να πολεμήσουν.

Τι γίνεται με τον Σύλλογο των Σουδανών Επαγγελματιών και τις Δυνάμεις της Διακήρυξης Ελευθερίας και Αλλαγής που έχουν καθοδηγήσει την κινητοποίηση; Οι ηγέτες της σουδανικής αντιπολίτευσης ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του στρατιωτικού συμβουλίου να «διαπραγματευτεί» μετά την πτώση του Αλ-Μπασίρ και του Ιμπν Αούφ. Προέκυψαν αντικρουόμενες αναφορές και διαρροές για διαφορές με το στρατιωτικό συμβούλιο. Κατόπιν ήρθε η έκκλήση να κλιμακωθούν οι καθιστικές διαμαρτυρίες μαζί με τις κατηγορίες ότι το στρατιωτικό συμβούλιο έκανε ελιγμούς για να προσπαθήσει να διατηρήσει τις κυρίαρχες εξουσίες. Η αντιπολίτευση επέστρεψε ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και αποκάλυψε στις 28 Απριλίου τις λεπτομέρειες της διαμάχης με το στρατιωτικό συμβούλιο.

Ενώ η αντιπολίτευση ζητά ένα «πολιτικό κυριαρχικό συμβούλιο», το οποίο θα περιλαμβάνει όλα τα σημερινά μέλη του στρατιωτικού συμβουλίου (επτά στρατηγούς), μαζί με οκτώ πολιτικά μέλη, αυτό απορρίφθηκε από το στρατιωτικό συμβούλιο, το οποίο αντίθετα ζήτησε να προστεθούν μόνο τρεις πολίτες.

Και στις δύο περιπτώσεις, το πολιτικό κυριαρχικό συμβούλιο θα είχε στρατιωτικό ως πρόεδρο.

Ο χαμηλός πήχης που έθεσαν οι ηγέτες της αντιπολίτευσης στα αιτήματά τους προκάλεσε θυμό σε πολλούς Σουδανούς επαναστάτες, οι οποίοι εξέφρασαν απογοήτευση για την απόδοση των διαπραγματευτών. Υπήρξε ευρεία συζήτηση στα κοινωνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, για παράδειγμα το ερώτημα, εαν ο λόγος αυτού του εφησυχασμού ήταν η αδυναμία των διαπραγματευτών.

Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι τόσο η προσωπικότητα των διαπραγματευτών όσο η γενική στρατηγική της αντιπολίτευσης. Συμφωνώντας να διαπραγματευτούν με τους στρατηγούς του Αλ-Μπασίρ και επιτρέποντάς τους να συμμετάσχουν στη μεταβατική περίοδο, οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης προσπαθούν να συμφιλιώσουν τις διεκδικήσεις του επαναστατημένου δρόμου, απ' τη μια πλευρά, και των αντεπαναστατών στρατηγών, από την άλλη. Αυτή η στρατηγική είναι αυτοκτονική για την επανάσταση. Ανεξάρτητα από το ποιοι είναι οι διαπραγματευτές, θα προδώσουν τις ελπίδες των επαναστατών.

Οι καθιστικές διαμαρτυρίες στους δρόμους δεν καταστρέφουν από μόνες τους τα καθεστώτα και ο Σύλλογος Σουδανών Επαγγελματιών (SPA / Sudanese Professionals Association) δεν χρησιμοποίησε σοβαρά τις γενικές απεργίες ως όπλο μετά την πτώση του Αλ-Μπασίρ. Εν τω μεταξύ, ο τροχός της εκμετάλλευσης συνεχίζει να γυρίζει καθώς οι επαναστάτες συγκεντρώνονται στις πλατείες για να διαμαρτυρηθούν μετά την εργάσιμη μέρα. Μια γενική απεργία είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστεί το στρατιωτικό συμβούλιο διατηρώντας παράλληλα τον ειρηνικό χαρακτήρα του κινήματος. Σε ορισμένες περιοχές και χωρίς να περιμένουν την πρόσκληση του SPA, οι εργάτες και οι δημόσιοι υπάλληλοι κινητοποιούνται στα εργοστάσια και τα γραφεία τους για να απαιτήσουν μόνιμες συμβάσεις, ανεξάρτητα συνδικάτα και να πετάξουν έξω από τους χώρους εργασίας τους τους διευθυντές τους από το παλαιό καθεστώς. Το είδαμε αυτό να συμβαίνει στην Αίγυπτο το 2011, όταν οι Ισλαμιστές και οι φιλελεύθεροι πέρασαν στην επίθεση λέγοντας ότι «οι απεργίες είναι εγωιστικές, τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για αυτές».

Ωστόσο, αυτές οι απεργίες είναι η καρδιά της επανάστασης: η κλιμάκωσή τους σε μια γενική απεργία είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Υπάρχει μια άλλη πρόκληση. Με ποιον ακριβώς θα πρέπει να διαπραγματευτούν οι επαναστάτες στο στρατό; Ποιος από τον στρατό θα πρέπει να μπορεί να λάβει μέρος στη μεταβατική περίοδο; Οι στρατηγοί του Αλ-Μπασίρ; Ή οι κατώτεροι αξιωματικοί και οι στρατιώτες που επαναστάτησαν εναντίον των διοικητών τους και συναδελφώθηκαν στους δρόμους με τους επαναστάτες;

Η εξέγερση που αναπτύσσεται στις χαμηλότερες τάξεις των αξιωματικών και μεταξύ των στρατιωτών ήταν ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η χούντα έσπευσε να απαλλαγεί από τον Αλ-Μπασίρ, φοβούμενη την κατάρρευση του στρατού και του καθεστώτος. Αυτά είναι τα τμήματα του στρατού με τα οποία οι επαναστάτες θα πρέπει να επιδιώκουν να διαπραγματευτούν, να συμμαχήσουν και να επιδιώξουν τη συμμετοχή τους.

Κάποιοι μπορεί να κατηγορούν τους επαναστάτες ότι προσπαθούν να σύρουν τη χώρα στο αίμα. Αλλά πραγματικό αίμα θα χυθεί από το αναπόφευκτο πλήγμα από τους στρατηγούς ενάντια στην επανάσταση. Η διατήρηση μιας ειρηνικής επανάστασης απαιτεί μια γρήγορη κίνηση προς μια γενική απεργία και μια έκκληση προς τις κατώτερες τάξεις του στρατού να ενωθούν μαζί της.

Μετάφραση: e la libertà

Hossam el-Hamalawy, «Sudan at the crossroads», Socialist Review, τεύχος 446, Μάιος 2019, http://socialistreview.org.uk/446/sudan-crossroads

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά ανυπόγραφο στην ιστοσελίδα της αιγυπτιακής επαναστατικής οργάνωσης Επαναστάτες Σοσιαλιστές (Revolutionary Socialists / Αλ-Ιστιρακιούν αθ-Θαουριούν), μέλος της οποίας είναι ο συγγραφέας και αναδημοσιεύτηκε σε άλλες ιστοσελίδες: Revolutionary Socialists, «Sudan at the crossroads», The Revolutionary Socialists, 17 Μαρτίου 2019, https://global.revsoc.me/2019/05/sudan-at-the-crossroads/, Europe Solidaire Sans Frontières, 17 Μαρτίου 2019, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article48931 και International Viewpoint, 2 Ιουνίου 2019, http://www.internationalviewpoint.org/spip.php?article6100

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 21:25
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.