Paul Martial

Μέσα στο καλά ελεγχόμενο πλαίσιο του δια-Μαλεζικού διαλόγου, προέκυψαν αντιφατικές προτάσεις, ιδίως γύρω από το αίτημα για την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών. Τα αιτήματα αυτά είχαν ήδη αναδειχθεί το 2017 κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Εθνικής Συμφωνίας. Τότε, η Γαλλία τα απέρριψε. Σήμερα είναι η χούντα που αντιτίθεται. Προτιμά να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες. Η UNICEF εκτιμά ότι 7,1 εκατομμύρια άνθρωποι, πάνω από τους μισούς από τους οποίους είναι παιδιά, χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Κάθε εβδομάδα, άμαχοι πεθαίνουν παγιδευμένοι ανάμεσα σε ένοπλες ομάδες και τις δυνάμεις του Μάλι και τους επικουρικούς της Βάγκνερ. Η ειρήνη παραμένει το νούμερο ένα αίτημα του λαού. Μια πρόκληση για τα κόμματα, τις οργανώσεις και τα συνδικάτα του Μάλι.

Η σύλληψη των δικηγόρων Κώστα Παπαδάκη και Θανάση Καμπαγιάννη στις 06.12.2020, την ώρα που υπερασπίζαμε διαδηλωτές για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν θα μείνει νομικά ανέλεγκτη! Προσφυγή ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών άσκησα σήμερα κατά της Απορριπτικής Διάταξης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών  Αθηνών, με την οποία τέθηκαν στο αρχείο οι ποινικές ευθύνες του τότε Αρχηγού της Γ.Α.Δ.Α. και κάθε άλλου υπευθύνου για ηθική αυτουργία και συνέργεια για την τέλεση των αδικημάτων της κατάχρησης εξουσίας (δίωξη εναντίον αθώων εν γνώσει του), παράβασης καθήκοντος, παράνομης κατακράτησης…

Jacopo Custodi

Η 2α Ιουνίου είναι η ημέρα που πέθανε ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, το 1882. Είχε ονειρευτεί με πάθος αυτή τη δημοκρατία, αλλά μάταια, καθώς στα τελευταία χρόνια της ζωής του αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μια ιταλική ενοποίηση υπό τη μοναρχία… Μια στείρα, αποπολιτικοποιημένη και θεσμοθετημένη εικόνα του Γκαριμπάλντι διατηρήθηκε έτσι από διάφορες ιταλικές κυβερνήσεις μετά τον θάνατό του. Δημιούργησαν ένα εθνικό πάνθεον που εξίσωνε, και διαστρέβλωνε, βαθιά διαφορετικές πολιτικές προσωπικότητες και μερικές φορές ακόμη και ορκισμένους εχθρούς από την περίοδο της ενοποίησης, όπως ο κόμης Καβούρ, ο Τζουζέπε Ματσίνι και ο Γκαριμπάλντι. Αντίθετα, η εικόνα του επαναστάτη Γκαριμπάλντι, συνδεδεμένου με το προλεταριάτο (το οποίο όρισε ως «την τάξη στην οποία έχω την τιμή να ανήκω»), διατηρήθηκε για πολύ καιρό στην Αριστερά, στις λαϊκές και εργατικές οργανώσεις που ήταν διάσπαρτες σε όλη την Ιταλία.

Καθώς ξεκινά η προεκλογική εκστρατεία για τις βουλευτικές εκλογές, οι Συντηρητικοί βρίσκονται τόσο πίσω στις δημοσκοπήσεις που η εκλογή μιας κυβέρνησης των Εργατικών μοιάζει σίγουρη. Οι Συντηρητικοί βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, αφού έχουν καταντήσει ένα χάος μετά το αδιέξοδο των χρόνων της Τερέζα Μέι, το χάος της εποχής του Μπόρις Τζόνσον με το partygate και την απόλυτη αποτυχία του μεσοδιαστήματος Τρας. Υπό τον Σούνακ το κόμμα έχει βυθιστεί ακόμη περισσότερο σε ένα τέλμα φιλονικίας και φανατισμού.

Ali Abunimah

Ο Μπάιντεν δήλωσε: «Ο επ’ αόριστον πόλεμος ... το μόνο που θα κάνει είναι να καθηλώσει το Ισραήλ στη Γάζα, να εξαντλήσει τους οικονομικούς, στρατιωτικούς και ανθρώπινους πόρους του και να ενισχύσει την απομόνωση του Ισραήλ στον κόσμο». «Αυτό δεν θα φέρει τους ομήρους στην πατρίδα», πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Αυτό δεν θα επιφέρει μια μακροπρόθεσμη ήττα της Χαμάς, ούτε θα επιφέρει μόνιμη ασφάλεια στο Ισραήλ». Είναι βέβαιο ότι οι ΗΠΑ το έχουν πει αυτό στο Ισραήλ κατ’ ιδίαν. Αλλά το να βγαίνει ο πρόεδρος και να το λέει από το βήμα του Λευκού Οίκου υπονομεύει πλήρως τους δημόσιους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι η στρατιωτική νίκη είναι εφικτή.

