Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Παρασκευή, 10 Μαϊος 2019 23:02

Αλγερία, Μαρόκο, Σουδάν: Οι εκπαιδευτικοί στην πρώτη γραμμή του αγώνα για αλλαγή

Κατηγορία Μέση Ανατολή

Διαδήλωση εκπαιδευτικών στο Χαρτούμ. Στο πλακάτ το πρόσωπο του Άχμεντ αλ-Χαΐρ, του εκπαιδευτικού που συνελλήφθη, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από τις σουδανικές δυνάμεις ασφαλείας (εικόνα: SPA μέσω του Facebook)

Οι εκπαιδευτικοί στην πρώτη γραμμή του αγώνα για αλλαγή

Καθώς ένα νέο κύμα λαϊκών διαμαρτυριών και εξεγέρσεων σαρώνει τη Βόρεια Αφρική και το Σουδάν, οι εκπαιδευτικοί διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη μάχη για την κοινωνική δικαιοσύνη και τα δημοκρατικά δικαιώματα. Στην Αλγερία, το Μαρόκο και το Σουδάν, δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν συμμετάσχει σε απεργιακές δράσεις και διαδηλώσεις που απαιτούν καλύτερες συνθήκες για τη διδασκαλία και τη μάθηση, υποστηρίζοντας επίσης την ανάπτυξη των μαζικών κινημάτων που απαιτούν δημοκρατικές αλλαγές. Πολλοί έχουν αντιμετωπίσει σοβαρή καταστολή, τόσο στο χώρο εργασίας όσο και έξω απ’ αυτόν.

Αλγερία

Τα σωματεία των εκπαιδευτικών βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του απεργιακού κύματος που συγκλόνισε πριν από την έκρηξη του μαζικού κινήματος που ανέτρεψε τον ηλικιωμένο πρόεδρο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα στις 2 Απριλίου. Το 2016 οι εκπαιδευτικοί με συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης διοργάνωσαν διαδήξλωση 250 χιλιομέτρων από τη Μπεζάια μέχρι το Αλγέρι για να αναδείξουν τις επισφαλείς συνθήκες εργασίας τους και τη χρόνια ανεπαρκή χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων. Οι απλοί πολίτες στις πόλεις και τα χωριά κατά τη διάρκεια της διαδρομής πήγαιναν για να προσφέρουν φαγητό, νερό, κουβέρτες και ιατρική βοήθεια στους καθηγητές καθώς περνούσαν. Οι απεργίες σε εθνικό επίπεδο των εκπαιδευτικών στις αρχές του 2018 αντιμετωπίστηκαν με έντονη καταστολή και απολύσεις εκατοντάδων απεργών. Ωστόσο, τα ανεξάρτητα σωματεία των εκπαιδευτικών έκαναν και πάλι απεργία στις αρχές του 2019, ζητώντας καλύτερες αμοιβές και συνθήκες και υπερασπιζοντας το δικαίωμα οργάνωσης και απεργίας. Καθώς τεράστιες διαμαρτυρίες ξέσπασαν μετά την ανακοίνωση ότι ο Μποτεφλίκα θα επιδιώξει μια πέμπτη θητεία –παρόλο που δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως για χρόνια– οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές τους έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο αναδυόμενο λαϊκό κίνημα. Έξι ανεξάρτητες ενώσεις διδασκόντων και εκπαιδευτικών καλούν τα μέλη τους να απεργήσουν στις 13 Μαρτίου για να συμμετάσχουν στο μαζικό κίνημα που απαιτεί να φύγει ο Μπουτεφλίκα, αναφέροντας ότι «Είναι απαραίτητο να σεβαστούμε την κυριαρχία του λαού και τη θέλησή του για αλλαγή» . Η πτώση του Μποτεφλίκα στις 2 Απριλίου και οι προσπάθειες των συνεργατών του να αναδιανείμουν μεταξύ τους τούς κορυφαίους ρόλους στην αλγερινή πολιτική δεν σταμάτησε τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών, που ήταν από τα βασικά μεταξύ των συνδικαλιστικών οργανώσεων που κάλκεσαν γενική απεργία στις 10 Απριλίου.

