Η είδηση είναι ιστορικής σημασίας, αλλά στην μεν Γαλλία δεν έτυχε της παραμικρής προβολής, στην δε Ελλάδα ούτε καν δημοσιεύτηκε ποτέ: γαλλικό δικαστήριο αναγνώρισε, για πρώτη φορά, ως “συνένοχο” στη γενοκτονία των Τούτσι στη Ρουάντα (τουλάχιστον 800.000 νεκροί) τον Υμπέρ Βεντρίν, τότε γενικό γραμματέα της γαλλικής προεδρίας, κατοπινό υπουργό εξωτερικών της Γαλλίας και δεξί χέρι του τότε προέδρου Φρανσουά Μιτεράν. Με άλλα λόγια, το γαλλικό δικαστήριο αναγνώρισε ουσιαστικά τον ίδιο τον τότε Γάλλο πρόεδρο Μιτεράν ως συνένοχο σε μια από τις 3-4 πιο αποτρόπαιες γενοκτονίες της σύγχρονης ιστορίας!…

Δύο χρόνια αργότερα, η 11η Ιουλίου εξακολουθεί να είναι μια ανοιχτή πληγή για την εργατική τάξη της Κούβας. Όχι όμως και για την αστική τάξη, η οποία εκείνη τη λαμπρή Κυριακή ήταν αφοσιωμένη μόνο στην προστασία των επιχειρήσεών της. Όχι για την κουβανική κυβερνητική γραφειοκρατία, η οποία τρέμει όταν φτάνει η ημερομηνία, γεμίζει την πόλη με αστυνομία και στρατό και στη συνέχεια ψεύδεται στα ΜΜΕ της, λέγοντας ότι οι "επαναστάτες" βγήκαν να αντιμετωπίσουν τους "αντεπαναστάτες"... H πραγματική Κουβανική Επανάσταση πνίγηκε μέχρι θανάτου πριν από χρόνια, από την ίδια γραφειοκρατία που διέταξε την καταστολή της 11ης Ιουλίου.

Το βιβλίο αυτό διηγείται τη συγκινητική ιστορία του Θεολόγου Ψαραδέλλη -“Τεό” για τους φίλους του-, τροτσκιστή αγωνιστή και λιγότερο διανοούμενου, που υπήρξε υποδειγματικός μαχητής κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα (1967-1974), καθώς και της συντρόφου του, Nadia Damianovich.. Νάντια Δαμιάνοβιτς, Θεολόγος Ψαραδέλλης, “ΜΕΣΑ-ΕΞΩ. Μνήμες Αντίστασης, Ρουτίνας και Ε.Ο 17 Νοέμβρη”, Αθήνα, εκδόσεις Οσελότος, 2022

Οι αντιπαραθέσεις στην οικοσοσιαλιστική αριστερά είναι έντονες, ανάμεσα στους υποστηρικτές της αποανάπτυξης και σε μια νέα γενιά οικομοντερνιστών. Πολλοί από το τελευταίο στρατόπεδο έχουν αρχίσει να προωθούν την πυρηνική ενέργεια ως μια πιθανή εναλλακτική λύση στα ορυκτά καύσιμα που θα μας βοηθούσε να αποφύγουμε την κλιματική καταστροφή. Αλλά όπως εξηγεί ο Joshua Frank στον Dan Boscov-Ellen του Spectre, η πυρηνική ενέργεια παραμένει μια ψεύτικη λύση με καταστροφικές συνέπειες. Οι οικοσοσιαλιστές και τα πυρηνικά, επιμένει, δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ο Φρανκ Τζόσουα είναι διευθυντής του CounterPunch.

Πάνω από χίλιοι εκπρόσωποι διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο στις 21-22 Ιουνίου 2023 για τη Διάσκεψη για την Ανασυγκρότηση της Ουκρανίας (URC 2023…Για την πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ, το σχέδιο ανασυγκρότησης είναι μια χρήσιμη συγκάλυψη για την πραγματική τους ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων, της απορρύθμισης και της "μεταρρύθμισης" των εργασιακών δικαιωμάτων. Όλα αυτά ήταν η πρόθεση και το κύριο μέλημα των ουκρανικών κυβερνήσεων εδώ και πολλά χρόνια. Το URC23 είναι ένα σχέδιο για ένα διαφορετικό είδος εισβολής, των ξένων πολυεθνικών υπό την καθοδήγηση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Ο υπουργός Οικονομικών παρουσίασε το νομοσχέδιο που θα φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση τις επόμενες μέρες και αφορά το μισθολόγιο-φτωχολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ μιλάνε για αυξήσεις και έμμεση επιστροφή του 13ου μισθού σε μια άνευ προηγουμένου κοροϊδία. Μετά από μια 13ετία  μνημονίων και περικοπών στους μισθούς,  οι "αυξήσεις"-κοροϊδία που υπόσχονται όχι μόνο δεν αναπληρώνουν τις απώλειες αφού δεν καλύπτουν ούτε στο ελάχιστο τις πραγματικές μειώσεις των μισθών των τελευταίων χρόνων (που φτάνουν το 40%), αλλά ούτε αντιμετωπίζουν τον πληθωρισμό και την ακρίβεια που καλπάζει.

