Τρίτη, 30 Απριλίου 2019 12:14

Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με αφορμή τις ρατσιστικές δολοφονίες στην Κύπρο

Κατηγορία Ειδήσεις

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΗ Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

 

kyprow.26.2

ΠΑΡΕΤΑΤΕ ΜΑΣ! Φτάνει πια κοροϊδία

Αυτό το τροπάρι της αστυνομίας ότι δεν μπορούσε να ζητήσει από το δικαστήριο το άνοιγμα των τηλεπικοινωνιακών και άλλων προσωπικών δεδομένων των θυμάτων, για να διερευνήσει την εξαφάνιση τους, γιατί δεν το επιτρέπει η νομοθεσία είναι και μονότονο και εξοργιστικό.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να καταλάβει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η νομοθεσία είναι ξεκάθαρη. Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει το άνοιγμα των προσωπικών δεδομένων, σε περιπτώσεις που διερευνάται έγκλημα που επισύρει ποινή μεγαλύτερη των πέντε χρόνων. Με βάσει τις καταγγελίες που έκαναν τότε οι συγγενείς και οι φίλοι των θυμάτων η αστυνομία θα έπρεπε να διερευνά όχι απλή εξαφάνιση αλλά πιθανή απαγωγή και ίσως δολοφονία. Κάτι που και στις δυο περιπτώσεις επισύρει ποινή πάνω από 5 χρόνια φυλάκιση.

Ο νόμος που επικαλείται η αστυνομία δεν έγινε για να της δίνει άλλοθι να μην κάνει τίποτα σε περιπτώσεις εξαφάνισης αλλά για να προστατέψει πιθανά θύματα εγκληματικών πράξεων, όπως μια γυναίκα που φεύγει από το σπίτι γιατί την ξυλοφορτώνει ο άντρας της ή μια κοπέλα που φεύγει γιατί την κακοποιεί σεξουαλικά ο πατριός της ή άλλες τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να μην μπορεί ο εγκληματίας σύζυγος ή πατριός ή οποιοδήποτε άλλος ανεπιθύμητος συγγενής να εντοπίσει τα θύματα. Σωστά έγινε αυτός ο νόμος και δεν θα πρέπει να αλλάξει επειδή η αστυνομία επέδειξε εγκληματική αμέλεια στο να κάνει σωστά τη δουλειά της.

Το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει η αστυνομία ήταν να πάει στο δικαστήριο και να καταθέσει τα στοιχεία που είχε από τις καταγγελίες των συγγενών και φίλων των θυμάτων, και να ζητήσει διάταγμα για το άνοιγμα των προσωπικών τους δεδομένων. Τουλάχιστον έτσι θα δίνονταν η ευκαιρία σε κάποιον άλλο που έχει περισσότερα εχέγγυα λογικής και αντικειμενικότητας να αποφασίσει αν συντρέχουν οι λόγοι για ένα τέτοιο διάταγμα και να μην μείνει αυτή η απόφαση στην αρμοδιότητα ενός αστυνομικού οργάνου που μπορεί να βρέθηκε στην αστυνομία γιατί ήταν συγχωριανός ή συγγενής κάποιου βουλευτή ή κάποιου αστυνόμου. Είμαι σίγουρος ότι κανένα δικαστήριο δεν θα αρνιόταν ένα τέτοιο διάταγμα.

Δεν ήταν ο νόμος που εμπόδισε την αστυνομία να διερευνήσει από την αρχή αυτές τις καταγγελίες σαν πιθανές εγκληματικές ενέργειες αλλά η ρατσιστική αντίληψη που υπάρχει μέσα στην αστυνομία για τα θύματα, τις αλλοδαπές οικιακές βοηθούς. Γι αυτούς οι Φιλιππινέζες υπάρχουν μόνο για να δουλεύουν από τις 6 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ, να καθαρίζουν το σπίτι της μαντάμ, και πιθανό και της πεθεράς της και της κόρης της, να ξεσκατίζουν τα μωρά και τους γέρους της οικογένειας και γενικά να τους υπηρετούν. Όταν αντιδρούν γιατί εκτός από αυτά μπορεί να τις κλειδώνουν μέσα στο σπίτι ή ο κύριος ή ο παππούς τις παρενοχλεί σεξουαλικά, γίνονται αόρατες. Δεν υπάρχουν, δεν έχουν δικαιώματα.

Γι αυτό τον ρατσισμό δεν φταίμε όλοι, επειδή χάσαμε τις αξίες μας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, ο Αβέρωφ, η κυβέρνηση και ο Αρχιεπίσκοπος. Δεν είναι η κοινωνία, που χαρακτήρισε τους ρατσιστές του Ελαμ σαν καλά και μορφωμένα παιδιά, είναι ο Αρχιεπίσκοπος. Δεν είναι η κοινωνία που επισκέφτηκε τα γραφεία της ναζιστικής οργάνωσης και μας είπε ότι μοιράζονται τις ίδιες αρχές και αξίες, είναι ο Υπουργός Παιδείας αυτής της κυβέρνησης. Δεν είναι η κοινωνία που αναδεικνύει και προβάλλει την Ελένη Σύρου, ή τη Σιούφτα με το εθνικιστικό και ρατσιστικό παραλήρημα τους. Δεν είμαστε εμείς που αναδείξαμε την κοινοτάρχη του Ζυγίου που στοχοποίησε τα παιδιά των προσφύγων. Δεν είναι η κοινωνία που άφησε ατιμώρητους τους αστυνομικούς που κακοποιούν μετανάστες. Δεν είμαστε εμείς που στήνουμε φράκτες σε ξηρά και θάλασσα και οδηγούμε στον πνιγμό εκατοντάδες και χιλιάδες πρόσφυγες, αθώες γυναίκες και παιδιά που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φρίκη του πολέμου στις χώρες τους.

Δεν είμαστε εμείς που κτίσαμε την παράδοση να εξαφανίζουμε στα πηγάδια τα πτώματα όσων μας ενοχλούν. Μια παράδοση που ξεκίνησε από την αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας και έφτασε στο αποκορύφωμα της την περίοδο ’63 – ’74 με τη δολοφονία εκατοντάδων αθώων θυμάτων, πολλά από τα οποία ήταν γυναικόπαιδα που το μόνο τους έγκλημα ήταν ότι ανήκαν σε άλλη εθνότητα. Τα πρώτα θύματα το ’63 –’64 ήταν κυρίως τουρκοκύπριοι αλλά το ’74 πήρε μαζικές διαστάσεις με εκατοντάδες αθώα θύματα και από τις δύο πλευρές, Παλέκυθρο, Τζιάος, Κερύνεια, Μάραθα, Τόχνη και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Τα πηγάδια στην Κύπρο έχουν γίνει κόκκινα και φαρμακερά εδώ και χρόνια. Είναι γνωστό ποιοι ευθύνονται γι’ αυτά και όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν αλλά τιμώνται και σαν ήρωες, ενώ τα έργα τους διδάσκονται σαν ανδραγαθήματα και στις δυό πλευρές. Αυτής της φρικιαστικής και τραγικής παράδοσης φαίνεται να κρατάει το νήμα ο στυγερός δολοφόνος των πηγαδιών του Μιτσερού.

Πρέπει να κόψουμε αυτό το νήμα. Πρέπει να πούμε τα σύκα – σύκα και τον φόνο – φόνο αλλιώς αυτά τα εγκλήματα θα στοιχειώνουν και τη δική μας ζωή και των παιδιών μας και των επόμενων γενιών. Πρέπει να πούμε το ρατσισμό – ρατσισμό και όχι να ψάχνουμε δικαιολογίες για την εγκληματική αμέλεια της αστυνομίας. Αν η αστυνομία έκανε σωστά τη δουλειά της από την αρχή πολλά από τα θύματα σήμερα θα ήταν ζωντανά.

Το πρώτο απαραίτητο βήμα είναι να φύγει άμεσα ο Ιωνάς και ο Αρχηγός Αστυνομίας. Αυτό θα ήταν τουλάχιστο ένα μήνυμα ότι κάποιοι τιμωρήθηκαν γι’ αυτή την εγκληματική αμέλεια. Η μαζική συγκέντρωση έξω από το Προεδρικό την νύχτα του επιταφίου έδειξε ότι η κοινωνία αντιδρά. Όσοι λένε ότι φταίμε όλοι και ότι η κοινωνία δεν αντιδρά μάλλον μιλούν για τον εαυτό τους. Η δική μας κοινωνία αντιδρά και πάνω σε αυτό πρέπει να κτίσουμε τη συνέχεια για να συγκροτήσουμε ένα μαζικό αντιρατσιστικό αντιφασιστικό κίνημα.

