Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Δευτέρα, 03 Ιουνίου 2019 23:13

Πέντε μαθήματα από το Σουδάν και την Αλγερία

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Επαναστάτες Σοσιαλιστές ίγυπτος)

Πέντε μαθήματα από το Σουδάν και την Αλγερία

Ένα νέο κύμα μαζικών κινητοποιήσεων αναπτύσσεται εδώ και πολλές εβδομάδες στην Αλγερία και τους τελευταίους τρεις μήνες στο Σουδάν. Αποδεικνύει ότι τα διαρθρωτικά πολιτικά και οικονομικά προβλήματα των καθεστώτων –από τον πολιτικό αυταρχισμό μέχρι τον ακραίο οικονομικό φιλελευθερισμό που συνδέεται με τη διαφθορά– θα συνεχίσουν να προκαλούν μαζική αντίσταση των από κάτω, ακόμα και εξεγέρσεις και επαναστάσεις, όταν διαμορφώνεται οι κατάλληλες ταξικές και πολιτικές συνθήκες. Οι λαϊκές εξεγέρσεις στο Σουδάν και την Αλγερία παρέχουν καίρια διδάγματα για τους λαούς της περιοχής, ίσως τα πιο σημαντικά:

Μάθημα 1ο: Η εποχή της λαϊκής επανάστασης δεν έχει περάσει

Για πολλά χρόνια τα δικτατορικά καθεστώτα και οι αντεπαναστατικές δυνάμεις στην περιοχή προσπάθησαν όχι μόνο να συντρίψουν φυσικά την αραβική άνοιξη του 2011-2013 αλλά και να εδραιώσουν μια ζοφερή ιδεολογική εικόνα της επανάστασης ως πολιτικής επιλογής, η οποία προκαλεί μονάχα δυστυχία στις μάζες και οδηγεί αναπόφευκτα στην ήττα.

Αλλά η επιστροφή των μαζών στην πολιτική σκηνή στο Σουδάν και την Αλγερία επιβεβαιώνει ότι η επανάσταση θα παραμείνει πολιτική επιλογή για τον λαό. Στην πραγματικότητα, είναι η μόνη λύση που μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα των καθεστώτων που δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν. Στην Αλγερία, ο Μπουτεφλίκα είναι η δημόσια εικόνα των διεφθαρμένων δικτύων των στρατηγών και των μεγάλων επιχειρηματιών, ενώ στο Σουδάν ο Αλ-Μπασίρ είναι επικεφαλής ενός αιμασταγούς καθεστώτος που επιδιώκει σκληρές πολιτικές λιτότητας σύμφωνα με τις εντολές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Παράλληλα με τον ξεσηκωμό των Σουδανών και των Αλγερινών, αναπτύσσεται ένα ισχυρό κίνημα διαμαρτυρίας στο Μαρόκο με τη συμμετοχή επαγγελματιών και συνδικαλιστών ενώ στην Τυνησία πραγματοποιούνται σημαντικές απεργίες των εργαζομένων και στο Λίβανο έγιναν μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια στις επιδεινούμενες συνθήκες διαβίωσης. Ακόμη και στην Ιορδανία, τον περασμένο Ιούνιο ένα μαζικό κίνημα ανάγκασε τον βασιλιά να αναστρέψει τις οικονομικές αποφάσεις της κυβέρνησης και πιο πριν είδαμε τις πορείες της Μεγάλης Επιστροφής στην Παλαιστίνη. Εν τω μεταξύ, η αυξανόμενη λαϊκή οργή στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες εξακολουθεί να ψάχνει για μια σπίθα για να ξεκινήσει τη φωτιά.

Η μνήμη των επαναστάσεων στην περιοχή, παρά τις ήττες που υπέστησαν, εξακολουθεί να εμπνέει, προσφέροντας μαθήματα και εμπειρίες. Το φάντασμα της επανάστασης εξακολουθεί να στοιχειώνει τους τυράννους της περιοχής. Εάν οι εξεγέρσεις στο Σουδάν και την Αλγερία καταφέρουν σημαντικές νίκες στο εγγύς μέλλον, τα κύματα ελπίδας και εμπιστοσύνης θα εξαπλωθούν στην περιοχή.

