Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016 23:52

«Ένα βιβλίο, ένα μολύβι, ένα παιδί κι ένας δάσκαλος μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο»...για την υποδοχή των προσφυγόπουλων στα σχολεία

Κατηγορία Ειδήσεις

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Παρθενώνας»:

«Ένα βιβλίο, ένα μολύβι, ένα παιδί κι ένας δάσκαλος μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο».

Ανακοίνωση για την υποδοχή των προσφυγόπουλων στα σχολεία

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε τα παιδιά των προσφύγων να ενταχθούν στα σχολεία μας παρακολουθώντας απογευματινά μαθήματα 2-6 μ.μ. Από το σύλλογό μας επιλέχτηκαν 4 σχολεία (87ο Αθηνών, 81ο Αθηνών, 72ο Αθηνών, 2ο Ταύρου).

Η θέση του συλλόγου μας για το συγκεκριμένο θέμα, όπως αυτή διαμορφώθηκε και στην τακτική Γενική Συνέλευση του Ιουνίου, αλλά και στην ανακοίνωση του ΔΣ με θέμα «Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά» (26/9/2016), συμπυκνώνεται στο εξής:    «Η εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών χρειάζεται να πραγματοποιηθεί μέσα στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά. Η γκετοποίηση οδηγεί στον αποκλεισμό, στον χωρικό διαχωρισμό, στην αορατότητα, επιτείνει την ξενοφοβία, γίνεται εμπόδιο για τη μόρφωση, την ένταξη  και την κοινωνικοποίησή τους…. Η εκπαίδευση αποτελεί βασικό δικαίωμα όλων και επομένως πρέπει να παρέχεται δωρεάν και δημόσια σε όλα τα παιδιά, που ζουν στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών. »

Παρά τις αντιρρήσεις μας για τον τρόπο ένταξης που επιλέχθηκε από το υπουργείο, καλούμαστε  ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ, μαθητές-εκπαιδευτικοί-γονείς, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να υποδεχτούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα παιδιά του πολέμου. Τι καλύτερο μάθημα για τους μαθητές μας αυτή η συνύπαρξη, έστω και για αυτές τις ώρες;

Η συνύπαρξη με παιδιά που έχουν βγει νικητές και νικήτριες από έναν άνισο και απάνθρωπο αγώνα, παιδιά που έχουν επιβιώσει από συνθήκες αδιανόητες για τα παιδιά που μεγάλωσαν στην Ελλάδα, παρόλη την κρίση και τα δικά της μεγάλα προβλήματα, κρύβει ένα τεράστιο μάθημα ζωής για τα Ελληνόπουλα: το μάθημα της επιβίωσης, της αντοχής, της ελπίδας και εντέλει το μάθημα της ίδιας της ζωής.

«Ένα βιβλίο, ένα μολύβι, ένα παιδί κι ένας δάσκαλος μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο». Με αυτή τη φράση κατά νου ας κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για αυτά τα παιδιά.

Παράλληλα δεν ξεχνάμε και δε σταματάμε στιγμή να διεκδικούμε:

         Όλα τα παιδιά των προσφύγων με οργανωμένο τρόπο να ενταχθούν στις τάξεις μας. Καμία εμπλοκή των ΜΚΟ.

         Δωρεάν σίτιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλα τα παιδιά

         Υποστηρικτικές δομές (τάξεις υποδοχής) άμεσα

         Πρόσληψη μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού

         Πρόσληψη βοηθητικού προσωπικού

Οι δάσκαλοι θα γράψουν για άλλη μια φορά ιστορία! Όπως άλλωστε τα τελευταία χρόνια σε πολλά σχολεία του συλλόγου μας γίνεται ένταξη και υποδοχή παιδιών προσφύγων. Η εμπειρία από αυτά τα σχολεία είναι πλούσια και θα πρέπει να τη μοιραστούμε.

Ας απομονώσουμε τις ξενοφοβικές φωνές και ας φωνάξουμε δυνατά: οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι! Κι ας μη μας διαφεύγει ότι πολλοί Έλληνες υπήρξαμε πρόσφυγες.