Πολλές χώρες που έχουν δεχθεί εισβολή από μια πολύ μεγαλύτερη έχουν νικήσει, αλλά όχι μόνο με στρατιωτικά μέσα. Αν η Ουκρανία θέλει να διατηρήσει την αλληλεγγύη σε όλο τον κόσμο, δεν πρέπει να παραβιάσει την απαγόρευση των πυρομαχικών διασποράς από περισσότερες από 100 χώρες. Η Ουκρανία πρέπει επίσης να υποστηρίξει τους αντιπολεμικούς ακτιβιστές στη Ρωσία και να υποδεχθεί τους λιποτάκτες του στρατού της. Η ανοικοδόμηση μετά τον πόλεμο πρέπει να είναι για μια άλλη Ουκρανία με οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη, όχι για μια Ουκρανία όπου τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας παραδίδονται στον δυτικό καπιταλισμό.

Την Τρίτη 11 Ιουλίου νεαρός εργαζόμενος- σερβιτόρος σε παραλιακό, κεντρικό beach Bar στην παραλία Βάλτος στην Πάργα, πήγε στο μαγαζί που δούλευε να ζητήσει τα δεδουλευμένα μεροκάματά του. Η απάντηση των εργοδοτών του ήταν να τον βρίσουν και να τον χτυπήσουν ακόμη και όταν τρομαγμένος άρχισε να τρέχει. Δεν φτάνουν τα 9-10ωρα και τα 7ήμερα και οι απαξιωτικές συμπεριφορές με χυδαίες εκφράσεις, τώρα το θράσος των εργοδοτών φτάνει μέχρι το ξύλο. Ο εργαζόμενος κατέφυγε στην αστυνομία στη Πάργα και σε νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη από όπου κατάγεται. Η εργοδοτική αυθαιρεσία και η τρομοκρατία πολλών επιχειρηματιών του τουρισμού ενθαρρύνονται από την πολιτική της κυβέρνησης…

Το πρωί του Σαββάτου 9/7/2023 ένας ακόμα άνθρωπος πυροβολήθηκε από αστυνομικό και έχασε τη ζωή του στη Λάρισα. Ο αστυνομικός ισχυρίστηκε ότι το όπλο του εκπυρσοκρότησε όταν σκόνταψε κατά την καταδίωξη. Ακόμα και έτσι πρόκειται για χρήση αστυνομικού περιστρόφου με σκοπό την ακινητοποίηση καταδιωκόμενου προσώπου που δεν σταμάτησε σε σχετική υπόδειξη. Όμως πυροβολισμός ακινητοποίησης ή εξουδετέρωσης ρητά απαγορεύεται εναντίον προσώπου που τρέπεται σε φυγή, όταν καλείται να υποστεί νόμιμο έλεγχο, κατά το άρθρο 3 παρ. 7 περ. δ του ν. 3169/2003 όπως ισχύει.

Χθες, 12/7/2023, οι ελληνικές Αρχές ανέκριναν κι απέλασαν τη Λιβανέζα κομμουνίστρια, Σούχα Μπεχάρα, ενώ πραγματοποιούσε πτήση-τράνζιτ από το Λίβανο προς την Ελβετία όπου διαμένει μόνιμα τα τελευταία χρόνια με την οικογένειά της. Όπως καταγγέλλουν συγγενείς της, η Σούχα Μπεχάρα, μέλος του ΚΚ Λιβάνου, ανακρίθηκε στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος ενώ της ειπώθηκε πως απελαύνεται για λόγους «εθνικής ασφάλειας» της Ελλάδας και άλλων χωρών-μελών της ΕΕ. Πρόκειται για μια επαίσχυντη πράξη, η οποία καμία σχέση δεν έχει με την «εθνική ασφάλεια» αλλά προφανώς σχετίζεται με τη στενή συνεργασία των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών με τις ισραηλινές και άλλες.