Μάθημα 2ο: Από το πολιτικό στο οικονομικό και αντίστροφα

Σε αντίθεση με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στα αραβικά και τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εξεγέρσεις στο Σουδάν και στην Αλγερία ξέσπασαν αξαιτίας πολύ βαθύτερων αιτιών από τα συνθήματα στα οποία τις περιορίζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Στο Σουδάν, η σπίθα ήταν η απόφαση του καθεστώτος να τριπλασιάσει την τιμή του ψωμιού, αλλά μετά την έναρξη της εξέγερσης στις 19 Δεκεμβρίου, η εκτεταμένη δημόσια δυσαρέσκεια μετατράπηκε γρήγορα σε κάλεσμα για την πτώση του καθεστώτος. Ο λαός δήλωσε ότι δεν υπήρχε περιθώριο για συμβιβασμό ή διαπραγμάτευση με το αιματηρό καθεστώς του Αλ-Μπασίρ, το οποίο εδώ και τρεις δεκαετίες τον έχει έχει οδηγήσει στην εξαθλίωση. Απαίτησαν «Φύγε τώρα».

Στην Αλγερία τα συνθήματα και τα αιτήματα διευρύνθηκαν από την απόρριψη της πέμπτης προεδρικής περιόδου της Μπουτεφλίκα σε κοινωνικά αιτήματα, μεταξύ των οποίων και ο τερματισμός της κρίσης ανεργίας (το 29% των ανέργων είναι κάτω των 30 ετών), καθώς και διαμαρτυρίες ενάντια στις υψηλές τιμές και στην εξάπλωση της φτώχειας και της διαφθοράς (το ένα τέταρτο του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας). Το κίνημα πέρασε στο αίτημα να «πέσει το καθεστώς» και δεν έμεινε μόνο στην απόρριψη της υποψηφιότητας ενός προέδρου που δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από το 2013 λόγω της ασθένειάς του.

Με άλλα λόγια, η διεύρυνση του μαζικού κινήματος και στις δύο χώρες επέτρεψε μετατοπίσεις από τα οικονομικά αιτήματα στα πολιτικά (από την τιμή του ψωμιού, στην πτώση του καθεστώτος στο Σουδάν) και από τα πολιτικά στα οικονομικά (από την απόρριψη της πέμπτης θητείας, σε κοινωνικά αιτήματα στην Αλγερία). Η διεύρυνση του κινήματος έχει οδηγήσει σε ανοιχτό πόλεμο στο πολιτικό μέτωπο, καθώς και στο οικονομικό και κοινωνικό μέτωπο. Αυτό είναι το πιο τρομακτικό για τις δικτατορίες. Ένα από τα βασικά καθήκοντα των δύο εξεγέρσεων είναι η πλήρης ενοποίηση των αγώνων στο πολιτικό και οικονομικό μέτωπο, για να προχωρήσουν στην ανατροπή του συστήματος στο σύνολό του.

