Super User

Super User

Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2020 20:37

Για την τραγωδία στη Βηρυτό-νΚΑ

Οι σκέψεις και η καρδιά μας βρίσκονται στο λαό της Βηρυτού και του Λιβάνου αυτές τις δύσκολες στιγμές. Εκφράζουμε ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη στις αγώνες και τις διεκδικήσεις του λιβανέζικου λαού, που μας δείχνει έμπρακτα ότι δεν υπάρχει τίποτα που να χωρίζει τους λαούς, αλλά αντίθετα τους ενώνει η ανάγκη και το χρέος να ανατρέψουν τους καταπιεστές τους για την ολική κατάργηση του συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Από την Ελλάδα μέχρι το Λίβανο μόνο ο λαός θα σώσει το λαό!

Το κείμενο βασίζεται στην εισήγηση του Πάνου Γκαργκάνα στο φεστιβάλ Μαρξισμός 2020.

Βρισκόμαστε σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις του καπιταλισμού, ίσως τη μεγαλύτερη από ποτέ…Η ίδια η Παγκόσμια Τράπεζα δίνει την εικόνα ότι φέτος έχουμε τη μεγαλύτερη βουτιά στην ιστορία. Σίγουρα από το 1961, όταν ξεκίνησε να κρατά στατιστικά στοιχεία για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Ποτέ από τότε μέχρι το 2008-09 -ούτε ακόμα και με την πετρελαϊκή κρίση του 1970 ή την κρίση τη δεκαετία του ’80- το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας δεν είχε πέσει σε ρυθμό ανάπτυξης κάτω από το μηδέν

Πιστή ακόλουθος των πρακτικών Τράμπ, η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί ανορθόδοξες μεθόδους με μυστικούς πράκτορες (με βάσιμες πληροφορίες ότι δεν είναι μόνο Έλληνες), που σε συνεργασία με τις επίσημες αρχές (επίσης μασκοφορεμένων αστυνομικών και λιμενικών) απαγάγουν πρόσφυγες και μετανάστες και παράνομα επαναπροωθούν (“push back”) στην Τουρκία. Το φαινόμενο έχει ήδη καταγγελθεί από διεθνείς οργανώσεις και αναφορά σε αυτό έγινε και στην γαλλική εφημερίδα Liberation στις 22.06.2020 (στο άρθρο της της Maria Malagardis που αναδημοσιεύουμε μεταφρασμένο), ενώ η χθεσινή καταγγελία που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών αποδεικνύει ότι το φαινόμενο αυτό δεν αφορά πλέον μεμονωμένα περιστατικά.

Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά και ταπείνωση. Άνθρωποι οι οποίοι βάζουν ως σημαία ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα της ισότητας και της ελευθερίας (sic), δεν νοείται να συμπεριφέρονται σε ανθρώπους σαν να είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού. Η αλληλεγγύη, η οποία ακούγεται συχνά τον καιρό της πανδημίας δεν είναι μια λέξη άνευ νοήματος που την πετάς σε μια συνέντευξη τύπου. Η αλληλεγγύη είναι μια λέξη με νόημα όταν την εφαρμόζεις στην πράξη. Πολύ απλά κατανοώντας τις δυσκολίες που μπορεί να περνάει ένας συνάνθρωπό σου…

Άκουσα τον Ζωρές στις λαϊκές συγκεντρώσεις του Παρισιού, στα Διεθνή Συνέδρια, στις επιτροπές των Συνεδρίων. Πάντα νόμιζα πώς τον ακούω για πρώτη φορά. Δεν είχε τίποτα το ρουτινιάρικο: αναζητώντας και βρίσκοντας τον εαυτό του, πάντα και αδιάκοπα κινητοποιώντας απ΄ την αρχή τις πολύπλευρες ικανότητες του πνεύματός του, ανανεωνόταν αδιάκοπα και δεν επαναλαμβανόταν ποτέ. Η ισχυρή, φυσική δύναμή του συνυπήρχε με μια θαυμάσια γλυκάδα που έμοιαζε με την αντανάκλαση της ανώτερης ηθικής αξίας. Ανέτρεπε βράχους, άστραφτε, βροντούσε, δεν έχανε όμως ποτέ τον εαυτό του, τον παρακολουθούσε πάντα, συνελάμβανε τελείως την ηχώ που προκαλούσε στην συνέλευση…ΠΗΓΗ: Η ΚΟΚΚΙΝΗ