Μαρόκο

Στο Μαρόκο, 55.000 εκπαιδευτικοί που εργάζονταν με προσωρινές συμβάσει μέσω «περιφερειακών ακαδημιών εκπαίδευσης και κατάρτισης» βγήκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας Ραμπάτ στις 23 Μαρτίου. Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί έχουν οργανωθεί μέσω συντονιστικών επιτροπών αποτελούμενων από εκλεγμένους αντιπροσώπους. Απαιτούν την ένταξη στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα μαζί με τους συναδέλφους τους, προκειμένου να διασφαλίσουν την επαγγελματική σταθερότητα, την κοινωνική ασφάλιση και την ασφάλιση υγείας. Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται επίσης για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που υπονομεύουν την δωρεάν δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και για την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων σχολείων. Η εκστρατεία τους πραγματοποιείται στο πλαίσιο ενός σχεδίου νόμου που συζητείται επί του παρόντος από το Κοινοβούλιο, το οποίο προβλέπει οικογενειακές συνεισφορές στο κόστος της εκπαίδευσης. Οι αρχές του Μαρόκου ανταπέδωσαν με καταστολή – διάλυση της καθιστικής διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών στο Ραμπάτ με κανόνια νερού και επιθέσεις από την αστυνομία. Ως απάντηση, τα εκπαιδευτικά συνδικάτα ανακοίνωσαν τριήμερη απεργιακή δράση.

Σουδάν

Οι εκπαιδευτικοί διαδραμάτισαν επίσης βασικό ρόλο στην εξέγερση εναντίον του δικτάτορα Ομάρ αλ-Μπασίρ που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο, ύστερα από απόφαση της κυβέρνησης να τριπλασιάσει τις τιμές του ψωμιού. Όπως και στην Αλγερία, οι απεργίες των εκπαιδευτικών σχετικά με ζητήματα όπως η μη πληρωμή των μισθών προηγήθηκαν της εμφάνισης μιας εθνικής εξέγερσης με απεργίες που έκλεισαν σχολεία στο Χαρτούμ τον Φεβρουάριο του 2018 και στις επαρχίες Νταρφούρ και Ελ Γκέζιρα τον Νοέμβριο του 2018. Από το Δεκέμβριο του 2018 έχουν εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, παρά τις προσπάθειες των αρχών να τις σπάσουν. Το κίνημα συντονίζεται από τον Σύλλογο Σουδανών Επαγγελματιών, ο οποίος περιλαμβάνει εκπαιδευτικούς και έχει εμπλακεί σε μεγάλο αριθμό απεργιών. Η καταστολή υπήρξε έντονη, με τουλάχιστον πενήντα διαδηλωτές να έχουν σκοτωθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας, σύμφωνα με οργανώσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άλλοι πέθαναν υπό κράτηση, όπως ο δάσκαλος Άχμεντ αλ-Χαΐρ από την επαρχία Κασσάλα στο Ανατολικό Σουδάν, ο οποίος βασανίστηκε μέχρι θανάτου μετά τη σύλληψή του.

Αναλάβετε δράση: περάστε αυτό το ψήφισμα

Αυτό το σωματείο επισημαίνει:

• Οι μαζικές διαμαρτυρίες που ζητούν δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη έχουν φέρει εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους της Αλγερίας, του Σουδάν και του Μαρόκου από τις αρχές του 2019

• Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών εξακολουθούν να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση ειρηνικής αντιπολίτευσης απέναντι στα αυταρχικά καθεστώτα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, παρά τη σοβαρή καταστολή

Αυτό το σωματείο αποφασίζει:

• Να στείλει μήνυμα αλληλεγγύης στα συνδικάτα των εκπαιδευτικών στην Αλγερία, το Μαρόκο και το Σουδάν

• Να συνεργαστεί με το δίκτυο αλληλεγγύης στη Μέση Ανατολή (MENA Solidarity) με κόστος £ 25 ετησίως, να κάνει δωρεά £ __ και να διανείμει τα στοιχεία από το δίκτυο στα μέλη μας

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ:https://menasolidaritynetwork.com/affiliate/

Μετάφραση: e la libertà

«Algeria and Sudan: workers’ action at the heart of the revolutions»MENA Solidarity Network [Middle East and North Africa Solidarity Network], 27 Απριλίου 2019

Mehdi Rafiq

Μαροκινοί εκπαιδευτικοί αντιστέκονται στην καταστολή, καθώς κανόνια νερού χρησιμοποιούνται για να διαλύσουν τη διαδήλωση

Πενήντα πέντε χιλιάδες εκπαιδευτικοί με συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης κατέβηκαν στους δρόμους στο Ραμπάτ το Σάββατο 23 Μαρτίου. Η Συντονιστική Επιτροπή των Εκπαιδευτικών με Εθνικές Συμβάσεις οργάνωσε τη διαμαρτυρία για να απαιτήσει να σταματήσει η αβεβαιότητα και να μεταφερθούν όλοι οι εκπαιδευτικοί σε ένα ασφαλές και μόνιμο καθεστώς ως υπάλληλοι του Υπουργείου Παιδείας. Η διαδήλωση των εκπαιδευτικών έγινε ύστερα από άλλους μακροχρόνιους αγώνες, από τους οποίους ο σημαντικότερος ήταν η απεργία της 4ης Φεβρουαρίου, η οποία κατέληξε στην οργάνωση μιας μαζικής πορείας στην πρωτεύουσα Ραμπάτ, καθώς για τον μαροκινό λαό σηματοδότεί την επέτειο από την αρχή του λαϊκού δημοκρατικού τους κινήματος στις 20 Φεβρουάριος του 2011.

Περίπου 240.000 εκπαιδευτικοί εργάζονται στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα στο Μαρόκο, εκ των οποίων περίπου 55.000 απασχολούνται με επισφαλείς και δυσμενείς συμβάσεις. Οι Μαροκινοί αξιωματούχοι φοβούνται την αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων στον τομέα της εκπαίδευσης και την αύξηση του μισθολογίου, κάτι το οποίο χρησιμοποιείται ως δικαιολογία εδώ και πολλά χρόνια για να παραμένουν οι εκπαιδευτικοί με προσωρινές συμβάσεις και για την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών.

Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, οι εκπαιδευτικοί φώναξαν συνθήματα ενάντια στο σύστημα των προσωρινών συμβάσεων που τις συνδέουν με τις «περιφερειακές σχολές εκπαίδευσης και κατάρτισης». Απαίτησαν την ένταξή τους στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα μαζί με τους συναδέλφους τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν επαγγελματική σταθερότητα, καθώς και την κάλυψη της κοινωνικής ασφάλισης και της ασφάλισης υγείας. Εξέφρασαν επίσης την απόρριψη όλων των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υπονομεύουν την ελεύθερη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων σχολείων. Η εκστρατεία τους πραγματοποιείται στο πλαίσιο ενός σχεδίου νόμου που συζητείται επί του παρόντος από το Κοινοβούλιο, το οποίο προβλέπει οικογενειακές συνεισφορές στο κόστος της εκπαίδευσης. Ζήτησαν επίσης την παραίτηση του Υπουργού Παιδείας καθώς και να σταματήσουν οι υπαγορεύσεις του ΔΝΤ στον δημόσιο τομέα.

Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί αντιστάθηκαν στις προσπάθειες των αρχών να σταματήσουν την κινητοποίησή τους, όπως είναι οι μειώσεις μισθών και οι απειλές για την απόλυσή τους ή την καταγγελία των προσωρινών συμβάσεων. Οι αξιωματούχοι αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των αιτημάτων τους και τους κατηγόρησαν ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ριζοσπαστικής πολιτικής αντιπολίτευσης. Τέλος, οι αρχές του Μαρόκου κατέφυγαν στη βία εναντίον εκπαιδευτικών που διαμαρτύρονταν τη νύχτα της 23ης Μαρτίου κατά τη διάρκεια καθιστικής διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο του κοινοβουλίου, χρησιμοποιώντας κανόνια νερού για να διαλύσουν τους διαδηλωτές και κάνοντας επίσης αρκετές φορές επιθέσεις εναντίον της καθιστικής διαμαρτυρίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τραυματισμούς ποικίλου βαθμού σοβαρότητας και τη νοσηλεία περίπου 60 εκπαιδευτικών για θεραπεία σε κατάγματα και τραυματισμούς στα μάτια, αποδεικνύοντας ότι ήταν ψέματα ο ισχυρισμός των αρχών, ότι χρησιμοποιήσαν μόνο κανόνια νερού για να διαλύσουν τη διαμαρτυρία χωρίς να καταφύγουν στη βία.