Μάθημα 3ο: Η αντιμετώπιση των ελιγμών των καθεστώτων

Οι εξεγέρσεις του Σουδάν και της Αλγερίας κλιμακώνονται, παρά τον συνδυασμό άμεσης καταστολής, εκβιασμών, συκοφαντιών και παραπλανητικών παραχωρήσεων. Από την αρχή της εξέγερσης, ο Αλ-Μπασίρ για να εκβιάσει τους επαναστάτες κατήγγειλε τις «ξένες δυνάμεις» που υποκινούν τις διαδηλώσεις και προειδοποίησε τους διαδηλωτές να μην συνεργαστούν με τη «συνωμοσία» και επισήμανε τις οικονομικές κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Σουδάν. Έκανε κάποιες παραπλανητικές παραχωρήσεις, όπως το να καλέσει το κοινοβούλιο να ακυρώσει τις συνταγματικές τροποποιήσεις (οι οποίες είναι παρόμοιες με τις συνταγματικές τροποποιήσεις στην Αίγυπτο που επεκτείνουν την παραμονή του δικτάτορα στην εξουσία), ενώ παράλληλα επέβαλε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ωστόσο, το ίδιο βράδυ, την Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου, χιλιάδες άνθρωποι απάντησαν με διαδηλώσεις σε περισσότερες από 80 συγκεντρώσεις σε διάφορες πόλεις του Σουδάν. Οι διαδηλώσεις και οι απεργίες συνεχίζονται σε καθημερινή βάση σε ολόκληρη τη χώρα. Η εξέγερση του Σουδάν έσπασε το μύθο του φόβου που το καθεστώς έχει σπείρει εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια.

Το καθεστώς της Αλγερίας έκανε επίσης έναν ελιγμό με τη δέσμευση του Μπουτεφλίκα να παραμείνει στην εξουσία για ένα χρόνο και στη συνέχεια να πραγματοποιήσει πρόωρες εκλογές, να προετοιμάσει ένα νέο σύνταγμα και ευρείες μεταρρυθμίσεις, με τρόπο παρόμοιο με τους ισχυρισμούς του εκθρονισμένου δικτάτορα Μουμπάρακ το 2011 ότι «δεν είχε την πρόθεση να θέσει υποψηφιότητα για τις εκλογές».

Η αλγερινή εξέγερση κατέστρεψε επίσης το μύθο της «Μαύρης Δεκαετίας» (1992-2002). Το καθεστώς εκφοβίζει τον λαό εδώ και πολλά χρόνια με την απειλή να επαναλάβει τη φρίκη αυτής της περιόδου σε περίπτωση αντίθεσης στη συνέχιση της εξουσίας ή αμφισβήτησης της κυριαρχίας του. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, το αλγερινό καθεστώς διεξήγαγε έναν σκληρό πόλεμο εναντίον παρατάξεων που συνδέονται με το Ισλαμικό Μέτωπο Σωτηρίας (FIS \ Front Islamique du Salut / Αλ-Τζάμπχα αλ-Ισλαμίγια λιλ-Ινκάδ), μετά την ακύρωση από τον στρατό των αποτελεσμάτων των κοινοβουλευτικών εκλογών το 1991, ως απάντηση σε μια σαφή εκλογική νίκη του Μετώπου.

Οι δύο εξεγέρσεις φτάνουν σε ένα στάδιο όπου η πτώση για αυτούς τους ελιγμούς ή η ανταπόκριση σε αυτόν τον εκβιασμό θα εξαπολύσει μια μοχθηρή εκστρατεία πολιτικής εκδίκησης από τα καθεστώτα εναντίον όλων των αντιπάλων τους.

Μάθημα 4ο: Χτίζοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα

Οι μεγάλες λαϊκές εξεγέρσεις δεν γεννιούνται ποτέ στο κενό, αλλά είναι το αποκορύφωμα μακροχόνιων ακούραστων, σκληρών αγώνων ενάντια στα καθεστώτα που βρίσκονται στην εξουσία. Στο Σουδάν, ο λαός δεν υπέκυψε ποτέ στον Αλ-Μπασίρ και στο καθεστώς του. Δεκάδες χιλιάδες ξεσηκώθηκαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2012 ενάντια στις σκληρές οικονομικές πολιτικές του καθεστώτος και το Σεπτέμβριο του 2013 ξέσπασαν επίσης διαδηλώσεις σε πολλές σουδανικές πόλεις, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με βάρβαρη βία και με τη δολοφονία περίπου 200 διαδηλωτών. Οι διαδηλώσεις και οι απεργίες συνέχισαν να αποτελούν σοβαρή πρόκληση εδώ και πολλά χρόνια, πριν εκραγούν στην σημερινή εξέγερση.