Τα σχολεία μας ανοιχτές αγκαλιές αλληλεγγύης για τα παιδιά των αποκλεισμένων ομάδων, όλων των φτωχών του τόπου μας ντόπιων, προσφύγων, μεταναστών.

syllogosparthenonas.gr

 

Με τραγούδια και χαμόγελα υποδέχτηκαν δάσκαλοι και μαθητές τα προσφυγόπουλα στον Ταύρο

 TAYROS.o

 

«Να 'ναι οι λαοί αδελφωμένοι, μαύροι λευκοί ένας λαός». Τραγουδώντας το συμβολικό αυτό τραγούδι υποδέχτηκαν οι μαθητές του 2ου δημοτικού σχολείου Ταύρου τα προσφυγόπουλα από τον Ελαιώνα στην πρώτη μέρα τους στο σχολείο. Η πιο αποστομωτική απάντηση στις μεμονωμένες ξενοφοβικές αντιδράσεις γονέων. Το κουδούνι χτύπησε σήμερα για συνολικά 536 προσφυγόπουλα σε 15 σχολεία σε όλη τη χώρα.

Περίπου 250 προσφυγόπουλα περίμεναν σήμερα το μεσημέρι με ανυπομονησία τη σειρά τους για να επιβιβασθούν στα πούλμαν που τους περίμεναν έξω από το κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στον Ελαιώνα και θα τους μετέφεραν στο σχολείο.

tayros.2

 

Η λέξη «σχολείο» στα χείλια αυτών των παιδιών που περίμεναν με χαρά και ανυπομονησία την πρώτη τους μέρα στο σχολείο. Γονείς τα αποχαιρετούσαν με εμφανή την αγωνία τους, αφού ίσως και να ήταν η πρώτη φορά που τα αποχωρίζονταν, μετά το δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς που αναγκάστηκαν αν ακολουθήσουν.

Η Γιουσάι από τη Συρία, η Μάιντα από το Αφγανιστάν, ο Αχμέντ από τη Συρία κάθισαν σήμερα για πρώτη φορά στα θρανία. Εκεί τους καλωσόρισαν οι δάσκαλοι και οι μελλοντικοί συμμαθητές τους με χειροκροτήματα, ζωγραφιές, τραγούδια και κεράσματα, η καλύτερη απάντηση στις μεμονωμένες ξενοφοβικές αντιδράσεις γονέων.

 tayros.5

 

tayros.6

«Ο Ταύρος ειναι προσφυγική γειτονιά. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες διαφορετικές φωνές αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αποδέχθηκε με χαρά και αγκάλιασε τα παιδιά που ήρθαν σήμερα εδώ», δήλωσε ο διευθυντής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ταύρου, Δημήτρης Φιλελές.

Στο σχολείο του Ταύρου θα παρακολουθήσουν τα απογευματινά μαθήματα 40 παιδιά που μιλάνε αραβικά και φαρσί.

ΠΗΓΗ: Μελίνα Βελιμέζη stokokkino.gr

Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 72ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας "Ανδρέας Κάλβος"

Σήμερα στο σχολείο μας μπερδεύτηκαν τα χρώματα και τα παιδάκια μας έστειλαν το πιο γλυκό μήνυμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.

Οι στιγμές ήταν πολύ συγκινητικές. Τα δάκρυα που κύλησαν δεν άφησαν το δηλητήριο της ξενοφοβίας να αγγίξει καμία παιδική ψυχή.

 72.272.3

 

72.4

 

 72.5

 

72.6

 

 

72.7

 

 72.0

 

Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 72ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας "Ανδρέας Κάλβος"

 

 

Πρώτη μέρα σχολείο!!!

Ξύπνα, ξύπνα!!

( Ψάχνοντας το Νέμο, τη συνεκπαίδευση, τα σχολεία ανοιχτή αγκαλιά)

Άλλοι μια μέρα αόρατοι ξανά!

Μετά από πόλεμο, βομβαρδισμούς, ανασφάλεια, ξεριζωμό, ταξίδι στο άγνωστο, απώλειες αγαπημένων προσώπων, κρύο, ζέστη, περπάτημα, κλάματα, πείνα, ταλαιπωρίες, στερήσεις, χωρισμούς ,μετά από πολύμηνη αποχή από σχολική δομή.

Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο σε μια ξένη χώρα!

Ναι! πρώτη μέρα σε σχολείο κανονικό, μεγάλο, φωτεινό, στολισμένο, με ένα σωρό λιχουδιές, με πολλούς ενήλικες, με πολλές φωτογραφίες, κάμερες.

Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με δασκάλους , αυτούς των άλλων παιδιών, χαμογελαστούς υπευθύνους, μπαλόνια, δώρα!

Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με τις ευλογίες της ελληνικής κυβέρνησης, με ελάχιστες προσλήψεις μειωμένου ωραρίου, με συντονιστές που δεν ξέρουν τι να συντονίσουν!

Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με κουστουμαρισμένους δημάρχους και στελέχη εκπαίδευσης στην πρώτη γραμμή!

Ναι! Πρώτη μέρα αμηχανίας για όλους!

Ναι! πρώτη μέρα που το καλό γίνεται αλλά όχι ολόκληρο. Μισό.

Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο με μεταφορά από τις δομές στο σχολείο με χρηματοδότηση του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης.

Ναι ! Πρώτη μέρα σχολείο, πρώτη μέρα μακριά από τα αγαπημένα πρόσωπα.

Ναι ! Πρώτη μέρα χαράς απερίγραπτης!!

Ναι ! Πρώτη μέρα σχολείο φορώντας τα καλά , φρεσκοπλυμένα ρούχα, το πιο πλατύ χαμόγελο.

Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο…. απογευματινό! Για το καλό τους, για το καλό μας.

“ Where are the Greeks;;;;” ρώτησαν

Άλλη μια μέρα χωρίς πρωινό ξύπνημα!

Άλλη μια μέρα χωρίς τα άλλα παιδιά, τα δικά μας παιδιά, χωρίς παρέα διαφορετική!

Άλλη μια μέρα γκετοποίησης , απομόνωσης!

Άλλη μια μέρα χωρίς ευκαιρία για ιχνηλασία σε καινούργιο τόπο, χωρίς ανταλλαγές , χωρίς μοίρασμα βιωμάτων ,παιχνιδιών!

Άλλη μια μέρα με ντροπιαστικά, κακέκτυπα αντίγραφα βιβλίων.

Άλλη μια μέρα προχειρότητας.

Άλλη μια μέρα προβολής και φιέστας.

Άλλη μια μέρα χωρίς μάθημα ζωής για τα Ελληνόπουλα, χωρίς το μάθημα της επιβίωσης, της αντοχής, της ελπίδας και εντέλει το μάθημα της ίδιας της ζωής.

Άλλη μια μέρα μισάνοιχτης αγκαλιάς!

Violetta Pateli

Μακάρι όλη η Ελλάδα να ήταν Λαύριο! Σε τρία σχολεία της πόλης τα προσφυγόπουλα της Δομής Σουνίου

 layrio paidia

Χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα ξεκίνησαν τα μαθήματά τους στα 1ο και 2ο Δημοτικά Σχολεία και στο 1ο Γυμνάσιο Λαυρίου τα προσφυγόπουλα της Δομής προσφύγων του Σουνίου.

Η συγκίνηση περίσσευε και όσοι βρέθηκαν στο σχολείο την ώρα που οι δάσκαλοι κάλεσαν τα προσφυγόπουλα να περάσουν στην τάξη για μάθημα, ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

prosflavr2

Με ολοκαίνουργες σάκες γεμάτες με σχολικά καλούδια τα παιδιά που στην τρυφερότερη ηλικία τους βίωσαν τη φρίκη του πολέμου ένιωσαν να αφήνουν πίσω τους τις κακές μνήμες.

Ακόμη κι αν το κουδούνι του σχολείου θα χτυπούσε στις 2 μετά το μεσημέρι αυτά ήταν έτοιμα από τις 11 το πρωί και περίμεναν υπομονετικά με τις τσάντες τους να έρθει το λεωφορείο για να τα μεταφέρει στο σχολείο.

