Jason Crouthamel Το άρθρο αυτό αποτελεί μια διεθνή επισκόπηση της ιστορίας της σεξουαλικότητας κατά τον Μεγάλο Πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων (1) της επιδημίας αφροδίσιων νοσημάτων, της πορνείας και της επέκτασης της κρατικής επιτήρησης της σεξουαλικότητας· (2) των επιπτώσεων του πολέμου στις αντιλήψεις για τις σεξουαλικές σχέσεις και τη σεξουαλικότητα· και (3) των επιπτώσεων του πολέμου στα κινήματα σεξουαλικής μεταρρύθμισης, ιδίως στο κίνημα χειραφέτησης των ομοφυλοφίλων στη Γερμανία. Ενώ οι στρατιωτικές αρχές τόσο στις δημοκρατικές όσο και στις αυταρχικές κοινωνίες προσπαθούσαν να επιβάλουν τα ηγεμονικά έμφυλα και σεξουαλικά πρότυπα, ο πόλεμος κατακερμάτισε και περιέπλεξε τις αντιλήψεις των στρατιωτών και των πολιτών για τη…

Daniel Gaido Οι ρίζες του Μεταβατικού Προγράμματος στα γραπτά του Τρότσκι έχουν εντοπιστεί στη δευτερογενή βιβλιογραφία. Πολύ λιγότερη προσοχή έχει δοθεί στις προγενέστερες καταβολές του Μεταβατικού Προγράμματος στις συζητήσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς μεταξύ του Τρίτου και του Τέταρτου Συνεδρίου της, και ειδικότερα στη συμβολή του μεγαλύτερου εθνικού τμήματος της εκτός Ρωσίας, του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, από το οποίο προήλθε η στροφή στην τακτική του ενιαίου μετώπου το 1921.

Paul Kellogg Η παρούσα εργασία θα διερευνήσει τις δύο έννοιες της υποκατάστασης και της αυτοχειραφέτησης μέσα από την εξέταση δύο κομβικών στιγμών της ευρωπαϊκής αριστεράς στα χρόνια μετά τη Ρωσική Επανάσταση – της δράση του Μάρτη το 1921 στη Γερμανία και την εισβολή στην Πολωνία το 1920. Η πρώτη είναι γνωστή ως στρατηγικό λάθος – ένα λάθος τόσο του γερμανικού KPD όσο και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομιντέρν. Η «θεωρία της επίθεσης» που συνδέεται με τη Δράση του Μάρτη είναι μια ακραία εκδοχή του υποκατάστασης – η προσπάθεια να υποκαταστήσει η δράση μαχητικών μειοψηφιών τη μαζική δράση της εργατικής τάξης…

Daniel Gaido Κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων συνεδρίων της, που υπό τον Λένιν διεξάγονταν ετησίως (1919-22), η Κομμουνιστική Διεθνής πέρασε από δύο διακριτές φάσεις: Ενώ τα δύο πρώτα συνέδρια επικεντρώθηκαν σε προγραμματικές και οργανωτικές πτυχές της ρήξης με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, το τρίτο συνέδριο, που συνήλθε μετά την πραξικοπηματική δράση, που είναι γνωστή ως «Δράση του Μάρτη» του 1921 στη Γερμανία, υιοθέτησε το σύνθημα «Προς τις μάζες!» ενώ το τέταρτο κωδικοποίησε αυτή τη νέα γραμμή στις «Θέσεις για την ενότητα ενός προλεταριακού μετώπου». Η πρωτοβουλία για την υιοθέτηση της πολιτικής του ενιαίου μετώπου προήλθε από το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα…

John Riddell Η πολιτική του ενιαίου μετώπου συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο αποτελεσματικών εργαλείων δράσης της εργατικής τάξης που κληρονομήθηκαν από την εποχή του Β. Ι. Λένιν και της Ρωσικής Επανάστασης. Όπως διατυπώθηκε αρχικά από την Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) τον Δεκέμβριο του 1921, η πολιτική του ενιαίου μετώπου απαιτούσε τη «μεγαλύτερη δυνατή ενότητα όλων των εργατικών οργανώσεων σε κάθε πρακτική δράση ενάντια στους ενωμένους καπιταλιστές», ενώ παράλληλα εξασφάλιζε στους επαναστάτες σοσιαλιστές και τα άλλα συμμετέχοντα ρεύματα «απόλυτη αυτονομία» και «ελευθερία στην παρουσίαση της άποψής τους».