Και στην Αλγερία υπάρχει μια παράδοση εργατικών απεργιών που έχει διαμορφωθεί εδώ και χρόνια, οι σημαντικότερες από τις οποίες ήταν οι απεργίες των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων στην υγεία και την εκπαίδευση πέρυσι ενάντια στις μισθολογικές πολιτικές. Χωρίς αυτά τα σύννεφα που συγκεντρώθηκαν στον ορίζοντα τα τελευταία χρόνια, οι λαϊκές καταιγίδες στην Αλγερία και το Σουδάν σήμερα δεν θα ξεσπούσαν με τέτοια δύναμη και ανθεκτικότητα. Για άλλη μια φορά αυτό επιβεβαιώνει ότι οι λαϊκές εξεγέρσεις προϋποθέτουν τη συσσώρευση αγώνων σε πολλές μάχες για μεγάλο χρονικό διάστημα, όσο περιορισμένες μπορεί να φαίνονται εκείνη την εποχή και ανεξάρτητα από τις νίκες τους. Αυτό ακριβώς πρέπει να δούμε σήμερα και στην Αίγυπτο.

Μάθημα 5ο: Ο ρόλος της εργατικής τάξης

Στο επίκεντρο του ηρωισμού και της ανθεκτικότητας των διαδηλωτών στο Σουδάν βρίσκεται ο «Σύλλογος Σουδανών Επαγγελματιών», ο οποίος αποτελείται από οκτώ συνδικαλιστικές οργανώσεις, που πραγματοποιούν διαδηλώσεις και απεργίες σε καθημερινή βάση εναντίον του Αλ-Μπασίρ. Εν τω μεταξύ, στην Αλγερία, ορισμένα από τα συνδικάτα άρχισαν να αμφισβητούν το καθεστώς απορρίπτοντας την πέμπτη θητεία του Μπουτεφλίκα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις στις δύο χώρες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην κλιμάκωση της αμφισβήτησης που προκαλούν οι εξεγέρσεις. Ωστόσο, το καθεστώς μπορεί να ανεχθεί αυτή την αμφισβήτηση και υπάρχει ο κίνδυνος να συνεχίσει να καταστέλει τις πορείες και τις διαδηλώσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι δύο εξεγέρσεις χρειάζονται αποφασιστική παρέμβαση σημαντικών τμημάτων της εργατικής τάξης για να σταματήσει η διαδικασία της παραγωγής (ή μάλλον η διαδικασία της εκμετάλλευσης), με μαζικές απεργίες διαρκείας, προκειμένου να ανοίξουν μεγάλες ρωγμές στα δύο καθεστώτα. Η σταθερότητα των κλιμακούμενων μαζικών συγκεντρώσεων εξακολουθεί να είναι γροθιά στα καθεστώτα. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για ένα αποφασιστικό χτύπημα, μέσω της συντονισμένης δράσης της εργατικής τάξης, που ενεργεί ως τάξη στους χώρους εργασίας, για να παραλύσει τα καθεστώτα και να τα υποχρεώσει να γονατίσουν.

Μετάφραση: e la libertà

Αγγλικά

Revolutionary Socialists, «Five lessons from Sudan and Algeria», The Socialist Newspaper, 9 Μαρτίου 2019 και The Revolutionary Socialists, 9 Μαρτίου 2019, https://global.revsoc.me/2019/03/five-lessons-from-sudan-and-algeria/

Γαλλικά

Socialistes Révolutionnaires, «Cinq messages du Soudan et de l’Algérie», The Revolutionary Socialists, 30 Μαρτίου 2019, https://global.revsoc.me/2019/03/cinq-messages-du-soudan-et-de-lalgerie/

Αραβικά:

الاشتراكي، “خمس رسائل من السودان والجزائر”، السبت 9 مارس 2019

https://revsoc.me/arab-and-international/39281/

Γράφτηκε από 
Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 20:57
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο