Στις 19 Αυγούστου ο πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της NPGU (Ανεξάρτητη Ένωση Ανθρακωρύχων Ουκρανίας) αυτοπυρπολήθηκε ως ένδειξη διαμαρτυρίας επειδή το ουκρανικό κράτος δεν έχει καταβάλει τους μισθούς των ανθρακωρύχων εδώ και πολλούς μήνες. Η ενέργεια αυτή έγινε κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου που γινόταν στο υπουργείο εργασίας, στο οποίο οι ανθρακωρύχοι είχαν καταλάβει ένα χώρο και δύο από αυτούς είχαν ξεκινήσει απεργία πείνας.
Will Searby Η νίκη των κούριερ στις πρόσφατες απεργίες στην εταιρία Deliveroo στο Λονδίνο μας λέει πολλά για τον τρόπο οργάνωσης στη νέα τεχνολογία, τόσο για το πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πειθάρχησει των εργατών, όσο επίσης και για το πώς μπορούν να αντισταθούν σε αυτήν την επίβλεψη.
Η βομβιστική επίθεση στο γαμήλιο γλέντι στο Γκαζίαντεπ (νοτιοανατολική Τουρκία) από την ISIS προκάλεσε ένα λουτρό αίματος. Τουλάχιστον 50 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Για μια ακόμη φορά, είμαστε γεμάτοι θλίψη για άλλη μια θηριωδία. Από 5 Ιουλίου του 2015 βρισκόμαστε υπό συνεχείς βομβιστικές επιθέσεις στο Ντιγιάρμπακιρ, στο Σούρουτς, στην Άγκυρα, στην Ισταμπούλ, στην Προύσα, ξανά στην Άγκυρα και στην Ισταμπούλ, στο Ελαζίγ, στο Βαν και ξανά στο Ντιγιάρμπακιρ.
Ο 26χρονος Αιθίοπας δρομέας Φεγίσα Λιλέσα σχημάτισε με τα χέρια ένα "Χ", σύμβολο διαμαρτυρίας για τη βία της κυβέρνησης εναντίον της φυλής Ορόμο.
Η ταινία εξετάζει αυτά τα γεγονότα της σφαγής στην πλατεία Ράμπαα στις 14 Αυγούστου 2013, από τα μάτια των επιζώντων, του ιατρικού προσωπικού και των δημοσιογράφων. Συνδυάζει προσωπικές μαρτυρίες με αποσπάσματα ημερολογίων, φωτογραφίες και αρχειακό υλικό για να αφηγηθεί την ιστορία της “ διάλυσης” , κατά την οποία περισσότεροι από 1.100 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 10.000 τραυματίστηκαν και 21.000 συνελήφθησαν.
Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016 21:05

Η εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη

Ilan Pappe Η εθνοκάθαρση του 1948 δεν ήταν ένα ολοκληρωμένο έργο. Υπήρχε ακόμη το 20% της γης που το Ισραήλ δεν είχε καταλάβει και υπήρχε μια Παλαιστινιακή μειονότητα μέσα στο Ισραήλ. Το όραμα μιας αμιγώς αποαραβοποιημένης Παλαιστίνης εξακολουθούσε να υπάρχει, αν και τα μέσα διέφεραν. Τα μέσα αυτά περιλάμβαναν την επιβολή στρατιωτικού νόμου εναντίον των Παλαιστινίων στο Ισραήλ και την άρνηση να επιτραπεί στους πρόσφυγες να επιστρέψουν. Ο χώρος δεν ήταν αρκετός και η ευκαιρία για επέκταση ήρθε το 1967, αλλά στη συνέχεια προέκυψε και πάλι δημογραφικό πρόβλημα. Αυτή τη φορά, τα μέσα ήταν το απαρτχάιντ, η στρατιωτική κατοχή και…
Σελίδα 289 από 318