 

Ντίνος Αγιομαμίτης, 28/4/2019

 

 

Κύπρος: Ρατσιστής serial killer γυναικών - Ρατσιστική αδιαφορία της αστυνομίας

Ντίνος Αγιομαμίτης 24/04/2019

Κυριακή 21 Απριλίου

Εκατοντάδες άτομα ανταποκρίθηκαν την περασμένη Κυριακή (21/4) στο κάλεσμα της Κίνησης για Ισότητα Στήριξη Αντιρατσισμό και της κοινότητας των εργαζομένων από τις Φιλιππίνες στη Κύπρο, σε εκδήλωση μνημόσυνο και διαμαρτυρία για τις δύο γυναίκες και το μικρό κοριτσάκι της μιας που δολοφονήθηκαν από Ελληνοκύπριο serial killer.

Η αγανάκτηση και ο θυμός ήταν διάχυτος στον κόσμο, όχι μόνο για το ειδεχθές έγκλημα, αλλά και για την αδιαφορία που έδειξε η αστυνομία στη διερεύνηση των καταγγελιών για την εξαφάνιση των θυμάτων απλά και μόνο επειδή ήταν αλλοδαπές οικιακοί βοηθοί.

Αρχικά η αστυνομία συνέλαβε τον Ρουμάνο πρώην σύντροφο του πρώτου θύματος, της Mary Rose που είναι και ο πατέρας της κόρης της με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν τα διάφορα μέσα με ρατσιστικά σχόλια για τους ξένους. Όταν αποκαλύφτηκε και το δεύτερο θύμα και ότι ο δολοφόνος είναι αξιωματικός της Εθνικής Φρουράς που προσέγγιζε τις γυναίκες μέσα από ψεύτικο προφίλ σε πλατφόρμα γνωριμιών, έγινε προσπάθεια τόσο από την αστυνομία όσο και από τα ΜΜΕ να συγκαλυφτεί ο ρατσιστικός χαρακτήρας του εγκλήματος. Ενώ γινόταν αναφορά στο ψεύτικο προφίλ του σαν «Ορέστης» απέκρυβαν το άλλο μισό που ήταν «Αποέλ» και παρέπεμπε στην ακροδεξιά και τους φασίστες που οργιάζουν στην κερκίδα των φιλάθλων του Αποέλ με ελληνικές σημαίες και αγκυλωτούς σταυρούς. Πριν λίγο καιρό μάλιστα έγιναν καταγγελίες για την συγκρότηση πυρήνων του ΕΛΑΜ στις τάξεις της εθνικής φρουράς αλλά δεν έγινε καμιά προσπάθεια να διερευνηθεί αυτή η πτυχή.

Το δεύτερο εξοργιστικό είναι η αδιαφορία που έδειξε η αστυνομία στη διερεύνηση των καταγγελιών για την εξαφάνιση των θυμάτων. Σε όλες τις καταγγελίες η αστυνομία απαντούσε στερεότυπα ότι πήγαν στα «κατεχόμενα». Καμιά ουσιαστική διερεύνηση παρά το ότι όλες εξαφανίστηκαν χωρίς να πάρουν προσωπικά αντικείμενα ή διαβατήρια ή έστω τον μισθό τους από τους χώρους που δούλευαν. Θα ήταν πολύ απλό φυσικά να ελέγξουν αν πήγαν στον βορρά αφού όσοι πάνε στην άλλη πλευρά καταγράφονται από την τουρκοκυπριακή αστυνομία. Δεν έλεγξαν καν τα προσωπικά τους αντικείμενα και τους ηλεκτρονικούς τους υπολογιστές για να δουν με ποιους ήταν σε επαφή. Ακόμη και όταν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Οικιακών Βοηθών Λούης Κουτρουκίδης κατάγγειλε στην αστυνομία την εξαφάνιση της Mary Rose με τη κόρη της, η αστυνομία του απάντησε «πως κάνεις έτσι για μια Φιλιππινέζα». Είναι εξοργιστική η προσπάθεια να συγκαλυφτεί ο ρατσιστικός χαρακτήρας του εγκλήματος και οι ευθύνες της κυβέρνησης και της αστυνομίας.

Δεν πρέπει να περάσουν έτσι αυτά. Χρειάζεται μια δυναμική απάντηση. Και αυτή μόνο ένα αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό κίνημα μπορεί να την δώσει αποτελεσματικά. Η εκδήλωση της περασμένης Κυριακής έδειξε ότι αυτό είναι κάτι που μπορεί και πρέπει να γίνει άμεσα.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 01 Μαϊος 2019 13:35
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.