Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019 22:29

Το παμβαλκανικό 1821

Αν μελετήσει κάποιος τα κρατικά αρχεία με τους καταλόγους των αγωνιστών του ’21 θα δει πολλά επώνυμα όπως Βούλγαρης, Σέρβος, Μαυροβουνιώτης, Βοσνάκος, Αρναούτης αλλά και Μπιτολίτης, Στράντζαλης, πολλά μικρά ονόματα για παράδειγμα Στόγιαν, Στόικο, Γιοβάν, Βάσο όπως και κάμποσα μουσουλμανικά ονοματεπώνυμα. Ένας αριθμός μελετών πιστοποιούν τη συμμετοχή πολυάριθμων Βαλκάνιων, κυρίως χριστιανών αλλά και μουσουλμάνων, στα επαναστατικά γεγονότα του ’21, τόσο στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες της Μολδοβλαχίας, όσο και στην Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Με το παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε αυτή την πλευρά της επανάστασης του 1821 δηλαδή τη συνεργασία των βαλκανικών λαών. [Αναδημοσίευση από…
Τάσος Κωστόπουλος Ηταν μια πρακτική που εφαρμόστηκε επί επτά συνεχόμενες δεκαετίες σε βάρος δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, άλλοτε πανηγυρικά και συχνότερα εν κρύπτω, πίσω από το προστατευτικό παραπέτασμα που ύψωναν τα κάθε λογής υπηρεσιακά κι «εθνικά» απόρρητα. Από μια άποψη, θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν η πιο απτή απόδειξη της συνέχειας του σκληρού πυρήνα του κρατικού μηχανισμού, ανεξάρτητα από κυβερνητικές εναλλαγές, δικτατορίες και φάσεις εκδημοκρατισμού, ανατροπές ή αναδιαρθρώσεις των κατά καιρούς βαλκανικών συμμαχιών της χώρας. Ο λόγος για την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από μεγάλες ομάδες πολιτών που θεωρήθηκαν κατά καιρούς ενσάρκωση του «εσωτερικού εχθρού», σύμφωνα με τις ταξινομήσεις των…
Δημήτρης Λιθοξόου Ο ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας είναι η συστηματική προσπάθεια που κατέβαλε το ελληνικό κράτος στις αρχές του αιώνα, για να χτυπήσει το εθνικό - δημοκρατικό αυτονομιστικό κίνημα των Μακεδόνων. Το ελληνικό κράτος και εθνικιστικό παρακράτος, συμμάχησε με το οθωμανικό κατεστημένο της εποχής. Λεφτά και όπλα διετέθησαν άφθονα, για τη συγκρότηση και αποστολή ένοπλων μισθοφορικών ομάδων σε μη κατοικούμενα από Έλληνες μακεδονικά εδάφη, για να τρομοκρατήσουν το μακεδονικό πληθυσμό και να ανακόψουν τη διαδικασία της μακεδονικής εθνογένεσης. Οι ελληνικές μισθοφορικές ομάδες, υπό την ηγεσία ελλήνων αξιωματικών και υπαξιωματικών, έσφαξαν, βίασαν και πλιατσικολόγησαν. Έσπειραν τη φρίκη και το θάνατο στα μακεδόνικα…
Η Ειρήνη Γκίνη (ή Μίρκα Γκίνοβα) γεννήθηκε το 1916 (αλλού αναφέρεται ως ημερομηνία γέννησής της, το 1923) στο χωριό Ξανθόγεια (Ρουσίλοβο) του νομού Πέλλας. Ο πατέρας της, Κονσταντίν Γκίνοβ, είχε λάβει μέρος στην αντι-οθωμανική εξέγερση του Ίλιντεν των Σλάβων της Μακεδονίας, το 1903 [Αναδημοσίευση από Our Balkans].
Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018 17:44

Βυζάντιο και Επανάσταση

Παναγιώτης Ξηρουχάκης Η ιστορία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (η οποία διήρκεσε για μία τεράστια ιστορική περίοδο της ανθρωπότητας, πάνω από χίλια χρόνια) δεν έχει μελετηθεί επαρκώς σε σχέση με άλλες ιστορικές περιόδους. Το Βυζάντιο που αποτέλεσε αρχικά το Ανατολικό κομμάτι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για πολλά χρόνια έμεινε στο περιθώριο της ιστορικής έρευνας καθώς θεωρούνταν οπισθοδρομικό και σκοταδιστικό. Οι λόγοι για μία τέτοια αντιμετώπιση είναι πολλοί και δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν. Πολλά σημεία του είναι ακόμα σκοτεινά πάντως, ενώ την όποια αίγλη του προσπαθούν να καπηλευτούν διάφοροι εθνικισμοί (ιδιαίτερα ο ελληνικός αλλά δεν είναι ο μόνος) δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο την…
Zbigniew Kowalewski Η Ρωσική επανάσταση είχε δύο αντιφατικά αποτελέσματα πάνω στην Ουκρανική εθνική επανάσταση. Από τη μια η Ρωσική επανάσταση ήταν ένας ουσιώδης παράγων για την ανατροπή της αστικής εξουσίας στην Ουκρανία. Από την άλλη, εμπόδισε τη διαδικασία ταξικής διαφοροποίησης μεταξύ των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της εθνικής επανάστασης. Ο λόγος γι’ αυτό ήταν η έλλειψη κατανόησης του εθνικού ζητήματος. Η εμπειρία της επανάστασης του 1917 – 1920 έθεσε κατά τρόπο δραματικό το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ της κοινωνικής επανάστασης του προλεταριάτου ενός κυριαρχικού έθνους και μιας εθνικής επανάστασης των εργαζομένων μαζών ενός καταπιεσμένου έθνους. [Αναδημοσίευση από το blog Παραναγνώστης]
Σελίδα 3 από 18