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής βρισκόμαστε στην εξαιρετικά ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε τη θετική έκβαση μιας πολυετούς μάχης που δόθηκε στον κλάδο μας. Πρόκειται για την υπόθεση της αποζημίωσης απόλυσης για τη συνάδελφο Α.Σ. από το βιβλιοπωλείο “Πρωτοπορία”. Μια αποζημίωση την οποία η εργοδοσία του εν λόγω βιβλιοπωλείου αρνιόταν να καταβάλει, παραβλέποντας το γεγονός ότι η βλαπτική-εκδικητική μεταβολή στους όρους εργασίας της συναδέλφου ουσιαστικά (αλλά και νομικά) συνεπαγόταν απόλυση.

Ο Πίσχτιβαν Τζαφ (αριστερά) και ο Μοχάμεντ Χαουραμάν από τη δημοσιογραφική αποστολή στη Σαντορίνη στις 13 Ιουνίου δίπλα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Οπως καταγγέλλει σήμερα από την Κωνσταντινούπολη, ο Χαουραμάν απήχθη από το Λιμενικό στις αρχές της εβδομάδας στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας και επαναπροωθήθηκε βίαια στην Τουρκία

Προκειμένου να μην αφήσουμε αυτή η υπόθεση να μείνει στο αρχείο δίνουμε την μάχη για να δικαιωθεί ο Χαλίλ και ο κάθε εργαζόμενος/νη που βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση. Σε αυτή τη μάχη καλούμε την στήριξη από σωματεία, εργατικά κέντρα και συλλόγους να πάρουν θέση και καταδικάσουν το περιστατικό και να πιέσουν στην επιτάχυνση της υπόθεσης του Χαλίλ.  Να αποζημιωθεί ο Χαλίλ και να δοθούν από τον εργοδότη τα λεφτά που ζητά. Να συμπληρωθούν τα ένσημα για όλο αυτό το διάστημα που εργαζόταν ανασφάλιστος. Να πληρώσει ο εργοδότης τα έξοδα νοσηλείας

του Θόδωρου Κουτσουμπού-Η αλήθεια είναι ότι η συγκέντρωση της Πέμπτης 30 Ιουλίου στην πλατεία Συντάγματος, ήταν μικρή, με λίγο πάνω από 100 συντρόφους και συντρόφισσες. Ήταν βέβαια μέρα καύσωνα, σε περίοδο διακοπών… Όμως, η μικρή αυτή αντιπολεμική συγκέντρωση μπορεί να είναι / να γίνει η απαρχή για κάτι πολύ μεγάλο. Θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι έσπασε το κλίμα ομοψυχίας και εθνικής ενότητας που καλλιεργούν επί εβδομάδες τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Ωστόσο ήλθε να ρίξει μια πετριά στα λιμνάζοντα νερά και να ταράξει το κλίμα εθνικής ενότητας που θέλει και την αριστερά και το εργατικό κίνημα να συμπορεύεται πίσω από την κυβέρνηση για την υπεράσπιση της… «πατρίδας».

Tην Τρίτη 21/7 περίπου στις 12 το βράδυ, περίμενα φιλικό μου πρόσωπο καθήμενος σε ένα πεζούλι στη συμβολή των οδών Αραχόβης και Θεμιστοκλέους. Σε κοντινή απόσταση βρισκόντουσαν, επίσης, καθήμενοι τρεις-τέσσερις μετανάστες τους οποίους δεν γνώριζα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπάτσοι της ομάδας “Δράση” και μας περικύκλωσαν χωρίς καμία αφορμή. Μέχρι εκείνη την στιγμή δυστυχώς δεν εξεπλάγην, καθώς όντας κάτοικος Εξαρχείων, έχω πολύ καθαρή εικόνα σχετικά με την τραμπουκική και φασιστική συμπεριφορά των ταγμάτων εφόδου της ΕΛ.ΑΣ, ειδικά στη συγκεκριμένη γειτονιά. Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν πρωτόγνωρα.

Σελίδα 1 από 636