Lela Rekhviashvili

Luka Nakhutsrishvili

Konstantine Eristavi

Alexandra Aroshvili

Ia Eradze

Από τις αρχές Απριλίου, η Τιφλίδα, η πρωτεύουσα της Γεωργίας, έγινε το σκηνικό διαδηλώσεων πρωτοφανούς κλίμακας στη σύγχρονη ιστορία της Γεωργίας ενάντια στον λεγόμενο Νόμο περί ξένων πρακτόρων ή, όπως τον αποκαλούν οι Γεωργιανοί διαδηλωτές, τον «ρωσικό νόμο». Το πλήθος των ανθρώπων που κατέβηκαν στους δρόμους για σχεδόν δύο μήνες –από δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες– είναι μια απόδειξη ότι μεγάλα τμήματα του γεωργιανού πληθυσμού φοβούνται ότι θα στερηθούν τα πιο βασικά δημοκρατικά δικαιώματα. Η κοινωνία των πολιτών και οι φορείς δράσης των υποτελών κοινωνικών ομάδων στη Γεωργία γνωρίζουν πάρα πολύ καλά από την εμπειρία του παρελθόντος ότι η κυβέρνηση δεν χρειαζόταν κανέναν συγκεκριμένο νόμο για να τους κατηγορήσει ότι είναι «προδότες» και ότι υπηρετούν «ξένα συμφέροντα».

Babak Kia

Ο θάνατος του προέδρου Ραϊσί στις 19 Μαΐου σε συντριβή ελικοπτέρου δεν θα επηρεάσει πραγματικά τον τρόπο λειτουργίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στο σημερινό θεσμικό σύστημα, την πραγματική εξουσία έχει ο ηγέτης, ο οποίος αποφασίζει για τις κύριες κατευθύνσεις της πολιτικής. Ο πρόεδρος είναι απλώς το νούμερο 2, ένας εκτελεστής. Τούτου λεχθέντος, ο Ραϊσί είχε προταθεί για να διαδεχθεί τον 85χρονο ασθενή Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Από αυτή την άποψη, ο θάνατός του αποδυναμώνει την εξουσία των Μουλάδων. Θα φουντώσει τις εντάσεις στο εσωτερικό των φυλών που μοιράζονται την εξουσία και τον πλούτο και θα ανοίξει τον δρόμο για μελλοντικές λαϊκές εξεγέρσεις.

Δείτε την διακαναλική συνέντευξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συνεργασία που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 27/5. Συντονίστρια ήταν η δημοσιογράφος Ματίνα Παπαχριστούδη, ενώ μίλησαν & απάντησαν στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων οι - Σάλμα Σάουα, εκπρόσωπος Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδας, - Κώστας Τριχιάς, πολιτικός μηχανικός, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, μέλος της γραμματείας της Πρωτοβουλίας Διαλόγου για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα, - Ζαννέτα Λυσικάτου, γιατρός στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, πρώην μέλος Γενικού Συμβουλίου ΠΟΕΔΗΝ, - Νικόλας Σκούφογλου, γιατρός, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

Τριάντα + 1 χρόνια, το τριήμερο των Αναιρέσεων εμφανίζεται στην Αθήνα, τα 25 από αυτά στη Γεωπονική Σχολή και για πρώτη φορά θα φιλοξενηθεί από το Θέατρο Βράχων. Η στήριξη που λαμβάνει εδώ και τόσα χρόνια το Φεστιβάλ είναι ασύλληπτη και ελπιδοφόρα. Καλλιτέχνες, μουσικοί και επισκέπτες του Φεστιβάλ Αναιρέσεις έχουν δηλώσει δημόσια την ανάγκη της φετινής διεξαγωγής του πολιτικού – πολιτιστικού τριημέρου. Η φετινή διοργάνωση αλλάζει χώρο, όμως δεν αλλάζει χαρακτήρα. Ίσα ίσα, το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί και θα σηματοδοτήσει την πρώτη απάντηση στην κυβερνητική πολιτική και το κεφάλαιο

Seraj Assi

Ήταν μια από τις πιο αποτρόπαιες επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων πολιτών στην πρόσφατη μνήμη. Οι ισραηλινές δυνάμεις σφυροκόπησαν έναν καταυλισμό σκηνών που φιλοξενούσε εκτοπισμένους σε μια χαρακτηρισμένη ασφαλή ζώνη στη βόρεια Ράφα, σκοτώνοντας τουλάχιστον σαράντα πέντε Παλαιστίνιους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γυναίκες και παιδιά, και τραυματίζοντας εκατοντάδες άλλους.