 

www.notioanatolika.gr

Εκπαιδευτικοί, γονείς και γειτονιά της Ακ. Πλάτωνος υποδέχονται τα προσφυγόπουλα κόντρα στην ξενοφοβική αντίδραση ορισμένων γονέων

Το 66ο Γυμνάσιο στην Ακαδημία Πλάτωνος έχει επιλεγεί για να κάνουν μάθημα μετά τις 2 που τελειώνει η πρωινή βάρδια, προσφυγάκια από την δομή του Ελαιώνα.Την Δευτέρα πρώτη μέρα λειτουργίας συγκεντρώθηκε μικρή ομάδα γονιών που προσπάθησε να μην αφήσει να μπουν τα παιδιά στο σχολείο. Υπήρξε άμεση παρέμβαση από εκπαιδευτικούς και αλληλέγγυους από την γειτονιά που πέτυχαν να μπουν τα προσφυγόπουλα στο σχολείο.

ΤΡΙΤΗ 11/10, στις 1.30 το μεσημέρι, ο σύλλογος δασκάλων "Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" και η Λαϊκή Συνέλευση βρέθηκαν στο σχολείο και μοίρασαν κοινή ανακοίνωση.

Μαζί με καθηγητές της περιοχής θα εξασφαλίσουμε στα προσφυγόπουλα να μπορούν να έρχονται στο σχολείο χωρίς φόβο.

 66GYMNASIO Page 1

 66GYMNASIO Page 2

 

 www.sylaristotelis.com

 kolonos

 

 

Σήμερα έξω από το 66ο Γυμνάσιο... Οργανωμένοι χρυσαυγίτες προσπαθούν να εμποδίσουν τα προσφυγόπουλα να μπουν στο προαύλιο χώρο του σχολείου... εκπαιδευτικοί, νεολαίοι και κόσμος από τη Λαϊκή Συνέλευση της περιοχής του Κολωνού υπερασπίζονται την ανάγκη να ενταχθούν όλα τα προσφυγόπουλα στα σχολεία μαζί με όλα τα υπόλοιπα παιδιά... και τα παιδιά μας να τραβούν την πόρτα για να την ανοίξουν... η γενιά που υπερασπίζεται τα δίκαια των φτωχών, που μαθαίνει να πολεμά το φασισμό και το ρατσισμό... εκεί είναι το μέλλον... τα προσφυγόπουλα μπήκαν... η πόρτα άνοιξε με σπρωξιές και βρισιές... αλλά άνοιξε... αγωνιζόμαστε με πείσμα και πάθος για να ανοίγει η πόρτα το πρωί και τα προσφυγόπουλα να μπαίνουν στο σχολείο μαζί με τα άλλα παιδιά... περήφανη για το γιο μου όπως και για όλους τους άλλους συντρόφους και συναγωνιστές...

 facebook.com/Ntina.Reppa

 

 

 Είμαι εξαντλημένη.. Αλλά θελω να σας μεταφέρω οτι είδα σήμερα... 

Πριν πάω σε ένα από τα σχολεία υποδοχής που μου είχαν ορίσει, πέρασα από τον Ελαιώνα. Ήθελα να αγκαλιάσω τον Μοχάμεντ και τα άλλα παιδιά στη πρώτη αυτή ημέρα σχολείου. Ατμόσφαιρα γιορτής επικρατούσε. Το πούλμαν θα ερχόταν στη 1.30μμ αλλά από τις 12 τουλάχιστον τα παιδάκια είχαν κάνει σειρές για το ποιος θα μπει πρώτος στο πούλμαν.

Είχαν φορτώσει στις πλάτες τις σχολικές τσάντες που τους είχαν χαρίσει οι οργανώσεις και φώναζαν συνθηματικά: ΣΧΟ-ΛΕΙ-Ο !!! ΣΧΟ-ΛΕΙ-Ο!!!!! Αυτές οι τσάντες δεν βγήκαν ούτε στιγμή από τις πλάτες τους. Σα να είχαν κολλήσει πάνω τους Έφυγα πριν τα πούλμαν και πήγα στο σχολείο που μου είχαν πει. Από έξω παρά την εγκύκλιο του ΥΠΕΠΘ και την ανακοίνωση του Συνήγορου, υπήρχαν κάμερες και δημοσιογράφοι. Στην αίθουσα εκδηλώσεων είχε τοποθετηθεί ένα μεγάλο τραπέζι με λιχουδιές και χυμούς. Τετράδια και μολύβια περίμεναν τα παιδιά στα θρανία. Δώρα από την εκκλησία.

Μια ατμόσφαιρα γιορτής επικρατούσε κι εδώ..Δάσκαλοι, γονείς, εθελοντές, και διάφοροι τοπικοί παράγοντες πηγαινοέρχονταν ανάμεσα στις αίθουσες. Τηλεφωνήματα, γέλια, ανυπομονησία. Τα παιδιά του ολοήμερου ξέφευγαν από τη επίβλεψη των εφημερευόντων για να τρυπώσουν στην αιθουσα και να τσεκάρουν μπας και είχαν μπει τα προσφυγάκια και δεν τους το είχε πει κάνεις. «Μα γιατί αργούν;» Μας ρωτούσαν συνεχώς. «Πως αισθάνεσαι;» Ρώτησα μερικά. «Ανυπομονησία…Αγωνία..Αισθάνομαι Περιέργεια». Κάποια είχαν μάχη μέσα τους. Από τη μία κάποιος τους είχε μεταφέρει το μήνυμα : «Να προσέχετε τα πράγματά σας μην σας τα κλέψουν!» Αλλά από την άλλη είχαν δουλέψει το θέμα πολύ καλά με τους δασκάλους τους. «Πιστεύετε στ αλήθεια πως μπορεί να σας κλέψουν τα πράγματα , ρώτησα την παρέα που είχε θέσει τη σκέψη αυτή.. «Ακόμα και αν συμβεί αυτό θα καταλάβω… Δεν θα στεναχωρηθώ, είπε ένα κορίτσι. Το πούλμαν ήρθε. Η πύλη άνοιξε. Και τα παιδιά των προσφύγων μπήκαν μέσα στο προαύλιο του σχολείου. Αυθόρμητα όλος ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα. Σαν να υποδεχόμαστε ολυμπιονίκες που είχαν κερδίσει σπουδαία μετάλλια…

Τα παιδάκια γελούσαν σαστισμένα. Αφού κάθισαν στα θρανία, ένας από τους παλιούς μαθητές του σχολείου, αραβόφωνος, βοήθησε στη διερμηνεία. Χωρίς αυτόν δεν θα είχαμε καταφέρει πολλά. Μετά πήραν το λόγο οι δάσκαλοι και ο διευθυντής, . Μετά έπαιξαν παιχνίδια γνωριμίας . Ένας Αφγανός μπόμπιρας ρώτησε: «Μα γιατί είστε όλοι τόσο χαρούμενοι που ήρθαμε; Δεν το καταλαβαίνω» (που να σου εξηγούμε μικρούλη!) Μπήκαν τα μεγαλύτερα παιδιά του σχολείου και τραγούδησαν ελληνικά τραγούδια στα παιδάκια που κοίταξαν με τα μάτια και το στόμα διάπλατα.

Εκεί ξέσπασα σε κλάματα που δεν μπορούσα να συγκρατήσω. Τα παιδιά αυτά τα ξέρω από τις δράσεις στον Ελαιώνα. Με κάποια είχα παίξει μαζί τους και πάνω στις λάσπες της Ειδομένης… Τα ίδια αυτά παιδιά τώρα βρίσκονται πάνω στα πράσινα ελληνικά θρανία..κρατούν μολύβι και μπλε τετράδιο.. Κάποια από αυτά δεν έχουν πάει ποτέ σχολείο εξαιτίας του πολέμου.. Την ώρα που τα βάζαμε στο πούλμαν για την επιστροφή, η Φατιμέ με ρώτησε, πότε θα ξανάρθουνε εκδρομή στο σχολείο. «Κάθε μέρα εδώ θα έρχεσαι Φατιμέ».. Με ρώτησε άλλες 2 φορές μήπως και δεν το κατάλαβε καλά… Κάθε μέρα εδώ θα είσαι Φατιμέ. Κάθε μέρα εδώ. Και η παρουσία σου θα αλλάζει λίγο λίγο την χώρα μου και θα την κάνει πιο όμορφη και πολύχρωμη! Ευχαριστώ.. 

 

 elena.karagianni

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016 01:01
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.