Παρά την τρομακτική αυτή καταστολή, οι καθηγητές επέμειναν να συνεχίζουν να κάθονται και να κοιμούνται στους δρόμους και τις πλατείες του Ραμπάτ για να συμμετάσχουν το επόμενο πρωί σε μια πανεθνικό συγκέντρωση που καλέστηκε από έναν συνασπισμό πολιτικών, και συνδικαλιστικών οργανώσεων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Συντονιστική Επιτροπή των Εκπαιδευτικών με Εθνικές Συμβάσεις είναι ένα ανεξάρτητο, αυτοδιοικούμενο, κινηματικό όργανο. Η κινητοποίησή του καθορίζεται από τις τοπικές συντονιστικές επιτροπές σε διάφορες πόλεις και τα περιφερειακά συντονιστικά όργανα στις δώδεκα περιφέρειες του Μαρόκου. Είναι σε θέση να καλέσει κινητοποιήσεις, να συντονίσει τις διεκδικήσεις και ένα πρόγραμμα, να εκλέξει εκπροσώπους για να οργανώσει επιτροπές μέσων ενημέρωσης, διαπραγματευτικές επιτροπές και άλλες επιτροπές, μέσω ελεύθερης, δημοκρατικής και συλλογικής συζήτησης. Η εθνική ηγεσία αποτελείται από εκπροσώπους των περιφερειακών συντονιστικών επιτροπών.

Οι εκπαιδευτικοί έσπευσαν να απαντήσουν στην τρομερή καταστολή της ειρηνικής καθιστικής διαμαρτυρίας τους, καθώς η Συντονιστική Επιτροπή των Εκπαιδευτικών με Εθνικές Συμβάσεις εξήγγειλε μια απεργία έξι ημερών για τους εκπαιδευτικούς που αναγκάστηκαν να υπογράψουν συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης, από τις 25 Μαρτίου, παράλληλα με τις περιφερειακές συνεδριάσεις. Αυτή η κλιμάκωση γνώρισε μεγάλη υποστήριξη από τα συνδικάτα ύστερα από την απόρριψη των προτάσεων του Υπουργού Παιδείας για τη διατήρηση του συστήματος συμβάσεων από τα πέντε ισχυρότερα συνδικάτα στον τομέα της εκπαίδευσης σε συνάντηση που είχαν με τον Υπουργό την Κυριακή 24 Μαρτίου και την ανακοίνωσή τους ότι υποστηρίζουν τον αγώνα των δασκάλων και καλούν τους εργαζόμενους στον εκπαιδευτικό τομέα σε τριήμερη απεργία από τις 25 Μαρτίου.

Ο Υπουργός Εσωτερικών κάλεσε τους ηγέτες των τεσσάρων πιο αντιπροσωπευτικών συνδικαλιστικών ομοσπονδιών (Μαροκινή Ομοσπονδία Εργαζομένων, Δημοκρατική Συνομοσπονδία Εργασίας, Γενική Ένωση Μαροκινών Εργαζομένων και Εθνική Ένωση Εργασίας στο Μαρόκο) σε νέο γύρο κοινωνικών διαπραγματεύσεων από τις 26 Μαρτίου. Η κυβέρνηση κάνει ελιγμούς για τα τελευταία οκτώ χρόνια σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει των αιτημάτων των συνδικάτων για γενική αύξηση των μισθών και ανατροπή των πολιτικών που πλήττουν τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Τη στιγμή που η κοινή γνώμη και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατήγγειλαν την καταστολή της καθιστικής διαμαρτυρίας τωνερκπαιδευτικών στις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Μαρτίου, ο υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μουσταφά Αρ-Ραμίντ, ο οποίος είναι επίσης αρχηγός του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης εξέφρασε την άποψη ότι «οι αρχές σύμφωνα με το νόμο είχαν το δικαίωμα να διαλύσουν την καθιστική διαμαρτυρία». Ισχυρίστηκε ότι ο νόμος για τις δημόσιες ελευθερίες δεν παρέχει νομική αναγνώριση σε «καθιστικές διαμαρτυρίες» ως μορφή διαμαρτυρίας, εκθέτοντας τους ψευδείς ισχυρισμούς του καθεστώτος σχετικά με την ύπαρξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας στο Μαρόκο.

Τι μπορείτε να κάνετε:

Στείλτε ένα μήνυμα αλληλεγγύης προς τους δασκάλους και τους εκπαιδευτικούς στο Μαρόκο. Δημοσιεύστε στη σελίδα Facebook ή αντιγράψτε @MENASolidarity στο Twitter και θα το μεταβιβάσουμε.

Γράψτε στην πρεσβεία του Μαρόκου, ζητώντας τον άμεσο τερματισμό της βίας κατά των διαδηλωτών

Μετάφραση: e la libertà

Mehdi Rafiq, «Moroccan teachers fight back against repression as water cannons used to disperse protest»MENA Solidarity Network [Middle East and North Africa Solidarity Network], 30 Μαρτίου 2019

 prof.1 Αντίγραφο

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019 23:19
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο